Σ’ εσάς που μας ακούτε

Την Τετάρτη που μας πέρασε βρεθήκαμε στην κατειλημμένη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου για μια βραδιά αναγνώσεων και μουσικής. Οι σπουδάστριες κι οι σπουδαστές της σχολής, σε κινητοποιήσεις από τον Δεκέμβρη με αφορμή το Προεδρικό Διάταγμα 85 που εξισώνει τα πτυχία των σχολών θεάτρου, χορού και κινηματογράφου, καθώς και των ωδείων με απολυτήρια λυκείου -κορωνίδα μιας χρόνιας υποβάθμισης των πτυχίων των καλλιτεχνικών σχολών, αλλά και της καλλιτεχνικής παιδείας γενικότερα- διοργανώσανε μια φλογερή βραδιά μέσα στο κρύο του Γενάρη. 

Στη σκηνή, κάτω απ’ το πανό που έγραφε Σ’ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΚΟΥΤΕ, σε μια παράφραση της Λούλας Αναγνωστάκη, ποιήτριες, ποιητές και μουσικοί της νεότερης γενιάς, απήγγειλαν ποιήματά τους και τραγουδήσαν τα τραγούδια τους, τα γραμμένα στη μέγγενη των απανωτών κρίσεων αυτής της χώρας. 

Ένας λόγος για τις ποιήτριες

Το ότι με βασανίζουν οι λέξεις σημαίνει

πως κανείς δεν με βασάνισε ποτέ.

Τέτοια είναι η καλή τύχη που με σπρώχνει

προς τις ποιήτριες γιατί δεν ξέρω άλλες

που να αναμετριούνται με τη βία

της γλώσσας δείχνοντας τόση αφοσίωση

λες και μόνο αυτές γνωρίζουν τι σημαίνει

να πνίγεσαι με τις λέξεις σου.

(Τώνια Τζιρίτα-Ζαχαράτου)

Σήμερα και αύριο, μια βδομάδα μετά, τα θέατρα θα παραμείνουνε κλειστά, οι μουσικές σκηνές σιωπηλές και τα γυρίσματα θα παγώσουνε, καθώς οι καλλιτέχνες απεργούν. Το σύστημα αυτό που κρύβεται πίσω από Προεδρικά Διατάγματα και αοριστολογίες θα ‘θελε πολύ να μην υπάρξει πια θέατρο στη γλώσσα του Αισχύλου, να μην υπάρξει μουσική στη χώρα του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη, αλλά οι άνθρωποι της τέχνης παραμένουν εδώ και διεκδικούν τα ελάχιστα μέσα για την εργασία τους, παραμένουν εδώ και υπερασπίζονται τις προσβάσεις της κοινωνίας στον πολιτισμό και των παιδιών στην καλλιτεχνική παιδεία. Σ’ εσάς που μας ακούτε λοιπόν…

Μαγειρική με τη βαρόνη Ανν Τζένκιν

Η βαρόνη Τζένκιν απ’ το Κένινγκτον

έχει τη συνταγή του πόριτζ:

Σ’ ένα κατσαρολάκι βράζεις νερό ή γάλα.

Ρίχνεις τη βρόμη ρίχνεις αλάτι

καλά ανακατεύεις μην κολλήσει

ώσπου να χυλώσει.

Για τη γεύση πάει κανέλα

και κανένα φρούτο: μούρα φράουλες μπανάνες

κι ορίστε:

πλούσιο πρωινό.

Και πρόσεξε — όπως και συ μπορούσα

να ’τρωγα ζαχαρώδη δημητριακά.

Εγώ πολιτευτής των Τόρις

από ευγενική γενιά

τρέφομαι φτηνά μα θρεπτικά.

Οι φτωχοί δεν έχετε παιδεία στην κουζίνα.

(Νικόλας Κουτσοδόντης)

Στις πόσες κοπές πίτας καιγόμαστε;

Τις τελευταίες ημέρες ολόκληρος ο Οργανισμός ασχολείται με την οργάνωση δυο εξαιρετικά σημαντικών εκδηλώσεων: την κοπή της πίτας από τον Πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ και την κοπή της πίτας του Συλλόγου. Εμείς από την άλλη συνεχίζουμε να ζούμε στον δικό μας "μίζερο" και "λαϊκίστικο" κόσμο των διεκδικήσεων και της συλλογικής δράσης. Για αυτό στείλαμε την Παρασκευή σε ΟΛΑ τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου την ακόλουθη πρόταση: 

"Σύμφωνα με όσα έχουν προγραμματισθεί την Τρίτη θα γίνει κοπή της πίτας του ΟΚΑΝΑ με την παρουσία και εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας. 

Η Αριστερή Συσπείρωση Εργαζομένων θεωρεί ότι αυτή η εκδήλωση είναι μια καταπληκτική ευκαιρία για να  δηλώσουμε τις διεκδικήσεις μας για συλλογική σύμβαση, κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, ειδικό Μισθολόγιο των γιατρών και επίλυση των προβλημάτων με τα διαφορετικά μισθολόγια που έχουν προκύψει λόγω των δικαστικών αποφάσεων. 

Για το λόγο αυτό προτείνουμε να κατασκευαστεί ένα πανό με τα αιτήματα μας το οποίο θα το κρατούν τα μέλη του διοικητικού Συμβουλίου την ώρα που θα εμφανιστούν κάμερες και τα λοιπά ώστε να καταγραφούν οι διεκδικήσεις μας τόσο στη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ όσο και στην πολιτικη ηγεσία. 

