Για άλλη μια φορά μόνο εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα: Όλοι στη Γενική Συνέλευση της Τρίτης

Την Τρίτη 8 Μάρτη γίνεται η κεντρική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση στην Αθήνα. Έχουν προηγηθεί (χωρίς καμία ενημέρωση των εργαζομένων) εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις στην επαρχία και τη Θεσσαλονίκη. Κανείς και καμία δεν ξέρει με τι περιεχόμενο, κανείς και καμία δεν είδε, άκουσε διάβασε με ποιο κείμενο απολογισμού η πλειοψηφία του ΔΣ "απέρχεται" και μας καλεί να την κρίνουμε. 

Στα μουλωχτά και με διεκπεραιωτική «αποφασιστικότητα» η πλειοψηφία του ΔΣ, (πιεσμένη προφανώς και από την παραίτηση των εκπροσώπων της ΑΡΣΥ), προσπαθεί να τελειώνει με την προηγούμενη περίοδο και να αναβαπτιστεί στην «λαϊκή» θέληση ώστε να συνεχίσει τις "προσφορές" για τη Vodafone (ίσως αυτή τη φορά να τα καταφέρει καλύτερα και με τον Σκλαβενίτη).

Ακόμη και η επιλογή της ημερομηνίας της πρώτης και μοναδικής συνέλευσης του Συλλόγου στην Αθήνα μετά από (πολύ παραπάνω από) δύο χρόνια θα γίνει την επομένη της Καθαρής Δευτέρας, όταν πολλοί συνάδελφοι θα λείπουν με άδεια. Να είναι τυχαίο;

Αυτό που σίγουρα είναι τυχαίο, αλλά αξίζει να το σημειώσουμε για ιστορικούς λόγους είναι πως, "σαν σήμερα", την επομένη της Καθαρής Δευτέρας του 2013, ξεκινούσε μία από τις πιο φωτεινές περιόδους της ιστορίας του Συλλόγου: η κατάληψη των δύο μηνών που άνοιξε όλα τα ζητήματα (θεσμικά / θεραπευτικά και οικονομικά) και συνέγειρε τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων σ' όλη την Ελλάδα.

Από τότε έχουν αλλάξει πολλά: η κοινωνία έχει υποστεί μια σειρά από ήττες μετά από αλλεπάλληλες οικονομικές, κοινωνικές, εσχάτως και υγειονομικές κρίσεις. Ο ΟΚΑΝΑ έχει μεγαλώσει σε δομές, ο προσανατολισμός του έχει (εν μέρει, τουλάχιστον) τροποποιηθεί. Οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ είμαστε διπλάσιοι και κατακερματισμένοι: Οι "παλιοί", μεγαλύτεροι στην ηλικία και  "καψαλισμένοι" από το Burn Out, και οι "καινούριοι" περισσότεροι στον αριθμό, νεότεροι στην ηλικία, συχνά με περισσότερα πτυχία και μεταπτυχιακά, αλλά επισφαλώς εργαζόμενοι, σε διαρκή ομηρία όχι μόνο από την εκάστοτε κυβέρνηση και τις διορισμένες διοικήσεις του ΟΚΑΝΑ, αλλά και από «συνδικαλιστές» ή υποψήφιους «συνδικαλιστές» που τάζουν λαγούς με πετραχήλια και προσωπικές μεσολαβήσεις για την «διεκπεραίωση της υπόθεσης» σας. Αυτός ο συνδικαλισμός μας προκαλεί αναγούλα.

Δυστυχώς είναι αυτού του τύπου ο συνδικαλισμός που έχει επικρατήσει στο σωματείο μας τα τελευταία χρόνια: ούτε συλλογικές διαδικασίες, ούτε προσπάθεια ένταξης όλων στο Σύλλογο, ούτε  ενοποίηση των αιτημάτων, ούτε αγωνιστική διεκδίκηση, ούτε  έλεγχος της εξουσίας. Αντίθετα αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τους συνδικαλιστές "μας" είναι άνευ προηγουμένου (τουλάχιστον για το σωματείο του ΟΚΑΝΑ): αποδοχή και καλλιέργεια του ρόλου της ανάθεσης, διαμεσολαβήσεις, μικροεξυπηρετήσεις, συμβολή στο κυνήγι μαγισσών της Διοίκησης. Τόσο που δικαιολογημένα σκέφτεται κανείς μήπως η λυσσαλέα αντίδραση στην προηγούμενη διοίκηση οφειλόταν στο ότι δεν τα έβρισκαν στις μικρο- και μεγαλο-εξυπηρετήσεις καθώς είχαν διαφορετικό λόμπι εργαζομένων (και όχι μόνο…) να εξυπηρετήσουν. Ντροπή.

Για μας που δεν έχουμε τα βαρίδια της εξυπηρέτησης να μας κρατούν δεμένους στα άρματα των λόμπι, που δεν έχουμε υπογράψει κανενός είδους φανερή ή κρυφή ομερτά με καμία διοίκηση, για την συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των εργαζομένων δηλαδή, αυτό που έχει τη μεγαλύτερη αξία είναι η συλλογικότητα και η ανάγκη να παρεμβαίνουμε σε ό,τι αφορά τη ζωή μας.

Οπότε πρέπει να είμαστε εκεί, στη γενική συνέλευση. Και θα είμαστε.

