ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 07.10.24

Ο αγαπημένος μας Υπουργός Άδωνις απαντά, στις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες των υγειονομικών που έχουν απομείνει να προσπαθούν να σώσουν το ΕΣΥ, “Βαρέθηκα τη γκρίνια. Πέστε και κανένα ευχαριστώ στην Κυβέρνηση αντί να γκρινιάζετε!”

Σε αυτό το πνεύμα θα θέλαμε να κινηθούμε κι εμείς. Αντί να γκρινιάζουμε, θα προσπαθήσουμε να είμαστε γλυκούληδες και χαμηλών τόνων (όπως μας έχει προτρέψει πολλάκις η πλειοψηφία του Συλλόγου μας).

Οι προετοιμασίες για τον ΕΟΠΑΕ έχουν ξεκινήσει (υποθέτουμε – κανείς δε μας έχει ενημερώσει επισήμως). Πολλά ακούγονται για το ποιοί θα αναλάβουν την πρώτη διοίκηση, αλλά παραμένουν ως τώρα στο επίπεδο του “κουτσομπολιού”. Πολύ άγχος επικρατεί στα άλλα προγράμματα – τόσο στο ΚΕΘΕΑ όσο και στις δομές που βρίσκονται ενταγμένες σς νοσοκομεία. Και πολύς αναβρασμός.

Δύο είναι τα βασικότερα ερωτήματα: Ποιοί θα είναι οι εργαζόμενοι του νέου φορέα και ποιές οι θεραπευτικές υπηρεσίες που θα προσφέρονται

Το ερώτημα “ποιοί εργαζόμενοι” δεν αφορά μόνον το πλήθος των εργαζομένων που παραιτείται από τους δύο οργανισμούς (κυρίως ΚΕΘΕΑ αλλά και, λιγότερο, ΟΚΑΝΑ) και τη δυσκολία των εργαζομένων στα ψυχιατρεία να επιλέξει το νέο φορέα – εξ ου και τους δόθηκε παράταση. Αφορά κυρίως τους ελαστικά εργαζόμενους : Τα ΕΣΠΑ λήγουν στα τέλη του 2024. Στη συνέχεια θα τεθεί το ζήτημα για τους ΟΑΕΔίτες, τα μπλοκάκια, τους επικουρικούς – ίσως και για τα συνεργεία. Νέος οργανισμός, νέες ανάγκες(;), νέες ευκαιρίες για να μειωθεί το κόστος ή/και να ξαναμοιραστεί η τράπουλα. Ως γνωστόν, η κρίση είναι ευκαιρία – αλλά μόνον για αυτούς που κάνουν κουμάντο. Για τους υπόλοιπους παραμένει κρίση.

Ήδη έχει ξεκινήσει να διαδίδεται πως “όλα τα προγράμματα ΕΣΠΑ θα συνεχιστούν με πόρους του νέου Οργανισμού”. Μακάρι! Πέρα από τις ευχές, όμως, να θυμίσουμε στους συναδέλφους

1. ότι προηγούμενα προγράμματα ΕΣΠΑ, παρά τις ανάγκες που κάλυψαν και τους επαίνους που απεκόμισαν, κόπηκαν και το σύνολο των συναδέλφων απολύθηκε (δε λέγεται “απολύθηκε” στη σύγχρονη γλώσσα των επιχειρήσεων, αλλά “έληξε η σύμβασή τους”).

2. Ότι στο αίτημα των γιατρών για υπαγωγή στο ειδικό ιατρικό μισθολόγιο (αντίστοιχο “έργο”) η απάντηση είναι πάντοτε η ίδια τα τελευταία τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια. Ο εκάστοτε πρόεδρος συμφωνεί για το πόσο δίκαιο είναι αλλά δεν μπορεί να το ικανοποιήσει οπότε το παραπέμπει στον εκάστοτε υφυπουργό υγείας που συμφωνεί αλλά δεν μπορεί να το ικανοποιήσει οπότε το παραπέμπει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους που το κόβει. “Γάμησέ μας!” που είπε κι ο αγαπημένος μας υφυπουργός.

Άρα, οι συνάδελφοι των ΕΣΠΑ αντί να αρκεστούν στις διαβεβαιώσεις θα πρέπει να οργανωθούν (σε ΟΚΑΝΑ, ΚΕΘΕΑ και 18ΑΝΩ είναι συνολικά αρκετές εκατοντάδες εργαζόμενοι) και να πιέσουν. Και η δουλειά του Συλλόγου, αντί να διαδίδει πως “τα προγράμματα θα συνεχιστούν” είναι να σταθεί στο πλευρό τους.

Στη συνέχεια, τους επόμενους μήνες, θα ξανακριθεί πόσοι και τι εργαζόμενοι από τους “ελαστικούς” χρειάζονται κατά τη διοίκηση – κι εμείς θα πρέπει να διεκδικήσουμε το σύνολο των συναδέλφων με ελαστική σχέση εργασίας να ενταχθεί μόνιμα και σταθερά και καλοπληρωμένα στο δυναμικό του Οργανισμού.