Ανάλογη κίνηση σε παρόμοιες εκδηλώσεις έχει γίνει και στο παρελθόν από το σωματείο μας με μεγάλη επιτυχία. 

Περιμένουμε την τοποθέτηση των υπολοίπων παρατάξεων." 

Όπως αντιλαμβάνεστε ακόμη περιμένουμε να μας απαντήσουν. 

Κατά τα λοιπά "τα στερνά τιμούν τα πρώτα" συνάδελφοι και συναδέλφισσες της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας. 

Για την δημιουργία ομοιεπαγγελματικών συλλόγων και για την ανακοίνωση της πλειοψηφίας του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

Η δημιουργία συλλόγων ανά ειδικότητα σε ένα χώρο εργασίας δεν απαγορεύεται από τον νόμο. Κάθε εργαζόμενος μπορεί να είναι μέλος σε δυο πρωτοβάθμια σωματεία: ένα επιχειρησιακό και ένα ομοιοεπαγγελματικό. Παραδοσιακά στην Ελλάδα οι γιατροί στα νοσοκομεία και σε πολλούς άλλους χώρους δουλειάς συμμετέχουν σε δυο σωματεία (πχ. ΕΙΝΑΠ, ΕΝΙΘ ή Σύλλογοι ειδικευομένων ανά νοσοκομείο και Σωματεία Εργαζομένων των νοσοκομείων), χωρίς αυτό με κανέναν τρόπο να εμποδίζει τη συνδικαλιστική δράση ή να θεωρείται διασπαστικό από κανέναν.

Στον ΟΚΑΝΑ από παλιά υπήρχε η πρόταση να δημιουργηθεί σύλλογος γιατρών. Το γεγονός ότι δεν είχε μέχρι τώρα δημιουργηθεί δεν σημαίνει ότι αυτό ήταν και το σωστό. Το γιατί γίνεται τώρα είναι μια συζήτηση, που έχει ενδιαφέρον και μπορεί να γίνει σε μια διαδικασία αναστοχασμού της διαχρονικής δράσης του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ.

Η προσπάθεια των συναδέλφων ιατρών να αρχίσουν να δρουν συλλογικά, να διεκδικήσουν (επιτέλους) ρόλο στα όσα κατά καιρούς συμβαίνουν στον Οργανισμό, να βγουν από την εξατομίκευση και την απομόνωση, μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Δεν θεωρούμε ότι με οποιοδήποτε τρόπο αυτή η συλλογική διεκδίκηση έρχεται σε αντίθεση με τον υπάρχοντα Σύλλογο Εργαζομένων, δεδομένου ότι η ύπαρξη του ενός συλλόγου δεν αποκλείει τον άλλο, ενώ ακόμη κι έτσι να ήταν θα μπορούσε η συνεργατική και συντονισμένη δράση δυο σωματείων να λειτουργήσει καταλυτικά και να οδηγήσει σε πολύ καλύτερα αποτελέσματα από αυτά που μέχρι σήμερα έχουμε.

Η συλλογική δράση δεν είναι ποτέ εναντίον των συμφερόντων των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τότε που οι γιατροί άρχισαν να κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση άρχισε να κινείται και το θέμα του μισθολογίου τους, το οποίο είναι χωρίς αμφιβολία ότι πιο άδικο υπάρχει αυτή τη στιγμή στον Οργανισμό (με εξαίρεση φυσικά τους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας). Με άλλα λόγια η πράξη δείχνει ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος.

Σε κάθε περίπτωση εμείς δεν πρόκειται να σταθούμε απέναντι σε οποιαδήποτε προσπάθεια συλλογικής συνδικαλιστικής δράσης, εκτός εάν είναι εργοδοτική (και αυτό δεν έχει να κάνει με το αν ένα σωματείο είναι επιχειρησιακό ή ομοιοεπαγγελματικό. Έχει να κάνει με το ποιες απόψεις και στάσεις κυριαρχούν στο σωματείο. Το ζούμε στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια). Για αυτό καλούμε και την Διοίκηση του Συλλόγου Εργαζομένων να αντιμετωπίσει την προσπάθεια των γιατρών ως ένα αισιόδοξο μήνυμα για τη συλλογική δράση και σε καμία περίπτωση να μην φέρει οποιαδήποτε εμπόδια στη δημιουργία Συλλόγου Ιατρών ΟΚΑΝΑ. Κάτι τέτοιο θα είναι πράγματι διασπαστικό και το σημαντικότερο όλων,  θα είναι αναποτελεσματικό, αν όχι επικίνδυνο: Σε ένα καζάνι που βράζει το να βάλεις μια πρόσκαιρη τάπα δεν είναι και το πιο σοφό.

Τα σωματεία φτιάχνονται και λειτουργούν επειδή απαντούν σε πραγματικές ανάγκες έκφρασης και δράσης και όχι επειδή αποφάσισε κάποιος συνδικαλιστής. Συνάδελφο/ισσες, κοιτάξτε να «διορθώσετε» τη δράση του Σωματείου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ, ώστε να πάψει να είναι άφωνο (κάποιοι λένε και φερέφωνο) και αφήστε τους ιατρούς να διεκδικήσουν τον ρόλο τους μισθολογικά, επιστημονικά και συνδικαλιστικά.

