Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ


 


Κοινοβουλευτική Ομάδα 

Λεωφ. Ηρακλείου 145, 14231 ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ,

τηλ.: 2102592213, 2102592105, 2102592258, fax: 2102592097
e-mail: ko@vouli.kke.gr, http://www.kke.gr
Γραφεία Βουλής: 2103708168, 2103708169, fax: 2103707410




ΕΡΩΤΗΣΗ   Προς τον Υπουργό Υγείας

Θέμα: Σχετικά με τα τεράστια προβλήματα στη λειτουργία των Οργανισμών κατά των Ναρκωτικών

            Στη χώρα μας, οι δημόσιοι οργανισμοί καταπολέμησης των ναρκωτικών, ΚΕ.ΘΕ.Α, Ο.ΚΑ.ΝΑ, 18 ΑΝΩ, Ψ.Ν.Θ. και τα Κέντρα Πρόληψης, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης και των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού, αντιμετωπίζουν τραγικά προβλήματα, που αφορούν στη λειτουργία τους, σε μια περίοδο που, και λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, αυξάνεται η χρήση ουσιών, ιδιαίτερα από τους νέους, αλλά και οι νόμιμες εξαρτήσεις από το αλκοόλ, το τζόγο και το διαδίκτυο. Την ίδια ώρα, γιγαντώνεται ο ιδιωτικός τομέας της απεξάρτησης, που κερδοφορεί πάνω στην αγωνία των οικογενειών των τοξικοεξαρτημένων. Στην  αποτελεσματικότητα των Οργανισμών επιδρά ανασταλτικά η έλλειψη ενός επιστημονικά τεκμηριωμένου, ενιαίου σχεδίου με τα ανάλογα προγράμματα στην πρόληψη, στην απεξάρτηση και την επανένταξη, αλλά και στη διαχείριση μέσω υποκατάστατων περιπτώσεων εξαρτημένων που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με άλλον επιστημονικά ενδεδειγμένο τρόπο.
            Οι μειώσεις μισθών, οι πολλαπλές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις,  διαμορφώνουν συνθήκες ανασφάλειας σε όλους τους εργαζόμενους, που αντικειμενικά επιδρούν στην αποτελεσματικότητα της λειτουργίας όλων των οργανισμών. Το σύνολο των εργαζομένων έχει υποστεί μειώσεις έως 40% των μισθών, ενώ το 20% των εργαζομένων, λόγω των πολλαπλών συμβάσεων εργασίας, δεν αποτελεί σταθερό μέρος του ανθρώπινου δυναμικού των οργανισμών, καθώς περιοδικά εναλλάσσονται οι εργαζόμενοι στις συγκεκριμένες θέσεις, ούτε έχει τα ίδια εργασιακά δικαιώματα με τους εργαζόμενους αορίστου χρόνου πλήρους απασχόλησης. Πολλοί από αυτούς τους εργαζόμενους μένουν απλήρωτοι για μεγάλες χρονικές περιόδους. Ανά διαστήματα ολόκληρα δίκτυα υπηρεσιών παύουν τη λειτουργία τους, λόγω των απολύσεων που γίνονται με πρόσχημα τη λήξη των συμβάσεων, ενώ είναι αρκετές οι περιπτώσεις εργαζομένων που έμμεσα πιέζονται να συνεχίσουν να παρέχουν εθελοντικά πια τις υπηρεσίες τους, μήπως κάποια στιγμή προσληφθούν. Τα  παραπάνω προβλήματα επιδρούν αρνητικά στην αποτελεσματικότητα της λειτουργίας όλων αυτών των κρίσιμης σημασίας για την νεολαία μας οργανισμών, με καταστροφικές πολλές φορές συνέπειες στη διαδικασία της ένταξης των εξαρτημένων στα προγράμματα, αλλά και στη  θεραπευτική τους πορεία.
            Η κατάσταση αυτή κάνει αδύνατη την ανάπτυξη νέων προγραμμάτων, άκρως απαραίτητων αυτή την περίοδο, ενώ η εργασιακή εξουθένωση των εργαζομένων έχει γίνει καθεστώς. Την ίδια στιγμή οι ελλείψεις υλικών, ακόμα και καθαριότητας, αλλά και φαρμάκων και αντιδραστηρίων, υπονομεύουν περαιτέρω τη λειτουργία των οργανισμών. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εργαζόμενοι πληρώνουν από την  τσέπη τους ακόμα και λειτουργικά έξοδα για να μπορούν να ανταποκριθούν στο καθήκον τους, ενώ ταυτόχρονα βλέπουν τις όποιες παροχές διευκόλυναν έστω και λίγο την καθημερινότητά τους ως εργαζόμενοι να καταργούνται η μία μετά την άλλη, φορτώνοντας το κόστος στις δικές τους πλάτες. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός των εργαζομένων υποβάλλει αιτήματα, ώστε να τους επιτραπεί να έχουν και δεύτερη δουλειά.
            Οι ελλείψεις αυτές επηρεάζουν και κρίσιμους τομείς όπως είναι οι θεραπευτικές κοινότητες, ενώ ο τομέας της επανένταξης είναι ουσιαστικά κενός περιεχομένου, λόγω της έλλειψης ολοκληρωμένου πλαισίου και μέτρων, όπως η ένταξη των απεξαρτημένων στην παραγωγή με ευθύνη του κράτους.
            Η κατάσταση αυτή δεν είναι τυχαία, είναι λογικό αποτέλεσμα της πολιτικής της συγκυβέρνησης αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων που συνδιαμορφώνεται στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν έχει σαν στόχο την αντιμετώπιση της μάστιγας των ναρκωτικών, αλλά θέλει την διαχείριση του προβλήματος και όχι την αντιμετώπιση του. Ταυτόχρονα υπηρετεί την στρατηγική κατεύθυνση του κεφαλαίου, αφού μέσω της μείωσης της χρηματοδότησης των κοινωνικών υπηρεσιών εξασφαλίζονται κονδύλια για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας, ενώ ανοίγει ο δρόμος για την μεγέθυνση της επιχειρηματικής δράσης και στον τομέα της απεξάρτησης με τραγικές επιπτώσεις στους εξαρτημένους και τις οικογένειες τους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
            Με δεδομένο ότι οι 80 προσλήψεις, που εδώ και ένα χρόνο σχεδιάζεται να γίνουν, αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των ελλείψεων σε προσωπικό σε όλους τους οργανισμούς,