Θα απαιτήσουμε να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους (κι εμείς μαζί) για το τι έγινε και τι δεν έγινε πέντε χρόνια, γιατί δε λειτούργησαν τα όργανα του Συλλόγου, γιατί η πλειοψηφία του ΔΣ έχει μουγκαθεί, γιατί δεν αρθρώνει λόγο στις αλλαγές που γίνονται στον Οργανισμό, γιατί δεν έχουμε διεκδικήσει ουσιαστικά τίποτα  απ' όσα είχαμε αποφασίσει να διεκδικήσουμε.

Να ρωτήσουμε τι έκανε το ΔΣ για τις μονάδες που λειτουργούν χωρίς γιατρό εδώ και μήνες. 

Για τις εκδικητικές μετακινήσεις προσωπικού με «αποφασίζουμε και διατάσσουμε».

Τι έκανε και τι προτίθεται να κάνει για τους συναδέλφους από τον ΟΑΕΔ, τα μπλοκάκια, τους επικουρικούς.

Για τους εργολάβους που συνεχίζουν να τσεπώνουν χιλιάδες ευρώ το μήνα, ενώ οι καθαρίστριες και οι φύλακες «χαρτζηλικώνονται» με κάτι κατοσταρικάκια. (Παρεμπιπτόντως σοβαρολογούν όταν ζητάνε από τους ανθρώπους αυτούς να πληρώσουν σχεδόν μισό μισθό για να μπορέσουν να συμμετάσχουν στις αρχαιρεσίες του συλλόγου;)  

Τι έκανε και τι προτίθεται να κάνει για τους εργαζόμενους σε αναστολή των οποίων επίκειται η απόλυση; Ανεξάρτητα από το αν συμφωνούμε ή όχι μαζί τους ως προς την αναγκαιότητα του εμβολιασμού, έχουμε ανάγκη τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, δεν περισσεύει κανένας. Άλλωστε σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτρέψουμε να δοθεί η ευκαιρία στον κάθε Πλεύρη και στον κάθε Μητσοτάκη να ξεκινήσουν τις απολύσεις και να εφαρμόσουν το αιμοσταγές και αντικοινωνικό όραμα τους για ιδιωτικοποίηση της Υγείας και κατάργηση της μονιμότητας.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες, 

νέοι και παλιοί, 

"ασφαλείς" και επισφαλείς,

δεν έχει ακόμη εφευρεθεί κανένας τρόπος για να πετύχουμε το παραμικρό χωρίς τη συμμετοχή μας στις συλλογικές διαδικασίες. 

Ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός δεν είναι μόνο απεχθής γιατί βρωμάει διαπλοκή και ανηθικότητα. Είναι και αναποτελεσματικός. 

Δεν χρειαζόμαστε καλύτερους «εκπροσώπους», δεν χρειαζόμαστε ικανούς «μεσολαβητές», ούτε φωτισμένους «ηγέτες». 

Χρειαζόμαστε τους εαυτούς μας, την αλληλεγγύη μεταξύ μας, την καθημερινή συμμετοχή και τη συλλογική δράση. Να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να μας πάρει αυτό το δικαίωμα. 

Να διεκδικήσουμε

Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ΕΔΩ και ΤΩΡΑ

Επιστροφή όλων όσων μας έχουν κλέψει τα προηγούμενα χρόνια (σε λεφτά και δικαιώματα)

Μόνιμη, ασφαλής και αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία για όλους και όλες – κατάργηση ΟΛΩΝ των ελαστικών σχέσεων εργασία.

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΓΕΝΑΡΗ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 

Πολλά σωματεία, οργανώσεις βάσης, συλλογικότητες από γειτονιές έχουν αποφασίσει τη συμμετοχή τους (όχι το δικό μας, εάν ρωτάτε...).

Τα ραντεβού, μέχρι τώρα

📍 Αθήνα, 12.00-16.00 στο Σύνταγμα

📍Θεσ/νίκη, 12.00 στο Άγαλμα Βενιζέλου 

📍Ιωάννινα, 12.00 στην Περιφέρεια Ηπείρου 

📍Πάτρα, 12.00 στη Πλατεία Γεωργίου

📍Ρέθυμνο, 12.00 στους Τέσσερις Μάρτυρες

📍Ηράκλειο, 12.00 στη Πλατεία Ελευθερίας

📍Πρέβεζα, 11:30 στη Θεοφάνειο (Κεντρική Αγορά)

Και μια σχετική συζήτηση που οργάνωσε το The Press Project

https://www.youtube.com/watch?v=HOGMrJoevlQ

Για τη Γενική Συνέλευση που αποφασίστηκε και δεν ανακοινώθηκε

Όπως όλοι θυμούνται καλά πριν μια εβδομάδα περίπου παραιτηθήκαμε από το ΔΣ προκειμένου να πιέσουμε ώστε να γίνει ΑΜΕΣΟΤΑΤΑ Γενική Συνέλευση και να προκηρυχτούν ΑΜΕΣΑ εκλογές στο Σύλλογο.

Στην συνεδρίαση που ανακοινώσαμε την παραίτηση μας το ΔΣ αποφάσισε να γίνει ΓΣ την Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου και να προκηρυχτούν εκλογές. Επειδή δεν είμαστε μικρά παιδιά για να παίζουμε τις κυρίες κουμπάρες, δεν αποσύραμε την παραίτηση μας. Άλλωστε πολύ λίγη εμπιστοσύνη είχαμε ότι τελικά αυτή η απόφαση θα υλοποιηθεί και μάλιστα ΑΜΕΣΟΤΑΤΑ.

Η ζωή  δυστυχώς επιβεβαίωσε την καχυποψία μας. Η Τετάρτη πέρασε και ΓΣ δεν έγινε. Αντ΄ αυτού στάλθηκε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από τον Γραμματέα του ΔΣ στα υπόλοιπα μέλη, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ η δικαιολογία για να μη γίνει η αποφασισθείσα (αλλά όλως τυχαίως μη ανακοινωθείσα) ΓΣ, είναι ότι το Τμήμα Πληροφορικης δεν μπορεί να βοηθήσει λόγω φόρτου εργασίας, οπότε λέει "δεν έχουμε τη τεχνική δυνατότητα πραγματοποίησης μιας όσο το δυνατό άρτιας συνέλευσης που να δίνει τη δυνατότητα συμμετοχής των συναδέλφων και από απόσταση". 

Προφανώς έχουμε τρελαθεί εντελώς. Τι να πρωτορωτήσουμε και τι να πρωτοθαυμάσουμε:

Από πότε για να γίνει ΓΣ ενός Σωματείου εμπλέκονται διοικητικές υπηρεσίες;

Δηλαδή οι συνάδελφοι της πλειοψηφίας του ΔΣ έχουν σκοπό να χρησιμοποιήσουν το ZOOM του Οργανισμού (δλδ της Διοίκησης) για να κάνουν ΓΣ; 

Και από πότε χρειάζεται ιδιαίτερη τεχνική δυνατότητα για να γίνει μια σύνδεση με ZOOM (ακόμη και τα μικρά παιδιά πλέον γνωρίζουν να κάνουν);

Παιδιά ας συνέλθουμε: 

Οι μονάδες στην πλειοψηφία τους λειτουργούν στον αυτόματο και εκ των ενόντων. 

Γνωρίζουν αλήθεια στο ΔΣ του Συλλόγου πόσοι γιατροί λείπουν; Γνωρίζουν ότι μέχρι την τελευταία στιγμή οι προκηρύξεις των θέσεων των γιατρών μίλαγαν για μισθό καθαρό κάτω από 1000 ευρώ; Έκαναν κάτι για αυτό; πόσες δικαιολογίες βρήκαν για να μην κάνουν κάτι; 

"Να περιμένουμε αν θα εμφανιστούν γιατροί, για να μην εκτεθούμε" είπαν. Δηλαδή συνάδελφοι του ΔΣ αν βρίσκονται γιατροί με μισθό κάτω από 1000 ευρώ, εμείς είμαστε ΟΚ; Αυτές είναι οι κόκκινες γραμμές μας; η μη έκθεση στον Πλεύρη; Αυτές πρέπει να είναι οι κόκκινες γραμμές μας; Ή μήπως κόκκινη γραμμή είναι οι εξευτελιστικοί μισθοί των γιατρών (και όχι μόνο).  Μήπως αποφάσισαν στο ΔΣ Του Συλλόγου ότι είναι αποδεκτό οι γιατροί να παριστάνουν πως εργάζονται, όσο η Διοίκηση παριστάνει ότι τους πληρώνει; Είναι αυτό σωστό για τους ασθενείς, για τους εργαζόμενους, για την κοινωνία; 

Και ας πούμε ότι το θέμα της έλλειψης των γιατρών το αφήνουμε. Στο κάτω κάτω αφού οι ίδιοι γιατροί δεν ασχολούνται, γιατί να ασχοληθούν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι; Τις μονάδες όμως που θα κλείσουν επειδή δεν υπάρχει καθόλου γιατρός, ή ακόμη χειρότερα που θα συνεχίσουν να λειτουργούν χωρίς γιατρό, τις ξέρετε; τις έχετε καταγράψει; Τα υπόλοιπα προβλήματα του Οργανισμού και των εργαζομένων (εκτός από τις εκπτώσεις της Vodafone) τα έχετε καταγράψει;  

Συνάδελφοι/ισσες,

Το σωματείο πρέπει να κάνει γενική συνέλευση. 

Το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου  έχει υποχρέωση να βρει τον τρόπο για να γίνονται γενικές συνελεύσεις. 

Επειδή δεν είμαστε ηλεκτρονικά αναλφαβητοι, προτείνουμε στην διοίκηση του σωματείου να αφήσει τις δικαιολογίες: να αγοράσει μία σύνδεση zoom με τα δικά μας λεφτά (στο φοβερό ποσό των 139 ευρώ ετησίως μπορείς να έχεις μέχρι 100 συνδέσεις), να αποκτήσουμε τους δικούς μας κωδικούς και να συνδεθούν όλες οι μονάδες με αυτή την πλατφόρμα ώστε να μπορούμε να κάνουμε συνελεύσεις όποτε πρέπει και όποτε θέλουμε, χωρίς να έχουμε ανάγκη ούτε τη διοίκηση ούτε κανέναν άλλον. 

Αυτό μπορεί και πρέπει να γίνει άμεσα - όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες. 

Τόσο απλά, τόσο καθαρά, τόσο όμορφα.

Αλλά ειλικρινά αναρωτιόμαστε: ο λόγος που κωλυσιεργούν είναι γιατί φοβούνται ότι οι εργαζόμενοι στη ΓΣ θα τους ξεμπροστιάσουν; Προφανώς όχι. Ούτε καν τις υπόλοιπες παρατάξεις φοβούνται. 