Επιτρέψτε μας και ένα σχόλιο με φιλοπαίγμονα διάθεση (αλλά σε καμία περίπτωση "αστείο"):

Χαιρετίζουμε με ενθουσιασμό την προκήρυξη γενικών συνελεύσεων σε όλη τη χώρα μετά από τουλάχιστον 4 χρόνια (με εξαίρεση τις εκλογοαπολογιστικές)! Ελπίζουμε πως, πέραν της ιερής οργής της πλειοψηφίας του ΔΣ, θα συζητηθεί και το μισθολογικό των γιατρών και θα δεσμευθούμε όλοι σ’ ένα σχέδιο δράσης για το δικαίωμα των συναδέλφων σε δίκαιη αμοιβή.

Στην απευκταία περίπτωση που δεν συζητηθεί κανένα άλλο από τα χρόνια προβλήματα των εργαζομένων, θα προτείναμε να κινηθούν κι άλλοι στην κατεύθυνση δημιουργίας συλλόγου (κατά προτεραιότητα θα προτείναμε τις καθαρίστριες που τακτικά δεν πληρώνονται, τους συναδέλφους ΟΑΕΔ και φυσικά τους υπόλοιπους ελαστικά εργαζόμενους) ώστε το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων να ασχοληθεί και μαζί τους.

Πρώτο ΥΓ: Για να μη βαρύνουμε την ανακοίνωση με ψυχαναλυτικούς όρους, αλλά να απαντήσουμε στις εκφράσεις που χρησιμοποιεί η πλειοψηφία του ΔΣ στην ανακοίνωση της, εκφράσεις όπως «το νόμιμο δεν είναι και ηθικό…», «συντεχνιακή εκπροσώπηση», «στρώνει το χαλί σε κάθε διοίκηση να κάνει παιχνίδια», «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», θα αρκεστούμε στη λαϊκή σοφία: "όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται" ή μήπως "στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί";.

Δεύτερο ΥΓ: Πράγματι, συχνά στο ΔΣ του Συλλόγου υπάρχει ένας γιατρός. Προφανώς εκλεγμένος μέσω της παράταξης του, όχι ως εκπρόσωπος των γιατρών. Νομίζετε ότι οι συνάδελφοι δεν το γνωρίζουν; Αλλά αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι έμμεση ένδειξη συντεχνιακής εκπροσώπησης, το γεγονός ότι στο τωρινό και στο προηγούμενο ΔΣ υπάρχουν τέσσερις νοσηλευτές, σημαίνει ότι το ΔΣ εξυπηρετεί κυρίως τα συντεχνιακά συμφέροντα των νοσηλευτών; Αστειευόμαστε βέβαια...

Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Αφιερωμένο εξαιρετικά....

https://www.youtube.com/watch?v=6j8KQRDZ7-s

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας Μουσική: Γιάννης Αγγελάκας Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ’ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ. Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι και πως αν θέλω περισσότερα να δω, σ’ ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ’ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό, θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΚΑΝΑ

19 Δεκεμβρίου 2022

Από την ίδρυση του ΟΚΑΝΑ οι αμοιβές των εργαζόμενων ιατρών με σχέση αορίστου χρόνου, είχαν ως βάση υπολογισμού το ειδικό μισθολόγιο των ιατρών του ΕΣΥ προσαυξημένο. Η αλλαγή που επέφερε η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και η εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου οδήγησε στο απαράδεκτο γεγονός οι ιατροί αορίστου χρόνου του ΟΚΑΝΑ να  είναι οι μόνοι ιατροί του δημόσιου συστήματος, που αμείβονται ως απλοί απόφοιτοι πανεπιστημίου, ενώ προσλαμβάνονται με την προϋπόθεση να είναι ειδικευμένοι. 

Πρόκειται για  ιατρούς που εργάζονται στον τομέα των εξαρτήσεων, ο οποίος αναγνωρίζεται ως ένας από τους δυσκολότερους τομείς άσκησης κλινικής ιατρικής διεθνώς, καθώς αφορά σε ασθενείς με πολλαπλά επιβαρυμένη υγεία σε ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δυσμενές. 

Αυτή η κατάφωρη αδικία και διεθνής πρωτοτυπία οδηγεί σε παραιτήσεις ιατρών ακόμη και μετά από πολλά χρόνια προϋπηρεσίας στον Οργανισμό και δυσκολεύει τη στελέχωση του ΟΚΑΝΑ με νέους ιατρούς, γεγονός που δυσχεραίνει την καθημερινή λειτουργία του Οργανισμού και οδηγεί κατά περιόδους ακόμη και σε λειτουργία μονάδων χωρίς την καθημερινή παρουσία ιατρού. 

Το εντελώς λογικό αίτημα μας, να ενταχθούν οι ιατροί ΙΔΑΧ του ΟΚΑΝΑ στο ειδικό μισθολόγιο των ιατρών του δημοσίου τομέα χωρίς αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, αντιμετωπίζεται μέχρι σήμερα με «κατανόηση». Δεν μας αρκεί πια η κατανόηση. Θέλουμε την άρση αυτού του παραλογισμού (να πληρώνονται οι ιατροί σαν διοικητικό προσωπικό ΠΕ), δεν θέλουμε άλλες υποσχέσεις για «μελλοντική ρύθμιση».

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να ψηφιστεί, ΑΜΕΣΑ και στο πλαίσιο του προς ψήφιση στις 21/12/2022 νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας, διάταξη που θα προβλέπει την ένταξη των ιατρών του ΟΚΑΝΑ στο ειδικό μισθολόγιο, χωρίς αλλαγή των εργασιακών τους σχέσεων.