'Αλλωστε, οι τελευταίοι μήνες έδειξαν για μια φορά ακόμα, και στους πιο αισιόδοξους και καλόβουλους, ότι η ελαστική σχέση εργασίας δεν είναι “προνόμιο” που σου επιτρέπει να αλλάζεις δουλειές και ενδιαφέροντα, να αποκτάς εμπειρίες, να πληρώνεσαι καλά και άλλες νεωτερικές βλακείες: είναι καθεστώς ομηρίας, δε σου επιτρέπει να κάνεις ένα σχεδιασμό για τη ζωή σου, να εκπαιδευτείς, ούτε καν ν'αρρωστήσεις, - και σε υποχρεώνει να ακολουθείς τις φαεινές ιδέες του κάθε υπουργού (όπως οι εργαζόμενοι στο ΨΝΑ που δεν μπορούν, σε αντίθεση με τους μόνιμους συναδέλφους τους να επιλέξουν), να βάζεις πλάτη σε κάθε εγχείρημα όχι γιατί συμφωνείς αλλά γιατί πρέπει να δείξεις καλή διαγωγή κοκ

Ποιές θεραπευτικές υπηρεσίες θα προσφέρει ο ΕΟΠΑΕ;

Κανείς δεν ξέρει – και θα μας επιτρέψετε, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι “όλα θα συνεχίσουν όπως πριν, αλλά με καλύτερη διασύνδεση” - να διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας.

Οι ανάγκες είναι δεδομένες. Από τα στοιχεία που δημοσιεύονται προκύπτουν: μεγαλη μείωση της συγκράτησης στα προγράμματα υποκατάστασης, νέες ουσίες, υψηλά παραμένουν οι θάνατοι εντός κι εκτός μονάδων, υψηλά παραμένουν οι νέες μολύνσεις από HIV ενώ πλήθος εξαρτημένων HIV(+) παραμένουν εκτός προγραμμάτων. Και όχι, δεν φταίνε μόνον οι “περιστρεφόμενες πόρτες” και το ότι “ο πληθυσμός γηράσκει”. Όλο και κάτι θα μπορούσε να κάνει ο ΟΚΑΝΑ – η δουλειά του είναι.

(Να κανουμε και μια επικοδομητική πρόταση; Να πούμε ότι “τα ναρκωτικά σκοτώνουν” και να σταματήσει η γκρίνια;)

Ας μην πούμε για τους άλλους. Ας δούμε όμως την “προίκα” που φέρνει ο ΟΚΑΝΑ στο νέο φορέα, τις μονάδες του (μας): Η κατάσταση στις ΜΟΘΕ επιδεινώνεται περαιτέρω. Πολλοί συνάδελφοι παραιτούνται (πολλοί γιατροί, πολλοί εργαζόμενοι στις “ναυαρχίδες” του Οργανισμού, τους ξενώνες και το ΧΕΧ – οπότε, και πάλι, υπάρχουν μονάδες χωρίς ή με ένα τρίτο ή με μισό γιατρό, ενώ το ΧΕΧ έφτασε να λειτουργεί με το μισό προσωπικό. Κι άλλη μονάδα έκλεισε – και βέβαια, ψιθυρίζεται ότι θα κλείσουν κι άλλες (με ποιά κριτήρια άραγε επιλέγεται ποιά μονάδα θα κλείσει;).

Ειπώθηκε στο ΔΣ τις προάλλες ότι “οι συνάδελφοι παραιτούνται γιατί βρίσκουν καλύτερες, μόνιμες θέσεις” – οπότε φταίει το υπουργείο που δε μας δίνει τις θέσεις ΙΔΑΧ που έχουμε ζητήσει.

Ναι, φταίει κι αυτό. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία δεν φεύγει επειδή “βρήκε καλύτερα” αλλά επειδή δεν μπορεί άλλο. Επειδή οι εργαζόμενοι περιφέρονται από δομή σε δομή για να “βουλώνουν τρύπες”. Επειδή μας δουλεύουν για τις θέσεις ΙΔΑΧ / την υπαγωγή στο ειδικό μισθολόγιο / την επέκταση του ανθυγιεινού κοκ. Επειδή οι εργαζόμενοι υποχρεώνονται να λειτουργούν σαν σάκοι του μποξ κι από τις δύο μεριές (διοίκηση και εξαρτημένους). Επειδή το βρισίδι, οι απειλές και οι φωνές είναι πλέον “ψωμοτύρι”

Αναγκαία παρένθεση: όχι, δε συνέβαιναν πάντα αυτά σε τέτοιο βαθμό, ούτε είναι “η φύση της εξάρτησης”, ούτε λέμε πως “έτσι φέρονται οι εξάρτημένοι”. Έτσι μπορεί να φερθεί ένας άνθρωπος για πολλόυς λόγους: επειδή έχει ψυχιατρικό πρόβλημα και δεν υπάρχει γιατρός να τον παρακολουθεί, επειδή έχει πιεί κάτι καινούργιο και απρόβλεπτο, επειδή το πλαίσιο πολλών δομών είναι το μη-πλαίσιο “Έλα μωρέ! Καμμένος είναι, τι ψάχνεις;” Τα περισσότερα από τα παραπάνω, προλαμβάνονται – με επαρκή στελέχωση, εκπαίδευση, εποπτεία.

