Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

Έπεσε μάρτυρας η απεργός πείνας, Μέλος του grup Yorum, Helin Bölek




Κοιμήσου, κόκκινη αδελφή της Επανάστασης.

Μην πικραίνεσαι

που ’ναι τα μάτια μας λιγάκι κόκκινα.

Δεν είναι από το κλάμα,

μα απ’ την οργή κι απ’ την αγρύπνια,

απ’ την αγρύπνια στο πρώτο χαράκωμα,

εκεί πού στάθηκες πάντα,

εκεί πού έπεσες.

Κοιμήσου ήσυχα, συντρόφισσα.

Γιάννης Ρίτσος (ποίημα για την Ηλέκτρα Αποστόλου)


Ανακοίνωση του Λαϊκού Μετώπου Τουρκίας, Αντιϊμπεριαλιστικό Μέτωπο (τομέας Ελλάδας)
Σήμερα, 3/4/2020, το πρωί, πέθανε, η συντρόφισσα Helin Bölek , απεργός πείνας, μέλος του μουσικού επαναστατικού συγκροτήματος Grup Yorum, μέσα στο σπίτι της Αντίστασης, στην Αρμουτλού. H συντρόφισσα μας έπεσε μάρτυρας, στα 28 της χρόνια, τη 288η μέρα απεργίας, αντιστεκόμενη στο φασιστικό καθεστώς του ΑΚΡ, στην καταπίεση και τη φίμωση που αυτό επιβάλλει στους αγωνιστές και τους λαούς της Τουρκίας. Έπεσε μάρτυρας αγωνιζόμενη για τα δίκαια αιτήματα της απεργίας πείνας του Grup Yorum , για να αρθεί η απαγόρευση των συναυλιών τους, για να σταματήσουν οι συνεχόμενες επιθέσεις στο πολιτιστικό τους κέντρο Idil, για να αφαιρεθούν από τη λίστα επικήρυξης, της τούρκικης “αντι”τρομοκρατικής, τα μέλη του συγκροτήματος, για να σταματήσουν οι διώξεις εις βάρος τους και να αποφυλακιστούν όλα τα μέλη του συγκροτήματος. Έπεσε μάρτυρας για να μπορούν να παίζουν τα τραγούδια τους, σε δημόσιους χώρους χωρίς να συλλαμβάνονται και να βασανίζονται.




Σάρκα από τη σάρκα των λαϊκών και ταξικών αγώνων στην Τουρκία, η φωνή της είναι η φωνή των καταπιεσμένων, των εργαζομένων, της νεολαίας, των ξεριζωμένων, των μεταναστών, των πολιτικών κρατουμένων, των αγωνιστών, των αντιιμπεριαλιστών, των διεθνιστών και των ανταρτών ανα τον κόσμο. Γι’ αυτό και δε θα μπορέσουν όσο και να το θέλουν οι δολοφόνοι της, να σιωπήσουν τη φωνή της και τη φωνή του Grup Yorum. Γιατί εδώ και 4 δεκαετίες, παρά τις επιθέσεις, την καταστολή τις φυλακές και τα βασανιστήρια, δεν καταφέρανε να το σταματήσουν. Γιατί το Grup Yorum, πηγάζει από το λαό, τον διαπαιδαγωγεί και τον παροτρύνει σε αγώνα. Αυτή η αδιάρρηκτη σχέση είναι που μετατρέπει τα τραγούδια τους σε ύμνο των αντιστεκόμενων, σε μουσική υπόκρουση των απεργιών, των διαδηλώσεων και των συγκρούσεων και εν τέλει σε ζωντανή αφήγηση των αγώνων του εργαζόμενου λαού και των θυσιών του.

Η φωνή της θα συνεχίσει να υπάρχει ανάμεσά μας, οδηγός στις καλές και δύσκολες στιγμές του αγώνα. Γιατί η συντρόφισσα Helin Bölek, έδωσε τη ζωή της, για την ελευθερία της έκφρασης εναντιώμενη στο φασισμό, την ιμπεριαλιστική και ταξική εκμετάλλευση. Πάλεψε με πίστη και υπομονή, με απόλυτη ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση για την οικοδόμηση του νέου κόσμου και του νέου ανθρώπου…Και έτσι θα καταγραφεί στην ιστορία…ΩΣ ΜΙΑ ΖΩΗ ΔΟΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ.

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΟΡΚΙΖΟΜΑΣΤΕ ΕΚΔΙΚΗΣΗ…

ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

HELİN BÖLEK ΑΘΑΝΑΤΗ! HELİN BÖLEK ÖLÜMSÜZDÜR!

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ İBRAHİM GÖKÇEK, ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ 291Η ΜΈΡΑ.

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Σκέψεις για τη συγκυρία

Στα κινέζικα, το ιδεόγραμμα που χρησιμοποιείται για την κρίση περιγράφει και την ευκαιρία. 

Στη σημερινή κρίση, που μοιάζει βγαλμένη από μελλοντολογικούς εφιάλτες, υπάρχουν άραγε ευκαιρίες; Και για ποιούς; 

Για κάποιους φαίνεται ότι όλες οι κρίσεις μετατρέπονται σε ευκαιρίες. 
  • Ευκαιρίες για business – από τη μεγάλη εικόνα των κρατών που χρησιμοποιούν την κρίση σε μια χώρα για να μεταστρέψουν τις αγορές μέχρι τους πλιατσικολόγους και μαυραγορίτες της ελληνικής πραγματικότητας.
  • Ευκαιρία για «προσαρμογές» στις εργασιακές σχέσεις (έτσι αποκαλούν εδώ και χρόνια το ξήλωμα των δικαιωμάτων που είχαμε κερδίσει με τους αγώνες μας). «Προσαρμογές» που δεν θα μπορούσαν να γίνουν εύκολα στον καιρό της δήθεν «κανονικότητας» στην οποία ζούσαμε μέχρι την έλευση της επιδημίας.
Αλλά είναι μια «ευκαιρία» και για μας. 
  • Ευκαιρία να προβληματιστούμε γύρω από την ιδέα του «μεγάλου ευρωπαϊκού σπιτιού» που, στα δύσκολα, κλείνει άρον άρον τις ενδιάμεσες πόρτες και φτάνει να κατασχέσει ακόμα και το φαγητό (ή τους αναπνευστήρες) του γείτονα για να στοκάρει.
  • Ευκαιρία να ξαναμετρήσουμε πόσο «λίγοι» είναι οι «μεγάλοι» αυτού του κόσμου – από τους Τραμπ, τους Τζόνσον και τους Μητσοτάκηδες μέχρι τον Υπουργό «μας» και το θίασο των «αρίστων» του (κι όποιος θυμηθεί το όνομα ή τη φάτσα του Προέδρου του ΕΟΔΥ χωρίς να γκουγκλάρει είναι, πραγματικά, ιδιαίτερα επίμονος αναγνώστης…)
  • Ευκαιρία να δούμε πόσο πετυχημένος είναι ο καπιταλισμός ως σύστημα: στη ναυαρχίδα του, τις ΗΠΑ, αποκαλύπτεται περίτρανα και αδιαμφισβήτητα η βαναυσότητα ενός συστήματος υγείας που βασίζεται στην ελεύθερη αγορά και όχι στην ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες. 
  • Μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι, να καταλάβουμε και να συμπονέσουμε τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους φυλακισμένους, τους ρομά, τους άστεγους και φυσικά τους εξαρτημένους. 
  • Να καταλάβουμε πως κάποια αγαθά –όπως η υγεία – δεν είναι ανθρώπινο να είναι πεδία εκμετάλλευσης και κερδοφορίας. Πρέπει να είναι δημόσια, ελεύθερα για όλους, κι όταν τα χρειαστούμε – έστω για μια φορά στη ζωή μας – να βρούμε το Δημόσιο Νοσοκομείο ανοιχτό, στελεχωμένο και πλήρες για να μας σώσει τη ζωή. 
Ίσως εν τέλει να είναι και μια ευκαιρία για τον πλανήτη. Να ανασάνει λίγο, έστω και προσωρινά ξαλαφρωμένος από την ανθρώπινη δραστηριότητα: Έφτασαν λίγες μέρες καραντίνας για να καθαρίσουν τα νερά στα κανάλια της Βενετίας! 
Κάποιοι εύχονται όταν τελειώσουν όλα αυτά να γυρίσουμε πίσω στις δουλειές μας και απλώς να ορμήσουμε έξω στην παραλία και να τα θεωρήσουμε όλα ένα κακό όνειρο που «πάει, πέρασε». Και, εκτός από τα κέρδη των «μεγάλων» και τις πολλαπλές απώλειες των «μικρών» να μην αλλάξει τίποτα. 
Ίσως δεν πρέπει να ευχόμαστε κι εμείς το ίδιο. 
Ίσως πρέπει να αποφασίσουμε ότι βγαίνοντας από αυτή την «εξαιρετική» κατάσταση, δεν θέλουμε να γυρίσουμε στην «κανονικότητα» τους, αλλά θέλουμε να τα αλλάξουμε όλα. 
Η κρίση ως ευκαιρία. Ίδωμεν… 

