ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ

 ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΡΤΗ, 6:30μμ, ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΓΕΛΟΙΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 13/3/21

Πριν λίγες μέρες ο υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας ανακοίνωσε με τυμπανουκρουσίες ως «συνεισφορά του ιδιωτικού τομέα στην μάχη ενάντια στην επιδημία COVID19 στην Αττική» την διαθεσιμότητα δυο (μικρών, συνολικής δυναμικότητας μικρότερης των 200 κλινών αθροιστικά) ιδιωτικών κλινικών : του «Ιατρικού Περιστερίου» και του «Λητώ». Μάλιστα και οι ίδιοι ιδιοκτήτες του ιδιωτικού ομίλου HHG («Υγεία», Metropolitan, «Λητώ» κλπ επίσης διαφήμισαν με τυμπανοκρουσίες αυτήν την «συνεισφορά» του «Λητώ». Τόνιζαν δε πως «το Λητώ θα τεθεί στην πρώτη γραμμή της μάχης για την αντιμετώπιση του νέου κορωνοϊού με το σύνολο των κλινών του και με πλήρη υποστήριξη από το σύνολο των υπόλοιπων νοσοκομείων του Ομίλου HHG (Υγεία, Metropolitan Hospital, Μητέρα, Metropolitan General και Creta InterClinic)». https://www.iatronet.gr/eidiseis-nea/ygeia-business/news/61246/to-hellenic-healthcare-group-diathetei-tin-kliniki-litw-gia-peristatika-covid-19.html  Υπενθυμίζουμε πως στο «Υγεία» και στο Metropolitan κατοικοεδρεύουν γνωστοί Λοιμωξιολόγοι μέλη της κρατικής επιτροπής ειδικών για την επιδημία COVID19 την συνεργασία με τους οποίους έχει επίσης πολυδιαφημίσει ο «όμιλος» στο πρόσφατο παρελθόν.

Για το Ιατρικό Περιστερίου έχουμε ήδη καταγγείλει πως υπάρχει υπηρεσιακή οδηγία από τον διοικητή της 2^ης ΥΠΕ να διακομίζονται εκεί από τα δημόσια νοσοκομεία ασθενείς COVID μόνο όταν έχουν σχεδόν πλήρως αναρρώσει (είναι απύρετοι, αιμοδυναμικά σταθεροί χωρίς ινότροπα, με κορεσμό οξυγόνου πάνω από 95% και με βελτιωμένη ακτινογραφία θώρακος) δηλαδή μόνο αυτοί που είναι έτοιμοι προς εξιτήριο.

Όσον αφορά το Λητώ σήμερα αποκαλύπτεται πως τους ασθενείς COVID θα τους γιατροπορεύουν εκεί ΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ που μετακινούνται με εξαναγκαστικό «εντέλλεσθε» από δημόσια νοσοκομεία της 1^ης ΥΠΕ (Λαϊκό, Ιπποκράτειο και Σπηλιοπούλειο). Το σχετικό έγγραφο (12/3/21) υπογράφει ο ΓΓ του υπουργείου Υγείας κ. Κωτσιόπουλος. Με άλλα λόγια η επιτομή της «Συνεργασίας Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα» («ΣΔΙΤ») όπως την εννοούν η κυβέρνηση και συνολικά το σύστημα : εκπαιδευόμενοι νέοι γιατροί ειδικευόμενοι του ΕΣΥ στέλνονται με το ζόρι παράτυπα, αντιεπιστημονικά, επικίνδυνα και χωρίς κάλυψη ιατρικής ευθύνης ως «δουλάκια» στην δούλεψη ιδιώτη εργοδότη ο οποίος αποζημιώνεται με δημόσιο χρήμα για την «συνεισφορά» του !

Δηλαδή αυτές τις μέρες που τα δημόσια νοσοκομεία της Αττικής ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ η πολιτική ηγεσία αντί να κάνει το αυτονόητο (να επιτάξει άνευ όρων για τουλάχιστον έναν μήνα τα μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια για νοσηλεία ασθενών COVID και noncovid - μεγάλα ιδιωτικά θεραπευτήρια των οποίων οι ιδιοκτήτες μεγαλοκλινικάρχες από την μια διαφημίζουν την «επιστημονική τους συνεργασία» με διαπρεπείς λοιμωξιολόγους μέλη της κρατικής επιτροπής ειδικών για τον κορονοϊό και από την άλλη κλαψουρίζουν πως τάχα οι γιατροί τους δεν ξέρουν από κορονοϊό  - κάνει δωράκια πληρώνοντας απλά για την διεκπεραίωση εξιτηρίων και στέλνει ειδικευόμενους γιατρούς του ΕΣΥ από πάνω να βγάλουν την ιατρική λάντζα.

Οι άνθρωποι είναι και γελοίοι και επικίνδυνοι. Έχουν εγκληματικές ευθύνες.

ΤΙ ΖΟΥΜΕ....(ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ "ΤΙ ΖΟΥΜΕ";)

 Το άρθρο του Θάνου Καμήλαλη από το The Press Project. Δημοσιεύτηκε μετά από το όργιο αστυνομικής  αυθαιρεσίας και βίας του Σαββάτου στο κέντρο της Αθήνας. Τα αντίστοιχα  όργια που ακολούθησαν,  στη Λαϊκή Αγορά στο Κάτω Χαλάνδρι και στη Νέα Σμύρνη,  έρχονται να προστεθούν - χωρίς να αλλάξουν κάτι στην ουσία του κειμένου..

https://thepressproject.gr/ta-kathestota-den-ginontai-se-mia-mera/

Τα καθεστώτα δεν χτίζονται σε μια μέρα

H έκτροπή από τα όρια της Δημοκρατίας σε κάτι που όλο και πιο έντονα γίνεται καθεστώς δεν συμβαίνει σε μία μέρα. Αν κανείς περιμένει να δει κάτι σαν «τανκς στους δρόμους» για να συνειδητοποιήσει αυτήν τη μετάβαση, τότε ή πλανάται ή κωφεύει, επιλέγοντας να μην βλέπει σειρά γεγονότων που δείχνουν ότι η κυβέρνηση οδηγεί την κοινωνία σε κάτι «καινούργιο», σε μία διαφορετική πίστα. Το σενάριο του πρώτου νεκρού απεργού πείνας μετά από 40 χρόνια στην Ευρώπη είναι αρκετά σοβαρό από μόνο του, αλλά το ζήτημα έχει ξεπεράσει αυτά τα όρια προ πολλού. Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό, ακόμα και για όσους κρύβονται βολικά πίσω από τα εγκλήματα του Κουφοντίνα πριν καταδικαστεί. Γιατί κάποια στιγμή μπορεί να είναι αργά.

του Θάνου Καμήλαλη

Μ. Κουντούρης 030321 στην Εφημερίδα των Συντακτών

Όλο και πιο συχνά τελευταία προκύπτει το ερώτημα «τι ζούμε». Συνήθως μάλιστα, γράφεται με κεφαλαία γράμματα και συνοδεύεται από συγκεκριμένη, συχνά υβριστική αλλά άλλες φορές απλά αγανακτισμένη, διεθνή ελληνική προσφώνηση. Δεν έχει να κάνει μόνο με την πανδημία, τον τετράμηνο κοινωνικό εγκλεισμό που έχει παράθυρο μόνο για ό,τι σχετίζεται με την (χωρίς υγειονομικό έλεγχο) εργασία. Έχει να κάνει με το γενικότερο πλαίσιο, στο οποίο κυριαρχεί η βία. Συναισθηματική, ψυχολογική και με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, σωματική και πολιτική. Έχει πάψει εδώ και καιρό άλλωστε να είναι οξύμωρο το ότι η κυβέρνηση που εκλέθηκε με βασικό χαρτί το «καταδικάζουμε τη βία», την ασκεί χωρίς έλεος προς όσους εκδηλώνουν τη διαφωνια τους. Λεκτικά, μέσω των ΜΜΕ, που σχεδόν ολοκληρωτικά ελέγχει μέσω κρατικών χρηματοδοτήσεων και σωματικά, μέσω στρατιάς ενστόλων με λυμένα χέρια και μηχανές χωρίς φρένα.