ΕΡΩΤΑΤΑΙ ο κ. Υπουργός, ποια μέτρα προτίθεται να πάρει με τη μορφή του κατεπείγοντος για την αντιμετώπιση της παραπάνω απαράδεκτης κατάστασης.
Πιο συγκεκριμένα:
         Τη γενναία χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, για να μπορέσουν να γίνουν οι απαραίτητες  προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και να εξασφαλιστεί η λειτουργία και ανάπτυξη όλων των οργανισμών με βασική κατεύθυνση την πρόληψη, την ανάπτυξη των στεγνών προγραμμάτων με στόχο την πλήρη απεξάρτηση από τα ναρκωτικά με την επανένταξη στην παραγωγή και στην κοινωνία με ευθύνη του κράτους.
         Να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι σε όλους τους οργανισμούς, ανεξαρτήτως σύμβασης εργασίας, ακόμα και αυτοί  που δουλεύουν με δελτίο παροχής ή σε εργολαβικά συνεργεία και να μην γίνει καμιά απόλυση.
         Να γίνει επαναφορά των μισθών όλων των εργαζομένων στο προ των περικοπών επίπεδο.
         Να εξασφαλιστεί πλήρης επάρκεια σε υγειονομικό και άλλο υλικό, η ανανέωση του εξοπλισμού  και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών όλων αυτών των οργανισμών.
         Σταθερό πρόγραμμα επιμόρφωσης όλων των εργαζομένων, χωρίς καμιά οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων και εντός του ωραρίου.
         Ανάπτυξη νέων προγραμμάτων με βάση τις κατακτήσεις της επιστήμης και τις ανάγκες της κοινωνίας, στελεχωμένων με μόνιμο προσωπικό και κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης σε αυτό τον ευαίσθητο κοινωνικό τομέα.


Οι βουλευτές
Γιώργος Λαμπρούλης

Γιάννης Γκιόκας

Γιάννης Δελής

Λιάνα Κανέλλη

Χρήστος Κατσώτης

Μανώλης Συντυχάκης

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Σαν σήμερα, 12 Ιουλίου 1904, γεννήθηκε ο Χιλιανός κομμουνιστής ποιητής, Πάμπλο Νερούδα.