Και στον δικό μας μικρό κόσμο; Που είναι η κρίση και που η ευκαιρία; 

Η κρίση είναι σίγουρη για τους ασθενείς: Εξ ορισμού είναι ευπαθής ομάδα του πληθυσμού. Έχουν υποκείμενα νοσήματα, πολλοί δεν τρέφονται καλά, πολλοί δεν ζουν σε συνθήκες που να επιτρέπουν την καλή και συστηματική υγιεινή, οι περισσότεροι δεν έχουν υποστηρικτικό πλαίσιο. Πολλαπλά στίγματα (εξαρτημένοι, οροθετικοί, μετανάστες, ρομά κοκ) δυσκολεύουν περαιτέρω την πρόσβασή τους στις υπηρεσίες υγείας – ακόμα και τις «καλές» μέρες. Κάποιοι είναι άστεγοι (σε ποιο σπίτι να «μένουν» τώρα;). Κάποιοι τρώγανε σε συσσίτια (τώρα, που πολλές δομές αλληλεγγύης έχουν διακόψει τη λειτουργία τους, τι τρώνε;). Και τώρα που οι μονάδες ουσιαστικά τους κλείνουν την πόρτα σε ποιους άραγε να απευθύνονται για τα προβλήματα τους (ιατρικά, ψυχιατρικά και κοινωνικά;) 

Κρίση και για τους περισσότερους εργαζόμενους, που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους μετρώντας τις μάσκες, με ελάχιστα αντισηπτικά, χωρίς τις κατάλληλες γνώσεις (σε πόσες μονάδες υπάρχει παθολόγος ή γενικός γιατρός να ενημερώσει και να εκπαιδεύσει τους υπόλοιπους; Σε πόσες μονάδες δεν υπάρχει κανένας γιατρός;). Και φυσικά φοβισμένοι. Ίσως μάλιστα πιο φοβισμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο, μια που ξέρουμε πολύ καλά πως η Ελλάδα καθόλου «θωρακισμένη» δεν είναι απέναντι στην απειλή. Δε χρειάζεται και πολύ φαντασία ο εργαζόμενος στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας για να καταλάβει ότι η υποχρηματοδότηση και οι ελλείψεις ανθρώπων και υλικών που υπάρχουν στο χώρο του είναι γενικευμένη και δεν αφορά μόνο τον ΟΚΑΝΑ… 

Κάποιος μπορεί να πει πως είναι κρίση και για τη νέα διοίκηση, μια που «έτυχε στη βάρδια τους»; Άντε, ας το πούμε κι αυτό. Αυτοί όμως έχουν μαζί και την ευκαιρία να ισχυριστούν ότι δεν πρόλαβαν ν α ενημερωθούν, δεν μπόρεσαν εν μέσω κρίσης να καλύψουν τις ελλείψεις χρόνων κοκ. 

Για άλλους πάλι, είναι καθαρή και λαμπρή ευκαιρία. 
Είναι γνωστό ότι στον Οργανισμό υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι το έργο των μονάδων του ΟΚΑΝΑ είναι μόνο η χορήγηση του υποκατάστατου. Είναι αυτοί που αυτή την περίοδο χαίρονται, όπως ο λύκος στην αναμπουμπούλα. Βρήκαν την ευκαιρία να καταργήσουν με τις ευλογίες της Διοίκησης οποιοδήποτε πλαίσιο θεραπείας (ή ασφάλειας) των ασθενών με τα Take Home του τύπου «Πάρε κόσμε!». Σίγουρα η προφύλαξη των ασθενών και των εργαζομένων ιεραρχείται ως σημαντικότερη από τον πιθανό κίνδυνο της διασποράς οπιοειδών στην παράνομη αγορά – άρα ναι, η λογική λέει ότι εφόσον δεν υπάρχει άλλος τρόπος να μειωθεί ο συγχρωτισμός και οι απαραίτητες μετακινήσεις προφανώς πρέπει να αναθεωρήσουμε τα κριτήρια χορήγησης ΤΗ. Όμως με μια λογική και μια κλιμάκωση: δεν μπορεί τη μια μέρα να μην παίρνει κανένας και την άλλη το «αφεντικό» να «τρελαίνεται» και να μοιράζει το υποκατάστατο με τα τσουβάλια. Δεν μπορεί να αδιαφορούμε για τους κινδύνους που εγκυμονεί η ύπαρξη τεράστιων ποσοτήτων μιας δυνητικά θανατηφόρας σε σπίτια ανθρώπων που δεν μπορούν να τις διαχειριστούν, (σε σπίτια όπου μπορεί να υπάρχουν και μικρά παιδιά για να μην ξεχνιόμαστε…). 
Σ’ εμάς πάλι– και στους περισσότερους εργαζόμενους, είμαστε σίγουροι γι’αυτό – δεν αρέσει αυτή η πραγματικότητα. Ούτε στους περισσότερους ασθενείς. 
Χρειάζεται να δράσουμε άμεσα – κι όχι μόνο για την αξιοπρέπεια μας (που είναι πάρα πολύ σημαντικός λόγος) και την προστασία μας (η κατάργηση του ρόλου μας οδηγεί αυτόματα σε κατάργηση και της θέσης μας). 
Αλλά και για να μπορέσουμε, κι εμείς και οι ασθενείς μας και η κοινωνία, να βγούμε απ’ αυτό όσο πιο γρήγορα και λιγότερο επώδυνα. 

Χρειαζόμαστε λοιπόν, 
  • ενημέρωση και υλικά ώστε να μπορούμε να ενημερώνουμε και να βοηθούμε τους ασθενείς χωρίς να θέτουμε σε κίνδυνο (κατά το δυνατόν) την ασφάλεια κανενός: κατάλληλες μάσκες, άφθονα γάντια και αντισηπτικά.
  • Καθαριότητα καθόλη την διάρκεια λειτουργίας της μονάδας. 
  • Καλή και τακτική ενημέρωση για τα νεώτερα δεδομένα. 
  • Πρωτόκολλα για την ασφαλή είσοδο και παραμονή των ανθρώπων στη Μονάδα, προσαρμοσμένα στην πραγματικότητα και στις ιδιαίτερες δυσκολίες κάποιων χώρων και διαδικασιών. (Ναι, αυτή τη δουλειά που η διοίκηση δε θέλησε ή δε μπόρεσε να κάνει – οφείλει να τη συνεχίσει η Επιστημονική Επιτροπή). 
  • Συγκεκριμένο και γνωστό από πριν σχέδιο για το τι γίνεται όταν (όχι «αν») κάποιος από το προσωπικό αρρωστήσει. Τι γίνεται και τι πρέπει να γίνεται όταν εμφανίζεται κρούσμα σε θεραπευόμενο; Μπαίνει το προσωπικό που ήρθε σε επαφή μαζί του σε καραντίνα; Η μονάδα συνεχίζει να λειτουργεί; Υπάρχει αυτό το σχέδιο αλλά μας το φυλάνε για έκπληξη; Αν όχι, πότε θα φτιαχτεί; (Το σωματείο πρέπει να απαιτήσει να υπάρξει έστω και τώρα με καθυστέρηση αυτό το σχέδιο)
  • Χρειαζόμαστε μια καλή χαρτογράφηση των ασθενών που είναι πιο ευάλωτοι (φτωχότεροι, μόνοι, ψυχωτικοί , γυναίκες που κακοποιούνται συστηματικά κοκ) και ενεργητική, συστηματική παρακολούθηση και φροντίδα γι’ αυτούς. Η πρόταση μας προς τις μονάδες είναι να κάνουν αυτή τη χαρτογράφηση ακόμη και αν η Διοίκηση δεν το ζήτησε. 
  • Ο Σύλλογος πρέπει να διαμηνύσει σε όλους τους εργαζόμενους (μόνιμους, ΟΑΕΔ, ΔΠΥ, εργολαβικούς) ότι θα είναι δίπλα τους χωρίς προαπαιτούμενα και θα τους στηρίξει με όποιο τρόπο μπορεί σε αυτή την περίοδο που είναι δύσκολη για όλους, αλλά για κάποιους είναι δυσκολότερη. 
Μπορεί να μην είμαστε στην «πρώτη γραμμή» όπως οι λοιμωξιολόγοι, όμως ως ειδικοί της ψυχικής υγείας είμαστε κι εμείς πάρα πολύ χρήσιμοι στην κοινωνία: η πρωτόγνωρη για όλους ζωή εν μέσω πανδημίας, ο φόβος της αρρώστιας και του θανάτου, η απομάκρυνση από αγαπημένα πρόσωπα, η καραντίνα πυροδοτούν ή ενισχύουν ψυχικές δυσκολίες και προϋπάρχοντα ελλείμματα με αποτελέσματα σε όλα τα επίπεδα – από τη μείωση της αντίστασης του οργανισμού στις λοιμώξεις ή την αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας μέχρι τις μακροπρόθεσμες ψυχιατρικές επιπλοκές. Να βοηθήσουμε τους ασθενείς μας, λοιπόν. Κι αν δεν μπορούν (ή δεν πρέπει να έρχονται) να χρησιμοποιήσουμε το τηλέφωνο και το skype. 