Νομίζω όλο και πιο έντονα ότι αυτό που ζούμε είναι μία απόπειρα να μπει τέλος στην εποχή της Μεταπολίτευσης και να περάσουμε σε κάτι άλλο. Αυτό δεν σημαίνει ότι γυρνάμε αυτόματα στη χούντα και παρά τους πειρασμούς και τα συναισθήματα της εποχής, θα παραμείνω εγκρατής σε υπερβολικούς χαρακτηρισμούς, που τελικά λειτουργούν και αποπροσανατολιστικά, συγκρίνοντας διαφορετικές εποχές. Σημαίνει όμως ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο πια. Στοιχειώδη κοινωνικά κεκτημένα και συνθήκες ομαλότητας που είχαν παγιωθεί στη χώρα, τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, ακόμα και τη δεκαετία των μνημονίων με τη ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, είναι όλο και πιο πιθανό ότι δεν θα ισχύουν μετά την περίοδο της πανδημίας. Άλλωστε η κατάργησή τους έχει ξεκινήσει για τα καλά εν μέσω της υγειονομικής κρίσης. Κι αυτό πηγαίνει πολύ πέρα από την υπόθεση Κουφοντίνα, που όλο και πιο ξεκάθαρα μοιάζει με θρυαλλίδα εξελίξεων. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι αυτή που για πρώτη φορά μετά τη χούντα βάζει την ΕΛ.ΑΣ να στρατοπεδεύει στα Πανεπιστήμια, ενώ στην οικονομία ετοιμάζεται να καταργήσει ουσιαστικά το 8ωρο, θεσμοθετώντας τις απλήρωτες υπερωρίες, με την «υπόσχεση» της «πληρωμής σε είδος», με λιγότερες εργατοώρες σε επόμενο διάστημα. Στη συνέχεια, στο στόχαστρο θα μπει και το ασφαλιστικό, ξανά, με την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής σύνταξης, με κατάργηση κάθε έννοιας ενός αναδιανεμητικού συστήματος.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερο η ίδια αλλά και οι ψηφοφόροι που προσπαθεί να προσελκύσει επιστρέφουν σε μία εμφυλιοπολεμική ρητορική, μαζί με το αφήγημα των αρχών του 1990 ότι η αξιωματική αντιπολίτευση στηρίζει την τρομοκρατία. Όλο και περισσότερο, φαίνεται ότι αυτή η εκδοχή της Νέας Δημοκρατίας έχει κηρύξει έναν πόλεμο στην κοινωνία, έχει αποφασίσει να σκίσει το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο υπήρχε και επιθυμεί να «θωρακιστεί» από γεγονότα που εκλαμβάνονται ως «λάθη του παρελθόντος», όπως η λαϊκή οργή των «Αγανακτισμένων» και η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Απευθείας αναθέσεις σε κολλητούς, προσλήψεις δεκάδων χιλιάδων ενστόλων και χτύπημα στην πολιτικοποίηση στα ΑΕΙ είναι ενταγμένα στο δόγμα που εκφράστηκε από τον Μάκη Βοριδη και έχουν να κάνουν με τις αλλαγές σε κράτος και θεσμούς ώστε «να μην ξαναέρθει η Αριστερά».

Σε όλο αυτό, η πανδημία δεν ήρθε ως εμπόδιο, αλλά ως επιταχυντής και οδηγός στον μονόδρομο των συνεχών εκτροπών. Αυτή η Νέα Δημοκρατία με αυτές τις αντικοινωνικές ιδέες, μπορεί να επιβιώσει μόνο μέσα από όλο και λιγότερη δημοκρατία και όλο και περισσότερη καταστολή. Αυτό που εμείς (και ελπίζω και άνθρωποι του κεντρώου και του κεντροδεξιού χώρου) το αντιλαμβανόμαστε ως φρίκη, τις εικόνες όπου ζευγάρια πιάνονται χέρι – χέρι ενώ ακινητοποιούνται από πάνοπλους χούλιγκανς, τον βασανισμό ενός φοιτητή μέσα στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας ή την προσαγωγη ενός ανθρώπου που διαδήλωσε ειρηνικά για το δικαίωμα του πατέρα του που αργοπεθαίνει στην εντατική, εκείνοι το αντιλαμβάνονται ως διαφήμιση και ως θέαμα. Το προσφέρουν σε ανθρώπους που γίνονται όλο και πιο αποκτηνωμένοι, γιατί ξέρουν ότι αυτοί, μαζί με ό,τι καταφέρουν τα ΜΜΕ και όσους ψηφίζουν στυγνά οπαδικά, είναι το ακροατήριό τους, εκτός από τον κομματικό στρατό των διορισμένων και των ημετέρων που ρουφάνε κρατικό χρήμα. Εσχάτως και εμβόλια.

Η αντιπολίτευση αρέσκεται να μιλάει συχνά για «κυβέρνηση σε πανικό». Εγώ πάντως βλέπω σχέδιο, που ακόμα και όταν υπάρχει μία μικρή ή μεγάλη ρωγμή (βλ. υπόθεση Λιγνάδη) προσαρμόζεται στις συνθήκες. Βλέπω επίσης μία κυβέρνηση που έχει καταργήσει κάθε έννοια λογοδοσίας, με ένα συχνά αδιαπέραστο τείχος στα ΜΜΕ και με ρητορική βγαλμένη από τα εγχειρίδια του Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα, ειδικά όταν τύχει να είναι υπό πίεση, όπως για τον Λιγνάδη και για την πλήρη αποτυχία στην πανδημία, εμφανίζεται αδίστακτη. Στην υπόθεση Κουφοντίνα δεν είναι μόνο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξωθεί στον θάνατο έναν κρατούμενο που διεκδικεί ένα δίκαιο και πολύ μικρό δικαίωμα, ούτε ότι συμπεριφέρεται με όρους προσωπικής βεντέτας, ούτε ότι επαναφέρει από το παράθυρο την θανατική ποινή. Είναι και το ότι ετοιμάζεται να πυροδοτήσει εγκαίρως μία έκρηξη που είναι δεδομένο ότι θα έρθει στο μέλλον, επειδή πιστεύει ακράδαντα ότι οι όροι της όποιας σύγκρουσης θα είναι υπέρ της, ανεξάρτητα από το κόστος για την κοινωνία, γιατί θα παίξει στο προνομιακό επίπεδο της «τρομοκρατίας» και της τηλεοπτικής υστερίας. Δέρνουμε κόσμο, τους βαφτιζουμε υποστηρικτές της τρομοκρατίας, κερδίζουμε ακροδεξιό ακροατήριο, προπαγανδίζουμε στους πιο μετριοπαθείς ότι το θέμα δεν τους αφορά ή ότι έχουμε δίκιο χρησιμοποιώντας το όποιο «επιχείρημα» της ημέρας, επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία.

Όμως, όλο και περισσότερο θα πρέπει να γίνεται ξεκάθαρο, σε όποιον θέλει να δει, ότι οι κινητοποιήσεις και το κύμα αλληλεγγύης του δημοκρατικού κόσμου στο αίτημα του Δημήτρη Κουφοντίνα δεν είναι για την υποστήριξη της «τρομοκρατίας», αλλά της Δημοκρατίας. Κάθε μέρα που περνάει, τα προσχήματα που προσπαθεί να τηρήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταρρέουν. Στο νομικό επίπεδο, έχει αποδειχθεί πλέον πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η πλευρά του κρατούμενου δεν μπορεί να «προσφύγει στη Δικαιοσύνη», όπως προπαγανδίζουν τα κυβερνητικά τρολ, γιατί η υπόθεση εκκρεμεί στην Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών. Αυτο το παραδέχθηκε με έγγραφό της η ίδια η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, η Σοφία Νικολάου, με επιστολή της στη συνήγορο, Ιωάννα Κούρτοβικ.