Διαφορετικά ας ομολογήσει το Υπουργείο ότι αντιμετωπίζει τα εξαρτημένα άτομα ως ασθενείς δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας, που τους αξίζουν ιατροί δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας.

Προκηρύσσουμε στάση εργασίας και παράσταση διαμαρτυρίας των ιατρών την Τρίτη 20/12/2022 στις 12.00 στο Υπουργείο Υγείας. 

(Επισυνάπτεται ανοικτή επιστολή ιατρών του ΟΚΑΝΑ προς τον Υπουργό Υγείας κ. Πλεύρη). 

Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

_____________________________________________

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΤΡΩΝ ΤΟΥ ΟΚΑΝΑ 

ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ, κ. ΠΛΕΥΡΗ

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Το αίτημα μας είναι να ενταχθούμε στο ειδικό μισθολόγιο των ιατρών του δημοσίου τομέα, χωρίς αλλαγή των εργασιακών μας σχέσεων. Όπως ίσως γνωρίζετε είμαστε οι μόνοι ιατροί του δημόσιου συστήματος που αμειβόμαστε ως απλοί απόφοιτοι πανεπιστημίου και όχι ως υπερεξειδικευμένοι ιατροί στον τομέα των εξαρτήσεων, ο οποίος αν μη τι άλλο αναγνωρίζεται ως ένας από τους δυσκολότερους τομείς άσκησης κλινικής ιατρικής διεθνώς. 

Την ημέρα ψήφισης του προηγούμενου νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας, τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου συνάντησαν το Διευθυντή του Γραφείου του Υπουργού Υγείας, και του παρέδωσαν τροπολογία με αιτιολογική έκθεση, που είχε ετοιμαστεί από τους νομικούς συμβούλους του Συλλόγου. Ο Διευθυντής ενημέρωσε τα μέλη του Συλλόγου ότι η πρόταση τροπολογίας, δεν προλάβαινε να ψηφισθεί αυθημερόν, αλλά θα μπορούσε να ενσωματωθεί στο επόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, το οποίο είχε προγραμματισθεί προς συζήτηση για την 21/12/2022.

Επειδή το νομοσχέδιο κατατέθηκε για διαβούλευση χωρίς το άρθρο που μας αφορά και επειδή η 21/12/2022 είναι μεθαύριο, ανησυχούμε ότι δεν έγινε αντιληπτό το επείγον του θέματος και το μέγεθος της αδικίας και των επιπτώσεων που αυτή έχει στη στελέχωση των δομών του Οργανισμού.  

Κύριε Υπουργέ, 

αν δεν ενταχθούμε ούτε τώρα στο ειδικό μισθολόγιο, στον ΟΚΑΝΑ θα ισχύει μια παγκόσμια, καθόλου τιμητική για μας, πρωτοτυπία: οι ιατροί να αμείβονται ως απλοί απόφοιτοι Πανεπιστημίου ΠΕ, χωρίς καμία διαφοροποίηση και αναγνώριση της ιδιαιτερότητας του ρόλου τους, ούτε καν της εξειδίκευσης τους, που αποτελεί προϋπόθεση για την πρόσληψη τους!  

Νιώθουμε οργισμένοι για αυτή την κατάφωρη αδικία και για αυτό απευθυνόμαστε σε σας, ως τον μόνο αρμόδιο να επαναφέρει την τάξη και την αρμονία σε ένα τομέα όπως αυτός των εξαρτήσεων, ο οποίος όπως πολύ καλά γνωρίζετε διαπερνάται από τη ματαίωση σε καθημερινή βάση. 

Και η ματαίωση, κ. Υπουργέ, δεν είναι καλός σύμβουλος ούτε για το άτομο, ούτε για την κοινωνία.

ΙΑΤΡΟΙ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΟΚΑΝΑ

19/12/2022

 

Γιατί πρέπει να συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις κατά του νέου νόμου για την υγεία;

• Γιατί μας αφορά ως πολίτες. 

Η κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και η δυνατότητα των ιδιωτών να κάνουν ιατρείο/ χειρουργεία μέσα στο δημόσιο νοσοκομείο σημαίνει στην πράξη πως οι αναμονές για οποιαδήποτε μη επείγουσα εξέταση ή παρέμβαση (στη συνέχεια - γιατί όχι;- και επείγουσα), που ήδη είναι πολύμηνη, θα πολλαπλασιαστεί. Εάν δεν έχεις χρήματα να πληρώσεις απευθείας, θα κινδυνεύεις να πεθάνεις περιμένοντας, ενώ στο μεταξύ θα συνεχίσεις να πληρώνεις για το "βοηθητικό προσωπικό" και την υλικοτεχνική υποδομή του κατ' όνομα δημόσιου νοσοκομείου αλλά κατ' ουσία ιατρείου του μεγαλογιατρού

• Γιατί μας αφορά ως εργαζόμενους στη Δημόσια Υγεία. 