Κι αν κάνουμε όλα αυτά και μείνει χρόνος να διαθέσουμε τις ικανότητες μας στην κοινότητα και εκτός ΟΚΑΝΑ. Με τις γνώσεις και την εμπειρία που έχουμε, τη διάθεση να συμμετέχουμε, και με σκοπό να μη μείνει κανένας μόνος και απροστάτευτος. 

Κι έτσι, όταν τελειώσουν όλα αυτά, θα βγούμε. Υγιείς. Με σχέδιο και άποψη για το τι είδους υπηρεσίες ψυχικής υγείας χρειάζονται οι εξαρτημένοι και η κοινωνία. 
Και με το κεφάλι ψηλά.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΟΚΑΝΑ ΑΠΟ ΤΟ "ΔΩΡΟ ΠΑΣΧΑ"





ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Υγείας και Οικονομικών

Θέμα: Για τον αποκλεισμό του προσωπικού του ΟΚΑΝΑ από τους δικαιούχους της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης (δώρο Πάσχα) που θα λάβει το προσωπικό νοσοκομείων, κέντρων υγείας και άλλων δομών του Υπουργείου Υγείας.

Οι  εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ αντιμετωπίζονται και από τη σημερινή κυβέρνηση με τον ίδιο απαξιωτικό τρόπο, ως υπάλληλοι δεύτερης κατηγορίας σε σχέση με τους υπόλοιπους συναδέλφους τους υγειονομικούς που εργάζονται σε άλλους εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Υγείας.
Παρόλο που καθημερινά οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ εξυπηρετούν εντός των χώρων των Νοσοκομείων αλλά και έξω στο δρόμο (street work) χιλιάδες ασθενείς, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δεν τους ενέταξε στους δικαιούχους της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης (δώρο Πάσχα) που θα λάβει το προσωπικό νοσοκομείων, κέντρων υγείας και άλλων δομών του Υπουργείου Υγείας, καθώς και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Π.Ν.Π.) με τίτλο «Μέτρα αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19 και άλλες κατεπείγουσες διατάξεις».

Ερωτώνται οι κ. Υπουργοί, τι μέτρα θα πάρουν ώστε το αντίστοιχο προσωπικό του ΟΚΑΝΑ να συμπεριληφθεί στους δικαιούχους της έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης.

Οι Βουλευτές

Γκιόκας Γιάννης
Δελής Γιάννης
Κανέλλη Λιάνα
Λαμπρούλης Γιώργος
Συντυχάκης Μανώλης

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΝΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η κυβέρνηση στην πανδημία θωρακίζει τους εργοδότες

Άμεση ενίσχυση του ΕΣΥ
για να σωθούν ζωές, όχι τα κέρδη τους !

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Τις τελευταίες εβδομάδες βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατάσταση εντελώς πρωτόγνωρη: Η εξάπλωση του ιού CONVID19 είναι δεδομένη στο μεγαλύτερο κομμάτι της υφηλίου και πλέον η Ευρώπη φαίνεται να αναδεικνύεται σε αδύναμο κρίκο στην αλυσίδα της εξάπλωσης. Τα μέτρα περιστολής των  ελευθεριών οξύνονται ολοένα και περισσότερο ενώ τα συστήματα υγείας δοκιμάζουν τα όριά τους.

Παρ’ όλη την προσπάθεια της κυβέρνησης και της συναινετικής αντιπολίτευσης δεν γίνεται να κρυφτεί η πραγματική κατάσταση: η πανδημία βρήκε ένα ΕΣΥ επί χρόνια απαξιωμένο από όλες τις κυβερνήσεις, υποστελεχωμένο, με τεράστιες ελλείψεις κλινών Εντατικής Θεραπείας, έτοιμο να αλωθεί από τις ιδιωτικές αλυσίδες και τα funds. Ένα ΕΣΥ που συστηματικά αποψίλωναν από υγειονομικό υλικό, υποδομές, προσωπικό, κάνοντας το συχνά να εξαρτάται από τις γνωστές φοροαπαλλακτικές δωρεές των «φιλάνθρωπων» κεφαλαιούχων και εφοπλιστών. Αυτό το ΕΣΥ, οι ίδιοι που το απαξίωναν για χρόνια, το καλούν τώρα να ανταπεξέλθει με πενιχρή στήριξη, εξαγγελίες ελάχιστων προσλήψεων συμβασιούχων και κροκοδείλια χειροκροτήματα.

Ο πρωθυπουργός καλεί τον κόσμο να μείνει σπίτι, μήπως και αντέξει ένα σύστημα υγείας το οποίο βάφτιζε για χρόνια "γεμάτο πλεονάζοντες γιατρούς και δυσλειτουργικό", περιμένοντας από τους Παπαστράτους να αγοράσουν αναπνευστήρες. Την ίδια ώρα χαρίζει 30 εκατομμύρια ευρώ στον ιδιωτικό τομέα που χρεώνει τα τεστ έως και 300 ευρώ, αντί να γίνουν με πολύ λιγότερο κόστος και έλεγχο από τα  δημόσια ιδρύματα. Αντί να επιτάξει τις ιδιωτικές κλίνες ΜΕΘ αποζημιώνει εν μέσω πανδημίας τους μεγαλοκλινικάρχες με τα διπλάσια ποσά  ανά κλίνη ΜΕΘ και ανά ημέρα!
Είναι προφανές ότι οι πλούσιοι έχουν χρήμα για να εξασφαλίσουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης, στις ιδιωτικές κλινικές, ενώ οι φτωχοί καλούνται να «μείνουν και να πεθάνουν σπίτι», γιατί το σύστημα υγείας που τους «αντιστοιχεί» έχει αφεθεί στο φιλότιμο των πολύπαθων εργαζομένων του!

Μέσα στους επόμενους μήνες είναι πιθανό η υγειονομική κρίση να οδηγήσει σε οικονομική κατάρρευση και το κρίσιμο ζήτημα είναι το αν οι δημόσιοι πόροι και τα μέτρα «ενίσχυσης» θα καταλήξουν υπέρ των επιχειρήσεων ή των εργαζόμενων. Αν τα βάρη της κρίσης φορτωθούν για μια ακόμη φορά στο λαό/ Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοινώνει καθημερινά προκλητικά μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων δίνοντας το ελεύθερο στους εργοδότες να απολύουν όποιον θέλουν, να τον απασχολούν όσο θέλουν και να πληρώνουν όσο θέλουν! Οι εργαζόμενοι πλέον όχι μόνο θα αγωνιούν αν θα αρρωστήσουν, όχι μόνο πώς θα αντέξουν οικονομικά μέσα σε αυτή την κατάσταση, αλλά θα έχουν το επιπλέον άγχος για  τη θέση εργασίας τους, ενώ οριζόντιες περικοπές ετοιμάζονται και στο δημόσιο.

