Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 04.07.16


(γύρισε και η εκπρόσωπος από τη Γαλλία – σε περίπτωση που το είχατε έγνοια…)
Επιστροφή, λοιπόν, στα δικά μας (η σειρά δεν είναι αξιολογική και η ενημέρωση δεν είναι πλήρης – αφορά ό,τι εμείς γνωρίζουμε και ό,τι εμείς, απ’ όσα γνωρίζουμε, αξιολογούμε ως σημαντικό).

ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ

1. Απολύσεις / ενστάσεις για τις δύο θέσεις στην Πάτρα: η επιτροπή που θα κρίνει τις ενστάσεις δεν έχει ακόμα ορισθεί. Αναμένουμε.

2. Προσλήψεις: επιτέλους, μετά από χρόνια, θα γίνουν 25 κανονικές προσλήψεις στον ΟΚΑΝΑ, με συμβάσεις αορίστου χρόνου! Οι προσλήψεις αυτές θα χρησιμοποιηθούν από τον Οργανισμό:

  • για να υπάρξει προσωπικό και να λειτουργήσουν οι νέες μονάδες της περιφέρειας(σωστά),
  • για να καλύψουν κάποιες από τις πολλές τρύπες στη στελέχωση της Αθήνας (και αυτό σωστό, αν  και πάλι χάσκουν οι τρύπες)
  • και σχεδόν καθόλου (πολύ λάθος!) για να προσληφθούν, επιτέλους, και να αποκτήσουν τα ίδια μισθολογικά και εργασιακά δικαιώματα με τους υπολοίπους οι συνάδελφοι (κύρια γιατροί) που επί χρόνια δουλεύουν με «μπλοκάκι».
  • «Φυσικά», δεν περισσεύουν θέσεις για να επαναλειτουργήσουν τα (αναγκαία) προγράμματα που έκλεισαν (Οδυσσέας, εναλλακτικά της φυλάκισης, street work Θεσσαλονίκης) – αυτό κι αν είναι λάθος…
Συμπέρασμα; Είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι γίνονται 25 προσλήψεις, αλλά   ΔΕ ΦΤΑΝΟΥΝ. 
3. Παραμένουν, για μια φορά ακόμα, απλήρωτες οι καθαρίστριες στην Αθήνα. Ο ΟΚΑΝΑ χρωστά στην εταιρεία από προηγούμενα χρόνια (αυτή τη φορά, χάρις στην αύξηση του προϋπολογισμού, δε χρωστά και τα φετινά)

  •      η εταιρεία χρησιμοποιεί ως μοχλό πίεσης, για μια φορά ακόμα, τις εργαζόμενες αφήνοντάς τες απλήρωτες από το Μάιο (την Παρασκευή  πλήρωσαν μέρος του Απριλίου! ) . Αυτές τις εργαζόμενες για τις οποίες πληρώνεται αδρά (ή, έστω, θα πληρωθεί). Τις ίδιες που πληρώνει (όταν τις πληρώνει) με εξευτελιστικές αμοιβές ενώ, ουσιαστικά, τις απασχολεί σε όλο το  πρωινό ωράριο ( μια που όταν κάποιος εργάζεται πχ 9:30 – 12:30 δεν μπορεί να έχει και άλλη δουλειά 08:00 – 16:00)
  •      Η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ «νίπτει τας χείρας της». Σκοπεύει, δε, όπως φαίνεται, να συνεχίσει (παρά την οδηγία του υπουργείου) να συνάπτει συμβάσεις με εργολάβους και για την καθαριότητα και για τη φύλαξη διατηρώντας το υπάρχον καθεστώς «νταβατζήδων» – προτιμώντας, ουσιαστικά, να πληρώνει τους εργολάβους παρά  να έχει εργαζόμενους με αξιοπρεπή μισθό και δικαιώματα
  •       Και το υπουργείο, βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, με τις οδηγίες που εξέδωσε, θέτει διλήμματα του τύπου : «νταβατζηλίκι στους εργολάβους ή σύμβαση με λειψές αποζημιώσεις και λιγότερα δικαιώματα κι απ΄αυτά που έχουν τώρα οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα;»
  •      Ο σύλλογος εργαζομένων, έστω και με αργά αντανακλαστικά, διαμαρτύρεται έντονα και δεσμεύτηκε να προχωρήσει σε κινητοποιήσεις.

