Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Δημοσίευμα της Εφημερίδας Συντακτών για τς συμβάσεις καθαριστριών και φυλάκων στα νοσοκομεία

Διαβάστε εδώ

Είναι ολοφάνερο ότι το τι θα γίνει τελικά θα εξαρτηθεί και από την ετοιμότητα των ίδιων των εργαζομένων να διεκδικήσουν σχέσεις εργασίας που πραγματικά θα εγγυώνται τα εργασιακά δικαιώματα και (γιατί όχι) θα τα επεκτείνουν.
Η πρόταση μας προς το δικό μας σωματείο είναι:
ΑΜΕΣΑ να καλέσει - ΜΕ ΔΙΚΉ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΊΑ ΓΙΑΤΊ ΌΧΙ?- σύσκεψη όλων των σωματείων των νοσοκομείων και των ΝΠΙΔ του χώρου της υγείας ώστε να δούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ πως θα προχωρήσουμε.
Αρκετά κάνανε(με) ΟΛΟΙ τους χαζούς όταν δίπλα μας υπάρχουν συνάδελφοι και συναδέλφισσες με δουλικές σχέσεις εργασίας.

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ

Αλήθεια είναι πως η ανάθεση υπηρεσιών / εργασιών (όπως η φύλαξη και η καθαριότητα) του Δημόσιου Τομέα  σε ιδιώτες είναι παλιά ιστορία. Ξεκίνησε ήδη από  τη δεκαετία του 1990, με νόμους όπως ο 2072/92 και  ο 2646/98, ενώ γιγαντώθηκε μετά το 2000.


Ψέμα  είναι πως, έστω και «στα χαρτιά», η διαδικασία αυτή εντάχθηκε σε μια προσπάθεια μείωσης του κόστους. Από την αρχή, η ιδέα ήταν  να ενισχυθεί ο ιδιωτικός τομέας και οι εργολάβοι και να ελαστικοποιηθούν οι εργασιακές σχέσεις. Χαρακτηριστικά, όσον αφορά το κόστος, ενώ οι νόμοι του ’90 απαιτούν «να μη στοιχίζουν παραπάνω από το μόνιμο προσωπικό», αυτό στη συνέχεια τροποποιείται και οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με τους νόμους 2889/2001 και 3204/2003 και η Ν.Δ. με τον νόμο 3329/2005 καταργούν κάθε περιορισμό και επιτρέπουν  την εκχώρηση της καθαριότητας και της φύλαξης καθώς και άλλων τομέων σε ιδιωτικά συνεργεία, «ανεξάρτητα από το ύψος της αμοιβής του αναδόχου και της ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων των οικείων κλάδων ή ειδικοτήτων». Πράγματι, έκτοτε όλες οι μελέτες δείχνουν ότι η εργολαβία κοστίζει ετησίως περισσότερο από την πρόσληψη μονίμων δημοσίων υπαλλήλων. Παρόλα αυτά, η ανάθεση κατέστη ουσιαστικά υποχρεωτική – κι αυτό επέτρεψε να αναπτυχθεί ένα πραγματικό δουλεμπόριο με την ανοχή (αν όχι τη στήριξη) του κράτους.

Αλήθεια είναι πως, αν για κάτι έγιναν διάσημες οι εργολαβικές εταιρείες καθαριότητας δεν είναι για τους  μισθούς που έδιναν και δίνουν (υπάρχουν κι άλλοι εξίσου άθλιοι…) αλλά για τις  τρομακτικά κακές, κάποιες φορές, συνθήκες δουλειάς και την εργοδοτική αυθαιρεσία. Το θέμα ήρθε τραγικά και εκρηκτικά στην επικαιρότητα με την απόπειρα δολοφονίας της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της  συνδικαλίστριας καθαρίστριας του ΗΣΑΠ που είχε συγκρουστεί με την εργολαβική εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ το Δεκέμβρη του 2008.
(για να θυμόμαστε: εδώ 
και για να εξοργιζόμαστε διπλά: εδώ )

Κι ύστερα, ήρθε η πρώτηφοράΑριστερά…

Ψέμα είναι πως τόλμησε να καταργήσει τους εργολάβους και να συγκρουστεί με τις μνημονιακές δεσμεύσεις κάνοντας προσλήψεις μόνιμου προσωπικού – και δεν λυπούμαστε αν απογοητεύουμε τους φαν του «μάγκα» και κουμπουροφόρου Αναπληρωτή Υπουργού (κάποιες φορές η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή – ακόμα κι από τον υπουργό «μας»)… Αντ’ αυτού, η κυβέρνηση της πρώτηφοράΑριστεράς περιορίστηκε σε μια σειρά από θεσμικές παρεμβάσεις που δίνουν τη δυνατότητα αντί για συμβάσεις με εταιρεία να συνάπτονται ατομικές συμβάσεις έργου ανάμεσα στα ιδρύματα και τους εργαζομένους στην καθαριότητα. Αυτό έγινε γενικά για τον δημόσιο τομέα με ένα άρθρο του ν. 4325/2015, ενώ στη συνέχεια το Υπουργείο Υγείας προχώρησε σε δύο διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις αρχικά με άρθρο στον 4368/16 και μετά διορθωμένο στον 4384/2016. 
Όμως, οι ρυθμίσεις αυτές δεν  καταργούν το θεσμικό πλαίσιο για τις εργολαβίες  -  απλά δίνουν τη δυνατότητα αυτό να παρακαμφθεί «κατά παρέκκλιση». Έτσι, το πεδίο έμεινε ελεύθερο στους εργολάβους  ώστε να διεκδικήσουν δικαστικά την παραμονή τους – και, φυσικά επειδή οι εργολάβοι ξέρουν πολύ καλά τι  κερδίζουν και τι χάνουν, αυτό έκαναν. Με τη συνδρομή των δικαστών (πάντα έτοιμοι για το καλύτερο...), ακόμη κι αυτή η κουτσουρεμένη "δυνατότητα" μείωσης του κέρδους των εργολάβων πάγωσε μέχρι νεωτέρας… (απόφαση Συμβουλίου της Επικρατείας  10 Αυγούστου 2016). 
Διαβάστε εδώ: Προσωρινό μπλόκο του ΣΤΕ στους διαγωνισμούς για τις καθαρίστριες

Αλήθεια είναι πως, ακόμη και εάν προχωρήσουν τελικά οι ατομικές συμβάσεις έργου, η ιδέα παραμένει εν πολλοίς η ίδια: παραμένουν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, καταργούνται επιπλέον εργατικά δικαιώματα, ενώ τη μείωση του κόστους που κερδίζει το δημόσιο δεν τη «μοιράζεται» με τους εργαζόμενους (βέβαια! αν είναι δυνατόν! πως σας πέρασε από το μυαλό ότι η πρώτηφοράΑριστερά κυβέρνηση θα ασχολιόταν με το συμφέρον των εργαζομένων?). 

Έτσι, με τη νέου τύπου σύμβαση, οι εργαζόμενες

  • Παίρνουν, τελικά,  περίπου το ίδιο ωρομίσθιο, μια που
  • Χάνουν το 13ο και 14ο μισθό, όπως και το επίδομα ανθυγιεινούς εργασίας
  • Χάνουν  όχι μόνον τη δυνατότητα κανονικής άδειας αλλά και την αναρρωτική, όπως και την άδεια εγκυμοσύνης.

(Δείτε σχετικά το ρεπορτάζ για τις συμβάσεις στο Δρομοκαΐτειο από την Εφημερίδα των Συντακτών: εδώ)

Γενική σημείωση: Όσα γράφονται για τις καθαρίστριες ισχύουν και για τους φύλακες.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΟΚΑΝΑ

Ό,τι συμβαίνει και αλλού:
  • οι εργαζόμενες δουλεύουν πολύ (μια που κάνουν τη δουλειά του οκταώρου σε μία ως πέντε ώρες), πληρώνονται λίγο (για τις μία ως πέντε ώρες), συχνά πληρώνονται με μεγάλες (πολύμηνες) καθυστερήσεις, η συνεννόηση με την εργοδοσία είναι προβληματική και τα εργασιακά τους δικαιώματα «λειψά» («και πάλι καλά» τους λένε οι εργολάβοι, μια που στο παρελθόν είχαν αναφερθεί και «πολύ χειρότερα» και σοβαρότερα κρούσματα αυθαιρεσίας..)
  • η έλλειψη καθαριστριών και φυλάκων για πολλές από τις ώρες  λειτουργίας των μονάδων δημιουργεί προβλήματα
  • το κόστος  των εργολαβικών  εταιρειών για τον ΟΚΑΝΑ είναι σαφώς μεγαλύτερο από το αντίστοιχο που θα προέκυπτε μετά την κάλυψη των θέσεων από «κανονικούς» εργαζόμενους.
  • Ωστόσο, η τωρινή διοίκηση προσανατολίζεται (τι «προσανατολίζεται», έχει ήδη αποφασίσει!) να συνεχίσει τη συνεργασία με τις εργολαβικές εταιρείες γιατί … «δεν έχουμε χρήματα για να κάνουμε αλλαγές» (!). Τώρα πως γίνεται να μη φτάνουν τα χρήματα όταν το κόστος λιγοστεύει μόνο μεγάλα κεφάλια επί των Οικονομικών μπορούν να το εξηγήσουν. Αλλά θα σταματήσουμε την προσπάθεια εξήγησηε των ανεξήγητων εδώ, γιατί αλλιώς θα πρέπει να περάσουμε σε άλλα οικονομικά κεφάλαια πιο δύσκολα, τα οποία στην γλώσσα των οικονομικών ονομάζονται "διευκολυντικές ενέργειες για την λειτουργία της αγοράς" και σε απλά ελληνικά ονομάζονται μίζες?, λαμογιές?. (Βέβαια εδώ πρέπει να ενημερώσουμε ότι έχουμε με επιμονή παρακαλέσει τους συναδέλφους που εργάζονται στις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΚΑΝΑ να μας πούνε πόσο στοιχίζει ένας εργαζόμενος με εργολάβο και 4ωρο και ένας εργαζόμενος έστω με ατομική σύμβαση και οκτάωρο αλλά δεν στάθηκε δυνατόν μέχρι σήμερα να μας πληροφορήσουν. Αν είμασταν κακόπιστοι θα λέγαμε ότι δεν θέλουν οι αρμόδιοι συνάδελφοι να βοηθήσουν, αλλά θα περιμένουμε μέχρι τέλος Αυγούστου γιατί μπορεί να είναι διακοπές). 
  • Τέλος για τις συνθήκες εργασίας και τις καθυστερήσεις στις πληρωμές – όπως «κομψά» το έθεσαν «τι πίεση να ασκήσουμε, αφού τους χρωστάμε λεφτά;»
Κι εμείς;
Έγινε πριν από 15 μέρες, μετά από κάλεσμα του Συλλόγου (το οποίο προέκυψε μετά από συνεχή πίεση δική μας), μια συνάντηση των εργαζομένων στα συνεργεία φύλαξης και καθαριότητας – πολύ μαζική για την περίοδο που διανύουμε. Αναπτύχθηκαν προβληματισμοί και απόψεις και για τις 2 προτεινόμενες από το Υπουργείο εναλλακτικές (τη Σκύλα και τη Χάρυβδη, δηλαδή) – κι ύστερα η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από το αν η μόνη πραγματική λύση (κανονική δουλειά, κανονικές συμβάσεις, κανονικά δικαιώματα κι υποχρεώσεις) είναι διεκδικήσιμη, και πώς.

Ας το πάρουμε από την αρχή και πάλι: 

Είναι διεκδικήσιμη μια λύση "κανονική";

Και βέβαια! 

