Τρίτη, 4 Μαΐου 2021

Έχουμε χιλιάδες λόγους να απεργήσουμε...

Μας αξίζει να ζήσουμε μια ζωή καλύτερη κι από πριν κι όχι να φυτοζωούμε κλεισμένοι, φοβισμένοι και μόνοι.

Έχουμε χιλιάδες λόγους να διεκδικήσουμε το τέλος αυτής της νέας "κανονικότητας", που με αφορμή την πανδημία μας έχει φορεθεί από τα κέντρα εξουσίας σε όλο τον κόσμο και εδώ.

Ξέρουμε καλά ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό, ότι η συλλογική δράση πρέπει να ξαναπάρει τη θέση του ατομισμού και της μιζέριας, μακριά από τους γραφειοκράτες και τους σφουγκοκωλάριους όλων των εξουσιών εντός και εκτός ΟΚΑΝΑ.


Όλες/οι στην ΑΠΕΡΓΙΑ που έχει κηρύξει για τις 6 Μάη το Σωματείο μας μαζί με  ομοσπονδίες, σωματεία, εργατικά κέντρα και την ΑΔΕΔΥ.

Κανένας στη δουλειά στις 6 Μάη… 

Συμμετέχουμε στην ΑΠΕΡΓΙΑ… 

Κατεβαίνουμε στη διαδήλωση.

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ το αντεργατικό – αντισυνδικαλιστικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, που μας γυρνάει έναν αιώνα πίσω. 

ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ όλες τις αντεργατικές ρυθμίσεις που βρήκαν την ευκαιρία να εφαρμόσουν την περίοδο της πανδημίας

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ και ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΒΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ 

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ στις 11 π.μ. στα Προπύλαια

…………


















Κυριακή, 11 Απριλίου 2021

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ. ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Αναδημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου του Συλλόγου Εργαζομένων του ΚΕΘΕΑ. Η θέση μας, αταλάντευτα και αδιαπραγμάτευτα, είναι στο πλευρό των συναδέλφων και των εξαρτημένων. Ας ελπίσουμε (και ας πιέσουμε...) ο Σύλλογος μας να δείξει τα αντανακλαστικά που απαιτεί η περίσταση.


ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ. 

ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ

Το 2019 η κυβέρνηση αντικατέστησε πραξικοπηματικά, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, το εκλεγμένο και άμισθο Διοικητικό του Συμβούλιο με ένα κομματικά διορισμένο. Ενάμιση περίπου χρόνο μετά, μια επιτροπή, ορισμένη από το νέο ΔΣ, επιχειρεί να ολοκληρώσει το πραξικόπημα, καταρτίζοντας σχέδιο νόμου που μετατρέπει το ΚΕΘΕΑ σε γραφειοκρατικό μόρφωμα, περικόπτει ανεξήγητα τη θεραπευτική και επιστημονική του εμβέλεια, υπονομεύει την αποτελεσματικότητά του και υποβαθμίζει τον ρόλο των εργαζομένων. Το μόνο που μένει είναι να αλλάξει και το όνομα:

  • Συρρικνώνει θεραπευτικά και επιστημονικά το ΚΕΘΕΑ, μειώνοντας κατά το ένα τρίτο τις μονάδες πρώτης γραμμής μέσω συγχωνεύσεων ενώ ενισχύει τη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, διογκώνοντας τις κεντρικές και διοικητικές του υπηρεσίες.
  • Εξαφανίζει τις Θεραπευτικές Κοινότητες, και καταργεί τις επωνυμίες των προγραμμάτων απεξάρτησης που είναι η ταυτότητα του ΚΕΘΕΑ την ώρα που ο οργανισμός προεδρεύει στην Ευρωπαϊκή και αντιπροεδρεύει στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Θεραπευτικών Κοινοτήτων.
  • Δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση ή τεκμηρίωση για τη σκοπιμότητα, τα κριτήρια και τη στόχευση των αλλαγών και πώς αυτές υπηρετούν τη Δημόσια Υγεία.
  • Μετατρέπει το  ΔΣ του ΚΕΘΕΑ από άμισθο σε έμμισθο, σφραγίζοντας τη μετάβαση από ένα αιρετό συμβούλιο εθελοντών σε ένα κομματικά ελεγχόμενο συμβούλιο το οποίο θα επιβαρύνει οικονομικά τον οργανισμό, σε αντίθεση με τις δηλώσεις σε όλους τους τόνους που θυμόμαστε την περίοδο της ΠΝΠ.

  • Καταργεί όλα τα συλλογικά όργανα που είχε το ΚΕΘΕΑ, εκτός από τη Γενική του Συνέλευση την οποία διατηρεί σε διακοσμητικό ρόλο και συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες στο διορισμένο από την εκάστοτε κυβέρνηση ΔΣ, ενάντια στις διακηρύξεις της κυβέρνησης και του ίδιου του ΔΣ.
  • Καταρτίζει έναν κανονισμό εργασίαςμε  πειθαρχικό και τιμωρητικό χαρακτήρα καταργώντας τις ισχύουσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις ελεύθερες διαπραγματεύσεις.

Το  σχέδιο νόμου της διοίκησης αλλάζει τον χαρακτήρα του ΚΕΘΕΑ και πλήττει σφοδρά τη θεραπεία και το επιστημονικό του έργο σε μια στιγμή που οι ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας, εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, φουντώνουν. Παρουσιάζεται για προσχηματική, fast track, διαβούλευση, μετά ενάμιση χρόνο συστηματικής αγνόησης των προτάσεων των εργαζομένων και του Συλλόγου τους για βελτίωση της λειτουργίας του οργανισμού στο πλαίσιο του διαλόγου για Συλλογική Σύμβαση, στον οποίο η νέα διοίκηση αρνήθηκε να προσέλθει.

Γνωρίζει άραγε ο Υπουργός Υγείας ότι οι προθέσεις και οι προτάσεις της επιτροπής έρχονται σε πλήρη αντίθεση με όσα εκείνος διαβεβαίωνε δημοσίως  περί άμισθου ΔΣ, ενίσχυσης του αυτοδιοίκητου του ΚΕΘΕΑ και διαφύλαξης της θεραπευτικής του πρότασης και του επιστημονικού του έργου;

Αντιλαμβάνεται ότι εάν  εφαρμοστούν οι προτάσεις της επιτροπής αποδυναμώνεται δραστικά το μεγαλύτερο τμήμα του δημόσιου, δωρεάν συστήματος απεξάρτησης της χώρας;

Το προσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί και να συγκληθεί η Γενική Συνέλευση του ΚΕΘΕΑ, το μόνο αρμόδιο όργανο -σύμφωνα με όσα προβλέπει η ίδια η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου- για τη συζήτηση και απόφαση επί ενός τόσο σοβαρού θέματος, όπως είναι οι αλλαγές στη θεραπευτική, επιστημονική και οργανωτική λειτουργία του ΚΕΘΕΑ που το καθιστούν αγνώριστο.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ

Κυριακή, 14 Μαρτίου 2021

ΓΕΛΟΙΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 13/3/21

Πριν λίγες μέρες ο υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας ανακοίνωσε με τυμπανουκρουσίες ως «συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα στην μάχη ενάντια στην επιδημία COVID19 στην Αττική» την διαθεσιμότητα δυο (μικρών, συνολικής δυναμικότητας μικρότερης των 200 κλινών αθροιστικά) ιδιωτικών κλινικών : του «Ιατρικού Περιστερίου» και του «Λητώ». Μάλιστα και οι ίδιοι ιδιοκτήτες του ιδιωτικού ομίλου HHG («Υγεία», Metropolitan, «Λητώ» κλπ επίσης διαφήμισαν με τυμπανοκρουσίες αυτήν την «συνεισφορά» του «Λητώ». Τόνιζαν δε πως «το Λητώ θα τεθεί στην πρώτη γραμμή της μάχης για την αντιμετώπιση του νέου κορωνοϊού με το σύνολο των κλινών του και με πλήρη υποστήριξη από το σύνολο των υπόλοιπων νοσοκομείων του Ομίλου HHG (Υγεία, Metropolitan Hospital, Μητέρα, Metropolitan General και Creta InterClinic)»https://www.iatronet.gr/eidiseis-nea/ygeia-business/news/61246/to-hellenic-healthcare-group-diathetei-tin-kliniki-litw-gia-peristatika-covid-19.html  Υπενθυμίζουμε πως στο «Υγεία» και στο Metropolitan κατοικοεδρεύουν γνωστοί Λοιμωξιολόγοι μέλη της κρατικής επιτροπής ειδικών για την επιδημία COVID19 την συνεργασία με τους οποίους έχει επίσης πολυδιαφημίσει ο «όμιλος» στο πρόσφατο παρελθόν.

Για το Ιατρικό Περιστερίου έχουμε ήδη καταγγείλει πως υπάρχει υπηρεσιακή οδηγία από τον διοικητή της 2ης ΥΠΕ να διακομίζονται εκεί από τα δημόσια νοσοκομεία ασθενείς COVID μόνο όταν έχουν σχεδόν πλήρως αναρρώσει (είναι απύρετοι, αιμοδυναμικά σταθεροί χωρίς ινότροπα, με κορεσμό οξυγόνου πάνω από 95% και με βελτιωμένη ακτινογραφία θώρακος) δηλαδή μόνο αυτοί που είναι έτοιμοι προς εξιτήριο.

Όσον αφορά το Λητώ σήμερα αποκαλύπτεται πως τους ασθενείς COVID θα τους γιατροπορεύουν εκεί ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ που μετακινούνται με εξαναγκαστικό «εντέλλεσθε» από δημόσια νοσοκομεία της 1ης ΥΠΕ (Λαϊκό, Ιπποκράτειο και Σπηλιοπούλειο). Το σχετικό έγγραφο (12/3/21) υπογράφει ο ΓΓ του υπουργείου Υγείας κ. Κωτσιόπουλος. Με άλλα λόγια η επιτομή της «Συνεργασίας Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα» («ΣΔΙΤ») όπως την εννοούν η κυβέρνηση και συνολικά το σύστημα : εκπαιδευόμενοι νέοι γιατροί ειδικευόμενοι του ΕΣΥ στέλνονται με το ζόρι παράτυπα, αντιεπιστημονικά, επικίνδυνα και χωρίς κάλυψη ιατρικής ευθύνης ως «δουλάκια» στην δούλεψη ιδιώτη εργοδότη ο οποίος αποζημιώνεται με δημόσιο χρήμα για την «συνεισφορά» του !

Δηλαδή αυτές τις μέρες που τα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ η πολιτική ηγεσία αντί να κάνει το αυτονόητο (να επιτάξει άνευ όρων για τουλάχιστον έναν μήνα τα μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια για νοσηλεία ασθενών COVID και noncovid - μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια των οποίων οι ιδιοκτήτες μεγαλοκλινικάρχες από την μια διαφημίζουν την «επιστημονική τους συνεργασία» με διαπρεπείς λοιμωξιολόγους μέλη της κρατικής επιτροπής ειδικών για τον κορονοϊό και από την άλλη κλαψουρίζουν πως τάχα οι γιατροί τους δεν ξέρουν από κορονοϊό  - κάνει δωράκια πληρώνοντας απλά για την διεκπεραίωση εξιτηρίων και στέλνει ειδικευόμενους γιατρούς του ΕΣΥ από πάνω να βγάλουν την ιατρική λάντζα.

Οι άνθρωποι είναι και γελοίοι και επικίνδυνοι. Έχουν εγκληματικές ευθύνες.






Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2021

ΤΙ ΖΟΥΜΕ....(ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ "ΤΙ ΖΟΥΜΕ";)

 Το άρθρο του Θάνου Καμήλαλη από το The Press Project. Δημοσιεύτηκε μετά από το όργιο αστυνομικής  αυθαιρεσίας και βίας του Σαββάτου στο κέντρο της Αθήνας. Τα αντίστοιχα  όργια που ακολούθησαν,  στη Λαϊκή Αγορά στο Κάτω Χαλάνδρι και στη Νέα Σμύρνη,  έρχονται να προστεθούν - χωρίς να αλλάξουν κάτι στην ουσία του κειμένου..

https://thepressproject.gr/ta-kathestota-den-ginontai-se-mia-mera/

Τα καθεστώτα δεν χτίζονται σε μια μέρα

H έκτροπή από τα όρια της Δημοκρατίας σε κάτι που όλο και πιο έντονα γίνεται καθεστώς δεν συμβαίνει σε μία μέρα. Αν κανείς περιμένει να δει κάτι σαν «τανκς στους δρόμους» για να συνειδητοποιήσει αυτήν τη μετάβαση, τότε ή πλανάται ή κωφεύει, επιλέγοντας να μην βλέπει σειρά γεγονότων που δείχνουν ότι η κυβέρνηση οδηγεί την κοινωνία σε κάτι «καινούργιο», σε μία διαφορετική πίστα. Το σενάριο του πρώτου νεκρού απεργού πείνας μετά από 40 χρόνια στην Ευρώπη είναι αρκετά σοβαρό από μόνο του, αλλά το ζήτημα έχει ξεπεράσει αυτά τα όρια προ πολλού. Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό, ακόμα και για όσους κρύβονται βολικά πίσω από τα εγκλήματα του Κουφοντίνα πριν καταδικαστεί. Γιατί κάποια στιγμή μπορεί να είναι αργά.