¨Νόμος για την Εργασία: η μηχανή του κιμά"
Αφίσα CGT, Γαλλία Μ'αης '16 
Το νήμα που συνδέει τα παραπάνω είναι φανερό: 
Στη νέα ευέλικτη αγορά εργασίας οι εργαζόμενοι είναι θύματα της πιο άγριας εκμετάλλευσης, απομονωμένοι και απολύτως αναλώσιμοι. 
Και όσο πιο «ευέλικτη» είναι η σχέση εργασίας σου, τόσο πιο αναλώσιμος είσαι. Κι αυτό ανεξάρτητα της θέσης και του αντικειμένου της δουλειάς σου. 
Σ΄ αυτό το συσχετισμό, η απάντηση από τη μεριά των εργαζομένων, για να είναι πειστική,  θα πρέπει να είναι μαζική (δεν κάνουμε «χάρη» σε κανέναν – απαιτούμε για τους συναδέλφους και για τους εαυτούς μας) και διεκδικητική: σταθερή δουλειά με αξιοπρεπείς αποδοχές και όρους εργασίας. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να κερδίσουμε. Σε οποιαδήποτε άλλη εκδοχή     ( «και πάλι καλά να λέμε...δεν κάνουμε τίποτα γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική»,  «βάζουμε πλάτη» γιατί «δεν υπάρχουν λεφτά», περιμένουμε γιατί μας υποσχέθηκαν ότι «κάτι θα γίνει», αναζητούμε «μπάρμπα στην Κορώνη» κοκ) δεν μπορούμε να περιμένουμε καμιά έκπληξη.  
Όπως στην κλασική ιστορία της «Μέδουσας» (που έμεινε αθάνατη χάρις σ΄αυτό το τρομακτικό «παιδικό» τραγουδάκι) μόλις τελειώνουν όλες οι τροφές θα ρίχνουμε τον κλήρο για να δούμε ποιος θα φαγωθεί (ωέ – ωέ – ωέ – ωέ!).

Και μπορεί μεν την ευθύνη για την οργάνωση της αντίστασης να την έχει ο σύλλογος, η ευθύνη της συμμετοχής όμως μοιράζεται εξίσου σε όλους μας.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ: ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ; (ή ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται?)

Λειτουργεί εδώ και δυο βδομάδες η Μονάδα Άμεσης Παρέμβασης (ΜΑΠ) – η οποία θα απορροφήσει τη λίστα (μέχρι το Σεπτέμβρη (;), λένε οι πρώτες εκτιμήσεις) και ταυτόχρονα θα υλοποιεί  καινοτόμες παρεμβάσεις. Βέβαια, χρειάστηκε μια μόνο εβδομάδα για να φανεί ότι οι καινοτομίες θα εφαρμοστούν μετά την απορρόφηση της λίστας και πως, μέχρι τότε, η ΜΑΠ απλώς  αντικατέστησε το Κέντρο Υποδοχής (και τροποποίησε τη στελέχωσή του). 
Και αφού με τυμπανοκρουσίες που άρχισαν πριν από πολύ καιρό και ολοκληρώθηκαν με την απόφαση του ΔΣ που έδινε το πράσινο φως, άνοιξε τελικά η μονάδα αποδείχτηκε περίτρανα ότι ΜΑΠ(α) το καρπούζι:
Η νέα μονάδα αυτό που κάνει είναι να «βάζει» και να βγάζει ασθενείς σε χρόνο dt. Το φοβερό όμως δεν είναι αυτό. Το φοβερό είναι ότι στη διάρκεια αυτού του  χρόνου dt οι νεοεισερχόμενοι μετατρέπονται σε «σταθεροποιημένοι»  (Θαύμα! Θαύμα!). Έτσι μετά από αυτή την ταχύτατη όσον και αξιοθαύμαστη αλλαγή (ξανά Θαύμα! Θαύμα!)  η ΜΑΠ στέλνει τους άρτι σταθεροποιημένους ασθενείς στις «κανονικές» μονάδες. Βέβαια προφανώς επειδή κάτι γνωρίζουν στα Κεντρικά για τον υπερφυσικό χαρακτήρα αυτής της ταχύτητας μετατροπής νεοεισερχομένων σε σταθεροποιημένους, φοβήθηκαν να μας ενημερώσουν ευθύς εξ αρχής μην αρχίσει το προσκύνημα από ορδές εύπιστων στην μονάδα που κατόρθωσε το ακατόρθωτο και διαταραχτεί η λειτουργία της. Για αυτό προφανώς η Διεύθυνση Εφαρμογής ξέχασε να μας ενημερώσει (πολλώ μάλλον να ζητήσει τη γνώμη των εργαζομένων…) ότι, τελικά, άλλο μας είχαν περιγράψει κι άλλο έγινε.