Ψέμα –ίσως το πιο επικίνδυνο από όλα - είναι πως σ’ αυτές τις συνθήκες κρίσης και έλλειψης χρημάτων δεν δικαιούμαστε να διεκδικούμε τίποτα, δεν «κάνει» να κάνουμε φασαρία γιατί η κυβέρνηση μοχθεί κρυφά από την Τρόικα να βρίσκει παραθυράκια, «και πάλι καλά να λέμε που έχουμε τη δουλίτσα μας» κοκ. 
Και είναι επίσης διαχρονικό ψέμα πως αποκλείεται να πετύχουμε κάτι, επειδή "αυτά τα αποφασίζουν εκεί ψηλά οι εργολάβοι με τα κολλητάρια τους στην κυβέρνηση".

Να απαιτήσουμε, λοιπόν – από τη διοίκηση (γιατί ο ρόλος της διοίκησης είναι να διοικεί και να παίρνει τις αποφάσεις – δεν μπορούν να μας παραπέμπουν κάθε φορά στην Τρόικα, στο ΔΝΤ και  στη Φραγκφούρτη για τις αποφάσεις που παίρνουν…):

  1. Προσλήψεις όσων (γιατρών, νοσηλευτών, θεραπευτών, φαρμακοποιών, καθαριστριών, φυλάκων κοκ) απαιτούνται για να λειτουργούν σωστά οι μονάδες και να απορροφηθεί η λίστα
  2. Κανονικές συμβάσεις εργασίας με πλήρες ωράριο, πλήρη εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα
  3. Και ν’ αρχίσουμε από τους επικείμενους διαγωνισμούς για φύλαξη – καθαριότητα απαιτώντας σε όλους τους τόνους κατάργηση του καθεστώτος των εργολαβιών (γιατί η αποφυγή της Σκύλας δε σημαίνει απαρέγκλιτα ότι θα πέσεις στη Χάρυβδη – ας θυμηθούμε και κάτι από το σχολείο…)

Πώς θα το κάνουμε;

Θα οργανωθούμε!
  • Ευθύνη του Συλλόγου είναι να οργανώσει την αντίδραση και το διεκδικητικό πλαίσιο,
  • Ευθύνη των ανθρώπων που άμεσα θίγονται να πρωτοστατήσουν,
  • κι ευθύνη όλων όσων αισθάνονται ότι δε θίγονται άμεσα να στηρίξουν και να συμμετέχουν (όχι από «ευγένεια» - πρόκειται για τις νέου τύπου εργασιακές σχέσεις! που έτσι κι αλλιώς μας απειλούν όλους και όλες).

Θα πρέπει να έρθουμε σε επαφή με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων στην καθαριότητα που δίνουν μάχες αυτή την περίοδο, όπως
η ΠΕΚΟΠ (δείτε εδώκαι το ΣΕΡΚΑ δείτε εδώ
(κι ό,τι άλλο υπάρχει – εμείς αυτά βρήκαμε…)
καθώς και με τα σωματεία εργαζομένων στα νοσοκομεία, που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή το ίδιο θέμα. Ενδεικτικά, για να δείτε πόσο ίδια είναι η κατάσταση διαβάστε εδώ για τον Ευαγγελισμό.

Κι η σταθερή αλήθεια του κινήματος (αν υπάρχει κάτι σταθερό στον καιρό μας) είναι πως τίποτα δε χαρίζεται. 
Τίποτα δεν πρόκειται να «ρυθμιστεί» από μόνο του με τον καλύτερο τρόπο για τους εργαζόμενους και τους δυστυχείς χρήστες των υπηρεσιών. 
Όλα θα πρέπει να τα διεκδικήσουμε. 

Κι όπως έλεγαν οι παλιοί που κάτι ήξεραν από αγώνες και επειδή εμείς είμαστε και λίγο παλιομοδίτες, μόνος δρόμος για να κερδίσουμε είναι να παλέψουμε «με ενότητα κι αγώνα». 

Τότε όλα είναι δυνατά!

Τα στοιχεία  για το νομοθετικό πλαίσιο είναι από την Εφημερίδα των Συντακτών (Ντάνι Βέργου) και το περιοδικό   UNFOLLOW (Παναγιώτης Σωτήρης).

Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ




Κοινοβουλευτική Ομάδα 

Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ,

τηλ.: 2102592213, 2102592105, 2102592258, fax: 2102592097
e-mail: ko@vouli.kke.gr, http://www.kke.gr
Γραφεία Βουλής: 2103708168, 2103708169, fax: 2103707410




ΕΡΩΤΗΣΗ   Προς τον Υπουργό Υγείας

Θέμα: Σχετικά με τα τεράστια προβλήματα στη λειτουργία των Οργανισμών κατά των Ναρκωτικών

            Στη χώρα μας, οι δημόσιοι οργανισμοί καταπολέμησης των ναρκωτικών, ΚΕ.ΘΕ.Α, Ο.ΚΑ.ΝΑ, 18 ΑΝΩ, Ψ.Ν.Θ. και τα Κέντρα Πρόληψης, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης και των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού, αντιμετωπίζουν τραγικά προβλήματα, που αφορούν στη λειτουργία τους, σε μια περίοδο που, και λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, αυξάνεται η χρήση ουσιών, ιδιαίτερα από τους νέους, αλλά και οι νόμιμες εξαρτήσεις από το αλκοόλ, το τζόγο και το διαδίκτυο. Την ίδια ώρα, γιγαντώνεται ο ιδιωτικός τομέας της απεξάρτησης, που κερδοφορεί πάνω στην αγωνία των οικογενειών των τοξικοεξαρτημένων. Στην  αποτελεσματικότητα των Οργανισμών επιδρά ανασταλτικά η έλλειψη ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου, ενιαίου σχεδίου με τα ανάλογα προγράμματα στην πρόληψη, στην απεξάρτηση και την επανένταξη, αλλά και στη διαχείριση μέσω υποκατάστατων περιπτώσεων εξαρτημένων που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με άλλον επιστημονικά ενδεδειγμένο τρόπο.
            Οι μειώσεις μισθών, οι πολλαπλές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις,  διαμορφώνουν συνθήκες ανασφάλειας σε όλους τους εργαζόμενους, που αντικειμενικά επιδρούν

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Σαν σήμερα, 12 Ιουλίου 1904, γεννήθηκε ο Χιλιανός κομμουνιστής ποιητής, Πάμπλο Νερούδα.

Πάμπλο Νερούδα


Ο λαός 
Τον θυμάμαι εκείνον τον άνθρωπο, κι ας μην πέρασαν
παρά μόνο δυο αιώνες που τον είδα.
Δεν πήγαινε με άλογο ούτε με αμάξι:
με τα πόδια
κατάπινε
τις αποστάσεις
και δεν είχε σπαθί ούτε πανοπλία
αλλά δίχτυα στον ώμο,
τσεκούρι, σφυρί ή φτυάρι.
Ποτέ δε χτύπησε όμοιό του:
ο αγώνας του ήταν ενάντια στο νερό και στη γη,
για να ‘χει στάρι για ψωμί,
ενάντια στο πελώριο δέντρο για να ‘χει ξύλα,
στους τοίχους για ν’ ανοίγει πόρτες,

Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 04.07.16


(γύρισε και η εκπρόσωπος από τη Γαλλία – σε περίπτωση που το είχατε έγνοια…)
Επιστροφή, λοιπόν, στα δικά μας (η σειρά δεν είναι αξιολογική και η ενημέρωση δεν είναι πλήρης – αφορά ό,τι εμείς γνωρίζουμε και ό,τι εμείς, απ’ όσα γνωρίζουμε, αξιολογούμε ως σημαντικό).

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

1. Απολύσεις / ενστάσεις για τις δύο θέσεις στην Πάτρα: η επιτροπή που θα κρίνει τις ενστάσεις δεν έχει ακόμα ορισθεί. Αναμένουμε.

2. Προσλήψεις: επιτέλους, μετά από χρόνια, θα γίνουν 25 κανονικές προσλήψεις στον ΟΚΑΝΑ, με συμβάσεις αορίστου χρόνου! Οι προσλήψεις αυτές θα χρησιμοποιηθούν από τον Οργανισμό:

  • για να υπάρξει προσωπικό και να λειτουργήσουν οι νέες μονάδες της περιφέρειας(σωστά),
  • για να καλύψουν κάποιες από τις πολλές τρύπες στη στελέχωση της Αθήνας (και αυτό σωστό, αν  και πάλι χάσκουν οι τρύπες)
  • και σχεδόν καθόλου (πολύ λάθος!) για να προσληφθούν, επιτέλους, και να αποκτήσουν τα ίδια μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα με τους υπολοίπους οι συνάδελφοι (κύρια γιατροί) που επί χρόνια δουλεύουν με «μπλοκάκι».
  • «Φυσικά», δεν περισσεύουν θέσεις για να επαναλειτουργήσουν τα (αναγκαία) προγράμματα που έκλεισαν (Οδυσσέας, εναλλακτικά της φυλάκισης, street work Θεσσαλονίκης) – αυτό κι αν είναι λάθος…
Συμπέρασμα; Είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι γίνονται 25 προσλήψεις, αλλά   ΔΕ ΦΤΑΝΟΥΝ. 
3. Παραμένουν, για μια φορά ακόμα, απλήρωτες οι καθαρίστριες στην Αθήνα. Ο ΟΚΑΝΑ χρωστά στην εταιρεία από προηγούμενα χρόνια (αυτή τη φορά, χάρις στην αύξηση του προϋπολογισμού, δε χρωστά και τα φετινά)

  •      η εταιρεία χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης, για μια φορά ακόμα, τις εργαζόμενες αφήνοντάς τες απλήρωτες από το Μάιο (την Παρασκευή  πλήρωσαν μέρος του Απριλίου! ) . Αυτές τις εργαζόμενες για τις οποίες πληρώνεται αδρά (ή, έστω, θα πληρωθεί). Τις ίδιες που πληρώνει (όταν τις πληρώνει) με εξευτελιστικές αμοιβές ενώ, ουσιαστικά, τις απασχολεί σε όλο το  πρωινό ωράριο ( μια που όταν κάποιος εργάζεται πχ 9:30 – 12:30 δεν μπορεί να έχει και άλλη δουλειά 08:00 – 16:00)
  •      Η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ «νίπτει τας χείρας της». Σκοπεύει, δε, όπως φαίνεται, να συνεχίσει (παρά την οδηγία του υπουργείου) να συνάπτει συμβάσεις με εργολάβους και για την καθαριότητα και για τη φύλαξη διατηρώντας το υπάρχον καθεστώς «νταβατζήδων» – προτιμώντας, ουσιαστικά, να πληρώνει τους εργολάβους παρά  να έχει εργαζόμενους με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα
  •       Και το υπουργείο, βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, με τις οδηγίες που εξέδωσε, θέτει διλήμματα του τύπου : «νταβατζηλίκι στους εργολάβους ή σύμβαση με λειψές αποζημιώσεις και λιγότερα δικαιώματα κι απ΄αυτά που έχουν τώρα οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα;»
  •      Ο σύλλογος εργαζομένων, έστω και με αργά αντανακλαστικά, διαμαρτύρεται έντονα και δεσμεύτηκε να προχωρήσει σε κινητοποιήσεις.

¨Νόμος για την Εργασία: η μηχανή του κιμά"
Αφίσα CGT, Γαλλία Μ'αης '16 
Το νήμα που συνδέει τα παραπάνω είναι φανερό: 
Στη νέα ευέλικτη αγορά εργασίας οι εργαζόμενοι είναι θύματα της πιο άγριας εκμετάλλευσης, απομονωμένοι και απολύτως αναλώσιμοι. 
Και όσο πιο «ευέλικτη» είναι η σχέση εργασίας σου, τόσο πιο αναλώσιμος είσαι. Κι αυτό ανεξάρτητα της θέσης και του αντικειμένου της δουλειάς σου. 
Σ΄ αυτό το συσχετισμό, η απάντηση από τη μεριά των εργαζομένων, για να είναι πειστική,  θα πρέπει να είναι μαζική (δεν κάνουμε «χάρη» σε κανέναν – απαιτούμε για τους συναδέλφους και για τους εαυτούς μας) και διεκδικητική: σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους εργασίας. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να κερδίσουμε. Σε οποιαδήποτε άλλη εκδοχή     ( «και πάλι καλά να λέμε...δεν κάνουμε τίποτα γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική»,  «βάζουμε πλάτη» γιατί «δεν υπάρχουν λεφτά», περιμένουμε γιατί μας υποσχέθηκαν ότι «κάτι θα γίνει», αναζητούμε «μπάρμπα στην Κορώνη» κοκ) δεν μπορούμε να περιμένουμε καμιά έκπληξη.  
Όπως στην κλασική ιστορία της «Μέδουσας» (που έμεινε αθάνατη χάρις σ΄αυτό το τρομακτικό «παιδικό» τραγουδάκι) μόλις τελειώνουν όλες οι τροφές θα ρίχνουμε τον κλήρο για να δούμε ποιος θα φαγωθεί (ωέ – ωέ – ωέ – ωέ!).

