Η θύελλα μαίνεται σε όλα τα μέτωπα (και γιατί θα σταμάταγε, άραγε;)
Ι.Για να ξεκινήσουμε από τα «του οίκου μας»:
1. Μέτωπο ΕΣΣΕ: Ως γνωστόν δεν έχουμε συλλογική σύμβαση – και η διοίκησή μας είναι σαφές ότι δεν έχει την πρόθεση να υπογράψει τίποτα. Ο δε διαιτητής, στον οποίο είχαμε στηρίξει όλες τις ελπίδες μας, όχι μόνον δεν εξέδωσε απόφαση αλλά με απόφαση του έβαλε την υπόθεσή μας στο αρχείο. Την προηγούμενη εβδομάδα το Δ.Σ. του συλλόγου συναντήθηκε με τον δικηγόρο μας και του έδωσε εντολή να κινηθεί νομικά εναντίον της απόφασης του διαιτητή να θέσει την υπόθεση μας στο αρχείο. Το σκεπτικό είναι ότι η απόφαση κρίνεται αντισυνταγματική καθώς είχαμε καταγγείλει τη σύμβαση εργασίας πολύ πριν την ψήφιση του νόμου, που θέτει στο αρχείο όλες τις αντίστοιχες υποθέσεις. Δηλάδή, ενώ ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ, στην περίπτωση μας έγινε ακριβώς αυτό.
Τα μαντάτα δεν είναι καθόλου ευχάριστα. Σύμφωνα με το δικηγόρο, το γεγονός ότι δεν έχουμε συλλογική σύμβαση μας αφήνει εξαιρετικά εκτεθειμένους. Συγκεκριμένα, όλα τα Σωματεία και οι εργοδότες έχουν περιθώριο, μέχρι τις 14 Μαίου, να υπογράψουν συλλογικές συμβάσεις, προκειμένου να εξασφαλίσουν όσο το δυνατό μικρότερες μειώσεις στο μισθολόγιο τους και τελικά να περισώσουν ό,τι μπορούν. Μετά από αυτή την ημερομηνία, οι εργοδότες έχουν δικαίωμα τα εφαρμόσουν το νέο νόμο για τα εργασιακά και να καλούν τους εργαζόμενους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις. Αυτό μπορεί κάλλιστα να ισχύσει και για εμάς. Ωστόσο, ο πιο ορατός κίνδυνος για εμάς είναι ότι μετά τις 14 Μαίου η Διοίκηση έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει το νέο νόμο περικόπτοντας όλα μας τα επιδόματα πλην των τεσσάρων βασικών που περισώζει ο νέος νόμος (χρονοεπίδομα, παιδιών, σπουδών και επικίνδυνων συνθηκών). Δηλαδή, επίδομα οθόνης, βιβλιοθήκης, ξένης γλώσσας, γάμου και ό,τι άλλο μας αφορά πλην των τεσσάρων μπορεί να πάει... περίπατο. Και αν κάποιοι θεωρούν (από πού κι ως πού; ) ότι η τωρινή διοίκηση δεν έχει σκοπό να προχωρήσει σε τόσο δραματικές μειώσεις των μισθών μας κανείς δεν μπορεί να ξέρει τις προθέσεις της νέας διοίκησης που θα προκύψει μετά τις εκλογές. Και για να είμαστε σαφείς : ό,τι είναι να κάνουμε πρέπει να γίνει πριν τις εκλογές, προκειμένου να προλάβουμε την ημερομηνία της 14ης Μαίου.