Όχι μόνον ως συναδέλφους, αλλά και γιατί η αντιμετώπιση των ηρώων στη μάχη κατά της πανδημίας γιατρών των δημόσιων νοσοκομείων θέτει τα όρια και είναι οδηγός στις διεκδικήσεις όλων μας. Αντί για αυξήσεις, χρωστούμενα, άδειες, προσλήψεις, υλική και ηθική αναγνώριση του έργου και των δυσκολιών τους, η κυβέρνηση τους αγνοεί πλήρως (ούτε καν ενημερώθηκαν οι ενώσεις, σωματεία και ομοσπονδίες εργαζομένων) και τους προτρέπει να κάνουν δεύτερη δουλειά εάν θέλουν να επιβιώσουν! Δε χρειάζεται πολλή φαντασία για να το επεκτείνουμε αυτό στα δικά μας, ναι;

• Γιατί μας αφορά ως εργαζόμενους στον ΟΚΑΝΑ. 

Με αυτές τις συνθήκες οι ασθενείς μας, συνήθη θύματα του κοινωνικού δαρβινισμού,  δεν θα ξαναδούν το νοσοκομείο ούτε σε φωτογραφία. Ούτε οι μισοί τουλάχιστον από μας, εδώ που τα λέμε

• Γιατί, στο κάτω κάτω, ό,τι αφορά την κοινωνία μας αφορά.

Και γιατί όταν σωματεία συναδέλφων ζητούν την αλληλεγγύη μας πρέπει να (ξανα) μάθουμε να τρέχουμε να την προσφέρουμε! Αλλιώς, όπως λέει κι ο ποιητής, όταν θα έρθουν για μας, δεν θα υπάρχει κανένας για να τρέξει, Διαβάστε το κείμενο της γιατρίνας από τη Θεσσαλονίκη μιας εκ των ηρώων που τα τελευταία χρόνια δίνει τη μάχη στα δημόσια νοσοκομεία. Μόνο αυτό φτάνει...  διαβάστε εδώ το κείμενο

Συμμετοχή στην κινητοποίηση για την υπεράσπιση του δημόσιου συστήματος υγείας, την Πέμπτη 1/12 μέρα κατάθεσης του νομοσχεδίου  (Για την Αθήνα: 1μμ στην πλατεία Συντάγματος)

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΝΟΕΜΒΡΗ, ΕΜΕΙΣ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

• Γιατί δέκα χρόνια τώρα όχι μόνο δεν έχουμε πάρει ούτε ευρώ αύξηση, αλλά βλέπουμε και την αξία του μισθού μας να κατρακυλά - και την κυβέρνηση, τον υπουργό (αλλά και κάποιους «έξυπνους» εντός ΟΚΑΝΑ) να τολμούν να μας κουνάν και το δάχτυλο γιατί, κατά την άποψή τους “παίρνουμε πολλά”.

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΑΡΣΥ ΣΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

 

• Επειδή η κατάρτιση του Εσωτερικού Κανονισμού είναι πολύ σοβαρή υπόθεση
• Επειδή τον Φεβρουάριο του 2022 ζητήθηκε από τους εργαζόμενους να καταθέσουν προτάσεις (https://okanalaboursunion.blogspot.com/2022/02/blog-post.html) 
• Επειδή μέχρι σήμερα δεν έχουμε ενημερωθεί για τις προτάσεις που έχουν κατατεθεί, ούτε για οποιαδήποτε από τις ενέργειες που περιγράφονται στη συγκεκριμένη ανάρτηση ως επόμενα βήματα
• Επειδή μέχρι σήμερα δεν έχει συζητηθεί ΤΙΠΟΤΑ και ΠΟΤΕ σε επίπεδο ΔΣ, σχετικό με το θέμα και την ουσία του Εσωτερικού Κανονισμού 
• Επειδή παρόλα αυτά ο Πρόεδρος του ΔΣ του Συλλόγου συμμετέχει στην Ομάδα, που έχει οριστεί από τη Διοίκηση και μάλιστα συμμετέχει ως εκπρόσωπος των εργαζομένων
• Επειδή στο πιο πρόσφατο ΔΣ αποκαλύφθηκε ότι έχει καταθέσει (ή/και έχει συμφωνήσει σε) προτάσεις,  που δεν έχουν συζητηθεί ΠΟΤΕ σε ΚΑΝΕΝΑ όργανο του Συλλόγου (πχ. ΓΣ, ΔΣ, Επιστημονική Επιτροπή)
• Επειδή σε αυτές τις προτάσεις συμπεριλαμβάνονται, όπως είναι φυσικό θέματα πολύ σοβαρά, για να αφεθούν στην τύχη ή στην αντίληψη του οποιουδήποτε εκπροσώπου, ή στην άποψη μιας παράταξης ή στα συμφέροντα μιας συντεχνίας
• Επειδή η συλλογικότητα είναι ΠΑΝΤΑ και ΠΑΝΤΟΥ υπέρτερη αξία από το οποιοδήποτε άτομο (όποιο κι αν είναι αυτό) 
• Επειδή εκτός από δικαίωμα είναι και υποχρέωση όλων μας να υπερασπιζόμαστε τις διαδικασίες και τους ρόλους των Οργάνων, όπως αυτά προβλέπονται στο καταστατικό του Συλλόγου μας

Ζητάω από τον Πρόεδρο του Συλλόγου να συγκαλέσει άμεσα ΔΣ του Συλλόγου, με αποκλειστικό θέμα τον Εσωτερικό Κανονισμό, στο οποίο να ενημερώσει τα μέλη του ΔΣ τι ακριβώς έχει συζητήσει, τι ακριβώς έχει προτείνει, σε τι έχει καταρχήν (ή έστω υπονοήσει ότι) συμφωνεί, με βάση ποιες αποφάσεις ποιων καταστατικών οργάνων του Συλλόγου πορεύεται σε αυτές τις συζητήσεις.  