Απλά έχουν διαφορετική αντίληψη για τον συνδικαλισμό: "διατακτικές", κατασκηνώσεις, εκπτώσεις, μικροδιευκολύνσεις συγκεκριμένων δικών μας. Ποιος να ασχολείται τώρα με συνελεύσεις, συζητήσεις και δημοκρατικές διαδικασίες; 

Αλλά συνάδελφοι και συναδέλφισσες, αν μη τι άλλο υπάρχει ένα καταστατικό, που έχουμε ψηφίσει και υποχρεώνει σε τακτικές ΓΣ, σε τακτικές ολομέλειες τοπικών συμβουλίων (αλήθεια τα θυμάται αυτά το ΔΣ?). 

Θα πείτε: Έτσι κι αλλιώς τα είχαμε ξεχασμένα... Τώρα που έχουμε και τον κορονωιό και μας δίνει τη δικαιολογία της έκτακτης ανάγκης; Αυτό δεν κάνουν όλοι όσοι έχουν την εξουσία; Εργασιακές σχέσεις, μισθοί, δημοκρατικά δικαιώματα, ελευθερία του Τύπου: όλα κατά διαόλου, λόγω "έκτακτών συνθηκών". 

Αγαπητοί/ές συνάδελφοι/ισσες,

ας μην το χάψουμε κι αυτό. 

Ανακοινωση του Ενωτικου Κινήματος για την ανατροπή

http://arsigr.blogspot.com/2021/12/blog-post_14.html

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών (Α.Ρ.Σ.Ι.): ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ (arsigr.blogspot.com)

Την Κυριακή 12/12/2021, πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη κινήσεων και σχημάτων στην οποία είχε καλέσει το Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή. Συμμετείχε πληθώρα σωματείων, εργατικών κινήσεων στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα καθώς και δημοτικές κινήσεις. Αναγνωρίστηκε ότι η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την πανδημία προκειμένου να προωθήσει την πολιτική της στην υγεία (ανάμεσα σε άλλους τομείς). Το δημόσιο σύστημα υγείας έχει συνειδητά αποσαρθρωθεί προς όφελος των ιδιωτών. Ενώ οι ανάγκες αυξάνονται, οι κλίνες, η χρηματοδότηση, το προσωπικό μειώνονται. Ότι μέτρα παίρνει η κυβέρνηση έχουν κατασταλτικό χαρακτήρα, είναι αναποτελεσματικά και διαιωνίζουν την αντίθεση εμβολιασμένοι – ανεμβολίαστοι με στόχο της κυβέρνησης να αποσείσει από πάνω της τις ευθύνες, χωρίς να πείθουν τους πολίτες να προχωρήσουν σε εμβολιασμό. Δύο χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας η κυβέρνηση έχει πλέον την αποκλειστική ευθύνη για την τραγική πορεία της πανδημίας.

Σε αυτή την κατάσταση το εργατικό κίνημα καλείται να απαντήσει, να διεκδικήσει τους ορούς που απαιτούνται για δημόσια, δωρεάν και αξιοπρεπή υγεία. Πρέπει να κινηθούμε έξω και ενάντια από τις ομοσπονδίες που τηρούν σιγή ιχθύος ουσιαστικά συναινώντας στην κυβερνητική πολιτική, ενάντια στη λογική του ΠΑΜΕ που καλεί σε απογευματινά συλλαλητήρια – κομματικές φιέστες και όχι σε κλιμάκωση του εργατικού αγώνα.

Διεκδικώντας να αυξηθεί η χρηματοδότηση στην υγεία, να αυξηθούν οι κλίνες και οι υποδομές, να επιταχθούν χωρίς αποζημίωση τα ιδιωτικά και στρατιωτικά νοσοκομεία, να κρατικοποιηθεί ο μηχανισμός ιχνηλάτησης, να επιστρέψουν οι συνάδελφοι που είναι σε αναστολή στη δουλειά καλούμε:

·         Τα σωματεία να αποφασίσουν στάση εργασίας στις 16/12 12 με 3 και να προχωρήσουμε σε συγκέντρωση στις 12 30 την Πέμπτη 16/12 στην πλατεία Κλαυθμώνος

·         Να προχωρήσουμε σε γενική απεργία με θέματα την κατάργηση του νόμου χατζηδάκη - αυξήσεις μισθών, ενίσχυση δημόσιας υγείας, παιδείας - όχι στις ιδιωτικοποιήσεις, στα ΣΔΙΤ - κάτω η αντιδραστική αξιολόγηση-πειθάρχηση-καταστολή. 

·         Να προχωρήσουμε σε παλλαικό συλλαλητήριο εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου

ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 13.12.21

Την Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου έγινε ΔΣ του Συλλόγου που αποφάσισε:

Προκήρυξη εκλογών για τα τέλη Φεβρουαρίου και

Γενική Συνέλευση το ταχύτερο δυνατό (λόγω των περιορισμών της πανδημίας θα πρέπει να διευθετηθούν πρακτικά προβλήματα, ώστε η συνέλευση να γίνει υβριδικά.)

Για την ενημέρωση των συναδέλφων παραθέτουμε την τοποθέτησή μας στο ΔΣ της Τετάρτης:

" Όπως ήδη γνωρίζετε, αποφασίσαμε να παραιτηθούμε από το ΔΣ του Συλλόγου. Η απόφασή μας αυτή σε καμία περίπτωση δε σηματοδοτεί και παραίτηση από το Σύλλογο. Αντίθετα, είναι μια προσπάθεια στήριξης των συλλογικών διαδικασιών και της πραγματικής ενότητας  - στη βάση των κοινών προβλημάτων και διεκδικήσεων.