Για να είμαστε ξεκάθαροι, λοιπόν: εάν η διοίκηση νομίζει ότι, με την απλή τροποποίηση του τρόπου εισαγωγής, μπορεί να απορροφήσει τη λίστα, δεν είναι της αρμοδιότητας μας να ασχοληθούμε. Αλλά αν έχει σκοπό με αυτόν τον τρόπο να περάσει από την πίσω πόρτα μια νέου τύπου αντίληψη ότι όλα είναι ίσιωμα, "μπορεί έτσι να λέει το πλαίσιο αλλά το πλαίσιο είμαστε εμείς και το ερμηνεύουμε κατά βούληση", ή ακόμη χειρότερα ότι "τώρα είναι η ευκαιρία μας, εδώ η κυβέρνηση τα σαρώνει όλα και δεν κουνιέται φύλλο, θα τα ισοπεδώσουμε όλα σφυρίζοντας αδιάφορα", είναι πολύ, πολύ μακριά νυχτωμένοι.

Με το καλό να απορροφηθεί η λίστα, όχι μόνο θα χαρούμε αλλά είμαστε οι πρώτοι που εδώ και χρόνια επιμένουμε ότι μείωση της βλάβης χωρίς απορρόφηση της λίστας δεν είναι δυνατόν να γίνει
Οι μόνες (αλλά αδιαπραγμάτευτες) προϋποθέσεις από τη μεριά μας δεν αφήνουν περιθώρια για κουτοπόνηρα παιχνιδάκια:
  1. Να έχουν όλοι οι εξαρτημένοι γρήγορη πρόσβαση στις μονάδες και
  2. Αυτό να γίνεται με  διαδικασία και με ποιότητα υπηρεσιών τέτοια ώστε να δίνεται όντως η δυνατότητα σ΄αυτούς να συγκρατηθούν και να προχωρήσουν στη θεραπεία (οι περισσσότεροι, όχι μόνον οι απολύτως «αποφασισμένοι» και κινητοποιημένοι). Αλλιώς οι όποιες αλλαγές κινδυνεύουν να γίνουν επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για τηλεοπτική και μιντιακή κατανάλωση…

ΣΧΕΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕ ΔΣ ΟΚΑΝΑ (ή ο αρραβώνας δεν οδηγεί πάντα σε γάμο...)

Τέλος, μετά την απόφαση του Συλλόγου εργαζομένων να μην τηρεί καμιά «ρήτρα εμπιστευτικότητας» αλλά να ενημερώνει τους εργαζόμενους για ό,τι συζητείται στο ΔΣ (πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μας, αν και η επιλογή του πρώτου θέματος προς «αποκάλυψη» ήταν τουλάχιστον ατυχής [οι ενστάσεις για τη θέση του γενικού Δ/ντή]), ο εκπρόσωπος των εργαζομένων δεν θα γίνεται πλέον δεκτός στις συνεδριάσεις του ΔΣ του Οργανισμού.

1 σχόλιο:

  1. Θα πρεπε, μετα την επιστολη με υπογραφη Κοκκωλη σχετικα με τη ΜΑΠ ,να μαστε ηδη ολοι εξω απο τη νεα μοναδα,διαμαρτυρομενοι....(τουλαχιστον)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή