ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΓΙΝΑΝ Ή ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟΝ ΟΚΑΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

1. Οι πολύ σημαντικές απεργίες της προηγούμενης περιόδου δεν είχαν τη συμμετοχή που έπρεπε μεταξύ των εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ. Δυστυχώς φαίνεται ότι ως εργαζόμενοι δεν έχουμε αντιληφθεί το μέγεθος των ανατροπών που θα επιφέρουν οι αντεργατικές ρυθμίσεις του νόμου που κατεβάζει η κυβέρνηση του Μητσοτάκη. Η κατάργηση των ΣΣΕ, η πλήρης αποδυνάμωση του ΟΜΕΔ, ο θρίαμβος των ατομικών συμβάσεων θα οδηγήσει σε πλήρη ελαστικοποίηση την αγορά εργασίας και αυτό δεν προμηνύει τίποτε καλό ακόμη και για αυτούς που νομίζουν ότι είναι προφυλαγμένοι στις «συμβάσεις αορίστου χρόνου». 

2. Η αναστολή της άδειας πρόληψης του συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης, το και κοινώς λεγόμενο «burn out”, κινητοποίησε λίγο περισσότερο τους συναδέλφους και η συμμετοχή στη ΓΣ της Αθήνας δεν ήταν αμελητέα. Η πρόταση του ΔΣ του Συλλόγου (με την οποία συμφωνούμε) είναι να καταθέσουν όλοι και όλες κανονικά τα αιτήματα για τη χορήγηση της άδειας ώστε να γίνει σαφές ότι δεν αποδεχόμαστε την μονομερή βλαπτική μεταβολή των συμβάσεων μας που αντιπροσωπεύει η ουσιαστική κατάργηση της άδειας burn out. Απλό και ξεκάθαρο.  

3. Στην ΓΣ από τη μεριά μας βάλαμε δυο θέματα εκτός ημερήσιας διάταξης: 

a. Την αναγκαιότητα να τοποθετηθεί το σωματείο ενάντια στην Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που καταργεί το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ (στο σημείο αυτό να μην ξεχάσουμε να πούμε ότι η ανακοίνωση του ΔΣ του ΟΚΑΝΑ για το θέμα θα έφτανε να χαρακτηριστεί ως «άρτζι μπούρτζι και λουλάς», αν δεν αποκάλυπτε την πλήρη αδυναμία των Καφετζόπουλου / Φωτόπουλου να διατυπώσουν με σαφή τρόπο την απλή πολιτική θέση υπέρ της εκλογής της Διοίκησης του ΚΕΘΕΑ (ίσως αναγνωρίζοντας ότι οι ίδιοι μόνο ως διορισμένοι θα μπορούσαν να υπάρξουν σε διοίκηση οργανισμού). 

Ενημερωτικά επίσης να σημειώσουμε ότι έχουμε ήδη στείλει σχέδιο ανακοίνωσης - καταγγελίας από τη μεριά μας προς το ΔΣ του Συλλόγου και περιμένουμε τη θέση των υπόλοιπων παρατάξεων. Σε αυτή την ανακοίνωση η βασική μας θέση είναι ότι η δημοκρατία είναι θεραπευτική και ότι η συγκεκριμένη απόφαση της κυβέρνησης σκοπεύει στον πλήρη έλεγχο από τα πάνω και στην κατάργηση της οποιασδήποτε δυνατότητας ελέγχου και συμμετοχής από τα κάτω. 