Εν τω μεταξύ, α. εξακολουθούμε να πληρωνόμαστε λιγότερο κι από τα «ισχύοντα» (χωρίς επίδομα επικινδυνότητας νοσηλευτών, επίδομα ευθύνης υπευθύνων), ενώ β. δεν ξέρουμε εάν συμπεριλήφθηκε, στο νόμο για τα γενόσημα, η τροπολογία που μας αφορά (υπαγωγή γιατρών στο ειδικό μισθολόγιο)
2. Μέτωπο λειτουργίας μονάδων : ό,τι να ‘ναι… όπου εντείνονται τα προβλήματα της υποστελέχωσης όσο περνάει ο χρόνος κι ανοίγουν και νέες μονάδες, η κατά το δοκούν (για να το θέσουμε κομψά) ερμηνεία και εφαρμογή πλαισίου ήδη έχει δημιουργήσει ένταση στους ασθενείς, και η ρημάδα η λίστα δε λέει ν’ απορροφηθεί…
Όσον αφορά το «τι να κάνουμε», η πρόταση θα πρέπει να απαντήσει σε όλα τα μέτωπα : Το Δ.Σ. έχει ζητήσει συνάντηση με την πρόεδρο για το φλέγον θέμα της συλλογικής σύμβασης, η οποία δεν έχει γίνει ακόμη καθώς η πρόεδρος λείπει διαρκώς τις τελευταίες εβδομάδες. Η συνάντηση μαζί της έχει οριστεί για τη Δευτέρα. Οπότε, αμέσως μετά χρειάζεται ενημέρωση των συναδέλφων (με συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα), ενεργοποίηση τοπικών συμβουλίων και επιστημονικής επιτροπής για να «συμμαζέψουν» και δημοσιοποιήσουν τα προβλήματα λειτουργίας των δομών, διαδικασία για καταστατική αλλαγή και αύξηση των μελών του ΔΣ, γενική συνέλευση ΤΑΣΕΟ ώστε να αρχίσει να λειτουργεί. Οι περιστάσεις απαιτούν ταχύ σχεδιασμό κινητοποιήσεων ώστε να πιέσουμε τη διοίκηση προς την υπογραφή συλλογικής σύμβασης.
Ως συνήθως, στις διαδικασίες του ΔΣ δεν εκφράστηκαν αντίθετες απόψεις – πράγμα που απέχει πολύ, βέβαια, από την υλοποίηση των αποφάσεων του ΔΣ. Το μόνο θέμα που αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία και όχι ομόφωνα, ήταν αυτό της διεύρυνσης του ΔΣ.
ΙΙ.Ούτε έξω πάμε καλά!
Για τα γενικότερα της Υγείας- τι να πει κανείς…
Τα νοσοκομεία ένα ένα «ξεμένουν» από αναλώσιμα, οι ειδικευόμενοι κάνουν επίσχεση εργασίας για να πληρωθούν, οι συγχωνεύσεις βγάζουν εκτός εφημερίας ένα ένα τα μικρά νοσοκομεία (πχ Νομ. Πατησίων, 7ο ΙΚΑ) – και, εν τω μεταξύ, τα χρήματα που «εξοικονομήθηκαν» με τις άγριες περικοπές, τα υλικά της κακιάς ώρας, τα φάρμακα «φασόν» και τα πεντάευρα των ασθενών αποκαλύπτεται ότι έγιναν υποχρεωτικά ομόλογα που κουρεύτηκαν…
Ενδεικτικά, διαβάστε : http://www.arsinet.gr/index.php/2011-10-05-18-42-35/36-2011-10-05-20-06-39/158-2012-03-18-19-29-51
Όσον αφορά το συντονιστικό της Ψυχικής Υγείας, η κατάσταση είναι τραγική: υποχρηματοδότηση στα όρια του κλεισίματος μέσα στην άνοιξη (Ινστιτούτο Υγείας του παιδιού), μηνιαίες συμβάσεις (ΕΠΙΨΥ), απολύσεις (Περιβολάκι), κατάργηση της Διεύθυνσης Πρόνοιας του Υπουργείου Υγείας κοκ
ΙΙΙ.Τέλος, τα εσωτερικά μας:
Η αριστερή συσπείρωση παραμένει συνεπής στην απόφασή της για εναλλαγή των προσώπων στο Δ.Σ. και συνδικαλισμό που δίνει έμφαση στις πολιτικές απόψεις και θέσεις και όχι στις «καρέκλες». Έφτασε, λοιπόν, η ώρα και η Έμμυ Κουτσοπούλου, (μετά από μια άκρως ...επιτυχημένη θητεία κατά την οποία: η Συλλογική μας Σύμβαση καταργήθηκε, οι αποδοχές μας μειώθηκαν κατά τουλάχιστον 30%, οι μονάδες διαλύθηκαν, η εργασία μας εντατικοποιήθηκε σε βαθμό κακουργήματος και μας ξεφώνησαν οι πάντες - ο Υπουργός Υγείας, ο Γεν. Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) παρέδωσε την έδρα στην Όλγα Βαμβακούρη.