Μας ανησυχεί βαθιά η ολοένα εντεινόμενη δυσαρέσκεια απέναντι στις κινήσεις του ΔΣ που, λειτουργώντας επιλεκτικά, εμφανίζεται κάποιες φορές ως ΔΣ του "Συλλόγου της πρώτης ομάδας", "των νοσηλευτών", εσχάτως και "των εμβολιασμένων". Στα πλαίσια της γενικότερης απουσίας μαζικού κινήματος, η δυσαρέσκεια δεν οδηγεί στη δραστηριοποίηση των υπολοίπων ώστε να αλλάξουν τα πράγματα αλλά προχωρά στην απαξίωση συνολικά του συνδικαλισμού και της συμμετοχής στα κοινά. Όλοι έχουμε μέρος της ευθύνης γι' αυτή την εξέλιξη - από τον πρόεδρο του ΔΣ μέχρι τον "γκρινιάρη του πληκτρολογίου".  Ο καθένας όμως έχει το μέρος της ευθύνης που αναλογεί στο ρόλο και στη θέση του.

Είναι αλήθεια πως η πανδημία πάγωσε τη ζωή για πολλούς μήνες. Ολόκληρη η κοινωνία - ο πλανήτης- σταμάτησε να κινείται. Όμως από το πρώτο σοκ έχει περάσει πια ενάμιση χρόνος. Και συμβαίνουν συνεχώς πράγματα - που τροποποιούν προς το χειρότερο τις ζωές των πολιτών. Και, όντως, οι αντιδράσεις του κόσμου της εργασίας δεν είναι αντίστοιχες των επιθέσεων που δεχόμαστε. Όχι παντού. Όχι πάντα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε κάποιους εργασιακούς χώρους έγιναν και γίνονται απεργίες, υπογράφηκαν συλλογικές συμβάσεις, υπάρχουν νίκες.

Το θέμα τώρα είναι τι κάνουμε εμείς. Δεν υπάρχουν θέματα στον ΟΚΑΝΑ; Τεράστια. Οι μεγάλες ελλείψεις σε γιατρούς δημιουργούν θέματα ασφάλειας στη λειτουργία των μονάδων. Το μισό προσωπικό είναι προσωρινό, με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Συλλογική Σύμβαση δεν έχουμε. Ούτε εσωτερικό κανονισμό που να αντιστοιχεί στο σημερινό Οργανισμό. Ούτε Κώδικα Δεοντολογίας. Ούτε μισθό της προκοπής. Και τίποτε απ' αυτά δεν μπορεί να συζητηθεί και να προχωρήσει επειδή "έχουμε πανδημία". Όταν, από την άλλη μεριά, η διοίκηση αποφασίζει να αλλάξει τον προσανατολισμό του Οργανισμού, να ανοίξει μονάδες, να κλείσει μονάδες, να τοποθετήσει όποιον θέλει /συμπαθεί - και όποιον δε συμπαθεί-  όπου (σε όποιο χώρο και σε όποια θέση) νομίζει, τότε είναι απλώς Δευτέρα. Όταν η προηγούμενη διοίκηση λειτουργούσε αντίστοιχα, το ΔΣ του Συλλόγου ήταν στα κάγκελα. Τώρα          – όπως είπαμε - είναι Δευτέρα.

Τι έπρεπε να γίνεται / τι πρέπει να γίνει άμεσα;

Να ενημερωθούν όλοι οι εργαζόμενοι για όλα τα θέματα, τις πιθανές λύσεις, τις δυσκολίες και τις μέχρι τώρα κινήσεις του ΔΣ  - με απόλυτη ειλικρίνεια και διαφάνεια.

Είναι ευθύνη του ΔΣ και η ενημέρωση, και η δημιουργία του πλαισίου (στη Γενική Συνέλευση)  ώστε ο καθένας και η καθεμιά να μπορούν να εκφραστούν. Ευθύνη του ΔΣ είναι και η σύνθεση, η ενοποίηση των αιτημάτων και η συνεκτική πρόταση που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει τους εργαζόμενους.

Για να εξηγήσουμε τι εννοούμε, θα θέσουμε ένα παράδειγμα που μας στοίχισε πολλή σκέψη – και δημιούργησε πολλές αντιδράσεις: το θέμα της αναστολής εργασίας των ανεμβολίαστων. Δεν ρωτηθήκαμε για την προσωπική μας γνώμη: αυτή αφορά εμάς, τους δικούς μας και όσους ρωτήσουν τη γνώμη μας – αν και, φυσικά, μπορούμε να τη δημοσιοποιήσουμε.  Η ευθύνη του Συλλόγου ήταν (και αυτό ζητήσαμε τότε) να γίνει συνέλευση όπου όλοι όσοι θέλουν να μπορούν να εκφράσουν την άποψή τους και να αποφασίσουμε από κοινού εάν και πώς θα στηρίξουμε τους συναδέλφους που δεν εμβολιάστηκαν. Και, επίσης, να απαιτήσουμε και πάλι από τη Διοίκηση να φροντίσει για τον αερισμό και την απολύμανση των μονάδων, να συστήσει επιτροπή λοιμώξεων για τη διαχείριση των κρουσμάτων και των επαφών τους, και, τέλος να βρει λύσεις για τα κενά που δημιουργήθηκαν όταν  οι συνάδελφοι βγήκαν σε αναστολή. Τι κάναμε απ’ όλα αυτά;

Ζητάμε

Γενική Συνέλευση (με τους περιορισμούς της πανδημίας) μέσα στις επόμενες μέρες για συζήτηση και αποφάσεις στα θέματα αιχμής

ü  διαχείριση πανδημίας

ü  Ασφαλής λειτουργία μονάδων - γιατροί

ü  Μισθολόγιο

Και Προκήρυξη εκλογών για το Σύλλογο

Σε αυτό το πλαίσιο καταθέτουμε και την παραίτησή μας από το ΔΣ του Συλλόγου."