του Θάνου Καμήλαλη

Μ. Κουντούρης 030321 στην Εφημερίδα των Συντακτών

Όλο και πιο συχνά τελευταία προκύπτει το ερώτημα «τι ζούμε». Συνήθως μάλιστα, γράφεται με κεφαλαία γράμματα και συνοδεύεται από συγκεκριμένη, συχνά υβριστική αλλά άλλες φορές απλά αγανακτισμένη, διεθνή ελληνική προσφώνηση. Δεν έχει να κάνει μόνο με την πανδημία, τον τετράμηνο κοινωνικό εγκλεισμό που έχει παράθυρο μόνο για ό,τι σχετίζεται με την (χωρίς υγειονομικό έλεγχο) εργασία. Έχει να κάνει με το γενικότερο πλαίσιο, στο οποίο κυριαρχεί η βία. Συναισθηματική, ψυχολογική και με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, σωματική και πολιτική. Έχει πάψει εδώ και καιρό άλλωστε να είναι οξύμωρο το ότι η κυβέρνηση που εκλέθηκε με βασικό χαρτί το «καταδικάζουμε τη βία», την ασκεί χωρίς έλεος προς όσους εκδηλώνουν τη διαφωνια τους. Λεκτικά, μέσω των ΜΜΕ, που σχεδόν ολοκληρωτικά ελέγχει μέσω κρατικών χρηματοδοτήσεων και σωματικά, μέσω στρατιάς ενστόλων με λυμένα χέρια και μηχανές χωρίς φρένα.

Νομίζω όλο και πιο έντονα ότι αυτό που ζούμε είναι μία απόπειρα να μπει τέλος στην εποχή της Μεταπολίτευσης και να περάσουμε σε κάτι άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι γυρνάμε αυτόματα στη χούντα και παρά τους πειρασμούς και τα συναισθήματα της εποχής, θα παραμείνω εγκρατής σε υπερβολικούς χαρακτηρισμούς, που τελικά λειτουργούν και αποπροσανατολιστικά, συγκρίνοντας διαφορετικές εποχές. Σημαίνει όμως ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο πια. Στοιχειώδη κοινωνικά κεκτημένα και συνθήκες ομαλότητας που είχαν παγιωθεί στη χώρα, τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, ακόμα και τη δεκαετία των μνημονίων με τη ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, είναι όλο και πιο πιθανό ότι δεν θα ισχύουν μετά την περίοδο της πανδημίας. Άλλωστε η κατάργησή τους έχει ξεκινήσει για τα καλά εν μέσω της υγειονομικής κρίσης. Κι αυτό πηγαίνει πολύ πέρα από την υπόθεση Κουφοντίνα, που όλο και πιο ξεκάθαρα μοιάζει με θρυαλλίδα εξελίξεων. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι αυτή που για πρώτη φορά μετά τη χούντα βάζει την ΕΛ.ΑΣ να στρατοπεδεύει στα Πανεπιστήμια, ενώ στην οικονομία ετοιμάζεται να καταργήσει ουσιαστικά το 8ωρο, θεσμοθετώντας τις απλήρωτες υπερωρίες, με την «υπόσχεση» της «πληρωμής σε είδος», με λιγότερες εργατοώρες σε επόμενο διάστημα. Στη συνέχεια, στο στόχαστρο θα μπει και το ασφαλιστικό, ξανά, με την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής σύνταξης, με κατάργηση κάθε έννοιας ενός αναδιανεμητικού συστήματος.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερο η ίδια αλλά και οι ψηφοφόροι που προσπαθεί να προσελκύσει επιστρέφουν σε μία εμφυλιοπολεμική ρητορική, μαζί με το αφήγημα των αρχών του 1990 ότι η αξιωματική αντιπολίτευση στηρίζει την τρομοκρατία. Όλο και περισσότερο, φαίνεται ότι αυτή η εκδοχή της Νέας Δημοκρατίας έχει κηρύξει έναν πόλεμο στην κοινωνία, έχει αποφασίσει να σκίσει το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο υπήρχε και επιθυμεί να «θωρακιστεί» από γεγονότα που εκλαμβάνονται ως «λάθη του παρελθόντος», όπως η λαϊκή οργή των «Αγανακτισμένων» και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Απευθείας αναθέσεις σε κολλητούς, προσλήψεις δεκάδων χιλιάδων ενστόλων και χτύπημα στην πολιτικοποίηση στα ΑΕΙ είναι ενταγμένα στο δόγμα που εκφράστηκε από τον Μάκη Βοριδη και έχουν να κάνουν με τις αλλαγές σε κράτος και θεσμούς ώστε «να μην ξαναέρθει η Αριστερά».

Σε όλο αυτό, η πανδημία δεν ήρθε ως εμπόδιο, αλλά ως επιταχυντής και οδηγός στον μονόδρομο των συνεχών εκτροπών. Αυτή η Νέα Δημοκρατία με αυτές τις αντικοινωνικές ιδέες, μπορεί να επιβιώσει μόνο μέσα από όλο και λιγότερη δημοκρατία και όλο και περισσότερη καταστολή. Αυτό που εμείς (και ελπίζω και άνθρωποι του κεντρώου και του κεντροδεξιού χώρου) το αντιλαμβανόμαστε ως φρίκη, τις εικόνες όπου ζευγάρια πιάνονται χέρι – χέρι ενώ ακινητοποιούνται από πάνοπλους χούλιγκανς, τον βασανισμό ενός φοιτητή μέσα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας ή την προσαγωγη ενός ανθρώπου που διαδήλωσε ειρηνικά για το δικαίωμα του πατέρα του που αργοπεθαίνει στην εντατική, εκείνοι το αντιλαμβάνονται ως διαφήμιση και ως θέαμα. Το προσφέρουν σε ανθρώπους που γίνονται όλο και πιο αποκτηνωμένοι, γιατί ξέρουν ότι αυτοί, μαζί με ό,τι καταφέρουν τα ΜΜΕ και όσους ψηφίζουν στυγνά οπαδικά, είναι το ακροατήριό τους, εκτός από τον κομματικό στρατό των διορισμένων και των ημετέρων που ρουφάνε κρατικό χρήμα. Εσχάτως και εμβόλια.

Η αντιπολίτευση αρέσκεται να μιλάει συχνά για «κυβέρνηση σε πανικό». Εγώ πάντως βλέπω σχέδιο, που ακόμα και όταν υπάρχει μία μικρή ή μεγάλη ρωγμή (βλ. υπόθεση Λιγνάδη) προσαρμόζεται στις συνθήκες. Βλέπω επίσης μία κυβέρνηση που έχει καταργήσει κάθε έννοια λογοδοσίας, με ένα συχνά αδιαπέραστο τείχος στα ΜΜΕ και με ρητορική βγαλμένη από τα εγχειρίδια του Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα, ειδικά όταν τύχει να είναι υπό πίεση, όπως για τον Λιγνάδη και για την πλήρη αποτυχία στην πανδημία, εμφανίζεται αδίστακτη. Στην υπόθεση Κουφοντίνα δεν είναι μόνο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξωθεί στον θάνατο έναν κρατούμενο που διεκδικεί ένα δίκαιο και πολύ μικρό δικαίωμα, ούτε ότι συμπεριφέρεται με όρους προσωπικής βεντέτας, ούτε ότι επαναφέρει από το παράθυρο την θανατική ποινή. Είναι και το ότι ετοιμάζεται να πυροδοτήσει εγκαίρως μία έκρηξη που είναι δεδομένο ότι θα έρθει στο μέλλον, επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι οι όροι της όποιας σύγκρουσης θα είναι υπέρ της, ανεξάρτητα από το κόστος για την κοινωνία, γιατί θα παίξει στο προνομιακό επίπεδο της «τρομοκρατίας» και της τηλεοπτικής υστερίας. Δέρνουμε κόσμο, τους βαφτιζουμε υποστηρικτές της τρομοκρατίας, κερδίζουμε ακροδεξιό ακροατήριο, προπαγανδίζουμε στους πιο μετριοπαθείς ότι το θέμα δεν τους αφορά ή ότι έχουμε δίκιο χρησιμοποιώντας το όποιο «επιχείρημα» της ημέρας, επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία.

Όμως, όλο και περισσότερο θα πρέπει να γίνεται ξεκάθαρο, σε όποιον θέλει να δει, ότι οι κινητοποιήσεις και το κύμα αλληλεγγύης του δημοκρατικού κόσμου στο αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα δεν είναι για την υποστήριξη της «τρομοκρατίας», αλλά της Δημοκρατίας. Κάθε μέρα που περνάει, τα προσχήματα που προσπαθεί να τηρήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταρρέουν. Στο νομικό επίπεδο, έχει αποδειχθεί πλέον πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πλευρά του κρατούμενου δεν μπορεί να «προσφύγει στη Δικαιοσύνη», όπως προπαγανδίζουν τα κυβερνητικά τρολ, γιατί η υπόθεση εκκρεμεί στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών. Αυτο το παραδέχθηκε με έγγραφό της η ίδια η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, η Σοφία Νικολάου, με επιστολή της στη συνήγορο, Ιωάννα Κούρτοβικ.

Στο κοινωνικό επίπεδο, εδώ και δύο μέρες η ΕΛ.ΑΣ κατ’εντολή της κυβέρνησης, διαλύει συγκεντρώσεις χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, πριν καν αυτές ξεκινήσουν, ενώ στις μαζικές συγκεντρώσεις χιλιάδων ατόμων δεν σημειώθηκε το παραμικρό «επεισόδιο». Δεν υπάρχει το επιχείρημα των ταραχών, δεν είναι οι «κακοί αναρχικοί μπάχαλοι» καθώς στόχοι είναι και οι δικηγόροι, δεν υπάρχει το επιχείρημα της πανδημίας (καθώς οι συναθροίσεις προβλέπονται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση περί παράτασης του lockdown), δεν υπάρχει καν το φιλελέ επιχείρημα των «κλειστών δρόμων», καθώς η καταστολή ξεκίνησε σήμερα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τηρεί τον φωτογραφικό για τον Κουφοντίνα νόμο που ψήφισε τον Δεκέμβριο, αλλά δεν τηρεί ούτε τον νόμο – έκτρωμα Χρυσοχοϊδη, που καταγγέλθηκε ευρέως ως αντισυνταγματικός, για τον περιορισμό των διαδηλώσεων. Δεν τηρεί ούτε καν το «Σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ για τις συναθροίσεις» που παρουσίασε τον Ιανουάριο. Πρώτα φτιάχνει ένα εξαιρετικά αυταρχικό πλαίσιο, σε ξεχειλωμένα δημοκρατικά και συνταγματικά όρια, μετά το παραβιάζει η ίδια και πηδάει έξω από τους κανόνες που έθεσε πριν λίγους μόνο μήνες.

Από τα πιο «μικρά» και συμβολικά, όπως το γλέντι στην Ικαρία, μέχρι μία ανθρώπινη ζωή και ουσιώδη συνταγματικά δικαιώματα, το μήνυμα της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι «κάνω ό,τι γουστάρω». Ισχύει πλέον ακόμα και στην πανδημία, όπου πλέον φαίνεται να μην ακολουθεί ούτε αυτήν την πλήρως ενσωματωμένη στην πολιτική εξουσία Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων, επιβάλλοντας ακατανόητες απαγορεύσεις για να καλύψει όπως-όπως τη μη ενίσχυση του συστήματος Υγείας.

Το «κάνω ό,τι γουστάρω» όμως δεν είναι Δημοκρατία, όπως δεν είναι Δημοκρατία ο σχεδόν ολοκληρωτικός περιορισμός της ελευθερίας του Τύπου (μέσω της χρηματοδότησης), ο αποκλεισμός της αντιπολίτευσης από τον δημόσιο λόγο, η απουσία λογοδοσίας από την εξουσία, η απουσία ισονομίας, η άφεση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι στα χέρια αποχαληνωμένων ένστολων με απόλυτη ελευθερία στη χρήση βίας, η συνεχής καλλιέργεια του τρόμου στους πολίτες, το καινούριο φαινόμενο με τις απόπειρες ελέγχου στα σόσιαλ μίντια. Όπως δεν ήταν οι απαγορεύσεις συναθροίσεων χωρίς καν οποιαδήποτε επιστημονική εισήγηση, οι καινούριες μέθοδοι της Ασφάλειας με εφόδους σε σπιτια, είτε φοιτητών είτε στην υπόθεση Ινδαρέ, όπως δεν είναι οι μόνιμες συλλήψεις στον σωρό που φορτώνουν πολίτες με δικογραφίες που όπως έχει αποδειχθεί καταρρέουν στη συνέχεια, αλλά τους ταλαιπωρούν για μήνες ή χρόνια. Όπως δεν είναι Δημοκρατία η ανελέητη χρήση του Κράτους ως κομματικό λάφυρο και η άσκηση εξουσίας ως κληρονομικό δικαίωμα.

Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε σε μία μέρα, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε ταυτόχρονα με κάτι άλλο. Αλλά έγιναν. Και θα γίνουν κι άλλα. Πριν από έναν χρόνο δεν συζητούσαμε ακόμα ούτε για λίστα Πέτσα, ούτε για αστυνομία στα Α.Ε.Ι. ούτε για σενάριο νεκρού κρατούμενου απεργού πείνας, ούτε για ξύλο σε κινητοποιήσεις πριν καν αυτές ξεκινήσουν. Σήμερα τα συζητάμε ως είτε δεδομένα είτε πολύ ορατά. Για τη σημερινή κυβέρνηση και ειδικά με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, η μόνιμη επίθεση με άκρατη και κάθε είδους βία σε ελευθερίες και δικαιώματα είναι ζήτημα πολιτικής επιβίωσης. Για εμάς η προστασία τους πρέπει να είναι ζήτημα ζωής. Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε τι ζούμε.


Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ - ΔΕ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΚΑΝΕΝΟΣ: ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!


https://thepressproject.gr/prin-na-einai-poly-arga/

https://info-war.gr/th-kampagiannis-as-min-nikisei-o-thanato/



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΕΝΓΕ

" Με αφορμή την επιδείνωση της υγείας του κρατούμενου απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα, η ΟΕΝΓΕ δηλώνει άλλη μια φορά πως πάγια και σταθερή θέση των νοσοκομειακών γιατρών σε όλες ανεξαίρετα τις περιπτώσεις απεργίας πείνας είναι:
1. Σύμφωνα και με την ισχύουσα νομοθεσία περί ιατρικής δεοντολογίας δεν νοείται ιατρική πράξη χωρίς την εκούσια συναίνεση του έχοντος ικανότητα καταλογισμού ασθενούς και παρά την θέλησή του.