Διαφορετικά θα επιβεβαιωθούν οι εύλογες υποψίες ότι η τακτική που ακολουθήθηκε είναι εκ του πονηρού. 

Συνάδελφοι/ισσες,

κανείς δεν επιτρέπεται να "παίζει" με τις δημοκρατικές διαδικασίες και το καταστατικό. 

Κανείς δεν είναι ΠΑΝΩ από τους εργαζόμενους. 

Όλγα Αναγνώστου 

Μέλος ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Γενική Συνέλευση στην Αθήνα ήταν μία αποτυχία από πολλές απόψεις.

• Πρώτον: Δεν ήταν Γενική Συνέλευση, καθώς προφανώς δεν μπορούσε να έχει απαρτία. Πρακτικά είναι αδύνατο αυτό το σωματείο να κάνει γενικές συνελεύσεις με πραγματική απαρτία, έτσι όπως είναι διασκορπισμένοι οι εργαζόμενοι σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Συμπέρασμα: σίγουρα πρέπει να αλλάξει το καταστατικό.

• Δεύτερον: Το γεγονός ότι είναι πρακτικά αδύνατο να έχουμε απαρτία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία (για κανέναν). Ακόμα και ως συγκέντρωση προσωπικού από την Αθήνα να το δει κάποιος, είχε ελάχιστη συμμετοχή και ελάχιστη αντιπροσωπευτικότητα (ως προς τις δομές και τα Τμήματα από όπου προέρχονταν οι παρευρισκόμενοι).

• Τρίτον και σημαντικότερο: Ουσιαστικά έγινε μία παρουσίαση-παράθεση από τη μεριά του προεδρείου του Διοικητικού Συμβουλίου ενός καταλόγου αιτημάτων του στυλ "λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι", χωρίς καμία ουσιαστική ιεράρχηση και αξιολόγηση των αιτημάτων. Ακολούθησαν τοποθετήσεις τριών παρατάξεων (ΑΡΣΥ, Αγωνιστική Συσπείρωση και Ανεξάρτητη Φωνή), καθότι η παράταξή ΕΣΥ δεν εκπροσωπήθηκε από κανένα (αν και σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Σωματείου η εκπρόσωπος της στο ΔΣ είχε καταθέσει την συμφωνία της στην εισήγηση της πλειοψηφίας). 
• Τέταρτο και χειρότερο από όλα ήταν ότι για άλλη μία φορά τη συζήτηση και το ενδιαφέρον ορισμένων από τους παρευρισκόμενους (ίσως και μεγάλου αριθμού συναδέλφων που δεν έρχονται καν στις συνελεύσεις) μονοπώλησε το θέμα των "μισθολογικών ανισοτήτων". Όπου "μισθολογικές ανισότητες" οι διαφορετικοί μισθοί που έχουν προκύψει μεταξύ «πρώτης» και δεύτερης, τρίτης τέταρτης κλπ ομάδας.  

Επιτρέψτε μας να ανοίξουμε μια μεγάλη παρένθεση και να ξεκαθαρίσουμε μία και καλή τα "γεγονότα" και τη δική μας θέση σχετικά με αυτό το θέμα: 

Η λεγόμενη "πρώτη" ομάδα των συναδέλφων που προσέφυγε ενάντια στον τρόπο εφαρμογής των μνημονιακών νόμων στις αμοιβές μας, κέρδισε τα  ασφαλιστικά μέτρα (με επιχείρημα ότι οι μεγάλες μειώσεις που προβλέπουν τα μνημόνια αλλάζουν δραματικά το επίπεδο ζωής των εργαζομένων).

Η πρώτη ομάδα λοιπόν, πληρώνεται με το μισθό που είχε πριν να κάνει την αγωγή. 

Οι ομάδες που έκαναν αγωγή σε δεύτερο χρόνο, δεν κέρδισαν το ασφαλιστικά μέτρα (με το σαθρό επιχείρημα από τη μεριά της δικαστικής εξουσίας ότι αφού καθυστέρησαν να κάνουν την αγωγή κατάφερναν να τα βγάλουν πέρα).

Ως εκ τούτου, οι συνάδελφοι της δεύτερης, τρίτης τέταρτης κλπ ομάδας που έκαναν αγωγή, πληρώνονται όπως και οι συνάδελφοι που δεν έχουν κάνει αγωγή. 

Η πρωτόδικη απόφαση δικαίωσε την πρώτη ομάδα των "υψηλόμισθων¨ συναδέλφων. 

Η τότε Διοίκηση είχε δυο δρόμους: Ή θα αποδεχόταν την απόφαση του Δικαστηρίου οπότε θα πλήρωνε πλέον όλους τους εργαζόμενους με τον ευνοϊκό τρόπο υπολογισμού των μισθών. Ή θα αμφισβητούσε την απόφαση που δικαίωνε τους εργαζόμενους, κάνοντας έφεση. 

Η Διοίκηση Καφετζόπουλου επέλεξε το δεύτερο και έκανε έφεση (παρόλο που μεταξύ των προσφυγόντων της πρώτης ομάδας συγκαταλέγονταν και ο Πρόεδρος Καφετζόπουλος και ο Αντιπρόεδρος Φωτόπουλος, ως πρώην εργαζόμενοι). Κάνοντας έφεση δεν προσέφυγαν μόνον ενάντια στον εαυτό τους αλλά και κυρίως ενάντια στα συμφέροντα ΟΛΩΝ των εργαζομένων (πρώτης, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης ομάδας....). 