Στο κοινωνικό επίπεδο, εδώ και δύο μέρες η ΕΛ.ΑΣ κατ’εντολή της κυβέρνησης, διαλύει συγκεντρώσεις χωρίς κανέναν απολύτως λόγο, πριν καν αυτές ξεκινήσουν, ενώ στις μαζικές συγκεντρώσεις χιλιάδων ατόμων δεν σημειώθηκε το παραμικρό «επεισόδιο». Δεν υπάρχει το επιχείρημα των ταραχών, δεν είναι οι «κακοί αναρχικοί μπάχαλοι» καθώς στόχοι είναι και οι δικηγόροι, δεν υπάρχει το επιχείρημα της πανδημίας (καθώς οι συναθροίσεις προβλέπονται στην Κοινή Υπουργική Απόφαση περί παράτασης του lockdown), δεν υπάρχει καν το φιλελέ επιχείρημα των «κλειστών δρόμων», καθώς η καταστολή ξεκίνησε σήμερα στο κέντρο της πλατείας Συντάγματος. Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν τηρεί τον φωτογραφικό για τον Κουφοντίνα νόμο που ψήφισε τον Δεκέμβριο, αλλά δεν τηρεί ούτε τον νόμο – έκτρωμα Χρυσοχοϊδη, που καταγγέλθηκε ευρέως ως αντισυνταγματικός, για τον περιορισμό των διαδηλώσεων. Δεν τηρεί ούτε καν το «Σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ για τις συναθροίσεις» που παρουσίασε τον Ιανουάριο. Πρώτα φτιάχνει ένα εξαιρετικά αυταρχικό πλαίσιο, σε ξεχειλωμένα δημοκρατικά και συνταγματικά όρια, μετά το παραβιάζει η ίδια και πηδάει έξω από τους κανόνες που έθεσε πριν λίγους μόνο μήνες.

Από τα πιο «μικρά» και συμβολικά, όπως το γλέντι στην Ικαρία, μέχρι μία ανθρώπινη ζωή και ουσιώδη συνταγματικά δικαιώματα, το μήνυμα της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ότι «κάνω ό,τι γουστάρω». Ισχύει πλέον ακόμα και στην πανδημία, όπου πλέον φαίνεται να μην ακολουθεί ούτε αυτήν την πλήρως ενσωματωμένη στην πολιτική εξουσία Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων, επιβάλλοντας ακατανόητες απαγορεύσεις για να καλύψει όπως-όπως τη μη ενίσχυση του συστήματος Υγείας.

Το «κάνω ό,τι γουστάρω» όμως δεν είναι Δημοκρατία, όπως δεν είναι Δημοκρατία ο σχεδόν ολοκληρωτικός περιορισμός της ελευθερίας του Τύπου (μέσω της χρηματοδότησης), ο αποκλεισμός της αντιπολίτευσης από τον δημόσιο λόγο, η απουσία λογοδοσίας από την εξουσία, η απουσία ισονομίας, η άφεση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι στα χέρια αποχαληνωμένων ένστολων με απόλυτη ελευθερία στη χρήση βίας, η συνεχής καλλιέργεια του τρόμου στους πολίτες, το καινούριο φαινόμενο με τις απόπειρες ελέγχου στα σόσιαλ μίντια. Όπως δεν ήταν οι απαγορεύσεις συναθροίσεων χωρίς καν οποιαδήποτε επιστημονική εισήγηση, οι καινούριες μέθοδοι της Ασφάλειας με εφόδους σε σπιτια, είτε φοιτητών είτε στην υπόθεση Ινδαρέ, όπως δεν είναι οι μόνιμες συλλήψεις στον σωρό που φορτώνουν πολίτες με δικογραφίες που όπως έχει αποδειχθεί καταρρέουν στη συνέχεια, αλλά τους ταλαιπωρούν για μήνες ή χρόνια. Όπως δεν είναι Δημοκρατία η ανελέητη χρήση του Κράτους ως κομματικό λάφυρο και η άσκηση εξουσίας ως κληρονομικό δικαίωμα.

Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε σε μία μέρα, τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε ταυτόχρονα με κάτι άλλο. Αλλά έγιναν. Και θα γίνουν κι άλλα. Πριν από έναν χρόνο δεν συζητούσαμε ακόμα ούτε για λίστα Πέτσα, ούτε για αστυνομία στα Α.Ε.Ι. ούτε για σενάριο νεκρού κρατούμενου απεργού πείνας, ούτε για ξύλο σε κινητοποιήσεις πριν καν αυτές ξεκινήσουν. Σήμερα τα συζητάμε ως είτε δεδομένα είτε πολύ ορατά. Για τη σημερινή κυβέρνηση και ειδικά με τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, η μόνιμη επίθεση με άκρατη και κάθε είδους βία σε ελευθερίες και δικαιώματα είναι ζήτημα πολιτικής επιβίωσης. Για εμάς η προστασία τους πρέπει να είναι ζήτημα ζωής. Το πρώτο βήμα είναι να καταλάβουμε τι ζούμε.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ - ΔΕ ΣΚΟΠΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΚΑΝΕΝΟΣ: ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ!

https://thepressproject.gr/prin-na-einai-poly-arga/

https://info-war.gr/th-kampagiannis-as-min-nikisei-o-thanato/

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΕΝΓΕ

" Με αφορμή την επιδείνωση της υγείας του κρατούμενου απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα, η ΟΕΝΓΕ δηλώνει άλλη μια φορά πως πάγια και σταθερή θέση των νοσοκομειακών γιατρών σε όλες ανεξαίρετα τις περιπτώσεις απεργίας πείνας είναι:

1. Σύμφωνα και με την ισχύουσα νομοθεσία περί ιατρικής δεοντολογίας δεν νοείται ιατρική πράξη χωρίς την εκούσια συναίνεση του έχοντος ικανότητα καταλογισμού ασθενούς και παρά την θέλησή του.

2. Ιδιαίτερα δε η αναγκαστική σίτιση θεωρείται βασανιστήριο σύμφωνα με αποφάσεις διεθνών ιατρικών συνεδρίων περί ιατρικής δεοντολογίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και του ΟΗΕ και της Διεθνούς Αμνηστίας. " 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΧΟΜΕΝΩΝ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΩΝ

 Η  ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ (ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ Η ΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ) ΑΝΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΓΙΑΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 23/2. ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΩΝΟΝΤΑΙ...

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 16/2 08:00 - 12:00

ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΜΗΝΑΣ LOCKDOWN! "ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ";

Αλήθεια όμως; 

Επειδή κινδυνεύουμε να χαζέψουμε τελείως (και δεν είναι παρενέργεια του εμβολίου...)

Επειδή ακριβώς η πολυχρενεμένη μας κυβέρνηση με τις φιλελεύθερες εμμονές της  και τη YOLO συμπεριφορά της προσπαθεί να μας μετατρέψει όλους σε αρνητές της πραγματικότητας (γιατί αν βλέπαμε την πραγματικότητα και την κατανοούσαμε θα ορμάγαμε να τους φάμε!)

Διαβάζουμε, σκεφτόμαστε, αντιδρούμε!

Χαλαρώνουμε λίγο (γιατί αν σπάσουμε την οθόνη τι θα μας μείνει για παρέα;)

https://thepressproject.gr/anaskopisi-minnie-s07e17-nea-metra-psychraimia/

Και Συνυπογράφουμε την έκκληση των νοσοκομειακών γιατρών

Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 9 Φεβρουαρίου 2021

Α.Π:11079

 

 

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ

 

Προς:

-  Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη

-  Υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κικίλια

-  Αν. Υπουργό Υγείας κ. Βασίλη Κοντοζαμάνη

 

Κύριοι,

Οι γιατροί των νοσοκομείων και των Κ.Υ που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στην επιδημία κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Η επιδημία ειδικότερα  στην Αττική και στην Νότια Ελλάδα αλλά και συνολικά παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις.

Πιο συγκεκριμένα:

-Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (7/2/2021) ο αριθμός ενεργών κρουσμάτων είναι ίδιος, κατ’ ελάχιστο με τον αντίστοιχο αριθμό την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου, δηλαδή πριν την έξαρση της πανδημίας το εφιαλτικό δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου.

-Ο κυλιόμενος εβδομαδιαίος μέσος όρος επιβεβαιωμένων κρουσμάτων στην Αττική υπερδιπλασιάστηκε τις τελευταίες 14 ημέρες.

-Τις τελευταίες 15 ημέρες οι εισαγωγές ασθενών με Covid-19  έχουν αυξηθεί κατά 50%. Ειδικότερα στο λεκανοπέδιο της Αττικής και στην Αχαΐα παρατηρείται πολύ σημαντική αύξηση του αριθμού των εισαγωγών ασθενών με  Covid-19.

-Παρουσιάζεται μεγάλη αύξηση του ιικού φορτίου που μετρείται στα λύματα της Ψυτάλλειας από εργαστηριακούς επιστήμονες του ΕΚΠΑ. Υπενθυμίζουμε πως παρόμοιες προειδοποιήσεις από την Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ) και από τους εργαστηριακούς επιστήμονες του ΑΠΘ είχαν διατυπωθεί στα μέσα Οκτωβρίου όσον αφορά την τότε κατάσταση στην Θεσσαλονίκη. Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν είχε λάβει υπόψη της τις προειδοποιήσεις τους.

-Ιδιαίτερα ανησυχούμε για τις επιπτώσεις στη λοιπή νοσηρότητα και θνητότητα από τη μετατροπή του δημόσιου συστήματος υγείας σε σύστημα μιας νόσου. Χιλιάδες επισκέψεις στα τακτικά ιατρεία και προγραμματισμένες χειρουργικές επεμβάσεις αναβάλλονται. Παράλληλα με την πανδημία του κορονοϊού εξελίσσονται και άλλες πανδημίες «μη μεταδοτικών» θανατηφόρων ασθενειών που στοιχίζουν κάθε χρόνο τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης, νεοπλασίες, κλπ.). Ο Π.Ο.Υ προειδοποιεί ότι τα επόμενα χρόνια θα έχουμε αύξηση των θανάτων από καρκίνο εξαιτίας της καθυστερημένης διάγνωσης και της υποθεραπείας ογκολογικών ασθενών.

Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα κινδυνεύει να εξελιχθεί ακόμα χειρότερα και από την κατάσταση που είχαμε στην Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα το δίμηνο Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2020.

Αυτό γιατί:

1. Στην Αττική υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση και πυκνότητα πληθυσμού, καθώς και μεγάλη συγκέντρωση χώρων εργασίας. Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι χρησιμοποιούν καθημερινά τα μέσα μαζικής μεταφοράς για την μετακίνηση τους προς και από την εργασία τους.

2. Παραμένουν οι μεγάλες ελλείψεις σε υποδομές, εξοπλισμό και προσωπικό στα νοσοκομεία. Παραμένουν ακόμα και τώρα ελλείψεις σε άκρως απαραίτητο εξοπλισμό για την νοσηλεία ασθενών  στις πτέρυγες Covid-19, π.χ. συστήματα χορήγησης οξυγόνου υψηλής ροής (high flow) που αποδεδειγμένα μειώνουν σημαντικά την αναγκαιότητα διασωλήνωσης των ασθενών Covid-19. Στα περισσότερα μεγάλα νοσοκομεία είναι πρακτικά αδύνατον να γίνεται διαχωρισμός (χωροταξικός και φυσικός) των κρουσμάτων της επιδημίας από τα περιστατικά της λοιπής νοσηρότητας με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος της ενδονοσοκομειακής διασποράς

3. Παραμένουν οι τραγικές ελλείψεις υγειονομικού προσωπικού τόσο στα νοσοκομεία όσο και στα Κ.Υ. Το ίδιο κατάκοπο, γερασμένο και αποδεκατισμένο υγειονομικό προσωπικό εδώ και δέκα μήνες «ανακυκλώνεται» με αναγκαστικές μετακινήσεις από Κ.Υ σε νοσοκομείο και από τμήμα σε τμήμα. Εκατοντάδες υγειονομικοί έχουν ασθενήσει, ενώ το φαινόμενο του burn out (επαγγελματική εξουθένωση) αποκτά  ανησυχητικές διαστάσεις.

4. Τα νοσοκομεία έχουν επιφορτιστεί και με το έργο του εμβολιασμού του γενικού πληθυσμού γεγονός  που εγκυμονεί τον κίνδυνο μετάδοσης της νόσου στον προσερχόμενο γενικό πληθυσμό, ειδικότερα στις ευπαθείς ομάδες, π.χ. ηλικιωμένοι και επιπλέον επιτείνει ακόμα περισσότερο τα προβλήματα των  ελλείψεων.

5. Αντί για καθολική επιδημιολογική επιτήρηση με δωρεάν μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ και ουσιαστικά μέτρα αντιμετώπισης εκεί που γεννιέται και φουντώνει ο ιός, εφαρμόζονται περιοδικά οριζόντια τυφλά περιοριστικά μέτρα, που τελικά το τίμημα το πληρώνει για μία ακόμη φορά ο λαός. Μέτρα που σε αρκετές περιπτώσεις βρίθουν από αντιφάσεις (κάποια από αυτά πρώτα εξαγγέλλονται και μετά ανακαλούνται) ενώ άλλα στερούνται οποιασδήποτε υγειονομικής λογικής. Μέτρα που σε κάθε περίπτωση αφήνουν έξω από το κάδρο τις βασικές εστίες διασποράς του ιού όπως τα ΜΜΜ και τους μεγάλους εργασιακούς χώρους (εργοστάσια, μεγάλες εμπορικές αλυσίδες, super market) στους οποίους με ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας καταπατώνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα, αποκρύπτονται τα κρούσματα, απουσιάζουν οι κρατικές ελεγκτικές υπηρεσίες για την τήρηση των μέτρων προστασίας.

Αυτές είναι οι πραγματικές αιτίες για την έξαρση της πανδημίας.

Μπροστά στην επικίνδυνη κατάσταση που διαμορφώνεται επιβάλλεται άμεσα να:

-Να ενισχυθούν άμεσα τα νοσοκομεία και τα Κ.Υ με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό και την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Ένα χρόνο μετά και ακόμα εκκρεμούν οι προσλήψεις για τις 940 θέσεις μόνιμων γιατρών που προκηρύχθηκαν τον Φεβρουάριο του 2020. Ακόμα εκκρεμούν οι προσλήψεις για τις θέσεις των Γενικών Γιατρών που προκηρύχθηκαν το 2019. Είναι επιτακτική ανάγκη άμεσα να διοριστούν με κατεπείγουσες διαδικασίες, σε μόνιμες θέσεις και με έλεγχο μόνο των τυπικών προσόντων, το σύνολο των υποψήφιων γιατρών για τις θέσεις που έχουν προκηρυχθεί.

 -Άμεση απεμπλοκή των νοσοκομείων από τον εμβολιασμό του γενικού πληθυσμού. Ανάπτυξη του αναγκαίου αριθμού  εμβολιαστικών κέντρων στο πλαίσιο της ΠΦΥ και στελέχωση τους με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (γιατροί, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας κ.λπ.). Προμήθεια  όλων  των  διαθέσιμων, ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων.

-Καμία σκέψη για εκ νέου μείωση των χειρουργικών επεμβάσεων και του λοιπού τακτικού ιατρικού έργου στα δημόσια νοσοκομεία. Υπάρχει ήδη μεγάλη αύξηση της βαρειάς νοσηρότητας και της θνητότητας από λοιπές παθήσεις.

-Επίταξη του ιδιωτικού τομέα υγείας και υποχρεωτική ένταξη των ιδιωτών γιατρών στο σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

-Δωρεάν, μαζικά επαναλαμβανόμενα τεστ με ευθύνη του κράτους σε συνδυασμό με επιδημιολογική επιτήρηση με πολλαπλά σταθερά σημεία περιοδικής παρακολούθησης της επιδημίας στην κοινότητα (τύπου Sentinel).  

-Εκτεταμένη ιχνηλάτηση των κρουσμάτων και των συρροών κρουσμάτων στους εργασιακούς χώρους, στις μονάδες υγείας, στις σχολικές μονάδες και εφαρμογή  όλων των  αναγκαίων μέτρων σε περίπτωση επιβεβαιωμένου κρούσματος (απομόνωση κλπ.) σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων (μισθών κ.λπ.) των εργαζόμενων  που νοσούν ή μπαίνουν σε προληπτική καραντίνα.

-Πύκνωση των δρομολογίων στα ΜΜΜ.

Οι γιατροί του δημόσιου συστήματος υγείας, τα συλλογικά τους όργανα η Ο.ΕΝ.Γ.Ε. και οι Ενώσεις μέλη της από την πρώτη στιγμή με αποκλειστικό γνώμονα την προστασία της υγείας και της ζωής των ασθενών μας, προειδοποιούσαμε για τη γύμνια του ΕΣΥ, αποτέλεσμα της διαχρονικής πολιτικής της εμπορευματοποίησης της υγείας, που εφαρμόζουν με συνέπεια όλες οι κυβερνήσεις ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις.

Ωστόσο, όχι μόνο έχετε διακόψει κάθε επικοινωνία με την Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. και τις Ενώσεις των Νοσοκομειακών γιατρών αλλά και ακολουθείτε μία διαρκή τακτική διάψευσης κάθε επισήμανσης μας, συκοφάντησης και στοχοποίησης των υγειονομικών. Μάλιστα υπάρχει σε εξέλιξη σωρεία απαράδεκτων αυταρχικών εισαγγελικών και πειθαρχικών διώξεων καθώς και εκδικητικών μετακινήσεων - απολύσεων ενάντια σε υγειονομικούς (πρόεδρο ΟΕΝΓΕ, πρόεδρο ΠΟΕΔΗΝ, πρόεδρο ΕΝΙΘ, εκπροσώπους υγειονομικών νοσοκομείων Έδεσσας και Γιαννιτσών, Διευθύντρια Παθολογικής νοσοκομείου Ρεθύμνου, πρόεδρο σωματείου εργαζομένων νοσοκομείου "Άγιος Σάββας", κλπ).

Έχουμε ευθύνη να συνεχίσουμε τον αγώνα στο πλευρό των ασθενών μας για την υπεράσπιση της  υγείας και της ζωής τους.

Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να «καταδεχτεί» επιτέλους να συζητήσει με τους νοσοκομειακούς γιατρούς της χώρας και να ακούσει τις επισημάνσεις και τα αιτήματά τους. 

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 24.01.21

Πέρα από τις συγγνώμες για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ενημέρωση (από τότε που βγήκε το συγγνώμη χάθηκε το φιλότιμο, λέγανε οι παλιοί…), πέρα από τις ψυχολογικές (σωστές) επισημάνσεις για το πόσο μας έχει επηρεάσει όλους το ψυχολογικό σοκ της πανδημίας, η δυστοπία της καθημερινότητας, η τρομάρα (αρχικά) που από καιρό έχει αντικατασταθεί από την κούραση και την τσαντίλα… 

 Η ιδέα δημιουργίας του blog ήταν πως οι όποιες πληροφορίες, οι όποιες εξελίξεις πρέπει να δημοσιοποιούνται και να συζητιούνται ανοιχτά. Δεσμευτήκαμε να μεταφέρουμε τις πληροφορίες που εμείς μαθαίνουμε – όχι το τι υποθέτουμε, ούτε τα κουτσομπολιά, και πάνωσ’αυτές ν’αναλύουμε τα γεγονότα, να τα κατανοούμε και να στοχαζόμαστε μαζί το τι θα κάνουμε. Τώρα, δεν έχουμε πληροφορίες, δεν ξέρουμε τι γίνεται (παρότι όλο και κάτι γίνεται) και γι’ αυτό δε γράφουμε. Αλλά, τελικά, κι αυτό ίσως αξίζει να γραφτεί.

 Σ’αυτή τη συγκυρία λείπουν πολλές πληροφορίες, λείπει η συλλογικότητα, οι ανοιχτές συζητήσεις, οι μαζικές διαδικασίες – λείπουν και οι πράξεις (οι δικές μας τουλάχιστον…). Μειώθηκαν τα αντανακλαστικά μας κι αμβλύνθηκε η κρίση μας, αναμφίβολα (ευκαιρία να δούμε και πάνω μας τις ψυχολογικές επιπτώσεις της πανδημίας και του εγκλεισμού στο μικρόκοσμό μας, ναι;) Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να το πιάσουμε από την αρχή:

 1. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ: Απ’ όπου να το πιάσεις, λερώνεσαι… 

Ακόμα και μετά από ένα χρόνο, πάνω από 5500 νεκρούς, όλα τα δημόσια νοσοκομεία να δουλεύουν μόνο για COVID και την κοινωνία και οικονομία της χώρας κατεστραμμένες (όχι από την ίδια τη νόσο αλλά από τους χειρισμούς της πιο ανίκανης και ταυτόχρονα της πιο νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του γαλαξία) η διαχείριση συνεχίζεται στο ίδιο μοτίβο: Πίσω από την «ανεμελιά» του Πρωθυπουργού και τις τσιρίδες του Άδωνη (δεν) κρύβεται η πλέον σκληρή νεοφιλελεύθερη διαχείριση, η επίμονη καταστροφή του Δημόσιου Τομέα προς όφελος της αύξησης του κέρδους του Ιδιωτικού, η καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων, η άγρια καταστολή. Εκατομμύρια στα φίλια ΜΜΕ, αρπαχτές σε γνωστούς και φίλους, τεράστια ανοίγματα στους κλινικάρχες της υγείας για τακτικά ιατρεία/χειρουργεία/εξετάσεις, πρόληψη βασισμένη στο τρίπτυχο πρόστιμα – βρισίδι στους «ανεύθυνους» και αστυνομία Η κρίση είναι πάντα και ευκαιρία, λέγαμε, Σωστά. Μόνο που, όπως μας έμαθε τελικά η πραγματικότητα, για άλλους είναι «κρίση» και για άλλους «ευκαιρία».

 Έτσι, μετά τα χειροκροτήματα για τους ήρωες γιατρούς, ήρθαν τα ΜΑΤ στα Νοσοκομεία, οι προσλήψεις δεν έγιναν ποτέ (όχι οι ειδικότητες που έλειπαν, όχι κανονικές συμβάσεις, ούτε καν τα «νούμερα» που δημοσιοποιήθηκαν), οι προτάσεις των εργαζόμενων δεν εισακούστηκαν στο ελάχιστο, ο προϋπολογισμός για την Υγεία μειώθηκε αντί να αυξηθεί, τίποτα σχεδόν απ’ όσα έχει κατά καιρούς εξηγήσει – ανακοινώσει – δεσμευθεί ο υπουργός Υγείας δε λειτούργησε έτσι (ή και δεν υπήρξε ποτέ).

 Συμπέρασμα πρώτο: από τύχη ζούμε. Και, πέραν της τύχης, από τη δική μας προσπάθεια κι από την αυτοθυσία κάποιων υγειονομικών.

 Συμπέρασμα δεύτερο: η ικανότητα του πολίτη να προσαρμόζεται στην πραγματικότητα που ζει είναι πολύ σημαντικός μηχανισμός επιβίωσης. Όταν όμως προσαρμόζεσαι στον παραλογισμό, δεν μπορεί – κάποιο κουσούρι θα σου μείνει στο τέλος.

 2. ΟΚΑΝΑ 

Διαχείριση της πανδημίας: Έτσι κι έτσι.

Δεν ξέρουμε πόσα κρούσματα έχουμε, γιατί η πρόταση να υπάρχει ενημέρωση για τα επιβεβαιωμένα κρούσματα δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Δεν ξέρουμε τι έγινε όπου υπήρξε, ως σήμερα, επιβεβαιωμένο κρούσμα. Αλλού ακολουθήθηκαν κατά γράμμα τα πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ, αλλού κάπως, αλλού καθόλου. 

 Προκειμένου να ξεπεραστούν τα «παραδοσιακά» προβλήματα (έλλειψη γιατρών, ακαταλληλότητα χώρων) όπως και τα νεώτερα θέματα (έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας) επιλέχθηκε, με αγαστή συνεργασία διοίκησης και εργαζομένων, η στρατηγική «κρυβόμαστε από τον κορονοίό και κάνουμε υπομονή μέχρι να περάσει» (η εθνική στρατηγική, για να είμαστε δίκαιοι).

 Στα υπέρ μας, πως μέχρι τώρα δεν υπήρξε διασπορά σε κάποια μονάδα και πως δεν (ξέρουμε να ) υπάρχουν νεκροί από την πανδημία – ούτε εργαζόμενοι ούτε ασθενείς. Στα αρνητικά η απερίγραπτη διασπορά υποκαταστάτων στην «ελεύθερη» αγορά (τύπου «Το αφεντικό τρελάθηκε!» «Πάρε, πάρε!») όπως και το ότι υπάρχουν ασθενείς που επί δέκα μήνες δεν έχουν δει ένα θεραπευτή για να μιλήσουν.