2. Ιδιαίτερα δε η αναγκαστική σίτιση θεωρείται βασανιστήριο σύμφωνα με αποφάσεις διεθνών ιατρικών συνεδρίων περί ιατρικής δεοντολογίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και του ΟΗΕ και της Διεθνούς Αμνηστίας. " 

Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2021

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΧΟΜΕΝΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

 Η  ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ (ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ Η ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ) ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΓΙΑΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 23/2. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΩΝΟΝΤΑΙ...


ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 16/2 08:00 - 12:00



Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2021

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΜΗΝΑΣ LOCKDOWN! "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ";

Αλήθεια όμως; 

Επειδή κινδυνεύουμε να χαζέψουμε τελείως (και δεν είναι παρενέργεια του εμβολίου...)

Επειδή ακριβώς η πολυχρενεμένη μας κυβέρνηση με τις φιλελεύθερες εμμονές της  και τη YOLO συμπεριφορά της προσπαθεί να μας μετατρέψει όλους σε αρνητές της πραγματικότητας (γιατί αν βλέπαμε την πραγματικότητα και την κατανοούσαμε θα ορμάγαμε να τους φάμε!)

Διαβάζουμε, σκεφτόμαστε, αντιδρούμε!

Χαλαρώνουμε λίγο (γιατί αν σπάσουμε την οθόνη τι θα μας μείνει για παρέα;)
https://thepressproject.gr/anaskopisi-minnie-s07e17-nea-metra-psychraimia/

Και Συνυπογράφουμε την έκκληση των νοσοκομειακών γιατρών


Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 9 Φεβρουαρίου 2021

Α.Π:11079

 

 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ

 

Προς:

-  Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

-  Υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κικίλια

-  Αν. Υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κοντοζαμάνη

 

Κύριοι,

Οι γιατροί των νοσοκομείων και των Κ.Υ που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στην επιδημία κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Η επιδημία ειδικότερα  στην Αττική και στην Νότια Ελλάδα αλλά και συνολικά παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις.

Πιο συγκεκριμένα:

-Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (7/2/2021) ο αριθμός ενεργών κρουσμάτων είναι ίδιος, κατ’ ελάχιστο με τον αντίστοιχο αριθμό την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου, δηλαδή πριν την έξαρση της πανδημίας το εφιαλτικό δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου.

-Ο κυλιόμενος εβδομαδιαίος μέσος όρος επιβεβαιωμένων κρουσμάτων στην Αττική υπερδιπλασιάστηκε τις τελευταίες 14 ημέρες.

-Τις τελευταίες 15 ημέρες οι εισαγωγές ασθενών με Covid-19  έχουν αυξηθεί κατά 50%. Ειδικότερα στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στην Αχαΐα παρατηρείται πολύ σημαντική αύξηση του αριθμού των εισαγωγών ασθενών με  Covid-19.

-Παρουσιάζεται μεγάλη αύξηση του ιικού φορτίου που μετρείται στα λύματα της Ψυτάλλειας από εργαστηριακούς επιστήμονες του ΕΚΠΑ. Υπενθυμίζουμε πως παρόμοιες προειδοποιήσεις από την Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ) και από τους εργαστηριακούς επιστήμονες του ΑΠΘ είχαν διατυπωθεί στα μέσα Οκτωβρίου όσον αφορά την τότε κατάσταση στην Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν είχε λάβει υπόψη της τις προειδοποιήσεις τους.

-Ιδιαίτερα ανησυχούμε για τις επιπτώσεις στη λοιπή νοσηρότητα και θνητότητα από τη μετατροπή του δημόσιου συστήματος υγείας σε σύστημα μιας νόσου. Χιλιάδες επισκέψεις στα τακτικά ιατρεία και προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις αναβάλλονται. Παράλληλα με την πανδημία του κορονοϊού εξελίσσονται και άλλες πανδημίες «μη μεταδοτικών» θανατηφόρων ασθενειών που στοιχίζουν κάθε χρόνο τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης, νεοπλασίες, κλπ.). Ο Π.Ο.Υ προειδοποιεί ότι τα επόμενα χρόνια θα έχουμε αύξηση των θανάτων από καρκίνο εξαιτίας της καθυστερημένης διάγνωσης και της υποθεραπείας ογκολογικών ασθενών.

Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα κινδυνεύει να εξελιχθεί ακόμα χειρότερα και από την κατάσταση που είχαμε στην Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα το δίμηνο Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2020.

Αυτό γιατί:

1. Στην Αττική υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση και πυκνότητα πληθυσμού, καθώς και μεγάλη συγκέντρωση χώρων εργασίας. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι χρησιμοποιούν καθημερινά τα μέσα μαζικής μεταφοράς για την μετακίνηση τους προς και από την εργασία τους.

2. Παραμένουν οι μεγάλες ελλείψεις σε υποδομές, εξοπλισμό και προσωπικό στα νοσοκομεία. Παραμένουν ακόμα και τώρα ελλείψεις σε άκρως απαραίτητο εξοπλισμό για την νοσηλεία ασθενών  στις πτέρυγες Covid-19, π.χ. συστήματα χορήγησης οξυγόνου υψηλής ροής (high flow) που αποδεδειγμένα μειώνουν σημαντικά την αναγκαιότητα διασωλήνωσης των ασθενών Covid-19. Στα περισσότερα μεγάλα νοσοκομεία είναι πρακτικά αδύνατον να γίνεται διαχωρισμός (χωροταξικός και φυσικός) των κρουσμάτων της επιδημίας από τα περιστατικά της λοιπής νοσηρότητας με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος της ενδονοσοκομειακής διασποράς

3. Παραμένουν οι τραγικές ελλείψεις υγειονομικού προσωπικού τόσο στα νοσοκομεία όσο και στα Κ.Υ. Το ίδιο κατάκοπο, γερασμένο και αποδεκατισμένο υγειονομικό προσωπικό εδώ και δέκα μήνες «ανακυκλώνεται» με αναγκαστικές μετακινήσεις από Κ.Υ σε νοσοκομείο και από τμήμα σε τμήμα. Εκατοντάδες υγειονομικοί έχουν ασθενήσει, ενώ το φαινόμενο του burn out (επαγγελματική εξουθένωση) αποκτά  ανησυχητικές διαστάσεις.

4. Τα νοσοκομεία έχουν επιφορτιστεί και με το έργο του εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού γεγονός  που εγκυμονεί τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου στον προσερχόμενο γενικό πληθυσμό, ειδικότερα στις ευπαθείς ομάδες, π.χ. ηλικιωμένοι και επιπλέον επιτείνει ακόμα περισσότερο τα προβλήματα των  ελλείψεων.