Ανακοίνωση της ΑΡΣΥ

 Προς τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου

Αξιότιμα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων

Είναι αλήθεια ότι η γενική κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας δεν είναι στα καλύτερα της

Είναι αλήθεια ότι η εμφάνιση της πανδημίας επιδείνωσε την κατάσταση, η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται τη συγκυρία για να ολοκληρώσει το αιμοσταγές έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων (της «πρώτηςφοράαριστεράς» συμπεριλαμβανομένης) και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία (εντός και εκτός ΟΚΑΝΑ), ασχολείται με τις τηλεκάρτες, τις εκπτώσεις και τις προσφορές…

Στο μεταξύ οι μονάδες του Οργανισμού συνεχίζουν να λειτουργούν στον αυτόματο, με ανύπαρκτα τα πρωτόκολλα διαχείρισης της πανδημίας, με τους γιατρούς να αποτελούν είδος εν ανεπαρκεία, τους μισθούς μας να χάνουν την αξία τους λόγω της ακρίβειας και των άδικων και ταξικά προσανατολισμένων δικαστικών αποφάσεων, με την «τοποθέτηση» υπευθύνων ακολουθώντας τη διαχρονική μέθοδο «φύγε εσύ έλα εσύ, γιατί έτσι μας αρέσει», και την εκδικητική και τιμωρητική εμμονή απέναντι σε συναδέλφους (που πολλές φορές ούτε οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν «από που τους ήρθε»).

Αξιότιμα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων

Αν αυτά γινόντουσαν με την προηγούμενη Διοίκηση θα ήσασταν στα κάγκελα, καθώς λέει ο λαός. Τώρα βγάζετε κάτι ξενέρωτες ανακοινώσεις, μερικές φορές γίνεστε βασιλικότεροι του βασιλέως προσφέροντας «εξηγήσεις» και επιχειρήματα για να δικαιολογήσετε τη συμπεριφορά μιας Διοίκησης, η οποία βρίσκεται στο απυρόβλητο και απολαμβάνει, για πρώτη ίσως φορά στην ιστορία του συλλόγου μας, «ανεξήγητη» ασυλία. Τόση συναδέλφωση πια, ούτε στα όνειρα τους!!!

 

Προς τους εργαζόμενους/ες

Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Οι παλιοί (ελπίζουμε να) γνωρίζουν, αλλά ήρθε η ώρα να γνωρίσουν και οι νεότεροι των συναδέλφων:

Δεν (θέλουμε να) είμαστε επαγγελματίες συνδικαλιστές.

Ούτε αποδεχτήκαμε ποτέ (και δεν πρόκειται φυσικά να το κάνουμε στο μέλλον) το ρόλο του διαμεσολαβητή.

Αν έχει ένα λόγο η θέση μας στο ΔΣ και τα υπόλοιπα όργανα του συλλόγου είναι για να εκφράζει τη ζώσα πραγματικότητα εκείνων των εργαζομένων που επιθυμούν να αγωνιστούν με αξιοπρέπεια για τα εργασιακά δικαιώματα ΟΛΩΝ των συναδέλφων και την ποιότητα των υπηρεσιών προς τους ωφελούμενους των προγραμμάτων μας.

Αν ο ρόλος των συνδικαλιστών είναι να κανονίζουν ποιος θα πάει εδώ και ποιος εκεί, δεν έχουμε καμιά δουλειά να παραμένουμε στα όργανα του Συλλόγου. Αν ο ρόλος των συνδικαλιστών είναι να στηρίζουν (ή να μην στηρίζουν) τις Διοικήσεις με (α)διαφανή κριτήρια, δεν έχουμε καμιά δουλειά να παραμένουμε σιωπηλοί παρατηρητές.

Προφανώς, ως παράταξη, δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών για όλη αυτή την κατάσταση. Αλλά ακόμη και τις ευθύνες μας θέλουμε να τις συζητήσουμε με τους εργαζόμενους. Θέλουμε να δοθεί η ευκαιρία στους εργαζόμενους να μας τις προσάψουν. Είναι κι αυτός ένας λόγος που ζητάμε να γίνει ΑΜΕΣΑ Γενική Συνέλευση. Ακόμα περισσότερο: θεωρούμε απαραίτητο να γίνουν εκλογές του Συλλόγου ΑΜΕΣΑ. Και όταν λέμε ΑΜΕΣΑ εννοούμε ΑΜΕΣΟΤΑΤΑ. ΧΤΕΣ. 

Συνάδελφοι/ισσες, 

δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Δεν υπήρχε ποτέ και ούτε θα υπάρξει. Εμείς οι εργαζόμενοι -παλιοί και νέοι, μόνιμοι και επικουρικοί, εργολαβικοί και με δελτίο, ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ έχουμε την ευθύνη να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Και να το επιβάλλουμε στους συνδικαλιστές μας.

Από τη μεριά μας, ως ΑΡΣΥ, δεν έχουμε άλλο τρόπο να πιέσουμε, παρά μονάχα να υποβάλλουμε την παραίτηση μας από τα όργανα στα οποία έχουν εκλεγεί αντιπρόσωποι μας (ΔΣ, ΕΠΕΣΥ, Τοπικά Συμβούλια).