 Διοίκηση του Οργανισμού. Ναι μεν, αλλά.

 Ναι, να μιλήσουμε για τη Συλλογική Σύμβαση – αλλά όχι τώρα, γιατί έχουμε πανδημία 

Ναι, και για τον Εσωτερικό Κανονισμό να συζητήσουμε – αλλά «θα σας ενημερώσουμε». Θεωρητικά, έχει ξεκινήσει η συζήτηση. Συζητάνε; Τι συζητάνε; Θα μας ενημερώσουν; Πότε; 

Ναι, να αποκαταστήσουμε τις άδικες και αναιτιολόγητες διώξεις εργαζομένων από την προηγούμενη διοίκηση – αλλά να μην κάνουμε κι εμείς λίγες (βλέπε «Ελπίς»);

 Ναι, να ξαναδώσουμε το Burn Out – αλλά να το κάνουμε σαν «χαριστική άδεια» για όλους, χωρίς να αναγνωρίσουμε ότι, πράγματι, η δουλειά με εξαρτημένους είναι επιβαρυντική και πρέπει ο εργαζόμενος να απομακρύνεται για κάποιες μέρες κάθε τόσο ώστε να μην «καίγεται».

 Ναι, να μη βάλουμε κάρτες – αλλά να υπογράφουν και οι γιατροί στα παρουσιολόγια για λόγους «ισότητας». 

Να είμαστε αναλυτικοί εδώ (μια που το θέμα είναι επίκαιρο – όχι σοβαρότερο): όλοι οι εργαζόμενοι είναι υποχρεωμένοι να είναι στη δουλειά τους όταν δηλώνουν ότι είναι – και όλες οι διοικήσεις δικαιούνται να τους ελέγχουν γι’ αυτό. Όμως, οι έλεγχοι για το ωράριο τουλάχιστον στον ΟΚΑΝΑ είναι πάντα κατευθυνόμενοι και επιλεκτικοί, συνήθως γίνονται στους διαφωνούντες με την εκάστοτε διοίκηση ή διεύθυνση κοκ και πολύ σπάνια (ως ποτέ) δεν γίνεται λόγος για κάποιους που συστηματικά «δεν πατάνε στη δουλειά». (Ναι, υπάρχουν και τέτοιοι, μην πέφτετε από τα σύννεφα – μόνον που αυτοί ποτέ δε διαφωνούν με την εκάστοτε διοίκηση). Το να γράφουν οι γιατροί «Παρών» αντί να υπογράφουν (σ’ εκείνο το σημείο, μια που οι περισσότεροι υπογράφουν παρακάτω) έχει μόνον συμβολική σημασία. Αποτελεί την αναγνώριση πως, πράγματι, είναι σε συνεχή ετοιμότητα και καλούνται να ανταποκριθούν σε πολλαπλούς ρόλους .

 Ναι, η διοίκηση είναι σύμφωνη να συζητήσει το να πληρώνονται αντίστοιχα με τους γιατρούς του ΕΣΥ και όχι με τους υπόλοιπους ΠΕ αλλά;

 Όπως είναι σύμφωνη και με το να ενταχθούμε στα βαρέα και ανθυγιεινά. Αλλά; 

Ναι, γίνονται συνεχώς νέες προσλήψεις στον ΟΚΑΝΑ. Καλό αυτό; Αναμφίβολα. Θαυμάσιο για τους ανθρώπους που, έστω και προσωρινά, βρίσκουν δουλειά. Αλλά 

 Οι προσλήψεις δεν μπορεί να είναι «ό,τι να ‘ναι». Υπάρχουν συγκεκριμένες ανάγκες που πρέπει να καλύπτονται (αλλού καλύπτονται, αλλού όχι), και νέες ανάγκες που προκύπτουν από νέους σχεδιασμούς (τους οποίους οι περισσότεροι εργαζόμενοι τους υποθέτουμε διαβάζοντας τις προκηρύξεις θέσεων ή τις – αιφνιδιαστικές για μας – αποφάσεις. Χωρίς συζήτηση, χωρίς καν ενημέρωση). 

 Η εργασία σ’ ένα τόσο ευαίσθητο χώρο απαιτεί ειδικές γνώσεις και δεξιότητες – και σταθερότητα στο πλαίσιο. Το να λειτουργεί ο ΟΚΑΝΑ με τόσους ελαστικούς εργαζόμενους είναι ταλαιπωρία για τους ασθενείς, δύσκολο για το σύνολο των εργαζομένων και κυρίως δύσκολο για τους ίδιους τους νέους συναδέλφους που μοχθούν να προλάβουν να μάθουν, να βρουν μια θέση, να δουλέψουν και μετά φεύγουν χωρίς να μπορούν να κεφαλαιοποιήσουν τον κόπο και τις γνώσεις τους. 

 Το μέλλον του ΟΚΑΝΑ;

 Τώρα, βλέποντας τους χειρισμούς της Κυβέρνησης για την υπόλοιπη Δημόσια Υγεία, μόνον το χειρότερο μπορούμε να υποθέσουμε 

Εδώ χρωστάμε και μια ενημέρωση από τη συνάντηση του ΔΣ του Συλλόγου με την υφυπουργό μας πριν από καιρό: Πολύ χαριτωμένη, πολύ της πήγαινε το ροζ σακάκι «στα χρώματά της». Κάτι άλλο; Τίποτα. «Δεν είχε ενημερωθεί». Είχε πολλές ιδέες για την ψηφιοποίηση και την πρωτοτυπία. Γενικώς. Κάποιους μήνες μετά είναι πολύ χαρούμενη και ικανοποιημένη για το έργο της. Δεν ξέρουμε να έχει κάνει οτιδήποτε.. Όμως, αν μάθουμε κάτι θα σας ενημερώσουμε. 

 Και ο Σύλλογος;

 Δεν κάνουμε ΔΣ. Δεν συζητάμε να γίνει ενημέρωση των εργαζόμενων. Δεν πολυεπεμβαίνουμε στα πράγματα. Κάνουμε τις πάπιες. Αλλά τις χαρούμενες πάπιες – αυτό να λέγεται.

 Ναι, υπάρχουν δυσκολίες. Δεν μπορεί να γίνει Γενική Συνέλευση όπως την ξέρουμε, δεν μπορούν να γίνουν ταξίδια στην περιφέρεια. Ναι, υπάρχουν εξελίξεις αλλά ίσως όχι συνταρακτικές, υπάρχει κι ένα έλλειμμα ενημέρωσης (καλόπιστα, δε θέλουμε να πιστέψουμε ότι κάποιοι συνδικαλιστές συζητούν εξ ονόματός μας). Όμως πρέπει να αναζητήσουμε λύσεις.

Ζητήσαμε να γίνονται ΔΣ (έγινε ένα, με το ζόρι), να συζητηθεί ο εσωτερικός κανονισμός έστω μέσω ηλεκτρονικής λίστας ή με αντιπροσώπους.

 Ναι, δεν είναι μόνον το ΔΣ που δεν λειτουργεί. Και θεραπευτικά δείχνουμε να έχουμε χάσει την πυξίδα μας – και γι’αυτό δε φταίει «ο Σύλλογος» (αν και εξακολουθεί να υπάρχει η Επιστημονική Επιτροπή – αυτή τουλάχιστον προσπάθησε να αρθρώσει λόγο στην αρχή της πανδημίας).

 Πάμε από την αρχή: οι συλλογικές διαδικασίες δεν είναι πολυτέλεια – είναι ανάγκη. Τώρα, μέσα στην κρίση, όπως και πριν και μετά. Η θεραπευτική ομάδα, οι λειτουργίες του Συλλόγου, οι συνελεύσεις είναι ανάγκη. Για να αλληλοενημερωνόμαστε, για να συζητάμε μαζί και να κατανοούμε την πραγματικότητα, για να αποφασίζουμε πως θα παρέμβουμε και θα επηρεάσουμε τα πράγματα. Ο καθένας μόνος του είναι πολύ πιο αδύναμος – όχι μόνο στο να αλλάξει την πραγματικότητα αλλά ακόμα και στο να την καταλάβει.