Επειδή σε πολλές μονάδες δεν υπάρχει φύλαξη. Η νέα καθόλα νόμιμη εταιρεία φύλαξης δεν αποδείχθηκε καθόλου νόμιμη απέναντι στους εργαζόμενούς της: συστηματικά δεν πληρώνει τα δεδουλευμένα, αργεί μήνες το επίδομα άδειας, δεν δικαιολογεί αναρρωτικές άδειες πχ λόγω μόλυνσης με covid, δεν δίνει ούτε κανονικές άδειες. Το αποτέλεσμα, προφανώς, είναι ότι όποιος μπορεί παραιτείται και πως στις μονάδες κάθε λίγες μέρες έρχονται διαφορετικοί φύλακες, στις καλύτερες περιπτώσεις ανεκπαίδευτοι και ανεπαρκείς.

(Να κι άλλη δουλεια για ένα σωματείο εργαζομένων: Να ασχοληθεί με τις συνθήκες εργασίας των συναδέλφων – κι ας μην είναι μέλη. Αλλιώς, μπορεί πάντα να ασχοληθεί με την ασφάλεια των μελών του – η οποία, όσο να πεις, αν μπει κάποιος οπλοφορώντας στη μονάδα ενώ ο φύλακας ροχαλίζει στην πόρτα, θα τεθεί σε κίνδυνο...)

Επειδή οποιαδήποτε εκφρασμένη ανησυχία, σκέψη, πρόταση αντιμετωπίζεται ως “αντίσταση στην αλλαγή” ή οκνηρία.

Επειδή η απάντηση (αυτή που ακούγεται, τουλάχιστον) της διοίκησης σε όλα αυτά είναι οι έφοδοι για το ωράριο.

Να τελειώνουμε και μ' αυτό κάποτε. Ναι, βέβαια δουλεύουμε οκτάωρο. Ναι, φυσικά η κάθε διοίκηση έχει δικαίωμα να κάνει ελέγχους για το αν τηρείται το ωράριο. Όμως,

• όταν οι έλεγχοι και οι μη έλεγχοι όπως και οι κυρώσεις είναι επιλεκτικοί (όλοι, της διοίκησης συμπεριλαμβανομένης, ξέρουν ποιοί είναι “ασυνεπείς” επειδή δουλεύουν 8:45 – 15:00 και ποιοί εμφανίζονται μετά τις 11:00 – ή τις 12:00 ή μία στο τόσο αλλά είναι βολικοί και “φιλικοί”),

• όταν γίνονται στη λήξη του ωραρίου, οπότε δίνουν μόνο μία πληροφορία: ποιοί δεν κάθονται ως αργά. Ενώ πχ στις 11:00 θα μπορούσε κανείς να συζητήσει με τους εργαζόμενους, να δει το φύλακα, να δει εάν επαρκεί ο χώρος για την ομαλή λειτουργία, να συζητήσει με τους ασθενείς κοκ

ε, τότε γεννιούνται αμφιβολίες (όχι, ξαναλέμε, για τη νομιμότητα) αλλά για τους σκοπούς των επιτόπιων ελέγχων.

Και η δουλειά ενός σωματείου εργαζομένων δεν είναι να προτείνει μικρές ποινές αντί για μεγαλύτερες (το ακούσαμε κι αυτό, δε θέλουμε να το πιστέψουμε γιατί παραμένουμε καλόβολοι) αλλά να αναδείξει τα παραπάνω.

Εν κατακλείδι:

Θα πρέπει (υποτίθεται ότι το αποφάσισε το ΔΣ) να γίνουν παντού συνελεύσεις για το πώς διεκδικούμε να μη χαθούν θέσεις εργασίας – να δουλεύουμε με όρους αξιοπρεπείς και ασφαλείς – να μπορούμε να κάνουμε τη δουλειά μας , να παρέχουμε καλής ποιότητας θεραπεία στους εξαρτημένους,

Θα πρέπει επίσης να συζητήσουμε με τους συναδέλφους των άλλων φορέων πώς θα προχωρήσουμε σ' ένα νέο σωματείο αγωνιστικό που θα τους περιλαμβάνει όλους (ένα νέο σωματείο που να κρατήσει και να ανανεώσει τα ριζοσπαστικά στοιχεία του καταστατικού μας και να πετάξει την παθογένεια της λειτουργίας μας, θα ευχόμασταν – αν πιστεύαμε στις ευχές. Δεν πιστεύουμε, αλλά είναι στα χέρια μας – εμείς είμαστε ο Σύλλογος, όχι μόνο το νόμιμα εκλεγμένο προεδρείο).

Θα είμαστε εκεί – και θα απαιτήσουμε να κάνει ο σύλλογος (όλοι εμείς και το ΔΣ) τη δουλειά του.

Last but not least: Συνεπείς στην αρχή της εναλλαγής των εκπροσώπων, σας ενημερώνουμε ότι πλέον εκπρόσωπος της ΑΡΣΥ στο ΔΣ θα είναι ο Στέφανος Τσιμπουρλάς (νοσηλευτής στην Αθήνα, ΟΑΕΔ).