b. Για άλλη μια φορά θέσαμε στην ΓΣ (μαζί και με τη συναδέλφισσα από την παράταξη του ΠΑΜΕ) το θέμα των συναδέλφων μας που εργάζονται μαζί μας με σχέσεις δουλείας ή ομηρίας και εξευτελιστικούς μισθούς, την ώρα που οι εργολάβοι κερδίζουν χρυσάφι από την εργατική τους δύναμη. Οι αριθμοί μιλούν καλύτερα και είναι ανατριχιαστικοί: Ο εργολάβος για ένα μήνα παίρνει 2200 αι από αυτά μόνο 400 ευρώ φτάνουν στον πραγματικά εργαζόμενο, την καθαρίστρια. Το να ανεχόμαστε την ύπαρξη αυτών των σχέσεων εργασίας δίπλα μας είναι δείγμα όχι μόνο της ανύπαρκτης «ταξικής» μας συνείδησης αλλά και του επιπέδου των αξιών και του πολιτισμού μας. Ψήγματα αισιοδοξίας από την προσπάθεια των συναδέλφων της τελευταίας ομάδας των συμβάσεων ΟΑΕΔ να αντιδράσουν συλλογικά και να διεκδικήσουν την παραμονή τους στη δουλειά. Οι μονάδες έχουν ανάγκη από προσωπικό και οι συνάδελφοι που μπορούν να προσφέρουν θα απολυθούν με περισσή ευκολία και κυνισμό. 

4. Επειδή πολλοί αγωνιούν για το ποιος/ποια/ποιοι/ποιες θα είναι οι νέοι Διοικούντες τον ΟΚΑΝΑ νομίζουμε ότι πρέπει για άλλη μια φορά να τονίσουμε ότι δεν έχουν τόση σημασία οι άνθρωποι αλλά η πολιτική που θα ακολουθήσουν. Και αυτή δυστυχώς είναι προδιαγεγραμμένη και δεν πρόκειται να αλλάξει αν εμείς ως εργαζόμενοι δεν αποφασίσουμε να δράσουμε συλλογικά και να προστατέψουμε όχι μόνο εμάς τους ίδιους αλλά και τους εξαρτημένους, τις οικογένειες τους και την κοινωνία στο σύνολο της. Η πολιτική αυτή είναι η στρεβλή (και εν τέλει αντεπιστημονική και αντιθεραπευτική) αντίληψη της μείωσης της βλάβης στην νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση της απαξίωσης του δημόσιου τομέα και της ίδιας της έννοιας του θεραπευτικού προγράμματος, και συνοδεύεται από πλήρη άγνοια ή/και αδιαφορία για τον πυρήνα της μείωσης της βλάβης που δεν είναι άλλος από την προστασία της δημόσιας υγείας και τον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Το αν θα συνεχίσει να εφαρμόζεται αυτή η πολιτική εξαρτάται και από εμάς και τη δική μας «κραυγή αγωνίας» για την καθημερινότητα που ζούμε και την επαγγελματική εξουθένωση που αυτή συνεπάγεται. 

ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗ 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!

Γιατί να απεργήσουμε; 

Γιατί το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο προβλέπει, μεταξύ άλλων: 

1. Την τελειωτική ισοπέδωση των εργατικών δικαιωμάτων, μέσω της υπερίσχυσης των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών , την κατάργηση της αρχής της σωρευτικής διαδικασίας στις εργατικές συμβάσεις και ουσιαστικά την κατάργηση της διαιτησίας . Δηλαδή με τον νέο νόμο προβλέπεται ότι μια επιχείρηση μπορεί να επικαλεστεί οικονομικούς λόγους και να μειώσει τους μισθούς, μπορεί να ισχύσει τοπικό σύμφωνο χαμηλότερων μισθών σε μια περιοχή , και να ισχύσουν διαφορετικά ωράρια εργασίας με σύμφωνη γνώμη του σωματείου μιας επιχείρησης. Επίσης η προσφυγή στην διαιτησία μπορεί να γίνει μόνο με την σύμφωνη γνώμη των 2 πλευρών δηλαδή αν δεν συμφωνήσει ο ισχυρός (εργοδότης) δεν μπορείς να προσφύγεις στη διαιτησία. 

2. θεσμοθετείται και η εργασία μερικής απασχόλησης στο Δημόσιο κ ευρύτερο Δημόσιο (πχ Δήμοι, κλπ). Δηλαδή πλέον θα γενικευθεί το μοντέλο για συμβάσεις έως 4ωρων ημερησίως κ διαρκείας έως 6 μήνες. Φυσικά κ η προηγούμενη κυβέρνηση διέπρεψε στην επέκταση συμβάσεων μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, αλλά όταν το Δημόσιο νομιμοποιεί τέτοιες συμβάσεις, καταλαβαίνουμε ότι είναι σήμα για γενίκευση σε όλη την κοινωνία. Όπως έλεγε προεκλογικά και ο πρωθυπουργός: "Στόχος μας είναι η δημιουργία χιλιάδων νέων καλοπληρωμένων θέσεων εργασίας". 

3. Και επειδή πρέπει, για να γίνουν αυτά, να επικρατεί «κοινωνική ειρήνη», παράλληλα ενισχύεται η επίθεση στα συνδικάτα με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των μελών και συμβουλίων και τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες για τη λήψη αποφάσεων – που θα μεγαλώσουν την απόσταση εργαζομένων και σωματείων και θα απομαζικοποιήσουν περαιτέρω την αντίδραση των εργαζομένων. 

4. Και όσον αφορά το άλλο σκέλος του "Αναπτυξιακού νόμου", υπάρχει σκανδαλώδης εύνοια στο μεγάλο Κεφάλαιο. Τρεις είναι οι κύριες σκανδαλώδεις ρυθμίσεις. 

Πρώτο ότι επιτρέπει έγκριση για πολεοδομικές υπερβάσεις σε "στρατηγικές " επενδύσεις. 

Δεύτερο δεν απαιτεί άδεια έναρξης λειτουργίας σε επιχειρήσεις εντός Επιχειρησιακών Πάρκων και φροντίζει συγχρόνως οι επενδύσεις σε έκταση άνω των 100 στρεμμάτων (150 για βιομηχανίες) να θεωρούνται ότι αποτελούν βιομηχανικό πάρκο! 

Τέλος προβλέπει την δυνατότητα του ελέγχου και πιστοποίησης επενδύσεων από ιδιώτες. «Τσιμέντο να γίνει!» - το σύμπαν. Λες και δεν έχουμε αρκετό… 

Γιατί να μην απεργήσουμε; 

1. Γιατί δε μας αφορά. Ούτως ή άλλως δεν έχουμε Συλλογική Σύμβαση. 

(Έλα όμως που οι εναπομείναντες ευνοϊκοί όροι στη δουλειά μας οφείλονται στην παλιά μας ΕΣΣΕ και, αν δεν υπάρχει αντίρρηση σ’όλα αυτά, μπορεί και να μην ξανά’χουμε ποτέ…) 

2. Γιατί χρειαζόμαστε τα χρήματα και, έτσι κι αλλιώς, δε θα γίνει τίποτα! 

(Ακριβώς επειδή χρειαζόμαστε τα χρήματα πρέπει να κάνουμε κάτι. και επειδή ακόμη δεν έχει ανακαλυφθει πιοαποτελεσματικός τρόπος από την απεργία) 

3. Γιατί η ΓΣΕΕ είναι πουλημένη 

(Γι’αυτό ΄άλλωστε και προσπάθησε να μην προκηρυχτεί αυτή η απεργία. Δεν είναι αυτοί που απεργούν τα τσιράκια της πουλημένης ΓΣΕΕ. Το αντίθετο: Όσοι δεν απεργούν παίζουν το παιχνίδι της πουλημένης ΓΣΕΕ). 

Άρα; 

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 11.09.19

Όπου «θύελλες» οι στρατηγικές των τέως  και των νυν κυβερνώντων κατά του κόσμου της εργασίας και ημών προσωπικά, ενώ «τρικυμίες μέσα σε δακτυλήθρα» οι αντιδράσεις ως τώρα – του κόσμου της εργασίας και ημών προσωπικά…

Όπου στην Ελλάδα της Ανάπτυξης ήρθε να προστεθεί το αφήγημα της Ελλάδας του Νόμου και της Τάξης – σύντομα και της Πατρίδας, της Θρησκείας και της Οικογένειας στη νεωτερική τους εκδοχή.