Και μπορεί μεν την ευθύνη για την οργάνωση της αντίστασης να την έχει ο σύλλογος, η ευθύνη της συμμετοχής όμως μοιράζεται εξίσου σε όλους μας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ: ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ; (ή ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται?)

Λειτουργεί εδώ και δυο βδομάδες η Μονάδα Άμεσης Παρέμβασης (ΜΑΠ) – η οποία θα απορροφήσει τη λίστα (μέχρι το Σεπτέμβρη (;), λένε οι πρώτες εκτιμήσεις) και ταυτόχρονα θα υλοποιεί  καινοτόμες παρεμβάσεις. Βέβαια, χρειάστηκε μια μόνο εβδομάδα για να φανεί ότι οι καινοτομίες θα εφαρμοστούν μετά την απορρόφηση της λίστας και πως, μέχρι τότε, η ΜΑΠ απλώς  αντικατέστησε το Κέντρο Υποδοχής (και τροποποίησε τη στελέχωσή του). 
Και αφού με τυμπανοκρουσίες που άρχισαν πριν από πολύ καιρό και ολοκληρώθηκαν με την απόφαση του ΔΣ που έδινε το πράσινο φως, άνοιξε τελικά η μονάδα αποδείχτηκε περίτρανα ότι ΜΑΠ(α) το καρπούζι:
Η νέα μονάδα αυτό που κάνει είναι να «βάζει» και να βγάζει ασθενείς σε χρόνο dt. Το φοβερό όμως δεν είναι αυτό. Το φοβερό είναι ότι στη διάρκεια αυτού του  χρόνου dt οι νεοεισερχόμενοι μετατρέπονται σε «σταθεροποιημένοι»  (Θαύμα! Θαύμα!). Έτσι μετά από αυτή την ταχύτατη όσον και αξιοθαύμαστη αλλαγή (ξανά Θαύμα! Θαύμα!)  η ΜΑΠ στέλνει τους άρτι σταθεροποιημένους ασθενείς στις «κανονικές» μονάδες. Βέβαια προφανώς επειδή κάτι γνωρίζουν στα Κεντρικά για τον υπερφυσικό χαρακτήρα αυτής της ταχύτητας μετατροπής νεοεισερχομένων σε σταθεροποιημένους, φοβήθηκαν να μας ενημερώσουν ευθύς εξ αρχής μην αρχίσει το προσκύνημα από ορδές εύπιστων στην μονάδα που κατόρθωσε το ακατόρθωτο και διαταραχτεί η λειτουργία της. Για αυτό προφανώς η Διεύθυνση Εφαρμογής ξέχασε να μας ενημερώσει (πολλώ μάλλον να ζητήσει τη γνώμη των εργαζομένων…) ότι, τελικά, άλλο μας είχαν περιγράψει κι άλλο έγινε.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, λοιπόν: εάν η διοίκηση νομίζει ότι, με την απλή τροποποίηση του τρόπου εισαγωγής, μπορεί να απορροφήσει τη λίστα, δεν είναι της αρμοδιότητας μας να ασχοληθούμε. Αλλά αν έχει σκοπό με αυτόν τον τρόπο να περάσει από την πίσω πόρτα μια νέου τύπου αντίληψη ότι όλα είναι ίσιωμα, "μπορεί έτσι να λέει το πλαίσιο αλλά το πλαίσιο είμαστε εμείς και το ερμηνεύουμε κατά βούληση", ή ακόμη χειρότερα ότι "τώρα είναι η ευκαιρία μας, εδώ η κυβέρνηση τα σαρώνει όλα και δεν κουνιέται φύλλο, θα τα ισοπεδώσουμε όλα σφυρίζοντας αδιάφορα", είναι πολύ, πολύ μακριά νυχτωμένοι.