5. Αντί για καθολική επιδημιολογική επιτήρηση με δωρεάν μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ και ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης εκεί που γεννιέται και φουντώνει ο ιός, εφαρμόζονται περιοδικά οριζόντια τυφλά περιοριστικά μέτρα, που τελικά το τίμημα το πληρώνει για μία ακόμη φορά ο λαός. Μέτρα που σε αρκετές περιπτώσεις βρίθουν από αντιφάσεις (κάποια από αυτά πρώτα εξαγγέλλονται και μετά ανακαλούνται) ενώ άλλα στερούνται οποιασδήποτε υγειονομικής λογικής. Μέτρα που σε κάθε περίπτωση αφήνουν έξω από το κάδρο τις βασικές εστίες διασποράς του ιού όπως τα ΜΜΜ και τους μεγάλους εργασιακούς χώρους (εργοστάσια, μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, super market) στους οποίους με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας καταπατώνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα, αποκρύπτονται τα κρούσματα, απουσιάζουν οι κρατικές ελεγκτικές υπηρεσίες για την τήρηση των μέτρων προστασίας.

Αυτές είναι οι πραγματικές αιτίες για την έξαρση της πανδημίας.

Μπροστά στην επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται επιβάλλεται άμεσα να:

-Να ενισχυθούν άμεσα τα νοσοκομεία και τα Κ.Υ με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό και την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Ένα χρόνο μετά και ακόμα εκκρεμούν οι προσλήψεις για τις 940 θέσεις μόνιμων γιατρών που προκηρύχθηκαν τον Φεβρουάριο του 2020. Ακόμα εκκρεμούν οι προσλήψεις για τις θέσεις των Γενικών Γιατρών που προκηρύχθηκαν το 2019. Είναι επιτακτική ανάγκη άμεσα να διοριστούν με κατεπείγουσες διαδικασίες, σε μόνιμες θέσεις και με έλεγχο μόνο των τυπικών προσόντων, το σύνολο των υποψήφιων γιατρών για τις θέσεις που έχουν προκηρυχθεί.

 -Άμεση απεμπλοκή των νοσοκομείων από τον εμβολιασμό του γενικού πληθυσμού. Ανάπτυξη του αναγκαίου αριθμού  εμβολιαστικών κέντρων στο πλαίσιο της ΠΦΥ και στελέχωση τους με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (γιατροί, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας κ.λπ.). Προμήθεια  όλων  των  διαθέσιμων, ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων.

-Καμία σκέψη για εκ νέου μείωση των χειρουργικών επεμβάσεων και του λοιπού τακτικού ιατρικού έργου στα δημόσια νοσοκομεία. Υπάρχει ήδη μεγάλη αύξηση της βαρειάς νοσηρότητας και της θνητότητας από λοιπές παθήσεις.

-Επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας και υποχρεωτική ένταξη των ιδιωτών γιατρών στο σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

-Δωρεάν, μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ με ευθύνη του κράτους σε συνδυασμό με επιδημιολογική επιτήρηση με πολλαπλά σταθερά σημεία περιοδικής παρακολούθησης της επιδημίας στην κοινότητα (τύπου Sentinel).  

-Εκτεταμένη ιχνηλάτηση των κρουσμάτων και των συρροών κρουσμάτων στους εργασιακούς χώρους, στις μονάδες υγείας, στις σχολικές μονάδες και εφαρμογή  όλων των  αναγκαίων μέτρων σε περίπτωση επιβεβαιωμένου κρούσματος (απομόνωση κλπ.) σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων (μισθών κ.λπ.) των εργαζόμενων  που νοσούν ή μπαίνουν σε προληπτική καραντίνα.

-Πύκνωση των δρομολογίων στα ΜΜΜ.

Οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας, τα συλλογικά τους όργανα η Ο.ΕΝ.Γ.Ε. και οι Ενώσεις μέλη της από την πρώτη στιγμή με αποκλειστικό γνώμονα την προστασία της υγείας και της ζωής των ασθενών μας, προειδοποιούσαμε για τη γύμνια του ΕΣΥ, αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής της εμπορευματοποίησης της υγείας, που εφαρμόζουν με συνέπεια όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις.

Ωστόσο, όχι μόνο έχετε διακόψει κάθε επικοινωνία με την Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. και τις Ενώσεις των Νοσοκομειακών γιατρών αλλά και ακολουθείτε μία διαρκή τακτική διάψευσης κάθε επισήμανσης μας, συκοφάντησης και στοχοποίησης των υγειονομικών. Μάλιστα υπάρχει σε εξέλιξη σωρεία απαράδεκτων αυταρχικών εισαγγελικών και πειθαρχικών διώξεων καθώς και εκδικητικών μετακινήσεων - απολύσεων ενάντια σε υγειονομικούς (πρόεδρο ΟΕΝΓΕ, πρόεδρο ΠΟΕΔΗΝ, πρόεδρο ΕΝΙΘ, εκπροσώπους υγειονομικών νοσοκομείων Έδεσσας και Γιαννιτσών, Διευθύντρια Παθολογικής νοσοκομείου Ρεθύμνου, πρόεδρο σωματείου εργαζομένων νοσοκομείου "Άγιος Σάββας", κλπ).

Έχουμε ευθύνη να συνεχίσουμε τον αγώνα στο πλευρό των ασθενών μας για την υπεράσπιση της  υγείας και της ζωής τους.

Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να «καταδεχτεί» επιτέλους να συζητήσει με τους νοσοκομειακούς γιατρούς της χώρας και να ακούσει τις επισημάνσεις και τα αιτήματά τους. 


Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 24.01.21

Πέρα από τις συγγνώμες για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ενημέρωση (από τότε που βγήκε το συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο, λέγανε οι παλιοί…), πέρα από τις ψυχολογικές (σωστές) επισημάνσεις για το πόσο μας έχει επηρεάσει όλους το ψυχολογικό σοκ της πανδημίας, η δυστοπία της καθημερινότητας, η τρομάρα (αρχικά) που από καιρό έχει αντικατασταθεί από την κούραση και την τσαντίλα… 

 Η ιδέα δημιουργίας του blog ήταν πως οι όποιες πληροφορίες, οι όποιες εξελίξεις πρέπει να δημοσιοποιούνται και να συζητιούνται ανοιχτά. Δεσμευτήκαμε να μεταφέρουμε τις πληροφορίες που εμείς μαθαίνουμε – όχι το τι υποθέτουμε, ούτε τα κουτσομπολιά, και πάνωσ’αυτές ν’αναλύουμε τα γεγονότα, να τα κατανοούμε και να στοχαζόμαστε μαζί το τι θα κάνουμε. Τώρα, δεν έχουμε πληροφορίες, δεν ξέρουμε τι γίνεται (παρότι όλο και κάτι γίνεται) και γι’ αυτό δε γράφουμε. Αλλά, τελικά, κι αυτό ίσως αξίζει να γραφτεί.