Όπου οι πολίτες κοιμούνται πλέον ήσυχοι και εθνικά υπερήφανοι (μια που ο πρωθυπουργός λέει τις ίδιες μπαρούφες με τον τέως αλλά σε στρωτά αγγλικά, και οι υπουργοί κάνουν τα ίδια αλλά στο τέλος, αντί για την επίκληση στην πάλη των τάξεων κάνουν το σταυρό τους). Ενώ στο μικρόκοσμό μας  του «προοδευτικού τόξου» αναλωνόμαστε στον καυγά «αυτά να τα βλέπετε εσείς που αφήσατε να βγει ο Κούλης» vs «Γιατί, κι ο ΣΥΡΙΖΑ τα ίδια δεν έκανε; Μη σου πω ότι τα ‘κανε χειρότερα».

Μετά την υψηλή πολιτική, συγκεντρωνόμαστε στα του οίκου μας. Εδώ δεν υπάρχει διχογνωμία . Για την ώρα βρίσκουμε μπροστά μας αυτά που άφησαν οι προηγούμενοι.

I. Πρώτα και καλύτερη, τη Διοίκηση. Που δεν έσπευσε να παραιτηθεί όπως άλλες διορισμένες διοικήσεις, αλλά – αντίθετα- εκμεταλλεύτηκε όσο καλύτερα μπορούσε το καλοκαίρι ώστε να τακτοποιήσει με κάθε τρόπο γνωστούς, φίλους και υποτακτικούς. Νέα τμήματα, Πρότυπες μονάδες, ειδικές άδειες κοκ.
(Αναγκαία διευκρίνιση για όσους «έχουν τη μύγα»: το πρόβλημα δεν είναι αν γενικά είναι χρήσιμη μια νέα υπηρεσία ή αν  δυο άνθρωποι χρειάζονται μια διευκόλυνση. Είναι πως αυτές οι αποφάσεις παίρνονται  επιλεκτικά, με κριτήριο το ποιος καταθέτει το αίτημα κι όχι μια μελέτη κι ένα σχεδιασμό  για τις ανάγκες  του Οργανισμού – πολλώ μάλλον των εξαρτημένων).
Κι εκεί που νομίζαμε πως η εκδικητικότητα κι η σκατοψυχιά τους θα εξαντληθούν στα καψώνια που έκαναν στους (εναπομείναντες) γιατρούς, αποφάσισαν να κλείσουν πανηγυρικά την περίοδο με την ανάκληση του burn out. Λες και ήταν δώρο που εμείς οι αχάριστοι δεν το αξίζουμε. Λες και δε βλέπουν πόσοι συνάδελφοι έχουν φύγει από τον ΟΚΑΝΑ τα τελευταία χρόνια (πάνω από 70 σε μία τριετία), πόσοι προσπαθούν να φύγουν και πόσοι έχουν αρρωστήσει.

II.Για την κατάσταση των μονάδων, θα πούμε μόνον ότι η εξαίρεση, η ανάγκη να λειτουργεί πρόσκαιρα μια μονάδα χωρίς γιατρό γίνεται πλέον καθεστώς. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν χωρίς γιατρό  έξι μονάδες στην περιφέρεια και τέσσερεις στην Αθήνα, ενώ άλλες δύο λειτουργούν με ολίγη από γιατρό.

III.Τη σκανδαλώδη συνέχιση κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος στα συνεργεία. Αυτό, βέβαια, δεν είναι νέο. Το νέο είναι πως, με την αλλαγή του τρόπου διαχείρισης των τιμολογίων, οι αποδείξεις πληρωμής έρχονται πλέον στις μονάδες. Όπου φαίνεται πως, ενώ οι εργαζόμενες  (που για ένα ακόμα καλοκαίρι υπέστησαν βρισιές, φωνές και καψώνια παρακαλώντας την εταιρεία να τους δώσει μια βδομάδα άδεια όταν τις βολεύει) δουλεύουν για 400 περίπου ευρώ, ενώ οι μονάδες δεν έχουν καθαρίστρια όσες ώρες χρειάζεται – το δημόσιο (εμείς κι αυτές, δηλαδή) πληρώνει στην εταιρεία περίπου έξι (ΕΞΙ) φορές το μισθό τους: ένα μερίδιο στην εργαζόμενη, πέντε στην εταιρεία! 2500 η εταιρεία, για να δώσει τα 400! Πώς στην ευχή, με ποιο επιχείρημα «τακτοποίησης», «οικονομίας», «καλής διαχείρισης» μπορεί κάποιος να το δικαιολογήσει;