Οι ελαστικές μορφές εργασίας, η εκ περιτροπής εργασία, η δουλειά χωρίς ωράριο απ' το σπίτι, φαίνεται να ταιριάζουν γάντι στη συγκυρία αφού η εργοδοσία αξιοποιεί την ανάγκη προφύλαξης με την ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση του εργαζόμενου.
Ενώ η επιβολή καθολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας στη χώρα μας -παρά τους άδειους δρόμους- που προετοίμαζαν τα επιτελεία της κυβέρνησης από καιρό, εξαντλεί την αυστηρότητα αναφορικά με τα μέτρα “καραντίνας”, και επιχειρεί να δικαιολογήσει τη χαρακτηριστική καθυστέρηση σε μέτρα στήριξης και στελέχωσης του ΕΣΥ που το αφήνει γυμνό μπροστά στην αναπόφευκτη πλέον αύξηση των κρουσμάτων.
«Πακέτο» με την πολιτική αυτή πηγαίνει η στοχοποίηση του λαού ως «ανεύθυνου». Η προβολή αποκλειστικά της ατομικής -και όχι της κυβερνητικής και κρατικής- ευθύνης για την αντιμετώπιση της πανδημίας είναι ανευθυνότητα. Ο λαός άλλωστε έδειξε με μεγάλη πλειοψηφία “κοινωνική υπευθυνότητα”, η κυβέρνηση είναι αυτή που δεν αναλαμβάνει πραγματικά τις ευθύνες της! Σε κάθε περίπτωση η απαγόρευση κυκλοφορίας είναι μια τρύπα στο νερό, όσο υπάρχουν εταιρείες και βιομηχανίες εκεί έξω που κρατούν τους εργαζόμενους στοιβαγμένους σαν τις σαρδέλες, όσο ακόμα “κυκλοφορούν ελεύθεροι” εργοδότες που δεν τηρούν ούτε τα αυτονόητα για να προστατεύσουν όσους εργάζονται ακόμα στα γραφεία και στα εργοστάσια.

Η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει τόσο για την εγκληματική αδιαφορία της να στελεχώσει το ΕΣΥ διαχρονικά, όσο και για την αντιεπιστημονική της απόφαση να μην εφαρμόζει την πιο αποτελεσματική διεθνώς μέθοδο (αυτήν των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας) με πολλά δωρεάν tests, αποκτώντας έτσι και τη δυνατότητα εντόπισης και διαχείρισης των νοσούντων περιστατικών (μοντέλο που συστήνει επίμονα ο ΠΟΥ). Γι’ αυτό ανακοινώνουν μόνο οριζόντια, ασφυκτικά περιοριστικά μέτρα, για να «ενοχοποιήσουν» το λαό για δικές τους ευθύνες.
O Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) σταμάτησε την ιχνηλάτηση όλου του πληθυσμού, πέρα από τις ευπαθείς ομάδες. Αυτό σημαίνει ότι αφήνεται ελεύθερη η διασπορά του κορονοϊού και ο κίνδυνος να «γίνουμε Ιταλία» μεγαλύτερος. Η ιχνηλάτηση σταμάτησε και για τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία και ο κατ’ οίκον περιορισμός μειώθηκε σε μία εβδομάδα για όσους από αυτούς εκτέθηκαν στον ιό (αντί για δύο που ισχύει για τον υπόλοιπο πληθυσμό).
Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με το δίκτυο οικογενειακών γιατρών και τα Κέντρα Υγείας εξοπλισμένα με δωρεάν διαγνωστικά τεστ θα έπρεπε να παίζουν κεντρικό ρόλο στην διάγνωση, στις τηλεφωνικές οδηγίες και τις δωρεάν επισκέψεις στο σπίτι του πληθυσμού αναφοράς και όχι να υπολειτουργούν και να αποψιλώνονται από προσωπικό. Οι χιλιάδες ιδιώτες γιατροί θα έπρεπε να στηριχτούν οικονομικά για να εξετάζουν και να παρακολουθούν δωρεάν όσους έχουν ανάγκη σε κάθε γειτονιά και πόλη της χώρας.

Όσο κι αν η συγκυρία δίνει ευκαιρίες στον πολιτικό αυταρχισμό, η συνειδητοποίηση ότι ένα τεράστιο κομμάτι του λαού είναι αυτό που απειλείται πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Δεν θα αφήσουμε όμως την επιδημία να γίνει μια χαμένη μάχη για το λαό, για τους εργαζόμενους και τη δημόσια Υγεία. Είναι ήδη σαφής η αντανακλαστική αντίδραση ηγεμονικών μερίδων του κεφαλαίου, που  μετατρέπουν κάθε κρίση σε «ευκαιρία», κοινωνική – οικονομική – υγειονομική, προσπαθώντας να θωρακιστούν σε βάρος των εργαζόμενων και να επεκτείνουν μορφές και πεδία κυριαρχίας τους: Πενιχρά επιδόματα, ευκαιρία για απολύσεις, περικοπές αδειών, δώρο Πάσχα το καλοκαίρι, συνθέτουν ένα άκρως αντεργατικό σκηνικό.

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να δώσουν με θάρρος και αυταπάρνηση τον αγώνα για αλληλεγγύη και επιβίωση, μαζί με τους  γιατρούς και νοσηλευτές στα δημόσια νοσοκομεία.

Έναν αγώνα όμως που κάνουμε ξεκάθαρο πως θα τον δώσουμε με τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Δεν δεχόμαστε περικοπές στην ασφάλειά μας. Η προστασία των Υγειονομικών είναι προφανώς θεμελιώδης παράγοντας για να αντιμετωπιστεί η επιδημία. Ο κορονοϊός δεν αντιμετωπίζεται με στρατό και αστυνομία. Οι διοικήσεις και το Υπουργείο Υγείας μας αντιμετωπίζουν ως «αναλώσιμους». Υπάρχει παντελής έλλειψη προστατευτικών μέσων. Δεν μας δίνουν μάσκες, ειδικές στολές και αντισηπτικά. Στις καθημερινές εκκλήσεις του προσωπικού, για Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) η μόνιμη επωδός των διοικήσεων είναι ότι δεν έχουμε αρκετά. Στους εργαζόμενους στην καθαριότητα, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή πρόληψης, όχι μόνο δεν  δίνουν ΜΑΠ (όπως και στο υπόλοιπο προσωπικό), αλλά τους αφήνουν απλήρωτους.
Θωρακίζοντας το ΕΣΥ, παλεύουμε για την υγεία του λαού. Κανένας άλλος υγειονομικός νεκρός!

Είναι ολοφάνερη η κατά κράτος ήττα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου για την Υγεία, όταν καλείται να διαχειριστεί συνθήκες εκτεταμένων κρίσεων αλλά και γενικότερα. Καμιά χώρα δεν είναι υγειονομικά ασφαλής, χωρίς δημόσιο σύστημα υγείας που θα εγγυάται την καθολική πρόσβαση και περίθαλψή εντός του όλων των πολιτών χωρίς διακρίσεις. Καμία ιδιωτική πρωτοβουλία δεν πρόκειται να νοιαστεί για οτιδήποτε άλλο πέρα από την αύξηση του κέρδους, ακόμα κι αν την εγκαλούσε το κράτος για το αντίθετο. Καμιά κυβέρνηση δεν πρόκειται να αποτρέψει την αισχροκέρδεια και να προστατέψει την εργασία αν δεν βρει απέναντί της λαϊκές αντιστάσεις και ένα κίνημα που να διεκδικεί.

Η μάχη για κοινωνική αλλαγή είναι στο σήμερα μάχη για επιβίωση, μάχη για δημόσια Υγεία, μάχη για προστασία των δυνάμεων της εργασίας κόντρα στο νεοφιλελευθερισμό και την κανιβαλική αγριότητα του κεφαλαίου. Σε αυτή τη μάχη στρατευόμαστε με όλα τα μέσα που απαιτεί η εποχή μας, με δημιουργικότητα, με την αλληλεγγύη παντού παρούσα  - και την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο αγωνιζόμενος λαός θα επιβιώσει απέναντι σε κάθε κρίση που γεννιέται στο σκηνικό του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Ο μόνος πόλεμος που διεξάγουν οι Μητσοτάκηδες αυτού του κόσμου είναι  ταξικός και καθόλου αόρατος ενάντια στην εργατική τάξη. Και πρέπει να πάρουν την απάντηση που τους ταιριάζει, τόσο στο άμεσο καθημερινό επίπεδο, όσο και στο συνολικό-προοπτικό.