 Σοκαριστήκαμε, Παραμένουμε σοκαρισμένοι – και από τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής «έξω» κι από το πόσο «λίγοι» φανήκαμε κι εμείς, και πολλοί από τους ανθρώπους γύρω μας. Όμως, κάπως πρέπει να το πιάσουμε από την αρχή. Και η αρχή είναι η συλλογικότητα.

 Να ξαναρχίσει άμεσα η λειτουργία του ΔΣ. Ηλεκτρονικά, όσο δε μπορεί να γίνει αλλιώς, και ανοιχτά σε όλους. Να εξαντλήσουμε τις δυνατότητες να γίνει συνέλευση διαδικτυακά για να συζητήσουμε τη συγκυρία, τις δυσκολίες στη θεραπευτική δουλειά και τις διεκδικήσεις μας στα εργασιακά.

 Και θα ξανανταμώσουμε σύντομα στο δρόμο!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Το 2021 να ξαναγκαλιαστούμε!

Αντί άλλων ευχών,καλωσορίζοντας το 2021 παραθέτουμε (είναι σαφές πως δεν τα πολυκαταφέρνουμε στα λόγια τώρα τελευταία...)

τον Antoine de Saint Exupery

Πάντα θα υπάρχει μια νέα ευκαιρία, μια νέα φιλία, μια άλλη αγάπη, μια καινούρια δύναμη. Για κάθε τέλος, υπάρχει πάντα ένα φως που ξεπροβάλλει, ένα νέο ξεκίνημα

και το Θανάση Καμπαγιάννη (από το χρονολόγιό του στο facebook)

Ετούτη η χρονιά είχε τις καλές στιγμές της, ας μην μηδενίζουμε. Είχε όμως αυτόν τον αφόρητο περιορισμό της μετακίνησης. Που δεν ήταν αφόρητος κυρίως γιατί περιοριστήκαμε: αυτό ήταν εν πολλοίς αναγκαίο λόγω του υπαρκτού κινδύνου αυτής της φριχτής πανδημίας. Ήταν αφόρητος γιατί το κράτος μέτρησε τις ζωές και τις ανάγκες μας και μας είπε τι σ' αυτές είναι σκόπιμο και τι άσκοπο. Πρώτη φορά τόσο καθαρά, ωμά και ξετσίπωτα μάς είπαν πώς τα έχουν στο μυαλό τους. Κοιτάξτε τις βεβαιώσεις, τα γράμματά τους, την αρίθμησή τους:

Α είναι η βεβαίωση για να πας στη δουλειά.

Β είναι η βεβαίωση για να πας οπουδήποτε αλλού εκτός απ' τη δουλειά.

Και αυτές όμως οι μετακινήσεις βήτα κατηγορίας είναι αριθμημένες κατά σειρά προτεραιότητας:

1 είναι για να πας στο γιατρό.

2 είναι για να βρεις τρόφιμα.

3 είναι για να πας στην τράπεζα.

4 είναι για κάποιον που έχει ανάγκη.

5 είναι για κάποια τελετή, καμιά κηδεία, κανέναν γάμο.

6 είναι για έναν περίπατο. Κι εκεί σταματάει.

Δεν είναι τυχαίο ότι η δουλειά είναι Α και όχι Β. Δεν είναι τυχαίο ότι ο περίπατος είναι 6 και όχι 1 ή ότι η τράπεζα είναι 3, πάνω από τον άνθρωπο που έχει ανάγκη. Όλα είχαν τη λογική τους.

Η ζωή όμως, η πραγματική ζωή, η ζωή όπως την έχουμε ονειρευτεί εμείς κι άλλοι πολλοί πριν από μας, ξεκινάει από το Β6 και πέρα. Γι' αυτό κι εκεί πέσανε τα πολλά πρόστιμα, εκεί αποδόθηκε η αρρώστια, εκεί παίχτηκε η μεγάλη μάχη.

Εύχομαι το 2021 να έρθει η στιγμή που θα αναποδογυρίσουμε τους αριθμούς τους, θα ανατρέψουμε τις αξιολογήσεις τους. Θα ξανακάνουμε τις βόλτες και τις μετακινήσεις μας, που γι' αυτούς μπορεί να είναι περιττές, για μας όμως είναι αυτό που δίνει σκοπό στις ζωές μας και τις κάνει άξιες να βιωθούν.

Άντε παίδες, καλή χρονιά!

 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: "Αυτά τα στοιχεία σας κάνουν;"

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΎΟΥΜΕ ΚΕΊΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΣΙΓΗ ΤΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΩΝ ΜΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΩΝ "ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ"...

"Είναι τα στοιχεία του ΕΟΔΥ έγκυρα, πλήρη, ακριβή και έγκαιρα κατατεθειμένα στους επιστήμονες; Υπάρχει «παράλληλο» σύστημα; Δημοσιεύματα λένε ότι υπάρχει πρόβλημα. Κυβερνητικές διαβεβαιώσεις πως δεν υπάρχει πρόβλημα. Επειδή εμείς δεν πρόκειται να καταπιαστούμε αφενός με την εισαγγελική έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη, αφετέρου – και κυρίως – με την άνευ στοιχείων από μέρους μας ανακύκλωση ενός θέματος που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει όσους θα ήθελαν να βγάλουν την ουρίτσα τους απ’ έξω από το πρόβλημα (από το πραγματικό πρόβλημα), γι’ αυτό θα σταθούμε στα παρακάτω στοιχεία.

Στοιχεία που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ούτε την εγκυρότητά τους,  ούτε την πληρότητά τους, ούτε την ακρίβειά τους.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

α) Στις 31 Οκτώβρη η χώρα θρηνούσε συνολικά 626 νεκρούς από την αρχή της πανδημίας, εκείνη την ημέρα είχαμε 6 νεκρούς και οι συνάνθρωποί μας που ήταν διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ αριθμούσαν τους 135.

β) Στις 30 Νοέμβρη είχαμε 2.406 συνολικά καταγεγραμμένους θανάτους στη χώρα από COVID-19, την συγκεκριμένη μέρα είχαμε 85 νεκρούς και τους ανθρώπους που βρίσκονταν στις ΜΕΘ να έχουν ανέλθει στους 600.

γ) Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, δηλαδή, μέσα σε ένα μήνα είχαμε 3 φορές περισσότερους θανάτους (1.780) από όσους από την αρχή της πανδημίας,  είχαμε 14 φορές περισσότερα ημερήσια θύματα (που στις 28/11 με τους 121 νεκρούς  έφτασαν τις 20 φορές περισσότερα) και σχεδόν 5πλασιασμό των νοσηλευόμενων στις ΜΕΘ.

δ) Την ίδια μέρα (30 Νοέμβρη) είχαμε την ενημέρωση πως οι ΜΕΘ σε όλη την επικράτεια ήταν κατειλημμένες κατά  88% και στην Θεσσαλονίκη κατά 100%. 

ε) Σύμφωνα με την καταγραφή που έκαναν οι Financial Times, η Ελλάδα έφτασε στις 24 Νοέμβρη να κατέχει την μακάβρια πρωτιά σε νέους θανάτους ανά 100.000 κατοίκους , πάνω από ΗΠΑ, ΕΕ και Μ.Βρετανία.

στ) Ο μέσος όρος από την αρχή της πανδημίας της θετικότητας κρουσμάτων ανά τεστ είναι 4,06%, αλλά στις 30 Νοέμβρη το ποσοστό αυτό εντοπίζεται υπερδιπλάσιο και κινείται πάνω από 9%.