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 23.07.24 ή ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ (ΤΗΣ ΔΙΑΛΥΣΗΣ) ΤΗΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ. ΤΑ ΔΥΣΟΙΩΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΝΟΣ (ούτως ή άλλως) ΔΥΣΤΟΠΙΚΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

1.Το νομοσχέδιο μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης - και παρά τις αντιρρήσεις και αντιδράσεις όλων (σχεδόν) των κομμάτων, θεσμικών φορέων, της τοπικής αυτοδιοίκησης, εργαζομένων, οργανώσεων, πρωτοβουλιών και πάσης φύσεως συλλογικοτήτων τόσο εργαζομένων όσο και ληπτών υπηρεσιών – κατατέθηκε, νύχτα και κατακαλόκαιρο, στη Βουλή για ψήφιση. Θα ψηφιστεί ως έχει. Μας είπε ο υφυπουργός, με την χαρακτηριστική του λεπτότητα, “θα το ψηφίσουμε. Η συζήτηση είναι για να δείξουμε ότι προσπαθούμε να πείσουμε την αντιπολίτευση”.

2. Το νομοσχέδιο είναι κακό. Τόσο για τις ψυχιατρικές κλινικές όσο και για την εξάρτηση δημιουργεί ένα τσουβάλι όπου, με πρόσχημα την «καλύτερη δρομολόγηση» δημιουργεί τη χειρότερη δυνατή εκδοχή του δημοσίου ενώ, ταυτόχρονα, δημιουργεί όχι μόνο το κίνητρο αλλά και τις προϋποθέσεις για το κέρδος των ιδιωτών. Ο υφυπουργός δεν άφησε σκοτεινά σημεία «ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορούμε να τους κλείσουμε την πόρτα. Έτσι και με την παιδεία – εμείς πήγαμε απλώς να νοικοκυρέψουμε τα Πανεπιστήμια και –τσουπ!- εμφανίστηκαν τα κολλέγια».

Αν τους αφήσουμε να το εφαρμόσουν, θα φανεί. Ίσως πιο σύντομα απ’ ότι υποθέτουν κι οι πιο απαισιόδοξοι.

3. Οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ ενδιαφέρθηκαν, συζήτησαν, ανησύχησαν. Δεν «χαιρέτησαν με ενθουσιασμό» τον νέο νόμο, όπως η διοίκηση και η πλειοψηφία του ΔΣ ήθελαν να εμφανίσουν. Καθόλου. Ενδεικτικά αναφέρουμε το ψήφισμα που έχει συγκεντρώσει πάνω από 1900 υπογραφές σε μια εβδομάδα. Δεν αντέδρασαν μαζικά και στοχευμένα, ούτε είχαν/ είχαμε τα αντανακλαστικά να αντιδράσουν κατά αυτού που φαινόταν να είναι η θέση του Συλλόγου. Ας μην ξεχνάμε ότι πολύ μεγάλο ποσοστό των συναδέλφων είναι σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας (μπλοκάκια, επικουρικοί, ΕΣΠΑ, ΟΑΕΔ, συνεργεία), ότι πολλοί είναι νέοι και χωρίς εμπειρία ούτε στην εξάρτηση ούτε στο συνδικαλισμό, ότι πολλοί πιέστηκαν – παραπλανήθηκαν κοκ.

Χάσαμε την πρώτη μάχη, αλλά θα υπάρξουν πολλές ακόμα ευκαιρίες να γνωριστούμε, να μάθουμε ο ένας από την άλλη, να παλέψουμε μαζί.

4.Ο υφυπουργός, παρουσία του προέδρου του ΟΚΑΝΑ, αποκάλυψε (;) μάλλον ό,τι είχε χρησιμοποιηθεί ως υπόσχεση για να παραπλανηθούν οι εργαζόμενοι: Τη μετατροπή των σχέσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου – «δε γίνεται. Βρήκα τρία εκατομμυριάκια για δύο χρόνια, μετά βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει πώς θα κάνετε (;!) τις προσλήψεις», τα αχρεωστήτως καταβληθέντα – «το είχα ετοιμάσει, αλλά μου το κόψανε», την υπαγωγή των γιατρών στο ειδικό ιατρικό μισθολόγιο – «γάμησέ με! Μου το κόψανε».

Εν κατακλείδι «Παιδιά, αν εσάς σας επηρεάζουν αυτά μία φορά, εμένα μ’επηρεάζουν δέκα. Χάνω ψήφους». Εξαιρετικά. Οι ψήφοι του κου υφυπουργού είναι δέκα φορές σημαντικότεροι από τη δουλειά, το μισθό των εργαζομένων, τη θεραπεία των εξαρτημένων. Να τον χαίρονται οι ψηφοφόροι του!