Μπορούσαν να μην κάνουν έφεση: ΝΑΙ, μπορούσαν.
Υπάρχουν άλλοι φορείς που δεν έκαναν έφεση σε πρωτόδικες αποφάσεις που δικαίωναν τους εργαζόμενους; ΝΑΙ, υπάρχουν.
Αν δεν έκαναν έφεση θα μπορούσαμε τώρα να πληρωνόμαστε όλοι με υψηλότερους μισθούς: ΝΑΙ θα μπορούσαμε.

Άρα υπεύθυνοι για το γεγονός ότι δεν εφαρμόζεται ο τρόπος υπολογισμού του μισθού μας με βάση την πρωτόδικη απόφαση είναι η προηγούμενη ντεμέκ αριστερή Διοίκηση. 

Ως ντεμέκ αριστεροί όμως, δεν είχαν το θάρρος να κόψουν και τους μισθούς των εργαζομένων της πρώτης ομάδας.  Φοβούμενοι την κατακραυγή και τη σπίλωση του "αριστερού προφίλ" της «πρώτη φορά αριστερής» κυβέρνησης, συνέχισαν τον τρόπο υπολογισμού των μισθών της πρώτης ομάδας με βάση τα ασφαλιστικά μέτρα. Δεν ήταν παράνομο, ήταν όμως παράλογο (εμ έφεση, εμ σεβασμός της πρωτόδικης απόφασης...).

Βρεθήκαμε λοιπόν, να περιμένουμε την απόφαση του Εφετείου για να λήξει το χάος και να πετύχουμε την εξίσωση προς τα πάνω, που αποτελεί και τον μόνο δίκαιο τρόπο να τελειώσει αυτή η ιστορία. Τα δεδομένα έλεγαν ότι μάλλον θα κερδίσουμε, ωστόσο στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη είναι λίγο πιο τυφλή από το σύνηθες, όταν πρόκειται για το συμφέρον των εργαζομένων. Μπερδεύεται. Έτσι ο Άρειος Πάγος, εκδικάζοντας υπόθεση άλλου ΝΠΙΔ, παρόμοια με τη δική μας, αποφάσισε (κάποιοι λένε κατόπιν οικονομικών υπολογισμών για το κόστος της αντίθετης απόφασης) ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν δίκιο, καλά καμωμένες οι διπλές και οι τριπλές μειώσεις. 

Δηλαδή (για όποιον συνεχίζει να μην καταλαβαίνει) το Ανώτερο Δικαστήριο της χώρας  (του οποίου οι αποφάσεις αποτελούν στην ουσία νόμους και δεν παραβιάζονται από κατώτερα δικαστήρια), αποφάσισε ότι ο σωστός τρόπος υπολογισμού του μισθού μας είναι ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται ο μισθός της δεύτερης, τρίτης, τέταρτης κλπ ομάδας. 

Ποια είναι λοιπόν η κατάσταση τώρα: Περιμένουμε την εκδίκαση της έφεσης που έκανε η Διοίκηση Καφετζόπουλου, με προδιαγεγραμμένο το αρνητικό δικαστικό αποτέλεσμα για όλους μας (με τους συνάδελφους της πρώτης ομάδας να βρίσκονται στη χειρότερη κατάσταση όλων: Λόγω της απόφασης του Αρείου Πάγου είναι πιθανό να τους ζητηθούν πίσω τα χρήματα τα οποία έχουν λάβει όλα αυτά τα χρόνια). 

Και ενώ αυτή είναι η κατάσταση, υπήρξαν συνάδελφοι στην τελευταία ΓΣ, που εγκαλούν την προηγούμενη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ, όχι επειδή έκανε έφεση εναντίον του δίκιου των εργαζομένων, αλλά επειδή συνέχισε να πληρώνει στους εργαζόμενους της πρώτης ομάδας σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση που τους δικαίωνε.

Ακόμη χειρότερα: Υπάρχουν συνάδελφοι, (όπως η παράταξη Ανεξάρτητη Φωνή που το έγραψε κιόλας) που μιλάνε για "διεκδίκηση αναδρομικών"???!!!! Αναδρομικά από τι; Από τα χρέη που έχουν δημιουργηθεί; 

Θα είχε νόημα αυτή η συζήτηση αν είχαμε κερδίσει. 

Αν ο Άρειος Πάγος έβγαζε απόφαση υπέρ των εργαζομένων. Αν η έφεση που περιμένουμε να εκδικαστεί, υπήρχε πιθανότητα να μας δικαιώσει. Αλλά αυτά έχουν τελειώσει πια: η Δικαστική εξουσία της Ελλάδας έχει τελεσίδικα και αμετάκλητα αποφασίσει ότι καλά έκανε η Νομοθετική Εξουσία και πετσόκοψε τους μισθούς μας δυο φορές.

Κι εμείς συζητάμε για "διεκδίκηση αναδρομικών";;;!!! Τρελό αλλά όχι ανεξήγητο.