Διαβάσαμε το κείμενο του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας του ΚΚΕ για την πανδημία και συστήνουμε να το διαβάσετε κι εσείς. Για να μην μπερδευόμαστε....

Η εγκληματική κυβερνητική πολιτική και οι αντιεμβολιασές: Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος

Κείμενο του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ

https://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=2/10/2021&id=18351&pageNo=10

Πανηγυρική νίκη των διανομέων της efood – Όλες οι συμβάσεις γίνονται αορίστου χρόνου

 

Μόνο έτσι μπορούν οι εργαζόμενοι να νικάνε. 

Με αγώνα, ενότητα στη βάση και αλληλεγγύη.

https://thepressproject.gr/panigyriki-niki-ton-dianomeon-tis-efood-apodekta-ola-ta-aitimata-apo-tin-etaireia/

Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ - ΟΧΙ ΠΕΔΙΟ ΕΞΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

 Η ευθύνη για την τραγικά κακή διαχείριση της πανδημίας, ανήκει αποκλειστικά στην κυβέρνηση – όσο κι αν αυτή επιχειρεί συστηματικά να την μετακυλήσει στους υγειονομικούς και το λαό με το δόγμα της «ατομικής ευθύνης».

Η προκλητική ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα αντί για τη στήριξη του ΕΣΥ, η διάλυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, τα αντιφατικά μηνύματα σε όλα τα επίπεδα και όλες τις κρίσιμες περιόδους, η αναγωγή του lockdown σε  πανάκεια, οι παλινωδίες με τα πρωτόκολλα του τουρισμού, το στοίβαγμα σε ΜΜΜ και χώρους δουλειάς, η ανεπάρκεια εμβολίων τους πρώτους κρίσιμους μήνες – και τόσα άλλα, στον ατελείωτο και τραγικό κατάλογο – είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης.

Αυτή την τραγική διαχείριση (ίσως περισσότερο κι από τη λοίμωξη με τον SARS – Cov2) πλήρωσαν ως τώρα χιλιάδες άνθρωποι με τη ζωή τους και θα πληρώσουν πολλοί περισσότεροι στο μέλλον – όταν έρθει ο λογαριασμός όχι μόνο των ιατρικών αλλά και των κοινωνικών και οικονομικών επιπλοκών.

Η ανάγκη για μαζικό, οργανωμένο εμβολιασμό απαιτεί ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με μόνιμο προσωπικό, υποδομές, εξοπλισμό. Απαιτεί εμβολιαστική εκστρατεία με εξαντλητική ενημέρωση και απαντήσεις στα υπαρκτά ερωτήματα.

Απορρίπτουμε τον εκφοβισμό και τη στοχοποίηση των υγειονομικών, που δίνουν με αυταπάρνηση τη μάχη δουλεύοντας σε συνθήκες αυξημένης εντατικοποίησης. Καμία περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων με πρόσχημα τον κορονοϊό. Είμαστε ενάντια στον κοινωνικό αυτοματισμό και την κατασκευή ενόχων. Ο εμβολιασμός είναι πολύ σοβαρή κοινωνική και επιστημονική κατάκτηση και όχι πεδίο συναλλαγής, εξαγοράς (πχ δωροεπιταγές), προνομίων ή ποινικοποίησης.

Είμαστε, όπως όλοι οι μαχόμενοι υγειονομικοί, υπέρ του μαζικού, δημόσιου, δωρεάν εμβολιασμού με όλα τα ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια. Για να μπορούμε να παλέψουμε τους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς υγιείς και όρθιοι.

Όμως δεν κλείνουμε τα μάτια απέναντι στη χρησιμοποίηση του πιστοποιητικού εμβολιασμού ως δούρειου ίππου για την περιστολή συνταγματικών ελευθεριών. Κι αν σήμερα κινδυνεύουν με στέρηση μισθού οι ανεμβολίαστοι συνάδελφοι (ακόμη κι αν δεν αντιλαμβάνονται  όλοι πού είναι το πρόβλημα, στο κάτω-κάτω «για το καλό τους» πρέπει να εμβολιαστούν) αύριο μπορεί να είναι στη θέση τους οι καπνιστές και οι παχύσαρκοι. Και μετά οι διαβητικοί;  Πάντα οι εργολαβικοί και οι επικουρικοί; Σε λίγο όλοι γιατί ο νέος Οργανισμός θα έχει ιδιωτικοποιήσει τα πάντα;

ΝΑΙ στα εμβόλια ΝΑΙ στο αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας, ΟΧΙ στην κυβερνητική τρομοκρατία!

Για τα έργα και τις ημέρες του Αυγούστου

Προς την Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ:

Δεν είστε ούτε οι πρώτοι (και δυστυχώς για εμάς του εργαζόμενους), ούτε οι τελευταίοι που έχετε περάσει από τον ΟΚΑΝΑ και ακολουθείτε την τακτική του "αποφασίζομεν και διατάσσομεν". Δεν είστε καν οι πρώτοι που επιλέγετε τον Αύγουστο για να ανακοινώσετε τις μετακινήσεις και τοποθετήσεις του στυλ "φύγε εσύ κι έλα εσύ, επειδή έτσι μας αρέσει".  