5. Η πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου έκλεψε, συνειδητά και μεθοδευμένα, τη συναίνεση όλων μας: αρνήθηκαν να προκηρύξουν συνέλευση για μήνες ενώ το σύμπαν (της εξάρτησης) βοούσε, αρνήθηκαν να προκηρύξουν συνέλευση ακόμα και τώρα με πρόσχημα ότι «δεν ξέρουμε το τελικό κείμενο», βάφτισαν αποφασιστικής σημασίας τη συνέλευση όπου συμμετείχαν 19 τοπικοί σύμβουλοι / μίλησαν ελάχιστοι / κάποιοι (τουλάχιστον οι σύμβουλοι Αθήνας και Θεσσαλονίκης) εκπροσωπούσαν μόνον τους εαυτούς τους και όχι τις συνελεύσεις, δήλωσαν στην Αθήνα πως «η συνέλευση είναι τοπική» και πως «είναι για να συζητήσουμε, έτσι κι αλλιώς υπάρχει ήδη απόφαση του σώματος που στηρίζει την πλειοψηφία» υπονομεύοντας, εξ αρχής, την προσπάθεια να γίνει ουσιαστική συζήτηση και να ληφθούν αποφάσεις. Κρίμα. Η τελευταία δράση ενός συλλόγου που έδωσε και κέρδισε σημαντικές μάχες στην πορεία της ιστορίας του χρωματίστηκε από τη ντροπή του ξεπουλήματος κάποιων.

6. fun fact για όσους είχαν την υπομονή να διαβάσουν ως εδώ. Είπαμε αρχικά να μη σχολιάσουμε την ανακοίνωση του συλλόγου, σεβόμενοι την ιστορία του και μ’ένα αίσθημα ντροπής (όχι για το ότι μας «ξεσκέπασε», φυσικά – αλλά για τους συντάκτες). Αλλά δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε ότι οι συντάκτες της ανακοίνωσης, εκτός από το ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι, αφού δεν έπιασε το αφήγημα των ενθουσιασμένων εργαζόμενων, καλύτερα να σιωπήσουν , επιπλέον

- δεν ξέρουν να μετράνε (ούτε οι 19 τοπικοί σύμβουλοι, ούτε οι καμιά 20αριά έναντι 11 ψήφων είναι «συντριπτική πλειοψηφία»)

- ούτε να γράφουν (οπότε χρησιμοποιούν πομπώδεις επιθετικούς προσδιορισμούς που πιθανώς δεν ξέρουν τι σημαίνουν, trendy όρους όπως «τοξικός» που ταιριάζουν σε στήλες για σχέσεις αλλά όχι σε κείμενο που απευθύνεται σε λειτουργούς ψυχικής υγείας και κάνουν κακή χρήση των εισαγωγικών – όταν η θεραπεία ονοματίζεται «θεραπεία», υπάρχει θέμα).

Δεν ξέρουμε τι τους έχουν τάξει (θα φανεί σύντομα) – αλλά ελπίζουμε να μην τους βάλουν να γράψουν έκθεση για να το αποκτήσουν. Γιατί τότε τζάμπα θα μας έχουν πουλήσει.

ΑΥΡΙΟ ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ και ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 7:30μμ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ή ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΕΤΕ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΕ 3 ΑΠΛΑ ΒΗΜΑΤΑ

Έστω ότι έχετε αναλάβει (για λόγους που δεν είναι της παρούσης) να δείξετε ότι ένα σωματείο εργαζομένων συμφωνεί με ένα νέο νόμο. Όμως ψυχανεμίζεστε ότι το σωματείο δε συμφωνεί στην πραγματικότητα, διότι

- σε ψήφισμα που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο σε δύο μέρες έχουν μαζευτεί πάνω από 800 υπογραφές

- στις τελευταίες συνελεύσεις που έγιναν στις δύο μεγάλες πόλεις όχι απλώς χάσατε τις συνελεύσεις αλλά ακούσατε και τα "εξ αμαξης"

- ε, δε βοηθάει ούτε η περιρρεουσα ατμόσφαιρα στον Οργανισμό σας όπου τίποτα δεν αλλάζει προς το καλύτερο 

- ούτε το νομοσχέδιο είναι εύκολο να το καταπιεί κανείς,  μια που - εκτός των υπολοίπων- διαλύει και τον Οργανισμό όπου εργάζεστε

- και δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος/ σχετικός ή άσχετος με το χώρο να πει μία καλή κουβέντα για το νόμο (και πόσους να βγάλεις τρελούς/ άσχετους/ "πληρωμένους";).

Κουράγιο, αγαπητοί. Υπάρχουν λύσεις:

1. Κατ' αρχήν αποφεύγετε να προκυρήξετε συνέλευση, εξηγώντας οτι το νομοσχέδιο δεν είναι στην τελικη του μορφή οπότε πρέπει να περιμένουμε.  Όσο χρειαστεί. Εξάλλου και κατά τη διαδικασία της συζήτησης στη Βουλή υπάρχουν τροπολογίες.  Μήπως να περιμένουμε την εφαρμογή για να είμαστε σίγουροι;

2. Εαν αυτό δεν πετύχει, περνάτε στο επόμενο βήμα; φροντίζετε να ζητήσετε ραντεβού με τον υφυπουργό γρήγορα. Για τη διαβούλευση,  πριν αποφασιστεί από συνελεύσεις ότι συμμετέχουμε στη διαβούλευση. 