IV.Last but not least, που λένε και στο χωριό μου, ο νόμος για τη συνταγογράφηση ναρκωτικών (Νόμος 4600, ΦΕΚ 43/Α, 09.03.19). Με το νόμο αυτό (ο οποίος ισχύει τυπικά από το Μάιο) αλλάζει ο τρόπος συνταγογράφησης των ναρκωτικών ουσιών, τροποποιούνται τα όρια ημερήσιας δοσολογίας/ συνολικής ποσότητας, οι ειδικότητες που επιτρέπεται να συνταγογραφούν. Με απλά λόγια, συμβαίνουν δύο σημαντικές αλλαγές που θα τις βρούμε μπροστά μας, κι εμείς και η κοινωνία:
α. Απλοποιείται (παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις) η συνταγογράφηση οπιοειδών για άλλες ενδείξεις πέρα από τον πόνο νεοπλασματικής αιτιολογίας.
β. δίνεται η δυνατότητα στους αναιθησιολόγους  των δημοσίων δομών να συνταγογραφήσουν μεθαδόνη και βουπρενορφίνη για ποικίλες ενδείξεις – μεταξύ αυτών την αντιμετώπιση του συνδρόμου στέρησης («τον πόνο μη καρκινικής αιτιολογίας όταν υπάρχει εξάρτηση από οπιοειδή») και τις διαταραχές συμπεριφοράς. Η βουπρενορφίνη τιμολογήθηκε, μπήκε στο σύστημα της ΗΔΙΚΑ και είναι έτοιμη για συνταγογράφηση (για την ώρα, μάλιστα, χωρίς κανένα περιορισμό που να αφορά το δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, την ειδικότητα του γιατρού και την ένδειξη).

Και αν το (β) είναι πολύ σημαντικό για τα μέλη των προγραμμάτων κι εμάς, ενδεχομένως το (α) να αποδειχθεί πιο επικίνδυνο για την κοινωνία. Η επιλογή του κράτους στις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από 20 χρόνια να επιτρέψει στις φαρμακοβιομηχανίες να γεμίσουν την αγορά με οπιοειδή για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου κατέληξε στην  «επιδημία των οπιοειδών» και σε  πολλές εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή (κυρίως την Οξυκοδώνη και τη Φεντανύλη). Τώρα που το κράτος προσπαθεί να «συμμαζέψει» τα ασυμμάζευτα  και εκδόθηκαν οι πρώτες δικαστικές αποφάσεις στις ΗΠΑ κατά των φαρμακοβιομηχανιών, τώρα που οι εταιρείες ανοίγονται σε άλλες «παρθένες» αγορές (Ινδία, Δυτική Αφρική) – τώρα οι δικοί μας επιστήμονες από τα LIDL αποφάσισαν να αφήσουν ελεύθερο το πεδίο.

Το ερώτημα «τι θα κάνουν μ’όλα αυτά το νέο υπουργείο και η νέα διοίκηση» είναι ρητορικό. Αυτό που εμείς βλέπουμε σαν καμένη γη, για τους «νέους» είναι το εύφορο χώμα όπου θα σπείρουν κι άλλες περικοπές στα εργασιακά δικαιώματα, κι άλλη λιτότητα, μεγαλύτερη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα, κι άλλες πόρτες στους ιδιώτες για ν’αυξήσουν την κερδοφορία τους. Και θα είναι αδίστακτοι – καμία αμφιβολία δεν έχουμε, όσο κι αν στο Υπουργείο μας υποδέχθηκαν με τσάι και συμπάθεια.

Το ανοιχτό ερώτημα είναι – πάντα- το τι θα κάνουμε εμείς. Η συνέλευση στην Αθήνα την προηγούμενη βδομάδα ήταν πολύ κατώτερη των προβλημάτων της περιόδου. Όμως,  όσο κι αν και οι δικές μας αντοχές, και τα δικά μας κουράγια λιγοστεύουν καμιά φορά, δε θα κουραστούμε να το λέμε: Αν δεν κινητοποιηθούμε, αν δεν απαιτήσουμε, αν δεν κατέβουμε στο δρόμο τίποτα δεν πρόκειται να κερδίσουμε.
Τίποτα δε χαρίζεται – κάτι ξέρανε οι «παλιοί».