 Σ’αυτή τη συγκυρία λείπουν πολλές πληροφορίες, λείπει η συλλογικότητα, οι ανοιχτές συζητήσεις, οι μαζικές διαδικασίες – λείπουν και οι πράξεις (οι δικές μας τουλάχιστον…). Μειώθηκαν τα αντανακλαστικά μας κι αμβλύνθηκε η κρίση μας, αναμφίβολα (ευκαιρία να δούμε και πάνω μας τις ψυχολογικές επιπτώσεις της πανδημίας και του εγκλεισμού στο μικρόκοσμό μας, ναι;) Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να το πιάσουμε από την αρχή:

 1. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ: Απ’ όπου να το πιάσεις, λερώνεσαι… 

Ακόμα και μετά από ένα χρόνο, πάνω από 5500 νεκρούς, όλα τα δημόσια νοσοκομεία να δουλεύουν μόνο για COVID και την κοινωνία και οικονομία της χώρας κατεστραμμένες (όχι από την ίδια τη νόσο αλλά από τους χειρισμούς της πιο ανίκανης και ταυτόχρονα της πιο νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του γαλαξία) η διαχείριση συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο: Πίσω από την «ανεμελιά» του Πρωθυπουργού και τις τσιρίδες του Άδωνη (δεν) κρύβεται η πλέον σκληρή νεοφιλελεύθερη διαχείριση, η επίμονη καταστροφή του Δημόσιου Τομέα προς όφελος της αύξησης του κέρδους του Ιδιωτικού, η καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων, η άγρια καταστολή. Εκατομμύρια στα φίλια ΜΜΕ, αρπαχτές σε γνωστούς και φίλους, τεράστια ανοίγματα στους κλινικάρχες της υγείας για τακτικά ιατρεία/χειρουργεία/εξετάσεις, πρόληψη βασισμένη στο τρίπτυχο πρόστιμα – βρισίδι στους «ανεύθυνους» και αστυνομία Η κρίση είναι πάντα και ευκαιρία, λέγαμε, Σωστά. Μόνο που, όπως μας έμαθε τελικά η πραγματικότητα, για άλλους είναι «κρίση» και για άλλους «ευκαιρία».

 Έτσι, μετά τα χειροκροτήματα για τους ήρωες γιατρούς, ήρθαν τα ΜΑΤ στα Νοσοκομεία, οι προσλήψεις δεν έγιναν ποτέ (όχι οι ειδικότητες που έλειπαν, όχι κανονικές συμβάσεις, ούτε καν τα «νούμερα» που δημοσιοποιήθηκαν), οι προτάσεις των εργαζόμενων δεν εισακούστηκαν στο ελάχιστο, ο προϋπολογισμός για την Υγεία μειώθηκε αντί να αυξηθεί, τίποτα σχεδόν απ’ όσα έχει κατά καιρούς εξηγήσει – ανακοινώσει – δεσμευθεί ο υπουργός Υγείας δε λειτούργησε έτσι (ή και δεν υπήρξε ποτέ).

 Συμπέρασμα πρώτο: από τύχη ζούμε. Και, πέραν της τύχης, από τη δική μας προσπάθεια κι από την αυτοθυσία κάποιων υγειονομικών.

 Συμπέρασμα δεύτερο: η ικανότητα του πολίτη να προσαρμόζεται στην πραγματικότητα που ζει είναι πολύ σημαντικός μηχανισμός επιβίωσης. Όταν όμως προσαρμόζεσαι στον παραλογισμό, δεν μπορεί – κάποιο κουσούρι θα σου μείνει στο τέλος.

 2. ΟΚΑΝΑ 

Διαχείριση της πανδημίας: Έτσι κι έτσι.

Δεν ξέρουμε πόσα κρούσματα έχουμε, γιατί η πρόταση να υπάρχει ενημέρωση για τα επιβεβαιωμένα κρούσματα δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Δεν ξέρουμε τι έγινε όπου υπήρξε, ως σήμερα, επιβεβαιωμένο κρούσμα. Αλλού ακολουθήθηκαν κατά γράμμα τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ, αλλού κάπως, αλλού καθόλου. 

 Προκειμένου να ξεπεραστούν τα «παραδοσιακά» προβλήματα (έλλειψη γιατρών, ακαταλληλότητα χώρων) όπως και τα νεώτερα θέματα (έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας) επιλέχθηκε, με αγαστή συνεργασία διοίκησης και εργαζομένων, η στρατηγική «κρυβόμαστε από τον κορονοίό και κάνουμε υπομονή μέχρι να περάσει» (η εθνική στρατηγική, για να είμαστε δίκαιοι).

 Στα υπέρ μας, πως μέχρι τώρα δεν υπήρξε διασπορά σε κάποια μονάδα και πως δεν (ξέρουμε να ) υπάρχουν νεκροί από την πανδημία – ούτε εργαζόμενοι ούτε ασθενείς. Στα αρνητικά η απερίγραπτη διασπορά υποκαταστάτων στην «ελεύθερη» αγορά (τύπου «Το αφεντικό τρελάθηκε!» «Πάρε, πάρε!») όπως και το ότι υπάρχουν ασθενείς που επί δέκα μήνες δεν έχουν δει ένα θεραπευτή για να μιλήσουν.

 Διοίκηση του Οργανισμού. Ναι μεν, αλλά.

 Ναι, να μιλήσουμε για τη Συλλογική Σύμβαση – αλλά όχι τώρα, γιατί έχουμε πανδημία 

Ναι, και για τον Εσωτερικό Κανονισμό να συζητήσουμε – αλλά «θα σας ενημερώσουμε». Θεωρητικά, έχει ξεκινήσει η συζήτηση. Συζητάνε; Τι συζητάνε; Θα μας ενημερώσουν; Πότε; 

Ναι, να αποκαταστήσουμε τις άδικες και αναιτιολόγητες διώξεις εργαζομένων από την προηγούμενη διοίκηση – αλλά να μην κάνουμε κι εμείς λίγες (βλέπε «Ελπίς»);

 Ναι, να ξαναδώσουμε το Burn Out – αλλά να το κάνουμε σαν «χαριστική άδεια» για όλους, χωρίς να αναγνωρίσουμε ότι, πράγματι, η δουλειά με εξαρτημένους είναι επιβαρυντική και πρέπει ο εργαζόμενος να απομακρύνεται για κάποιες μέρες κάθε τόσο ώστε να μην «καίγεται».