3. Στη συνέχεια καλείτε σε συνάντηση τους τοπικούς συμβούλους και ανακοινώνετε, στο τέλος της συνάντησης,  ότι οι τοπικοί σύμβουλοι μεταφέρουν τις απόψεις όλων και ότι η συνέλευση που θα γίνει στην Αθήνα αργότερα δεν είναι παρά μία ακόμα τοπική συνέλευση που δεν μπορεί να αποφασίζει για όλους.  Όπως η συνέλευση σε οποιαδήποτε πόλη με 3- 4 μέλη του συλλόγου. 

4. Mission accomplished 

Εάν σας ενοχλεί η ελαφρότητα του κειμένου, συγγνώμη. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε πιο “βαρείς” όρους και να χαρακτηρίσουμε πραξικοπηματικές τις πράξεις της πλειοψηφίας. Ο όρος “πραξικόπημα” ταιριάζει σε τραγωδίες που έχουν στοιχίσει στη χώρα μας πολλές ζωές, τεράστια κοινωνική οπισθοδρομηση, τη διαίρεση της Κύπρου (μέρα που ναι σημερα) - δεν θεωρούμε σωστό να χρησιμοποιήσουμε ένα τόσο φορτισμένο όρο για καραγκιοζιλικια.

Δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση πως οι συνάδελφοι τοπικοί σύμβουλοι από την περιφέρεια είναι καραγκιόζηδες. Όμως τους κορόιδεψαν. Τους έβαλαν να παραστούν σε μια σύσκεψη για να συμφωνήσουν, χωρίς να γίνει συζήτηση, χωρίς να έχουν την ευκαιρία να ακούσουν και να καταλάβουν τις άλλες απόψεις.   Όσο για τους τοπικούς συμβούλους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης,  απορούμε πώς προεξόφλησαν ότι αν γινει συνέλευση θα συμφωνήσουν όλοι με την άποψη τους.

Όσο για τη συνάντηση που ακολούθησε με τον υφυπουργό Υγείας, δεν έχουμε να πούμε και πολλά. ΄Δεν ΄”έβγαλε” καμία είδηση – εκτός από την επισήμανση ότι “είμαστε στην Ευρώπη, οπότε όσο κι αν εμείς δε θέλουμε τους ιδιώτες, δεν μπορούμε να πούμε όχι εάν θέλουν να έρθουν – όπως έγινε στα Πανεπιστήμια με τα κολέγια.”. Ο νόμος περιμένουν να ψηφιστεί άμεσα, πριν κλείσει η Βουλή, και να εφαρμοστεί από 1/1/25. Κατά τα άλλα,. “Είναι στενάχωρα τα σχόλια στη διαβούλευση και το ότι δεν εκτιμώνται τα μεγάλα βήματα που γίνονται, δηλ η Σωματική Αποτοξίνωση και το Επιστημονικό Συμβούλιο”.

Θα σημειώσουμε, για να είμαστε δίκαιοι, ότι ο πρόεδρος του Συλλόγου ήταν εξαιρετικά προσεκτικός στο να μεταφέρει “τις ανησυχίες μας” για το προσωπικό, τη διατήρηση της πολυμορφίας των προγραμμάτων και τη διείσδυση των ιδιωτών στο σύστημα – μικρή σχέση με αυτά που, δύο ώρες πριν, διατυμπάνιζε για τη συμφωνία “μας” με το νόμο. Τέλος, θα επισημάνουμε την - τουλάχιστον πρωτότυπη - παρουσία του Προέδρου του ΟΚΑΝΑ, μαζί με το ΔΣ του Συλλόγου, στη συνάντηση.

Μάλλον δεν εκτιμάται πολύ η συναίνεση “του μεγαλύτερου συλλόγου εργαζομένων στο χώρο”. Λογικό, βέβαια. Η συναίνεση του 6ου στους 10 είναι κομβική – ενώ του μόνου στους 10 φαίνεται λίγο “κάπως”...Κρίμα τη φασαρία και τον κόπο...

Να τους δώσουμε την απάντηση που τους αξίζει την Τετάρτη στη συνέλευση της Αθήνας!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Υποστηρίζουμε τη συλλογή υπογραφών για την απόσυρση του νομοσχεδίου Βαρτζόπουλου, διατηρώντας τις διαφωνίες ως προς ορισμένα σημεία του σκεπτικού. Αυτή τη στιγμή αυτό που προέχει είναι να σταματήσουμε την επίθεση που δέχεται ο χώρος της ψυχικής υγείας στο σύνολο του. Μπορείτε να υπογράψετε στον παρακάτω σύνδεσμο:

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ - Αίτηση Online (openpetition.eu)

Αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση του ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ψ.Ν.Α, που περιλαμβάνει και τις σχετικές κινητοποιήσεις

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2024

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΨΝΑ ΔΑΦΝΙ

Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων, σε συνέχεια των πολύμορφων δράσεων και κινητοποιήσεων τους προηγούμενους μήνες από κοινού με σωματεία και φορείς στην ψυχική υγεία και την απεξάρτηση, χαιρετίζει τη μεγαλειώδη συμμετοχή, πάνω από 150 ομοσπονδιών, σωματείων και φορέων στην πλατιά πανελλαδική σύσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στο Ψ.Ν.Α ΔΑΦΝΙ. Όλοι μαζί ενώσαμε τις φωνές μας σε ένα βασικό αίτημα: την απόσυρση εδώ και τώρα του σχεδίου νόμου «για την ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης», που έφερε μέσα στο κατακαλόκαιρο η κυβέρνηση και το υπουργείο υγείας και βάζει ταφόπλακα στα θεμέλια των δημόσιων δομών σε ψυχική υγεία και απεξάρτηση.