Kάτω τα ξερά σας από τις κατακτήσεις μας

Σε μια αποχαιρετιστήρια επίδειξη σκατοψυχιάς, αυταρχισμού και εκδικητικότητας η απερχόμενη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ, λίγο πριν εξαναγκαστεί σε παραίτηση (στις 18/7/2019), αποφάσισε την αναστολή της άδειας πρόληψης του burn out. Την ανακοίνωση αυτής της απόφασης μας την κράτησαν μυστική μέχρι σήμερα.

Για λόγους που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ούτε καν να υποψιαστούμε,η τέως Διοικούντες, αποφάσισαν να κλείσουν την θητεία τους με ένα μεγάλο όσο και γελοίο ταρατατζούμ: Καταργούν την ειδική άδεια

• Χωρίς καμία ουσιαστική αιτιολόγηση και με μοναδική αναφορά στην δικαιολογία πασπαρτού "ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του Οργανισμού"

• Χωρίς καμία συνεννόηση με τα συλλογικά θεσμικά όργανα των εργαζομένων

• Ανίκανοι να προνοήσουν έστω για την ισότιμη κακομεταχείριση των εργαζομένων, ώστε χρειάστηκε η απόφαση να διορθωθεί για να συμπεριλάβει τον τελευταίο μήνα του τριμήνου. (αλήθεια έκαναν νέο ΔΣ και την άλλαξαν ή κάνουν την μια πατάτα πάνω στην άλλη;) 

Έχουν φυσικά πρώτα φροντίσει να βολέψουν τους εαυτούς τους και τους κάθε λογής κολλητούς με αποφάσεις της τελευταίας στιγμής, που ακόμη κι αν είναι τυπικά νόμιμες αγγίζουν τα όρια τους ανήθικου.

Με δεδομένη την αντεργατική στάση της νέας κυβέρνησης, η οποία όπως είπε ο πρωθυπουργός "δεν χρειάζεται να κάνει κολοτούμπες" για να εφαρμόσει μνημόνια, ο μόνος δρόμος που μπορεί να διαφυλάξει τα πενιχρά έστω εργασιακά μας δικαιώματα, αυτά που με αγώνες έχουμε κατακτήσει, δεν είναι παρά ο δρόμος της αξιοπρέπειας και του αγώνα. 

Kαλούμε το ΔΣ του Συλλόγου να σταθεί στο ύψος της περίστασης, να μη χρονοτριβήσει και να μπει μπροστά στον αγώνα ενάντια στην κατάργηση της άδειας πρόληψης burn out. 

Η πρόταση της ΑΡΣΥ είναι ξεκάθαρη και έχει ήδη κατατεθεί στο Προεδρείο του ΔΣ του Συλλόγου

ΑΜΕΣΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΑΙΤΗΜΑ για ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ

Διαβάζουμε για να μην ξεχνιόμαστε:

Οι εφτά πρώτες μέρες της «κανονικότητας»: 

http://vathikokkino.gr/archives/120915

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης η απεργία και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα

http://eapeaedo.blogspot.com/2019/07/blog-post_22.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FVwODo+%28%CE%95%CE%9D%CE%A9%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97+%CE%91%CE%93%CE%A9%CE%9D%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%95%CE%9C%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%97+%CF%80.+%CE%95%CE%98%CE%9D%CE%9F%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%A4%CE%91%CE%A3%29

«Τιμώντας» την «ιστορική του παράδοση» το ΣτΕ «τσεκουρώνει» οριστικά τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

http://vathikokkino.gr/archives/120942 

Αποφυλακίστηκε ο Α. Φλώρος – Κάτω τα χέρια απ’ τους λειτουργούς της Θέμιδας «αναρχοάπλυτοι»
http://vathikokkino.gr/archives/120945

Από το Κυλώνειο άγος στα Σκιαδικά – κάτω τα χέρια από το άσυλο 

https://info-war.gr/apo-to-kyloneio-agos-sta-skiadika-kato-ta-cheria-apo-to-asylo/