Κανένας μόνος του-Μένουμε ενεργοί
Φοράμε τις μάσκες, αλλά δεν σωπαίνουμε!

Όχι στο φόβο που καλλιεργούν -Όχι στην εξαθλίωση που ετοιμάζουν!
Αλληλεγγύη – Ενημέρωση – Αντίσταση - Διεκδίκηση

         Άμεση στήριξη του ΕΣΥ με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού (απορρίπτουμε τη λογική του εθελοντισμού και της «φιλανθρωπίας» που καλεί υποκριτικά η κυβέρνηση για να κρύψει τα τεράστια κενά στο ΕΣΥ και την απροθυμία των γιατρών να καλύψουν τις θέσεις της εργασιακής ομηρίας και ανασφάλειας)
• Άμεσο άνοιγμα όλων των κλινών ΜΕΘ και ΜΑΦ (κενών και νέων, σύνολο τουλάχιστον 2000 ΜΕΘ, 1500 ΜΑΦ) και στελέχωσή τους με κατάλληλο προσωπικό. Άμεση μαζική αγορά αναπνευστήρων ώστε θέσεις ΜΑΦ να μπορούν να μετατραπούν σε ΜΕΘ
• Εφοδιασμός όλων των υγειονομικών με όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας
• Απρόσκοπτες χορηγήσεις των ειδικών και αναρρωτικών αδειών στους υγειονομικούς. Ανάκληση της απαράδεκτης ρύθμισης για καραντίνα 7 ημερών στους συναδέλφους που είναι θετικοί στον ιό με πρόνοια για αντικατάσταση των νοσούντων με νέο προσωπικό
• Άμεση πρόσληψη όλων των επικουρικών από τις λίστες αναμονής – άμεσος διορισμός των ειδικευόμενων – άμεσος διορισμός των μόνιμων ιατρών που έχουν κριθεί
• Άμεση και δωρεάν πρόσβαση στο ΕΣΥ σε όλους όσους χρήζουν διερεύνησης και συνέχεια της ιατρικής παρακολούθησης στο σπίτι. Αύξηση της δυνατότητας των διαγνωστικών τεστ με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν στις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Άμεση πρόσβαση όλων όσων εμφανίζουν συμπτώματα σε γιατρό. Κανείς σπίτι αδιάγνωστος. Να μην γίνει το «μένουμε σπίτι», πεθαίνουμε σπίτι!
• Να καταργηθούν οι επιδοτήσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους της υγείας. Δέσμευση υγειονομικού υλικού και υποδομών ιδιωτικών δομών υγείας. Επίταξη χωρίς αποζημίωση ιδιωτικών κλινικών, ΜΕΘ, εργαστηρίων όπου αυτό απαιτείται, χωρίς αποζημίωση. Ένταξη όλων των μονάδων υγείας στρατιωτικών, πανεπιστημιακών και ιδιωτικών νοσοκομείων σε ενιαίο σχέδιο αντιμετώπισης της πανδημίας.
• Η κυβέρνηση καταδικάζει χιλιάδες ιατρεία στις γειτονιές εξαιρώντας τα επί της ουσίας από τα οικονομικά μέτρα με την προκλητική της απόφαση να δώσει vouchers... κατάρτισης για να ταΐσει σχετικές ιδιωτικές εταιρίες. Απαιτούμε την ένταξη των ιδιωτών γιατρών στον κεντρικό σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας, με το κράτος και τον ΕΟΠΥΥ να αναλαμβάνουν την αμοιβή τους καθώς και την παροχή των αναγκαίων μέσων προστασίας.
• Μέριμνα για ευπαθείς ομάδες – άπορους – αστέγους – φυλακισμένους - πρόσφυγες με αναγκαίο εξοπλισμό και ασφαλείς συνθήκες διαβίωσης. Η καραντίνα βάζει τεράστια ζητήματα ενίσχυσης των απλών ανθρώπων. Οι συνταξιούχοι, οι απομονωμένοι, οι αδύναμοι θα χρειαστούν εισοδηματική ενίσχυση, αλλά και ευρύτερη κοινωνική βοήθεια, προκειμένου να αποφευχθούν ακραία φαινόμενα δυστυχίας. Να κλείσουν τα στρατόπεδα του αίσχους! Επείγουσα αποσυμφόρηση των φυλακών!
• Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες. Να μην μπουν στον γύψο τα δημοκρατικά δικαιώματα και η συνδικαλιστική δράση. Συμμετοχή των σωματείων – ομοσπονδιών στις συσκέψεις για την προστασία των εργαζομένων
• Καμία ανοχή στην εργοδοτική αυθαιρεσία. Απαγόρευση των απολύσεων. Άμεση ανάκληση των 40.000 απολύσεων που έγιναν τις τελευταίες μέρες. Καμία χαμένη άδεια – μισθός - ένσημο. Καμία έκθεση εργαζόμενου σε κίνδυνο. Καμία περικοπή στους μισθούς και στις συντάξεις

Υπογράφουμε μαζικά το κείμενο υπογραφών που διακινούμε ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΔΙΚΩΝ του υπουργείου υγείας

Την Τετάρτη 1 Απρίλη καλούμε σε  ημέρα δράσης των υγειονομικών ενάντια στα ψέματα της κυβέρνησης! Καλούμε την ΟΕΝΓΕ και τις Ενώσεις των Γιατρών να οργανώσουν  συνεντεύξεις τύπου και ενημερωτικές καμπάνιες.

Την Τρίτη 7 Απρίλη ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΕΣΥ

Να σπάσουμε το σιωπητήριο: ΟΛΟΙ στις 7 Απρίλη ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ στις πύλες των νοσοκομείων μας με ντουντουκες, πικέτες, πανώ σε  μαζικές παραστάσεις σε όλη την χώρα!

Καλούμε τις Ομοσπονδίες , τις Ενώσεις  και τα Α’ βάθμια σωματεία να πάρουν αποφάσεις για  Στάσεις Εργασίας και να καλέσουν σε αυτή τη μέρα δράσης.

Καλούμε σε ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ με πολύμορφες δράσεις και πρωτοβουλίες φορέων, εργατικών σωματείων, δημοτικών σχημάτων σε εργασιακούς χώρους, γειτονιές, μπαλκόνια, ιντερνετικές συνελεύσεις, αντιδράσεις σε υπουργεία, Περιφέρειες, αφισοκολλήσεις, επιτήρηση για την κατάσταση σε καμπ προσφύγων, ρομά, φυλακισμένων κλπ

Ο ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΛΑΟ


Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2020

Προσυπογράφουμε: "Ξώπετσοι μαυραγορίτες και πλιατσικολόγοι"

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2020

ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΜΑΣ. Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;



 Περισσότεροι από 700 γιατροί επιμένουμε: Στηρίζουμε το ΕΣΥ, ζητάμε από την Κυβέρνηση την ύστατη ώρα να κάνει τη δουλειά της και να αναλάβει (και αυτή) την ευθύνη της    https://www.efsyn.gr/node/236300


Κυριακή, 22 Μαρτίου 2020

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2020

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ

Δήλωση – ανάρτηση του Ντέγιαν Κουλουσέφσκι, ποδοσφαιριστή της Πάρμα, γεννημένου στη Σουηδία, με καταγωγή από τη Βόρεια Μακεδονία, την οποία δημοσιεύει η σελίδα στο facebook Our Balkans – Τα δικά μας Βαλκάνια. 







ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ

Η (ακόμη αναμενόμενη) επιδημική έκρηξη του κοροναϊου φωτίζει με τον πιο οδυνηρό τρόπο όλες τις πλευρές της δυστοπίας στην οποία έτσι κι αλλιώς ζούμε:
  • η αδιαφορία του κράτους για τους πολίτες (πχ. η μη επαρκής κάλυψη σε μάσκες και αντισηπτικά όταν η επιδημία αναμένεται εδώ και δυο μήνες) δεν είναι "ανικανότητα" των διοικούντων: είναι η νεοφιλελεύθερη αντίληψη του λιγότερου κράτους, των ιδιωτικοποιήσεων και των συμπράξεων Δημοσίου με Ιδιωτικό τομέα στον χώρο της υγείας
  • η αισχροκέρδεια (πχ. μάσκες με κόστος των 10 λεπτών έφτασαν να πουλιούνται στη μαύρη αγορά) δεν είναι παράπλευρο φαινόμενο στον καπιταλισμό: είναι ο καπιταλισμός
  • η διαφορετική αντιμετώπιση των "επώνυμων" με τη λοίμωξη σε σχέση με τους παρίες είναι επίσης εδώ και δεν είναι ούτε λάθος, ούτε μεμονωμένο περιστατικό: είναι η ταξικότητα της κοινωνίας μας που δεν μπορεί πάντα να κρύβεται κάτω από το χαλί.
  • ο κοινωνικός αυτοματισμός καλά κρατεί: ξαφνικά ενώ τα πρώτα κρούσματα είναι των πλουσίων, των λευκών ή των πολυταξιδεμένων celebrities, τα ζόμπι του συντηρητισμού ανακάλυπταν τον κίνδυνο στους μετανάστες, στους γύφτους (το ακούσαμε κι αυτό!) και σε όλων των ειδών τους κατατρεγμένους
  • η ανεπάρκεια των συστημάτων υγείας μετά από τις συνεχείς μειώσεις και περικοπές δεν είναι τυχαία: τα ιδιωτικά κέντρα που τόσο διαφημίζονται κάνουν την πάπια τώρα που όλα δυσκολεύουν και 

Για να δουλεύει το μυαλό και να μη μας δουλεύουν (για πολλοστή φορά) διαβάστε: 

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΚΟ ΖΗΤΗΜΑ Ο ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ; του ΑνταποΚΡΙΤΗ

Οι 63 μαχαιριές της Ε.Ε. στα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας του Άρη Χατζηστεφάνου

Στα δικά μας τώρα: Τι δεν έχουμε στον ΟΚΑΝΑ και θα έπρεπε να έχουμε ΧΤΕΣ:

1. Δεν έχουμε προστατευτικό εξοπλισμό ούτε για μας ούτε για τους ασθενείς μας. Δεν έχουμε καν θερμόμετρα υπερύθρων και ούτε πρόκειται να αγοράσουμε κεντρικά: αν θέλουμε λέει να αγοράσουμε με τα χρήματα της μονάδας!!

2. Δεν έχουμε το σωστό φάρμακο για τη χορήγηση ασφαλών δόσεων TAKE HOME στα προγράμματα βουπρενορφίνης. Ανεξάρτητα από το αν η αιτία είναι το brexit το ότι η επιδημία θα ερχόταν το ξέραμε,άρα;;...

3. Δεν έχουμε συγκεκριμένο σχέδιο για το τι κάνουμε σε κάθε περίπτωση. Εκτός από τις οδηγίες για τα πραγματικά αναγκαία Take Home (μεγάλη χαρά αυτών που πάντα πρέσβευαν ότι αυτός ο Οργανισμός δεν πρέπει να κάνει τίποτε άλλο από το να δίνει Take Home), δεν υπάρχει ξεκάθαρο σχέδιο και αλγόριθμος δράσης για το τι πρέπει να κάνουμε. Κάθε μονάδα μέχρι στιγμής κάνει το δικό της: άλλη κλείνει με πιθανό κρούσμα, άλλη δεν κλείνει, άλλη απολυμαίνεται άλλη δεν απολυμαίνεται κοκ.

4. Δεν υπάρχει μια Ομάδα Διαχείρισης που θα βρίσκεται σε διαρκή διαθεσιμότητα και θα απαντάει στα ερωτήματα, θα δίνει λύσεις στα προβλήματα και θα σχεδιάζει τα αναγκαία βήματα. Σε όλα τα εγχειρίδια management αυτή η ομάδα δεν αποτελείται αποκλειστικά από τα διευθυντικά στελέχη, αλλά από κατάλληλα καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό και από εκπροσώπους των εργαζομένων. Ο Οργανισμός πρέπει να φτιάξει μια τέτοια ομάδα ΑΜΕΣΑ. Το επιστημονικό δυναμικό υπάρχει, διάθεση από το σωματείο να βοηθήσει υπάρχει, το μόνο που λείπει είναι η απόφαση της διοίκησης να πράξει σύμφωνα με τα εγχειρίδια...

5. Δεν υπάρχει σταθερή και προσχεδιασμένη διασύνδεση με τον ΕΟΔΥ και τα νοσοκομεία αναφοράς, με αποτέλεσμα όποιος εργαζόμενος ή μέλος προγράμματος αρρωσταίνει να πρέπει να ακολουθεί την "συνήθη" διαδικασία του γενικού πληθυσμού, ενώ κανένας από τους δυο (ούτε οι εξαρτημένοι, ούτε το προσωπικό), δεν είναι "γενικός" πληθυσμός. Το Υπουργείο Υγείας έστειλε (προς μεγάλη μας θετική έκπληξη) ένα έγγραφο (μπορε΄τε να το δείτε στη Διαύγεια  https://diavgeia.gov.gr/doc/6%CE%971%CE%9E465%CE%A6%CE%A5%CE%9F-%CE%95%CE%9A%CE%9F?inline=true), με το οποίο ζητάει από τις διοικήσεις των φορέων αντιμετώπισης της εξάρτησης να φτιάξουν συγκεκριμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της επιδημίας στον πληθυσμό των εξαρτημένων. Προφανώς το συγκεκριμένο σχέδιο του ΟΚΑΝΑ δεν (πρέπει να) εξαντλείται στη χορήγηση Take Home....

6. Όλα τα εργασιακά ζητήματα που προκύπτουν συνεχίζουν να βρίσκονται στον αέρα: Είμαστε φορέας υγείας αλλά στις Κεντρικές Υπηρεσίες (και γενικά εκεί όπου δεν υπάρχουν άμεσα συνδεδεμένες με τους ασθενείς εργασίες) δεν υπάρχει λόγος να μην εφαρμοστεί η εξ αποστάσεως εργασία ή άλλα μέτρα που θα μειώσουν τόσο το συγχρωτισμό όσο και τις ανάγκες μετακίνησης των εργαζομένων. Δεν είναι απαραίτητα ανάγκη να έρχονται όλοι στις μονάδες ακόμη κι αν δεν μπορούν να κάνουν ούτε ομάδες, ούτε ατομικά ραντεβού, αφού τα γραφεία τους είναι τυφλά και δεν έχουν αερισμό. Οι ευπαθείς ομάδες δεν έχουν καμία οδηγία για το τι μπορούν να κάνουν για να αποφύγουν την έκθεση, ενώ οι γονείς δεν έχουν πάρει την άδεια ειδικού σκοπού ακόμη κι αν δουλεύουν σε πόστα που καμία σχέση δεν έχουν με παροχή υπηρεσιών υγείας. Η Διοίκηση πρέπει να τολμήσει και να πάρει αποφάσεις που μπορεί (προς μεγάλη μας λύπη) να δώσουν χαρά σε κάποιους που δεν φημίζονται για την εργατικότητα τους, αλλά είναι δυστυχώς αναγκαίες για την προστασία του προσωπικού και την εφαρμογή του "Μένουμε σπίτι". Διαφορετικά θα είναι ουσιαστικά "εκτός γραμμής" και στον ΟΚΑΝΑ θα εφαρμόσουμε χωρίς να το θέλουμε την κυνική τακτική της "ανοσία της αγέλης" των Βρετανών
Για το συγκεκριμένο διαβάστε για να καταλάβετε τη διαφορά ανάμεσα σε αυτό που πρέπει να γίνει και σε αυτό που κάνουν οι Βρετανοί και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάνει ο ΟΚΑΝΑ: 



Αυτά τα κατ΄αρχήν θέματα μπορούμε να θίξουμε αυτή τη στιγμή. Αν μας ξεφεύγει κάτι συγχωρήστε μας, είμαστε ανοικτοί σε υποδείξεις και προσθήκες.