Πάμπλο Νερούδα

ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΔΑ

Ο λαός 
Τον θυμάμαι εκείνον τον άνθρωπο, κι ας μην πέρασαν
παρά μόνο δυο αιώνες που τον είδα.
Δεν πήγαινε με άλογο ούτε με αμάξι:
με τα πόδια
κατάπινε
τις αποστάσεις
και δεν είχε σπαθί ούτε πανοπλία
αλλά δίχτυα στον ώμο,
τσεκούρι, σφυρί ή φτυάρι.
Ποτέ δε χτύπησε όμοιό του:
ο αγώνας του ήταν ενάντια στο νερό και στη γη,
για να ‘χει στάρι για ψωμί,
ενάντια στο πελώριο δέντρο για να ‘χει ξύλα,
στους τοίχους για ν’ ανοίγει πόρτες,
στην άμμο για να χτίσει τοίχους
και στη θάλασσα για να την κάνει να ξεγεννάει.
Τον γνώρισα κι ακόμα δε μου σβήνεται απ’ το νου.
*
Οι χρυσές άμαξες γίναν κομμάτια…
ο πόλεμος γκρέμισε πόρτες και τοίχους,
η πολιτεία γίνηκε μια χούφτα στάχτη,
γίνανε σκόνη τα ρούχα,
κι αυτός για μένα υπάρχει ακόμα,
επιβίωσε στην άμμο,
όταν όλα φαίνονταν ακατάλυτα,
εκτός από κείνον.
*
Στο πήγαιν’ έλα κάθε φαμελιάς
ήταν άλλοτε πατέρας μου, ή συγγενής μου,
ή μονάχα μπορεί και να ‘ταν…
ή και να μην ήταν
αυτός που δε γύρισε στο σπίτι
γιατί τον κατάπιε η γη ή το νερό,
ή γιατί τον σκότωσε μια μηχανή ή ένα δέντρο
ή και να ‘ταν εκείνος ο πένθιμος μαραγκός
που πήγαινε πίσω από το φέρετρο, δίχως δάκρυα,
τέλος κάποιος που δεν είχε όνομα,
που τον έλεγαν μέταλλο ή ξύλο
και που όλοι τον έβλεπαν από ψηλά
χωρίς να βλέπουν το μερμήγκι
αλλά τη μερμηγκιά,
που – όταν τα πόδια δε σαλεύουν πια
γιατί ο ταλαίπωρος είχε πεθάνει -
δεν είδαν ποτέ πως δεν τον έβλεπαν:
υπήρχαν κιόλας άλλα πόδια εκεί που πριν
ήταν αυτός.
*
Τα άλλα πόδια ήταν αυτός ο ίδιος,
και τα άλλα χέρια.
Ο άνθρωπος συνεχίζονταν:
όταν φαινόταν φευγάτος, ξεπερασμένος,
βρισκόταν ο ίδιος ξανά, ήταν εκεί
για να σκάβει τη γη,
να κόβει το πανί, εκείνος όμως
δίχως πουκάμισο,
ήταν και δεν ήταν εκεί, όπως και τότε,
είχε φύγει και βρισκόταν ξανά,
κι όπως ποτέ του δεν είχε κοιμητήρι,
ούτε τάφο, κι ούτε τ’ όνομά του χαράχτηκε
στην πέτρα που εκείνος ίδρωσε για να τη σπάσει,
ποτέ κανένας δε μάθαινε πως ξαναρχόταν,
ποτέ κανείς δεν έμαθε πότε πέθανε
κι έτσι μόνο όταν ο δύστυχος το μπόρεσε,
αναστήθηκε ξανά απαρατήρητος.
*
Ήταν ο άνθρωπος χωρίς αμφιβολία, χωρίς κληρονομιά
 χωρίς αγελάδα, χωρίς σημαία,
και δεν ξεχώριζε ανάμεσα στους άλλους,
τους άλλους που ήσαν αυτός,
από ψηλά ήταν σταχτής σαν γη,
ήτανε φαιός σαν το πετσί,
ήτανε κίτρινος θερίζοντας στάχυα,
ήτανε μαύρος κάτω στα ορυχεία,
ήτανε χρώμα πέτρας στο κάστρο,
στην τράτα είχε χρώμα παλαμίδας
και χρώμα αλογίσιο στο λιβάδι:
και δεν μπορούσε κανείς να τον ξεδιακρίνει,
αφού ήταν αδιαχώριστος, ήταν το στοιχείο,
γη, κάρβουνο ή θάλασσα ντυμένη άνθρωπος.
*
Όπου έζησε,
αβγάταινε ό,τι άγγιζε αυτός:
το εχθρικό λιθάρι,
σπασμένο
από τα χέρια του,
μεταβαλλόταν σε τάξη,
και ένα – ένα σχημάτισαν
την κατακόρυφη λάμψη του κτιρίου
έφτιασε το ψωμί με τα χέρια του,
κίνησε τους σιδηρόδρομους
γεμίσαν οικισμούς οι αποστάσεις,
άλλοι άνθρωποι γεννήθηκαν,
ήρθαν οι μέλισσες,
και επειδή ο άνθρωπος δημιουργεί και
πολλαπλασιάζει
η άνοιξη περπάτησε ως την αγορά
ανάμεσα σε ψωμάδικα και περιστέρια.
*
Ο πατέρας των άρτων λησμονήθηκε,
αυτός που έκοψε, που πεζοπόρησε, τσακίζοντας
κι ανοίγοντας χαντάκια, κουβαλώντας άμμο,
κι όταν όλα υπήρξαν, αυτός πια δεν υπήρχε,
αυτός έδινε την ύπαρξή του, αυτό ήταν όλο.
Βρήκε αλλού να δουλέψει, κι ύστερα
πήγε να πεθάνει κυλώντας σαν βότσαλο του ποταμού:
τον πήρε σβάρνα ο θάνατος.
*
Εγώ, που τον γνώρισα, τον είδα να σβήνεται
ώσπου να απομείνει μόνο αυτό που άφηνε:
δρόμοι που μόλις και μπόρεσε να γνωρίσει,
σπίτια που ποτέ, ποτέ δε θα κατοικούσε.
*
Και γυρνάω ξανά για να τον δω, και κάθε μέρα περιμένω.
*
Τον βλέπω στη νεκρόκασά του και αναστημένο.
Τον διακρίνω ανάμεσα σ’ όλους
που είναι οι όμοιοί του
και μου φαίνεται πως δε γίνεται,
*
πως έτσι δε βγαίνουμε πουθενά,
πως γίνοντας έτσι δεν αξίζει τον κόπο.
*
Εγώ πιστεύω ότι στο θρόνο πρέπει να βρίσκεται
αυτός ο άνθρωπος, με καλά παπούτσια και 
στέμμα.
*
Πιστεύω ότι αυτοί που έκαναν τόσα πράγματα
πρέπει να είναι ιδιοκτήτες σε όλα τα πράγματα.
Κι αυτοί που φτιάχνουν το ψωμί πρέπει να τρώνε.
*
Και πρέπει να ‘χουν φως εκείνοι του ορυχείου!
*
Τέρμα πια οι σταχτιοί αλυσόδετοι.
Τέρμα οι χλωμοί εξαφανισθέντες!
Ούτε ένας άνθρωπος που να μη βασιλεύει.
*
Ούτε μια γυναίκα χωρίς την κορόνα της.
*
Για όλα τα χέρια γάντια χρυσά.
*
Οι καρποί του ήλιου για όλους τους σκούρους!
*
Εγώ τον γνώρισα εκείνον τον άνθρωπο κι όταν μπόρεσα,
όταν πια είχα μάτια στο πρόσωπό μου,
όταν πια είχα φωνή στο στόμα μου,
τον αναζήτησα ανάμεσα στους τάφους και του ‘πα
σφίγγοντάς του το μπράτσο που δεν ήταν ακόμα:
«Όλοι θα φύγουν, εσύ θα μείνεις ζωντανός.
*
Εσύ έφτιασες αυτό που είναι δικό σου».
*
Γι’ αυτό κανείς ας μην ανησυχεί όταν
φαίνεται να ‘μαι μόνος μα που δεν είμαι μόνος:
δεν είμαι με κανέναν και μιλάω για όλους.
*
Κάποιος μ’ ακούει και δεν το ξέρουν,
όμως εκείνοι, που γι’ αυτούς τραγουδάω και που
το ξέρουν
συνεχίζουν να γεννιούνται και να γεμίζουν τον κόσμο.