ζ) Με βάση τα στοιχεία της Αστυνομίας σε μια μέρα, την Κυριακή 29/11 διενεργήθηκαν 50.283 αστυνομικούς ελέγχοι. Αλλά την ίδια μέρα οι διαγνωστικοί έλεγχοι που διενεργήθηκαν ήταν 16.426. Δηλαδή, στη χώρα, την πιο κρίσιμη ώρα της πανδημίας, ο κρατικός μηχανισμός είναι έτσι προσανατολισμένος και κουρδισμένος ώστε να μπορούν να γίνονται 3 φορές περισσότεροι  αστυνομικοί έλεγχοι απ’ ο,τι τεστ…  

 Αλήθεια:

Αυτά τα στοιχεία – τα έγκυρα, τα ακριβή και τα αδιαμφισβήτητα – δεν αρκούν για να εξαχθούν συμπεράσματα περί το τι έχει συμβεί στη χώρα;

• Οι 121 νεκροί στις 28/11, οι 101 νεκροί στις 27/11, οι 99 νεκροί στις 26/11, οι 87 νεκροί στις 25/11, οι 101 νεκροί στις 24/11, οι 84 νεκροί στις 23/11, οι 103 νεκροί στις 22/11, οι 108 νεκροί στις 21/11, δεν αρκούν για να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική όσων τολμούν να πανηγυρίζουν για τους λιγότερους νεκρούς της χώρας σε σύγκριση με το θανατικό σε άλλες χώρες;
• Το να βγαίνει ο υπουργός Υγείας την ώρα που οι γιατροί στη Δράμα εκπέμπουν απελπισμένο SOS και να λέει ότι δεν έχει πρόβλημα το νοσοκομείο, αλλά η πόλη της Δράμας, αλλά την ίδια ώρα στο Νοσοκομεία Δράμας εργάζονται μόλις 64 γιατροί (50 μόνιμοι και 14 επικουρικοί) από  τους 107 που προβλέπει ο «κουτσουρεμένος οργανισμός του 2012»,  7 από τις 11 οργανικές θέσεις μόνιμων γιατρών παθολόγων είναι κενές, 4 παθολόγοι και 1 πνευμονολόγος περιθάλπουν 140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19 κάνοντας 10 εφημερίες το μήνα ο καθένας, γι’ αυτά χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης;
• Οταν για να μπαλώσουν όπως-όπως τα κενά στη Δράμα μετακινούν έναν παθολόγο από το Νοσοκομείο Σερρών στο οποίο νοσηλεύονται κατά τη διάρκεια του 2ου επιδημικού κύματος κατά μέσο όρο 120-140 ασθενείς με λοίμωξη Covid-19 και στο οποίο από τους 13 παθολόγους που προβλέπει ο οργανισμός υπηρετούν μόλις 7, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για την πολιτική της κυβέρνησης;
• Για το γεγονός ότι παίζουν με τον αριθμό των ΜΕΘ την ώρα που οι ίδιοι οι γιατροί τους λένε ότι ακόμα κι αν υλοποιηθούν οι πιο «κουβαρντάδικες υποσχέσεις τους για τις ΜΕΘ τότε και πάλι ο αριθμός που υπόσχονται θα υπολείπεται κατά 3 φορές από τις ανάγκες που υπάρχουν σε ΜΕΘ, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι οι άνθρωποι στοιβάζονται σαν τις σαρδέλες στα ΜΜΜ, αλλά ο κ.πρωθυπουργός μας είπε ότι δεν μπορούν να γεννήσουν λεωφορεία, όπως για παράδειγμα «γεννούν» 5πλασιασμό των εξοπλιστικών δαπανών για το 2021 έναντι του 2020, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι εν μέσω πανδημίας προκηρύσσουν 2.600 θέσεις μισθοφόρων στο στρατό, 2.000 θέσεις «ειδικών φρουρών» στα (κλειστά) πανεπιστήμια , αλλά – και ενώ η Βόρεια Ελλάδα βρίσκεται σε ασφυκτικό κλοιό από την πανδημία και τα νοσοκομεία στενάζουν κάτω από το βάρος των τραγικών ελλείψεων –  ακόμα και τώρα, κάνουν συνεντεύξεις για να επιλέξουν ποιόν από τους 4 υποψήφιους γιατρούς θα προσλάβουν, για τη μία και μοναδική θέση παθολόγου που προκηρύχθηκε για το νοσοκομείο Σερρών τον Φλεβάρη του ’20 (!), αντί να πάρουν και τους 4, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι έκαναν μέσα στην πανδημία νόμο για να έχουν τα σχολεία τάξεις με 30 άτομα, αλλά δεν πήραν ούτε μια πρωτοβουλία για να ανοίξουν έστω οι ήδη υπάρχουσες κλειστές αίθουσες στα σχολεία που κατά την ΟΛΜΕ θα αποφόρτιζαν τις τάξεις έως και 40%, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να διορίσουν γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς, ελεγκτές στο Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας για τον έλεγχο των υγειονομικών πρωτοκόλλων στους χώρους δουλειάς, οδηγούς στα ΜΜΜ, αυτοί παρέχουν 120 εκατομμύρια στην Aegean, δεκάδες εκατομμύρια στους καναλάρχες και εκατομμύρια για μάσκες – αερόστατα, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να επιτάξουν όλες τις ιδιωτικές δομές Υγείας, αυτοί δίνουν δεκάδες εκατομμύρια σε κλινικάρχες και σε διαγνωστικά κέντρα, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;
• Για το γεγονός ότι αντί να καταργήσουν την γραφειοκρατία που εμποδίζει ακόμα και εθελοντές γιατρούς – βουλευτές να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ΕΣΥ, αυτοί κρύβονται πίσω από τον εθελοντισμό και τον ηρωισμό των άλλων για να φτιάχνουν νόμους που απαγορεύουν τις διαδηλώσεις, να καταργούν το 8ωρο, να μην πληρώνουν οι καπιταλιστές τις υπερωρίες, χρειάζονται περαιτέρω στοιχεία;

Ο κατάλογος των στοιχείων είναι ατελείωτος. Επαρκέστατος, δε, και για να ληφθούν από την πρώτη στιγμή οι αναγκαίες πολιτικές και για να προσδιοριστούν – χωρίς να χρειάζεται να είναι κανείς ούτε Αινστάιν ούτε Φάουτσι – οι βασικές επιστημονικές προτροπές. Και όλα, μα όλα, τα στοιχεία, που συνθέτουν το πραγματικό πρόβλημα, είναι μπροστά μας.

Όπως μπροστά μας είναι και αυτό που συμβαίνει και ό,τι επαπειλείται να συμβεί με το λεγόμενο «τρίτο κύμα».

Ως εκ τούτου, έστω και ΤΩΡΑ, κύριοι της κυβέρνησης:

– Πάρτε, διορίστε, τους χιλιάδες γιατρούς και νοσηλευτές που έχουν καταθέσει τα χαρτιά τους εδώ και ένα χρόνο κι άλλους τόσους που δεν τα έχουν καταθέσει!

– Επιτάξτε, τοποθετήστε τους ιδιώτες γιατρούς και νοσηλευτές σε έναν κεντρικό σχεδιασμό παροχής φροντίδας υγείας.

– Επιτάξτε όλες τις ιδιωτικές δομές Υγείας θέτοντάς τες στην υπηρεσία του ΕΣΥ.

– Αγοράστε, επισκευάστε και επιτάξτε ιδιωτικά λεωφορεία και ΜΜΜ προσλαμβάνοντας εργαζόμενους για να τα δουλέψουν.

– Αξιοποιήστε, με ασφάλεια για τους ίδιους και τους ασθενείς, τους φοιτητές Ιατρικής και νοσηλευτικής στο σύστημα.

– Πάρτε εκπαιδευτικούς και εξαντλήστε την αναζήτηση χώρων για ασφαλές μάθημα των παιδιών στα σχολεία.  

– Προχωρήστε σε μαζικά δωρεάν τεστ για όλο τον πληθυσμό ώστε να υπάρχει ιχνηλάτηση του προβλήματος.

– Αντί να κυνηγάτε παιδιά στις πλατείες και να κόβετε κλήσεις σε άστεγους – συνέβη κι αυτό! – ενισχύστε το ΣΕΠΕ και θέστε τους κρατικούς μηχανισμούς στην υπηρεσία των υγειονομικών ελέγχων στους χώρους δουλειάς.

 Με μια κουβέντα: Αφήστε την καραμέλα της «ατομικής ευθύνης», καταλάβετε ότι το πρόβλημα είναι τόσο μεγάλο που καμία επικοινωνιακή φούσκα δεν θα το βάλλει κάτω από το χαλί και αναλάβετε, επιτέλους, την κρατική και κυβερνητική σας ευθύνη. Τώρα. Έστω και Τώρα!"     

ΠΗΓΗ: https://www.imerodromos.gr/ayta-ta-stoicheia-sas-kanoyn/