Μήνυμα προς την πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου: Αγαπητοί συνάδελφοι/ισες, σκεφτείτε αυτές τις ελλείψεις να τις είχαμε με την προηγούμενη Διοίκηση, το τι θα ακούγανε περί ανικανότητας, ανεπάρκειας, αδιαφορίας κλπ. Συνάδελφοι της πλειοψηφίας δεν είναι "όλα καλά", επειδή έφυγε ο προηγούμενος Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος...
Άλλωστε υπάρχουν και χειρότεροι Πρόεδροι, όπως αυτός του ΕΟΔΥ. Διαβάστε εδώ:
Ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ τηγανίζει την ώρα που το ΕΣΥ στενάζει

Και για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας με την ξαφνική αγάπη των φιλελέδων για τη δημόσια υγεία και το κράτος:
Φιλελέ σοβιετιά – τα καλύτερα memes

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2020

Μπράβο στην Όλγα Κοσμοπούλου!!!

"Απορώ με το θράσος σας. Επειδή εμείς δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την ατζέντα της κυβέρνησης του συζύγου σας για τα Δημόσια Νοσοκομεία, την πιο αντιλαϊκή που θα μπορούσε να γίνει" τονίζει σε ανάρτηση της στον προσωπικό της λογαριασμό στo facebook, η Παθολόγος - λοιμωξιολόγος στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας, Όλγα Κοσμοπούλου απαντώντας στην Μαρέβα Μητσοτάκη.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2020

Επιτέλους κάποιες φωνές λογικής σε αυτές τις ημέρες του ζόφου

Πανεπιστημιακοί: «Σε αυτόν τον πόλεμο ποιος είναι ο εχθρός μας;» 



Δήλωση πανεπιστημιακών που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, στο φύλλο του Σαββατοκύριακου 7-8 Μαρτίου 2020
Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε μάρτυρες μιας αχαλίνωτης ξενοφοβικής και ρατσιστικής υστερίας, υποκινούμενης από ευρύ φάσμα δεξιών, ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων και συνεπικουρούμενης από τα κυρίαρχα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων. Ακούσαμε ανείπωτες φράσεις μίσους να εκστομίζονται εναντίον γυναικών και παιδιών, εναντίον αδύναμων -από κάθε άποψη- ανθρώπων, χωρίς μέτρο και ντροπή!

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2020

ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ: Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΟΣΟΥΝΤΩΝ ΣΕ ΕΠΑΡΚΕΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ ΜΕΙΩΝΕΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΗ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ

Ανακοίνωση του Ενωτικού Κινήματος  για την Ανατροπή, 8/3/20

Δημοσιεύθηκε στο ΤheLancet (GlobalHealth) στις 25/2/20 ανάλυση στοιχείων  (https://www.thelancet.com/action/showPdf?pii=S2214-109X%2820%2930068-1,  Potential association between COVID – 19 mortality and healthcare resource availability, YunpengJietal) από δεκάδες χιλιάδες περιστατικά της επιδημίας COVID - 19 στην Κίνα και εξέταση των δεικτών θνητότητας ανά περιοχή. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν πως σε περιοχές με ικανοποιητική δυνατότητα πρόσβασης του πληθυσμού σε επαρκείς υπηρεσίες περίθαλψης η θνητότητα (θάνατοι επί % των νοσησάντων) ήταν 0 - 0,3 % ενώ σε περιοχές που για διάφορους λόγους δεν υπήρχε τέτοια ικανοποιητική δυνατότητα, η θνητότητα ήταν υπερδεκαπλάσια (3 – 5 %).

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2020

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΤΕΡΑΤΟΣ


...γιατί πέρα από την οικονομική και την προσωπική κρίση, τις κραυγές των ΜΜΕ, τη φτώχεια, το φόβο του άλλου, την έλλειψη οράματος κι ό,τι άλλο μπορεί κανείς να σκεφτεί για τις αιτίες, τις δικαιολογίες, τους διπλωματικούς χειρισμούς – υπάρχει και η προσωπική ευθύνη.

Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει [...] Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά [...] Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Οταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε... γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε!"
Μάνος Χατζιδάκις
(από το βιβλίο «Τα Σχόλια του Τρίτου», Εκδόσεις Εξάντας, 1980)
Λέσβος, 28.02.20, φωτ. Άρης Μεσσήνης

Οι forensic architecture επιβεβαιώνουν το https://omniatv.com/853459570
φωτ. Τατιάνα Μπόλαρη
φόνο Σύρου πρόσφυγα στα ελληνικά σύνορα:  

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2020

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

Ή πώς ένα βήξιμο στην Κίνα επηρεάζει το χρηματιστήριο στη Wall street

Τώρα…
… που ο Αρμαγεδδών, αντί να έρθει με τους ανθρώπους  με τις βάρκες από την Ανατολή ήρθε πετώντας  Business Class από τη Δύση…
….που οι άνθρωποι που δεν πτοούνται από τον ιό της εποχικής  γρίπης και  τους 60 νεκρούς φέτος το χειμώνα στην Ελλάδα– τουλάχιστον όχι τόσο ώστε να κάνουν το εμβόλιο ή, έστω, να πλένουν τα χέρια τους  – τρομοκρατούνται από το νέο, εξωτικό, ξαδελφάκι του…
…που οι χειρουργικές μάσκες μιας χρήσης είναι πιο δυσεύρετες στη μαύρη αγορά κι από τη Βουπρενορφίνη…

το σκίτσο του Μ. Κουντούρη από την ΕΦΣΥΝ, με τη γη να φοράει μάσκα-ζουρλομανδύα...
Εμείς
  • διατηρούμε την ψυχραιμία μας
  • καταλαβαίνουμε με τον πιο εύγλωττο τρόπο γιατί  οι διεκδικήσεις μας για 
    • επαρκές υγειονομικό προσωπικό, 
    • υλικά, αντιδραστήρια, εμβόλια, 
    • ελεύθερη πρόσβαση όλων στις υπηρεσίες υγείας , 
    • "σωστούς" χώρους στέγασης των υγειονομικών μονάδων 
  • δεν είναι καθόλου "κούφια λόγια" αλλά ζητήματα ζωτικής σημασίας όχι μόνο για μας και τους ασθενείς μας αλλά και για την υγεία όλου του πληθυσμού
  • και συνεχίζουμε τη στήλη μας  
"Για να δουλεύει το μυαλό και να μη μας δουλεύουν"





Και αυτό, μια που η γνώση είναι δύναμη...



Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 16.02.20



Ούτε τρικυμία σε σουπιέρα δεν το λες  – αλλά μπορεί λέγε λέγε ν’ αρχίσει να φυσάει…

I. Την Τρίτη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ενάντια στο νόμο Βρούτση για το ασφαλιστικό - ένα νόμο που διευρύνει προς το χειρότερο τον προηγούμενο νόμο του Κατρούγκαλου: θα δουλεύουμε μέχρι τα βαθιά γεράματα (όσοι δουλεύουμε…) και στο τέλος θα παίρνουμε, από τα χρήματα που δώσαμε όσο δουλεύαμε, ένα μικρό χαρτζιλίκι. Όσο γι’αυτούς που δεν μπόρεσαν να δουλέψουν όσο οι άλλοι, το Κράτος θα φροντίσει να μην πεθάνουν αμέσως από την πείνα.  Όμως θα μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές – να τα λέμε κι αυτά…
Η προκήρυξη του συντονισμού πρωτοβάθμιων σωματείων για την απεργία

Δύο επισημάνσεις

Σύνταξη: Δεν τα παρατάμε. Τέλος της συζήτησης!
Η πρώτη: Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εργασίας, ο Ιανουάριος του 2020 ήταν ο τέταρτος συνεχόμενος μήνας που καταγράφεται αύξηση της ανεργίας (+17 χιλιάδες άνεργοι), ενώ οι επίσημα καταγεγραμμένοι άνεργοι ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο. Παρατηρείται δηλαδή  μια επανάληψη της τάσης των τελευταίων 4-5 χρόνων όπου η ανεργία αυξάνεται ραγδαία τους μήνες από Οκτώβριο έως Φεβρουάριο, ενώ συγχρόνως οι νέες προσλήψεις σε ποσοστό 50% αφορούν μερική απασχόληση. Έχουμε λοιπόν  μια αγορά εργασίας που εξαρτάται σε υπερβολικό βαθμό από τον Τουρισμό, ενώ  επεκτείνονται οι κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Αυτά για την ανάπτυξη, την έξοδο από την κρίση και την «επιστροφή στην κανονικότητα»

Η δεύτερη: ενάντια στον αντίστοιχο νόμο για τις συντάξεις, στη Γαλλία απεργούν από τις 5 Δεκέμβρη.
Απεργία! Όλοι μια γροθιά!