Η Διοίκηση του Σωματείου δεν εξήγησε επαρκώς στους εργαζόμενους ότι έχουμε χάσει. Για τα ψηφαλάκια; για να μην "στενοχωρήσει" τους εργαζόμενους; γιατί έχει πληροφορίες από "μέσα" ότι το θέμα θα λυθεί με μαγικό τρόπο; γιατί νομίζουν ότι κρύβοντας το θέμα κάτω από το χαλί, θα μπορέσουμε να το κάνουμε "αβαβαβα": Μη μιλάτε για να μην διαμαρτύρονται οι συνάδελφοι της δεύτερης τρίτης κλπ ομάδας, που πληρώνονται λιγότερα. Μη μιλάτε μήπως στα μουλωχτά μας "ξεχάσουν" και παραγραφεί (;). Μήπως και περάσει μια τροπολογία (στα κρυφά θα περάσει άραγε;) για "αχρεωστήτως καταβληθέντα", μη μιλάτε αφού και τούτη η Διοίκηση συνεχίζει να τα πληρώνει. Μη μιλάτε γενικώς...Αλλά κανείς δεν κέρδισε από τη σιωπή, παρά μόνο οι ένοχοι και οι συνένοχοι. Πρέπει να νοιώθουμε ένοχοι για κάτι;

Στο σημείο αυτό και πριν κλείσουμε την παρένθεση περί μισθολογικών ανισοτήτων, οφείλουμε να πούμε και κάτι άλλο, εξαιρετικά σημαντικό: όλοι οι νεοσεισερχόμενοι δεν έχουν ούτε μαξιλάρια, ούτε προσωπικές διαφορές. Επίσης όλα αυτά καθόλου δεν αφορούν τους συναδέλφους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, τους εργολαβικούς και του ΟΑΕΔ.

Για αυτές τις μισθολογικές διαφορές έχουμε να πούμε κάτι; Αγανακτούμε το ίδιο; Σε ποια θέση το ιεραρχούμε;

Ας γυρίσουμε στην ΓΣ. Από τη μεριά μας στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης, τονίσαμε ότι η παράθεση ενός καταλόγου αιτημάτων, χωρίς καμία ιεράρχηση όσο αφορά τη σημασία και τη βαρύτητα τους, και χωρίς καμία πρόταση σχετικά με τον χρόνο και τον τρόπο με τον οποίον θα διεκδικηθούν αυτά τα αιτήματα, λειτουργεί μόνο υποκριτικά, καθώς συγκαλύπτει την ουσιαστική έλλειψη διάθεσης για διεκδίκηση (με ότι αυτή συνεπάγεται, πχ. σύγκρουση με τη Διοίκηση και το Υπουργείο Υγείας). Μοιάζει με τον κατάλογο ονομάτων που διαβάζουν οι παππάδες τα ψυχοσάββατο: καλμάρουν μεν οι συγγενείς την συνείδηση τους, αλλά οι πεθαμένοι παραμένουν πεθαμένοι...

Εμείς θεωρούμε απόλυτη προτεραιότητα

• τη διεκδίκηση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, ως τον μοναδικό εφικτό τρόπο επίλυσης των χρόνιων μισθολογικών προβλημάτων μας
• την κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας με μονιμοποίηση του προσωπικού που με οποιοδήποτε τρόπο εργάζεται στον οργανισμό (οι μεσοβέζικες λύσεις, που συζητήθηκαν και στη ΓΣ, για ΚοινΣΕπ κλπ, όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά μπορεί και να οδηγήσουν στην απόλυση όσων ήδη δουλεύουν και αδυνατούν να ενταχθούν σε ΚοινΣΕπ)

Και δεν θέλουμε ΣΣΕ με μεσοβέζικα αιτήματα πχ. "με αναπροσαρμογές στα δεδομένα της παρούσας δυσμενούς οικονομικής πραγματικότητας" όπως λέει η ανακοίνωση του ΔΣ. 

Θέλουμε ΣΣΕ με γενναίες αυξήσεις.

Θέλουμε να πάρουμε πίσω όλα όσα μας έκλεψαν στην προηγούμενη δυσμενή οικονομική πραγματικότητα (για να μη μας δουλεύουν δηλαδή, λες και υπήρξε ποτέ ευμενής οικονομική πραγματικότητα για τους εργαζόμενους...).

 Συνάδλεφοι, ισσες, 

δεν πρέπει να βλέπουμε αυτά που μας χωρίζουν αλλά αυτά που μας ενώνουν. Και αυτό που μας ενώνει είναι η ανάγκη μας για ζωή με αξιοπρέπεια. Και για να υπάρχει πιθανότητα να καλύψουμε αυτή την ανάγκη πρέπει να παλέψουμε όλοι μαζί: Αυτό σημαίνει ότι το μόνο που πρέπει να διεκδικήσουμε, το μόνο που μπορούμε να κερδίσουμε για να λυθούν με δίκαιο τρόπο οι μισθολογικές διαφορές και όλες οι εκκρεμότητες είναι η υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. 

Πως θα τα διεκδικήσουμε όλα αυτά; Για να μην μείνουν στα χαρτιά. Αν περιμένουμε από τη Διοίκηση, αν περιμένουμε από τους υπουργούς και τους βουλευτές των κομμάτων της αστικής εξουσίας, αν περιμένουμε από τους συνδικαλιστές μας, ζήτω που καήκαμε...

Αυτό που προτείνουμε είναι να παραδειγματισθούμε από το παρελθόν του Συλλόγου, να δούμε πως κέρδισαν την υπογραφή ΣΣΕ άλλοι κλάδοι (πχ. COSCO) και να μην υποχωρήσουμε αν δεν δικαιωθούμε: Συλλογική Σύμβαση Εργασίας εδώ και τώρα!