Το να επιλέγετε να καταχωρηθείτε στην ίδια κατηγορία με όλες τις προηγούμενες Διοικήσεις είναι προφανώς δικαίωμα σας (στα εντελώς ακραία όρια των ισχυόντων εκ του Εσωτερικού κανονισμού και της νομοθεσίας). Όμως μην περιμένετε άλλα αποτελέσματα εφαρμόζοντας τις ίδιες τακτικές: Για να δουλέψει ο ΟΚΑΝΑ και να παρέχει τις υπηρεσίες που χρειάζεται η κοινωνία, πρέπει να διακατέχεται από τις αρχές του σεβασμού των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των ασθενών και όχι από τη λογική του "να φύγουν αυτοί που δεν (φαίνεται να) είναι δικοί μας, για να έρθουν αυτοί που (μπορεί και να) είναι πιο δικοί μας". Μια λογική που καθώς φαίνεται έχετε εμπεδώσει καλά. 

Προς την πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων 

Είναι γεγονός πως κάποιες από τις "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" μετακινήσεις εργαζομένων, καταργήσεις υπευθύνων, τοποθετήσεις νέων υπευθύνων που έγιναν την τελευταία εβδομάδα στον ΟΚΑΝΑ, μπορεί και να ικανοποιούν την "αισθητική" σας. 

Είναι επίσης αλήθεια ότι ένα (μεγάλο;;;) κομμάτι των συναδέλφων, μπορεί και να νοιώθει κρυφή (ή και φανερή) χαρά με την "κάθαρση", μιας και επί σειρά ετών έχει κακοποιηθεί από τις "δεξιότητες" ορισμένων εκ των απομακρυνθέντων και πολλές φορές έχει υποφέρει από την διαχρονική στήριξη που προσέφεραν στις επιλογές της εκάστοτε Διοίκησης. 

Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετός λόγος για να μην βγάλετε έστω την τυπική ανακοίνωση της υπενθύμισης της πάγιας θέσης του Συλλόγου για εσωτερικές προκηρύξεις των θέσεων ευθύνης κλπ, κλπ.

Προς ορισμένους "διωχθέντες" και διωχθέντες

Κάποιοι εκ των "διωχθέντων" υπήρξαν απηνείς διώκτες εργαζομένων (ΚΑΙ για πολιτικούς λόγους) ΟΛΑ τα προηγούμενα χρόνια. Κάποιοι άλλοι με τη συμμετοχή τους στο "συστηματάκι εξουσίας" και στις "αξιόλογες" δράσεις της προηγούμενης Διοίκησης, αν δεν σιγοντάρησαν, αδιαφόρησαν και άφησαν εντελώς αβοήθητους όλους εκείνους τους εργαζόμενους, οι οποίοι ακριβώς επειδή δεν υποτάχθηκαν, υπέστησαν διώξεις και εργασιακή κακοποίηση από τη φωτισμένη ηγεσία του ΟΚΑΝΑ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ_ΑΝΕΛ.

Επειδή δεν είμαστε συνδικαλιστικά τέρατα και επειδή έχουμε προφανείς και πασίγνωστους λόγους για να είμαστε συναισθηματικά φορτισμένοι, δεν μπορούμε (και ούτε θέλουμε) να αντισταθούμε: παραθέτουμε τη γνωστή ρήση του Γερμανού Λουθηρανού πάστορα Μάρτιν Νίμελερ.

"Als die Nazis die Kommunisten holten, habe ich geschwiegen, ich war ja kein Kommunist. Als sie die Sozialdemokraten einsperrten, habe ich geschwiegen, ich war ja kein Sozialdemokrat. Als sie die Gewerkschafter holten, habe ich geschwiegen, ich war ja kein Gewerkschafter.Als sie mich holten, gab es keinen mehr, der protestieren konnte."

Μετάφραση: «Όταν οι Ναζί πήραν τους κομμουνιστές, εσιώπησα, δεν ήμουν δα κομμουνιστής. Όταν έκλεισαν μέσα τους σοσιαλδημοκράτες, εσιώπησα, δεν ήμουν δα σοσιαλδημοκράτης. Όταν πήραν τους συνδικαλιστές, εσιώπησα,  δεν ήμουν δα συνδικαλιστής. Όταν πήραν εμένα, δεν υπήρχε κανείς πλέον, που να μπορούσε να διαμαρτυρηθεί.»

Η θέση μας

Σταθήκαμε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε με καθαρό το πρόσωπο απέναντι στις λογικές "αποφασίζομεν και διατάσσομεν". 

Σταθήκαμε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε ανυποχώρητα απέναντι σε λογικές ατομικών λύσεων. Καταξιωνόμαστε μέσα από τη διεκδίκηση της συλλογικής απάντησης: Η απάντηση ποτέ δεν μπορεί να είναι ατομική, ακόμη κι όταν η όποια δίωξη αφορά ένα άτομο. 

Αγωνιζόμαστε για τα εργασιακά μας δικαιώματα, με αξιοπρέπεια και σεβασμό στη συλλογικότητα. Δεν έχουμε εμπιστοσύνη σε καμία αξιολόγηση που προέρχεται από τα συστήματα εξουσίας τους (είτε αυτά αποτελούνται από "εχθρούς", είτε πλαισιώνονται από "φίλους").

Και για να μην ξεχνιόμαστε: 

Το Σωματείο οφείλει να πάρει θέση και να μην κάνει τον ψόφιο κοριό. Η ρήση του πάστορα ισχύει και για αυτούς (ακόμη κι αν νομίζουν ότι όλες οι επόμενες Διοικήσεις θα είναι του γούστου τους).