Με το καλό να απορροφηθεί η λίστα, όχι μόνο θα χαρούμε αλλά είμαστε οι πρώτοι που εδώ και χρόνια επιμένουμε ότι μείωση της βλάβης χωρίς απορρόφηση της λίστας δεν είναι δυνατόν να γίνει
Οι μόνες (αλλά αδιαπραγμάτευτες) προϋποθέσεις από τη μεριά μας δεν αφήνουν περιθώρια για κουτοπόνηρα παιχνιδάκια:
  1. Να έχουν όλοι οι εξαρτημένοι γρήγορη πρόσβαση στις μονάδες και
  2. Αυτό να γίνεται με  διαδικασία και με ποιότητα υπηρεσιών τέτοια ώστε να δίνεται όντως η δυνατότητα σ΄αυτούς να συγκρατηθούν και να προχωρήσουν στη θεραπεία (οι περισσσότεροι, όχι μόνον οι απολύτως «αποφασισμένοι» και κινητοποιημένοι). Αλλιώς οι όποιες αλλαγές κινδυνεύουν να γίνουν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για τηλεοπτική και μιντιακή κατανάλωση…

ΣΧΕΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕ ΔΣ ΟΚΑΝΑ (ή ο αρραβώνας δεν οδηγεί πάντα σε γάμο...)

Τέλος, μετά την απόφαση του Συλλόγου εργαζομένων να μην τηρεί καμιά «ρήτρα εμπιστευτικότητας» αλλά να ενημερώνει τους εργαζόμενους για ό,τι συζητείται στο ΔΣ (πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μας, αν και η επιλογή του πρώτου θέματος προς «αποκάλυψη» ήταν τουλάχιστον ατυχής [οι ενστάσεις για τη θέση του γενικού Δ/ντή]), ο εκπρόσωπος των εργαζομένων δεν θα γίνεται πλέον δεκτός στις συνεδριάσεις του ΔΣ του Οργανισμού.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

για να δουλεύει το μυαλό και να μη μας δουλεύουνε

Brexit: Πώς η Αριστερά άφησε το πεδίο ελεύθερο στους αντιπάλους της

Συγκροτείται η «ΔιΕΕξοδος» – Οι πρώτες υπογραφές

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν θα δέχονται πλέον χρηματοδοτήσεις από κράτη-μέλη και θεσμικά όργανα της ΕΕ

Η απαγορευμένη καμπάνια των Γιατρών του Κόσμου για την αστρονομική τιμή των φαρμάκων Πηγή: www.lifo.gr

ΠΕΝΕΝ: Κατάπτυστη σύμβαση ερήμην και πίσω από τις πλάτες των Ναυτεργατών από την πλειοψηφία της ΠΝΟ

Γράφτηκαν τα πρώτα προσφυγόπουλα στα δημόσια σχολεία

«ΑΠΟΔΟΜΩΝΤΑΣ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ» ΣΤΟ «ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ» ΤΗΣ ΕΡΤ3

Η εθνοκάθαρση των τσάμηδων της Θεσπρωτίας

"Έτσι θέλετε τον 21ο αιώνα;" Αφίσα CGT ενάντια στο ν'ομο για τα εργασιακά, Ιούνης 2016
"Από τις στάχτες, όλα είναι πιθανά" Παρίσι, Ιούνης '16, φωτ. J. Leleu

"H Aριστερά πέθανε, όχι εμείς!" Παρίσι, Ιούνης '16, φωτ. J. Leleu