Οικονομικός πόλεμος στη Βενεζουέλα: Ένα έγκλημα σε εξέλιξη 

https://info-war.gr/oikonomikos-polemos-sti-venezoyela-ena-egklima-se-exelixi/ 

Εκτός από την παράνομη παράταση της θητείας του Γκανά υπάρχουν και άλλα τα οποία οφείλουμε να ανατρέψουμε με τους αγώνες μας.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ» ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΥΧΑΙΟΣ

Διαβάστε την  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ (ΑΡΣΥ) ΓΕΝΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ ΠΕΙΡΑΙΑ

30/6/2019

http://arsigr.blogspot.com/2019/06/blog-post_30.html?m=1

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

http://okanalaboursunion.blogspot.com/2019/06/blog-post_19.html

Καθώς φαίνεται κάποιοι δεν παίζουν τις "κυρίες κουμπάρες". Κάποιοι προσπαθούν να προλάβουν τον χρόνο και να ξεπουλήσουν κομμάτια του ΟΚΑΝΑ. Και αυτό ΔΕΝ είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ.

Και ενώ κάποιοι ασχολούνται με τα "ψιλά", καποιοι αλλοι ασχολούνται με τα πραγματικά χοντρά λεφτά.
Αν αυτά που αναφέρονται στο δημοσίευμα είναι αλήθεια (και εξ όσων γνωρίζουμε είναι)...τότε (κ. Πρόεδρε, πολύ δυστυχώς για εσάς και την παρέα σας), τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά από όσο ακόμη κι εμείς οι καχύποπτοι μπορούσαμε να φανταστούμε.

"Είναι πολλά τα λεφτά" και πολύ μεγάλη η μπαγαποντιά που έγινε με τις αλλαγές και τις διορθώσεις των αποφάσεων του ΔΣ του ΟΚΑΝΑ, προ και μετα της αναγγελίας της προκήρυξης των εκλογών.
ΝΤΡΟΠΗ!!!

https://www.iatropedia.gr/eidiseis/anethesan-proeklogika-ton-oikonomiko-elegcho-ton-kentron-prolipsis-okana-se-idiotiki-etaireia/119662/

Έχουμε χρέος ως εργαζόμενοι να αντισταθούμε. Το σωματείο δεν πρέπει να επιτρέψει να γίνει αυτή η εκχώρηση αρμοδιοτήτων σε ιδιώτες. Ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές εδώ πρόκειται για κανονικό ξεπούλημα. 

Οι "κυρίες κουμπάρες" (ή που χάθηκε η σοβαρότητα;)

Εδώ και καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας «αντιπαράθεσης» ανάμεσα στο ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων και τη Διοίκηση του Οργανισμού. Μιας αντιπαράθεσης που αγγίζει τα όρια του γελοίου όταν δεν είναι απλά γραφική. Προκαταβολικά να πούμε ότι σε αυτή την «αντιπαράθεση» η θέση της ΑΡΣΥ καθορίζεται ΠΑΝΤΑ (και ΜΟΝΟ) με βάση το κριτήριο της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Μετά και την τελευταία σχεδόν απολογιστική (ή μήπως απολογητική) ανακοίνωση του ΔΣ του ΟΚΑΝΑ θεωρούμε υποχρέωση μας να δηλώσουμε τα ακόλουθα:

1.  Οι ανακοινώσεις και  τα Δελτία Τύπου της Διοίκησης εναντίον του σωματείου δεν δείχνουν τίποτε άλλο παρά την αγωνία των Δοικούντων  στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν μια πλαστή εικόνα της λειτουργίας του Οργανισμού και της κατάστασης των προγραμμάτων. Μια πλαστή εικόνα που μπορεί να λειτουργήσει μόνο για όσους δεν ζουν την καθημερινότητα των προγραμμάτων και δεν γνωρίζουν τα πράγματα από μέσα.

Για την συγκυρία (εντός και εκτός ΟΚΑΝΑ)

"Όποιος σπέρνει ανέμους, 

θερίζει θύελλες" 

Λαϊκή παροιμία