 Ναι, να μη βάλουμε κάρτες – αλλά να υπογράφουν και οι γιατροί στα παρουσιολόγια για λόγους «ισότητας». 
Να είμαστε αναλυτικοί εδώ (μια που το θέμα είναι επίκαιρο – όχι σοβαρότερο): όλοι οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να είναι στη δουλειά τους όταν δηλώνουν ότι είναι – και όλες οι διοικήσεις δικαιούνται να τους ελέγχουν γι’ αυτό. Όμως, οι έλεγχοι για το ωράριο τουλάχιστον στον ΟΚΑΝΑ είναι πάντα κατευθυνόμενοι και επιλεκτικοί, συνήθως γίνονται στους διαφωνούντες με την εκάστοτε διοίκηση ή διεύθυνση κοκ και πολύ σπάνια (ως ποτέ) δεν γίνεται λόγος για κάποιους που συστηματικά «δεν πατάνε στη δουλειά». (Ναι, υπάρχουν και τέτοιοι, μην πέφτετε από τα σύννεφα – μόνον που αυτοί ποτέ δε διαφωνούν με την εκάστοτε διοίκηση). Το να γράφουν οι γιατροί «Παρών» αντί να υπογράφουν (σ’ εκείνο το σημείο, μια που οι περισσότεροι υπογράφουν παρακάτω) έχει μόνον συμβολική σημασία. Αποτελεί την αναγνώριση πως, πράγματι, είναι σε συνεχή ετοιμότητα και καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλαπλούς ρόλους .
 Ναι, η διοίκηση είναι σύμφωνη να συζητήσει το να πληρώνονται αντίστοιχα με τους γιατρούς του ΕΣΥ και όχι με τους υπόλοιπους ΠΕ αλλά;
 Όπως είναι σύμφωνη και με το να ενταχθούμε στα βαρέα και ανθυγιεινά. Αλλά; 

Ναι, γίνονται συνεχώς νέες προσλήψεις στον ΟΚΑΝΑ. Καλό αυτό; Αναμφίβολα. Θαυμάσιο για τους ανθρώπους που, έστω και προσωρινά, βρίσκουν δουλειά. Αλλά 
 Οι προσλήψεις δεν μπορεί να είναι «ό,τι να ‘ναι». Υπάρχουν συγκεκριμένες ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται (αλλού καλύπτονται, αλλού όχι), και νέες ανάγκες που προκύπτουν από νέους σχεδιασμούς (τους οποίους οι περισσότεροι εργαζόμενοι τους υποθέτουμε διαβάζοντας τις προκηρύξεις θέσεων ή τις – αιφνιδιαστικές για μας – αποφάσεις. Χωρίς συζήτηση, χωρίς καν ενημέρωση). 
 Η εργασία σ’ ένα τόσο ευαίσθητο χώρο απαιτεί ειδικές γνώσεις και δεξιότητες – και σταθερότητα στο πλαίσιο. Το να λειτουργεί ο ΟΚΑΝΑ με τόσους ελαστικούς εργαζόμενους είναι ταλαιπωρία για τους ασθενείς, δύσκολο για το σύνολο των εργαζομένων και κυρίως δύσκολο για τους ίδιους τους νέους συναδέλφους που μοχθούν να προλάβουν να μάθουν, να βρουν μια θέση, να δουλέψουν και μετά φεύγουν χωρίς να μπορούν να κεφαλαιοποιήσουν τον κόπο και τις γνώσεις τους. 

 Το μέλλον του ΟΚΑΝΑ;
 Τώρα, βλέποντας τους χειρισμούς της Κυβέρνησης για την υπόλοιπη Δημόσια Υγεία, μόνον το χειρότερο μπορούμε να υποθέσουμε 

Εδώ χρωστάμε και μια ενημέρωση από τη συνάντηση του ΔΣ του Συλλόγου με την υφυπουργό μας πριν από καιρό: Πολύ χαριτωμένη, πολύ της πήγαινε το ροζ σακάκι «στα χρώματά της». Κάτι άλλο; Τίποτα. «Δεν είχε ενημερωθεί». Είχε πολλές ιδέες για την ψηφιοποίηση και την πρωτοτυπία. Γενικώς. Κάποιους μήνες μετά είναι πολύ χαρούμενη και ικανοποιημένη για το έργο της. Δεν ξέρουμε να έχει κάνει οτιδήποτε.. Όμως, αν μάθουμε κάτι θα σας ενημερώσουμε. 

 Και ο Σύλλογος;

 Δεν κάνουμε ΔΣ. Δεν συζητάμε να γίνει ενημέρωση των εργαζόμενων. Δεν πολυεπεμβαίνουμε στα πράγματα. Κάνουμε τις πάπιες. Αλλά τις χαρούμενες πάπιες – αυτό να λέγεται.

 Ναι, υπάρχουν δυσκολίες. Δεν μπορεί να γίνει Γενική Συνέλευση όπως την ξέρουμε, δεν μπορούν να γίνουν ταξίδια στην περιφέρεια. Ναι, υπάρχουν εξελίξεις αλλά ίσως όχι συνταρακτικές, υπάρχει κι ένα έλλειμμα ενημέρωσης (καλόπιστα, δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι κάποιοι συνδικαλιστές συζητούν εξ ονόματός μας). Όμως πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις.

Ζητήσαμε να γίνονται ΔΣ (έγινε ένα, με το ζόρι), να συζητηθεί ο εσωτερικός κανονισμός έστω μέσω ηλεκτρονικής λίστας ή με αντιπροσώπους.

 Ναι, δεν είναι μόνον το ΔΣ που δεν λειτουργεί. Και θεραπευτικά δείχνουμε να έχουμε χάσει την πυξίδα μας – και γι’αυτό δε φταίει «ο Σύλλογος» (αν και εξακολουθεί να υπάρχει η Επιστημονική Επιτροπή – αυτή τουλάχιστον προσπάθησε να αρθρώσει λόγο στην αρχή της πανδημίας).

 Πάμε από την αρχή: οι συλλογικές διαδικασίες δεν είναι πολυτέλεια – είναι ανάγκη. Τώρα, μέσα στην κρίση, όπως και πριν και μετά. Η θεραπευτική ομάδα, οι λειτουργίες του Συλλόγου, οι συνελεύσεις είναι ανάγκη. Για να αλληλοενημερωνόμαστε, για να συζητάμε μαζί και να κατανοούμε την πραγματικότητα, για να αποφασίζουμε πως θα παρέμβουμε και θα επηρεάσουμε τα πράγματα. Ο καθένας μόνος του είναι πολύ πιο αδύναμος – όχι μόνο στο να αλλάξει την πραγματικότητα αλλά ακόμα και στο να την καταλάβει.

 Σοκαριστήκαμε, Παραμένουμε σοκαρισμένοι – και από τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής «έξω» κι από το πόσο «λίγοι» φανήκαμε κι εμείς, και πολλοί από τους ανθρώπους γύρω μας. Όμως, κάπως πρέπει να το πιάσουμε από την αρχή. Και η αρχή είναι η συλλογικότητα.

 Να ξαναρχίσει άμεσα η λειτουργία του ΔΣ. Ηλεκτρονικά, όσο δε μπορεί να γίνει αλλιώς, και ανοιχτά σε όλους. Να εξαντλήσουμε τις δυνατότητες να γίνει συνέλευση διαδικτυακά για να συζητήσουμε τη συγκυρία, τις δυσκολίες στη θεραπευτική δουλειά και τις διεκδικήσεις μας στα εργασιακά.

 Και θα ξανανταμώσουμε σύντομα στο δρόμο!