ΙΙ. Νέα διοίκηση. Αποκτήσαμε και αντιπρόεδρο, μετά τον πρόεδρο. Με αυτό το ρυθμό, μέχρι το τέλος της τετραετίας μπορεί και να προλάβει να συνεδριάσει το ΔΣ. Άντε, να σταματήσουμε ν’ασχολούμαστε με τον Καφετζόπουλο,  το Φωτόπουλο και το Γκανά και ν’ασχοληθούμε με τα προβλήματα των εργαζομένων! (γύρισε στο θέμα Ι)

ΙΙΙ. Ούτε αυτό το δεκαπενθήμερο παραιτήθηκε γιατρός – οπότε συνεχίζουμε με τις ελλείψεις που υπάρχουν.  Αναμένονται συνταξιοδοτήσεις στην Αθήνα, όπως και μετακινήσεις στην περιφέρεια (από τους «δανεικούς» του ΕΣΥ) – οπότε, εάν δεν γίνουν νέες παραιτήσεις, οι κενές θέσεις θα αυξηθούν  - αλλά όχι πολύ. Το να αναμένουμε η νέα διοίκηση να αναρωτηθεί γιατί οι εργαζόμενοι προσπαθούν να φύγουν και, παραπέρα, να αναζητήσει λύσεις , θα ήταν μάλλον υπερβολικό, ναι; Έχουμε ήδη μια εικόνα, άλλωστε, από τα κυβερνητικά μέτρα για την (μη) ανακοπή του brain drain:Οι πρώτοι συνάδελφοι από την ομάδα του ΟΑΕΔ απολύθηκαν.

ΙV. Οι συναδέλφισσες στην καθαριότητα παραμένουν απλήρωτες (εδώ και τρεις μήνες, πλέον).  Για πολλοστή φορά. Πρόκειται για ένα ακόμα επεισόδιο στην ιστορία των συνεργείων. Αφήνοντας στην άκρη τις παλιότερες ιστορίες (οι παλιοί θα θυμούνται την εποχή που οι καθαρίστριες  υπέγραφαν σε λευκά χαρτιά τόσο τους όρους της σύμβασης όσο και τη μηνιαία εξόφληση), συνοψίζουμε τα επίκαιρα:
1.Ο ΟΚΑΝΑ είχε τη δυνατότητα να συνάψει συμβάσεις με αξιοπρεπείς όρους και αποδοχές, έστω και ορισμένου χρόνου, μ’αυτούς τους ανθρώπους.  Ζήτησε από το Υπουργείο και πέτυχε να εξαιρεθεί ώστε να μην το κάνει!
2.Στην ισχύουσα σύμβαση, ο ΟΚΑΝΑ (δηλαδή ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή όλοι εμείς) πληρώνει στην εταιρεία καθαριότητας  για την Αττική γύρω στις τρεις χιλιάδες ευρώ το μήνα για τις αποδοχές της κάθε καθαρίστριας (που αμείβεται καθαρά γύρω στα 450 – 500 ευρώ) και τα υλικά. Μ΄άλλα λόγια ,  γύρω στα 750 ευρώ στοιχίζει η αμοιβή της εργαζόμενης και τα υπόλοιπα 2500 είναι το νταβατζιλίκι (Συγγνώμη για το λεξιλόγιο – αν βρείτε άλλη λέξη, πιο ευγενική, που να αποδίδει όμως το νόημα, να μας πείτε να την αλλάξουμε).
3. Τους όρους εργασίας τους ξέρουμε κι όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στην Αθήνα: άδειες όποτε θέλει και θυμάται το αφεντικό, ανακλήσεις αδειών μέσα στις γιορτές γιατί έτσι, απειλές και προσβολές γιατί μπορεί κοκ.
4. Όσον αφορά τις συχνές καθυστερήσεις στην πληρωμή το αφεντικό «κάνει ότι μπορεί», η (εκάστοτε) διοίκηση δεν κάνει τίποτα γιατί «μόνον συστάσεις μπορεί να κάνει» (λες και άλλοι κρίνουν και συνάπτουν συμβάσεις με εταιρεία που δεν τηρεί τους νόμους) , η Επιθεώρηση Εργασίας δεν κάνει τίποτα διότι δεν έχει προσωπικές καταγγελίες και οι καθαρίστριες δεν τολμάνε να καταγγείλουν γιατί φοβούνται.

Κι εμείς οι υπόλοιποι;
Φταίνε άραγε (που φταίνε!) μόνο οι καθαρίστριες που δεν έχουν εμπιστοσύνη σ’εμάς τους υπόλοιπους ώστε να βγουν μπροστά – μαζί μας- και να διεκδικήσουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αμοιβές; Έχει εξαντλήσει ο Σύλλογος – εμείς – ό,τι μπορούσε να κάνει για  αυτό το κομμάτι εργαζομένων;

V. Εκλογές του Συλλόγου
Αποφασίστηκε ότι οι εκλογές θα γίνουν λίγο μετά το κλείσιμο της τριετίας, στις 13 και 14 Μαΐου. Θα υπάρξει αναλυτική ανακοίνωση από το ΔΣ για τις ημερομηνίες . Χοντρικά, πάντως, οι εκλογικοί κατάλογοι (τα ταμειακώς εντάξει μέλη του Συλλόγου) θα κλείσουν ως τις 20 Μάρτη –άρα μέχρι τότε πρέπει κάποιος να γραφτεί αν θέλει να συμμετέχει στις εκλογές. 

Θεωρούμε ότι οι εκλογές είναι μια πολύ σημαντική στιγμή στη ζωή των πρωτοβάθμιων σωματείων – παρότι δεν είμαστε «εκλογολάγνοι». Είναι μια ευκαιρία να συζητηθούν όλα: η πολιτική συγκυρία, η κατάσταση στον ΟΚΑΝΑ και η κατάσταση στο σωματείο. Να συμμετέχουν όλοι στη συζήτηση μέσα στις συνελεύσεις . Να γίνει αυτοκριτική των παρατάξεων, των συναδέλφων  που συμμετέχουν κι όσων διάλεξαν να είναι εκτός των συλλογικών διαδικασιών. Ναγίνει μια ειλικρινής αποτίμηση της λειτουργίας των οργάνων και να συζητηθεί αν τα χρειαζόμαστε – κι αν ναι, πώς πρέπει να λειτουργούν και γιατί δε λειτούργησαν. Να υποχρεωθεί το ΔΣ να ακούσει την κριτική των υπολοίπων. Να εξετάσουμε τους παλιούς τρόπους, να δοκιμάσουμε νέους, να εφεύρουμε αυτούς τους τρόπους που ταιριάζουν στα σημερινά προβλήματα και στις ανάγκες μας.

Να γραφτούν όσο περισσότεροι εργαζόμενοι στο σωματείο – έστω και με αφορμή τις εκλογές. Οι επισφαλέστεροι εργαζόμενοι, αυτοί  που περισσότερο έχουν ανάγκη τη συλλογική διεκδίκηση:  ΟΑΕΔ, καθαρίστριες και φύλακες. 
Και  θα πρέπει να τους διευκολύνουμε σ’αυτό, αντί να τοποθετούμε δυσθεώρητα οικονομικά εμπόδια: Δεν «στέκει», εάν ένας εργαζόμενος αποφασίζει να γραφτεί στο σωματείο του, να πρέπει να πληρώσει τις εισφορές που αναλογούν όχι στο χρόνο που είναι μέλος αλλά στο χρόνο που αντιστοιχεί στη θητεία του τελευταίου ΔΣ !  

( Κατ’αρχήν, πάντως, η συζήτηση για τις εκλογές μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε από κοντά  τους εκλεγμένους της δεύτερης παράταξης, που «τίμησαν» (;) με την παρουσία τους το ΔΣ – ο ένας μετά από μήνες απουσίας κι ο άλλος μετά από χρόνια…'Ηδη, κάτι κερδίσαμε!;;;)