Πάμπλο Νερούδα




Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 04.07.16


(γύρισε και η εκπρόσωπος από τη Γαλλία – σε περίπτωση που το είχατε έγνοια…)
Επιστροφή, λοιπόν, στα δικά μας (η σειρά δεν είναι αξιολογική και η ενημέρωση δεν είναι πλήρης – αφορά ό,τι εμείς γνωρίζουμε και ό,τι εμείς, απ’ όσα γνωρίζουμε, αξιολογούμε ως σημαντικό).

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

1. Απολύσεις / ενστάσεις για τις δύο θέσεις στην Πάτρα: η επιτροπή που θα κρίνει τις ενστάσεις δεν έχει ακόμα ορισθεί. Αναμένουμε.

2. Προσλήψεις: επιτέλους, μετά από χρόνια, θα γίνουν 25 κανονικές προσλήψεις στον ΟΚΑΝΑ, με συμβάσεις αορίστου χρόνου! Οι προσλήψεις αυτές θα χρησιμοποιηθούν από τον Οργανισμό:

  • για να υπάρξει προσωπικό και να λειτουργήσουν οι νέες μονάδες της περιφέρειας(σωστά),
  • για να καλύψουν κάποιες από τις πολλές τρύπες στη στελέχωση της Αθήνας (και αυτό σωστό, αν  και πάλι χάσκουν οι τρύπες)
  • και σχεδόν καθόλου (πολύ λάθος!) για να προσληφθούν, επιτέλους, και να αποκτήσουν τα ίδια μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα με τους υπολοίπους οι συνάδελφοι (κύρια γιατροί) που επί χρόνια δουλεύουν με «μπλοκάκι».
  • «Φυσικά», δεν περισσεύουν θέσεις για να επαναλειτουργήσουν τα (αναγκαία) προγράμματα που έκλεισαν (Οδυσσέας, εναλλακτικά της φυλάκισης, street work Θεσσαλονίκης) – αυτό κι αν είναι λάθος…
Συμπέρασμα; Είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι γίνονται 25 προσλήψεις, αλλά   ΔΕ ΦΤΑΝΟΥΝ. 
3. Παραμένουν, για μια φορά ακόμα, απλήρωτες οι καθαρίστριες στην Αθήνα. Ο ΟΚΑΝΑ χρωστά στην εταιρεία από προηγούμενα χρόνια (αυτή τη φορά, χάρις στην αύξηση του προϋπολογισμού, δε χρωστά και τα φετινά)

  •      η εταιρεία χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης, για μια φορά ακόμα, τις εργαζόμενες αφήνοντάς τες απλήρωτες από το Μάιο (την Παρασκευή  πλήρωσαν μέρος του Απριλίου! ) . Αυτές τις εργαζόμενες για τις οποίες πληρώνεται αδρά (ή, έστω, θα πληρωθεί). Τις ίδιες που πληρώνει (όταν τις πληρώνει) με εξευτελιστικές αμοιβές ενώ, ουσιαστικά, τις απασχολεί σε όλο το  πρωινό ωράριο ( μια που όταν κάποιος εργάζεται πχ 9:30 – 12:30 δεν μπορεί να έχει και άλλη δουλειά 08:00 – 16:00)
  •      Η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ «νίπτει τας χείρας της». Σκοπεύει, δε, όπως φαίνεται, να συνεχίσει (παρά την οδηγία του υπουργείου) να συνάπτει συμβάσεις με εργολάβους και για την καθαριότητα και για τη φύλαξη διατηρώντας το υπάρχον καθεστώς «νταβατζήδων» – προτιμώντας, ουσιαστικά, να πληρώνει τους εργολάβους παρά  να έχει εργαζόμενους με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα
  •       Και το υπουργείο, βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, με τις οδηγίες που εξέδωσε, θέτει διλήμματα του τύπου : «νταβατζηλίκι στους εργολάβους ή σύμβαση με λειψές αποζημιώσεις και λιγότερα δικαιώματα κι απ΄αυτά που έχουν τώρα οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα;»
  •      Ο σύλλογος εργαζομένων, έστω και με αργά αντανακλαστικά, διαμαρτύρεται έντονα και δεσμεύτηκε να προχωρήσει σε κινητοποιήσεις.

¨Νόμος για την Εργασία: η μηχανή του κιμά"
Αφίσα CGT, Γαλλία Μ'αης '16 
Το νήμα που συνδέει τα παραπάνω είναι φανερό: 
Στη νέα ευέλικτη αγορά εργασίας οι εργαζόμενοι είναι θύματα της πιο άγριας εκμετάλλευσης, απομονωμένοι και απολύτως αναλώσιμοι. 
Και όσο πιο «ευέλικτη» είναι η σχέση εργασίας σου, τόσο πιο αναλώσιμος είσαι. Κι αυτό ανεξάρτητα της θέσης και του αντικειμένου της δουλειάς σου. 
Σ΄ αυτό το συσχετισμό, η απάντηση από τη μεριά των εργαζομένων, για να είναι πειστική,  θα πρέπει να είναι μαζική (δεν κάνουμε «χάρη» σε κανέναν – απαιτούμε για τους συναδέλφους και για τους εαυτούς μας) και διεκδικητική: σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους εργασίας. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να κερδίσουμε. Σε οποιαδήποτε άλλη εκδοχή     ( «και πάλι καλά να λέμε...δεν κάνουμε τίποτα γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική»,  «βάζουμε πλάτη» γιατί «δεν υπάρχουν λεφτά», περιμένουμε γιατί μας υποσχέθηκαν ότι «κάτι θα γίνει», αναζητούμε «μπάρμπα στην Κορώνη» κοκ) δεν μπορούμε να περιμένουμε καμιά έκπληξη.  
Όπως στην κλασική ιστορία της «Μέδουσας» (που έμεινε αθάνατη χάρις σ΄αυτό το τρομακτικό «παιδικό» τραγουδάκι) μόλις τελειώνουν όλες οι τροφές θα ρίχνουμε τον κλήρο για να δούμε ποιος θα φαγωθεί (ωέ – ωέ – ωέ – ωέ!).

Και μπορεί μεν την ευθύνη για την οργάνωση της αντίστασης να την έχει ο σύλλογος, η ευθύνη της συμμετοχής όμως μοιράζεται εξίσου σε όλους μας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ: ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ; (ή ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται?)

Λειτουργεί εδώ και δυο βδομάδες η Μονάδα Άμεσης Παρέμβασης (ΜΑΠ) – η οποία θα απορροφήσει τη λίστα (μέχρι το Σεπτέμβρη (;), λένε οι πρώτες εκτιμήσεις) και ταυτόχρονα θα υλοποιεί  καινοτόμες παρεμβάσεις. Βέβαια, χρειάστηκε μια μόνο εβδομάδα για να φανεί ότι οι καινοτομίες θα εφαρμοστούν μετά την απορρόφηση της λίστας και πως, μέχρι τότε, η ΜΑΠ απλώς  αντικατέστησε το Κέντρο Υποδοχής (και τροποποίησε τη στελέχωσή του). 
Και αφού με τυμπανοκρουσίες που άρχισαν πριν από πολύ καιρό και ολοκληρώθηκαν με την απόφαση του ΔΣ που έδινε το πράσινο φως, άνοιξε τελικά η μονάδα αποδείχτηκε περίτρανα ότι ΜΑΠ(α) το καρπούζι:
Η νέα μονάδα αυτό που κάνει είναι να «βάζει» και να βγάζει ασθενείς σε χρόνο dt. Το φοβερό όμως δεν είναι αυτό. Το φοβερό είναι ότι στη διάρκεια αυτού του  χρόνου dt οι νεοεισερχόμενοι μετατρέπονται σε «σταθεροποιημένοι»  (Θαύμα! Θαύμα!). Έτσι μετά από αυτή την ταχύτατη όσον και αξιοθαύμαστη αλλαγή (ξανά Θαύμα! Θαύμα!)  η ΜΑΠ στέλνει τους άρτι σταθεροποιημένους ασθενείς στις «κανονικές» μονάδες. Βέβαια προφανώς επειδή κάτι γνωρίζουν στα Κεντρικά για τον υπερφυσικό χαρακτήρα αυτής της ταχύτητας μετατροπής νεοεισερχομένων σε σταθεροποιημένους, φοβήθηκαν να μας ενημερώσουν ευθύς εξ αρχής μην αρχίσει το προσκύνημα από ορδές εύπιστων στην μονάδα που κατόρθωσε το ακατόρθωτο και διαταραχτεί η λειτουργία της. Για αυτό προφανώς η Διεύθυνση Εφαρμογής ξέχασε να μας ενημερώσει (πολλώ μάλλον να ζητήσει τη γνώμη των εργαζομένων…) ότι, τελικά, άλλο μας είχαν περιγράψει κι άλλο έγινε.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, λοιπόν: εάν η διοίκηση νομίζει ότι, με την απλή τροποποίηση του τρόπου εισαγωγής, μπορεί να απορροφήσει τη λίστα, δεν είναι της αρμοδιότητας μας να ασχοληθούμε. Αλλά αν έχει σκοπό με αυτόν τον τρόπο να περάσει από την πίσω πόρτα μια νέου τύπου αντίληψη ότι όλα είναι ίσιωμα, "μπορεί έτσι να λέει το πλαίσιο αλλά το πλαίσιο είμαστε εμείς και το ερμηνεύουμε κατά βούληση", ή ακόμη χειρότερα ότι "τώρα είναι η ευκαιρία μας, εδώ η κυβέρνηση τα σαρώνει όλα και δεν κουνιέται φύλλο, θα τα ισοπεδώσουμε όλα σφυρίζοντας αδιάφορα", είναι πολύ, πολύ μακριά νυχτωμένοι.

Με το καλό να απορροφηθεί η λίστα, όχι μόνο θα χαρούμε αλλά είμαστε οι πρώτοι που εδώ και χρόνια επιμένουμε ότι μείωση της βλάβης χωρίς απορρόφηση της λίστας δεν είναι δυνατόν να γίνει
Οι μόνες (αλλά αδιαπραγμάτευτες) προϋποθέσεις από τη μεριά μας δεν αφήνουν περιθώρια για κουτοπόνηρα παιχνιδάκια:
  1. Να έχουν όλοι οι εξαρτημένοι γρήγορη πρόσβαση στις μονάδες και
  2. Αυτό να γίνεται με  διαδικασία και με ποιότητα υπηρεσιών τέτοια ώστε να δίνεται όντως η δυνατότητα σ΄αυτούς να συγκρατηθούν και να προχωρήσουν στη θεραπεία (οι περισσσότεροι, όχι μόνον οι απολύτως «αποφασισμένοι» και κινητοποιημένοι). Αλλιώς οι όποιες αλλαγές κινδυνεύουν να γίνουν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για τηλεοπτική και μιντιακή κατανάλωση…

ΣΧΕΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕ ΔΣ ΟΚΑΝΑ (ή ο αρραβώνας δεν οδηγεί πάντα σε γάμο...)

Τέλος, μετά την απόφαση του Συλλόγου εργαζομένων να μην τηρεί καμιά «ρήτρα εμπιστευτικότητας» αλλά να ενημερώνει τους εργαζόμενους για ό,τι συζητείται στο ΔΣ (πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μας, αν και η επιλογή του πρώτου θέματος προς «αποκάλυψη» ήταν τουλάχιστον ατυχής [οι ενστάσεις για τη θέση του γενικού Δ/ντή]), ο εκπρόσωπος των εργαζομένων δεν θα γίνεται πλέον δεκτός στις συνεδριάσεις του ΔΣ του Οργανισμού.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

για να δουλεύει το μυαλό και να μη μας δουλεύουνε

Brexit: Πώς η Αριστερά άφησε το πεδίο ελεύθερο στους αντιπάλους της

Συγκροτείται η «ΔιΕΕξοδος» – Οι πρώτες υπογραφές

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν θα δέχονται πλέον χρηματοδοτήσεις από κράτη-μέλη και θεσμικά όργανα της ΕΕ

Η απαγορευμένη καμπάνια των Γιατρών του Κόσμου για την αστρονομική τιμή των φαρμάκων Πηγή: www.lifo.gr

ΠΕΝΕΝ: Κατάπτυστη σύμβαση ερήμην και πίσω από τις πλάτες των Ναυτεργατών από την πλειοψηφία της ΠΝΟ

Γράφτηκαν τα πρώτα προσφυγόπουλα στα δημόσια σχολεία

«ΑΠΟΔΟΜΩΝΤΑΣ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ» ΣΤΟ «ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ» ΤΗΣ ΕΡΤ3

Η εθνοκάθαρση των τσάμηδων της Θεσπρωτίας

"Έτσι θέλετε τον 21ο αιώνα;" Αφίσα CGT ενάντια στο ν'ομο για τα εργασιακά, Ιούνης 2016
"Από τις στάχτες, όλα είναι πιθανά" Παρίσι, Ιούνης '16, φωτ. J. Leleu

"H Aριστερά πέθανε, όχι εμείς!" Παρίσι, Ιούνης '16, φωτ. J. Leleu