Στόχος τους η κατάργηση των οργανισμών των Ειδικών Ψυχιατρικών Νοσοκοµείων Ψ.Ν.Α και Ψ.Ν.Θ και η μεταφορά τους σε ένα Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας για να δοθεί ακόµα περισσότερος χώρος σε ΜΚΟ, ΑΜΚΕ και στις Ιδιωτικές Κλινικές με χρηματοδότηση απο το ταμείο ανάκαμψης, με τα αποτελέσματα στη λειτουργία τους ήδη να είναι γνωστά, αφού έχουν ημερομηνία λήξης,  αλλά  και το λουκέτο σε ΚΕΘΕΑ, 18 ΑΝΩ,  ΑΡΓΩ, ΙΑΝΟΣ, ΔΙΑΠΛΟΥΣ, δηλαδή σε δηµόσια και δωρεάν «στεγνά» θεραπευτικά προγράµµατα, που έχουν αφήσει, δεκαετίες τώρα, το δικό τους αποτύπωμα στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων. Στόχος τους η δημιουργία ενός ΝΠΙΔ, τον ονομαζόμενο ΕΟΠΑΕ (Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετωπίσης Εξαρτήσεων), με ότι αυτό συνεπάγεται για τους εξαρτημένους και τις οικογένειές τους και για τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Μέσα απο τη σύσκεψη και μετά από πληθώρα παρεμβάσεων εκπροσώπων φορέων, σωματείων και ομοσπονδιών, καταλήξαμε στα πρώτα βήματα συντονισμού και κοινής πάλης όλων.

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους επιστήμονες στον χώρο της ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης, τους ψυχικά πάσχοντες, τους θεραπευόμενους στο χώρο των εξαρτήσεων και τις οικογένειές τους, την νεολαία και συνολικά τον λαό να στείλουμε μήνυμα καταδίκης αυτού του σχεδίου νόμου – έκτρωμα, στηρίζοντας τις πρωτοβουλίες όλων των φορέων και των σωματείων:

Ø  Παρασκευή 12/7/2024 συμμετοχή στην κινητοποίηση του Ενιαίου Συλλόγου Εργαζομένων ΨΝΑ, στην Πύλη του Νοσοκομείου στις 8.00 π.μ., με στάση εργασίας σε όλη την πρωινή βάρδια 7π.μ – 3μ.μ.

Ø  Κυριακή 14/7/2024 7μ.μ συμμετοχή στη Γενική Συνέλευση του ΚΕΘΕΑ, που θα πραγματοποιηθεί στο ΠΑ.ΔΑ.

Ø  Δευτέρα 15/7/2024 συμμετέχουμε και στηρίζουμε την  καθιστική διαμαρτυρία στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ, 7 – 10 μ.μ., πρωτοβουλία του Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Έργου του 18 ΑΝΩ.

Ø  Τρίτη 16/7/2024 συμμετοχή στην 24ωρη απεργία, με συγκέντρωση στις 11π.μ μπροστά στο Υπουργείο Υγείας, απεργία που έχουν πάρει αποφάσεις και η ΕΙΝΑΠ και η ΟΕΝΓΕ. Καλούμε την ΠΟΕΔΗΝ να καλύψει με απόφαση για  24ωρη απεργιακή κινητοποίηση, για να διευκολύνει τη συμμετοχή σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας και αναμένουμε και απόφαση απο το ΕΚΑ για συμμετοχή στην απεργία. Το σχέδιο νόμου αφορά όλο το λαό!

Ø  Τετάρτη 17/7/2024 και ώρα 8μ.μ., συμμετέχουμε και στηρίζουμε την πρωτοβουλία του Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Έργου του 18 ΑΝΩ με συγκέντρωση στην πλατεία Ασωμάτων στο Θησείο, και ΣΥΝΑΥΛΙΑ στις 9μ.μ με αγαπημένους καλλιτέχνες.

Με νέες αποφάσεις τα Δ.Σ. των ομοσπονδιών, σωματείων και φορέων, μέσα από Γενικές Συνελεύσεις, κλιμακώνουμε και συντονίζουμε τα βήματά μας, με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις και πολύμορφες δράσεις, με στόχο να μη κατατεθεί και ψηφιστεί το σχέδιο νόμου -  έκτρωμα. Απαιτούμε την πλήρη απόσυρσή του, αφού είναι ήδη καταδικαστέο στη διαβούλευση και στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας!

ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΧΙ «ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ»

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ!

Τέλος αναδημοσιεύουμε το Κάλεσμα σε Συνέντευξη τύπου για την                        Πέμπτη 18 Ιουλίου των σωματείων του χώρου (πλην Λακεδαιμονίων)

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

Οι υπογραφόμενοι Σύλλογοι, Σωματεία και Φορείς, καλούν όλα τα ΜΜΕ να παρευρεθούν στη Συνέντευξη Τύπου που διοργανώνουν την Πέμπτη, 18 Ιουλίου στις 12μ. στην αίθουσα «Γεώργιος Καράντζας» του Μεγάρου της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20, Αθήνα, 1^ος όροφος, 

όπου θα αναλυθούν οι επιπτώσεις του σχεδίου νόμου «Ολοκλήρωση της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης», για τους λήπτες υπηρεσιών, τους εργαζόμενους των δομών και όλη την κοινωνία.

Με το παρόν σας ζητάμε επίσης, να μας παραχωρήσετε τις επόμενες μέρες βήμα για συνεντεύξεις και παρεμβάσεις εκπροσώπων μας στα μέσα ενημέρωσης όπου εργάζεστε ώστε να ακουστούν οι συλλογικές αποφάσεις όλων των φορέων που απορρίπτουν το νομοσχέδιο ως απαράδεκτο.

Οι Σύλλογοι / Σωματεία / Φορείς :	Για την επικοινωνία :
1) Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ (Δαφνί)	sylogosdafni@gmail.com
2) Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ	unionkethea@gmail.com
3) Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογένειας ΚΕΘΕΑ	osokethea@yahoo.com
4) Σωματείο Εργαζομένων Κέντρων Πρόληψης	prolipsiworkers@gmail.com
5) Σωματείο υποστήριξης του κοινωνικού και επιστημονικού έργου του 18 Άνω	draseis18ano@gmail.com
6) Εθνικό Συμβούλιο κατά των Ναρκωτικών	esyn.grammateia@gmail.com

 

«ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΧΙ “ΠΑΜΕ ΚΙ ΟΠΟΥ ΒΓΕΙ” – ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ!

 

Αθήνα, 11.07.2024

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ

 ...μέχρι την Τετάρτη που θα κάνουμε συνέλευση, η θέση μας είναι δίπλα στους υπόλοιπους εργαζόμενους. Και μετά, και πάντοτε.

Πολύ μεγάλη μαζικότητα είχε η χθεσινή σύσκεψη σωματείων και πρωτοβουλιών στο ΨΝΑ - παρακάτω  η ανακοίνωση του σωματείου (αν αναρωτιέστε γιατί δεν αναφέρεται ο ΟΚΑΝΑ - μα γιατί δεν ήταν εκεί, Παρά τις προσπάθειες μας στο ΔΣ και την παρουσία εργαζομένων από μας, ο Σύλλογος δεν συμμετείχε).

https://sylogosdafni.blogspot.com/2024/07/blog-post.html

Αύριο Παρασκευή προγραμματίστηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο ΨΝΑ και στο Αγία Όλγα

https://www.902.gr/eidisi/ygeia/368893/agonistiki-ypodohi-ston-ypoyrgo-ygeias-tin-paraskeyi-12-ioyli

Εδώ συγκεντρωμένες κάποιες εκδηλώσεις 

https://syntonismospsy.blogspot.com/2024/07/blog-post_11.html

Όλοι (πλην ημών) συμμετέχουν στην απεργία που κύρηξαν οι νοσοκομειακοί γιατροί την Τρίτη 16/7. Κατά πάσα πιθανότητα, την απεργία θα καλύψει το ΕΚΑ οπότε θα ισχύσει και για μας.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=972116124711883&set=a.552462943343872

https://www.einap.gr/

Και μια ανάλυση που συνδέει τα επιχειρούμενα στην ψυχική υγεία με τα αντίστοιχα στο ΕΣΥ

https://arsigr.blogspot.com/2024/07/blog-post.html?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR1D-h2aSZv2g3IKGqIpwqGw7EC4B5UKdHgS7_5g6ab7Z0uOv1H7CsGm3cQ_aem_cRYBX7d1GHNH11aabOmq-A

ΥΓ Χρήσιμη υπενθύμιση προς αυτούς που βαυκαλίζονται ότι "έχουν" το μεγαλύτερο συλλογο εργαζομένων στο χώρο και αναμένουν να κεφαλαιοποιήσουν τη συναίνεση του συλλόγου "τους": Κατά πρώτον, ο μέσος σύλλογος εργαζομένων ενός μέσου νοσοκομείου (από τα δεκάδες που κινητοποιούνται) έχει περισσότερα μέλη από μας - οπότε, μάλλον δεν θα εκτιμηθεί ιδιαίτερα η προσφορά τους.

Κατά δεύτερον και σημαντικότερο - ποιός στην ευχή τους είπε ότι εμείς, οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ, συμφωνούμε;  Τόσο σίγουροι είναι ότι δε μας νοιάζει  ή ότι δεν καταλαβαίνουμε;

Όλοι στο δρόμο - Όλοι στην απεργία την Τρίτη 16/7 και στη Συνέλευση στην Αθήνα την Τετάρτη 17/7. 

Η μόνη μάχη "από χέρι" χαμένη είναι αυτή που δεν δίνεται.

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 09.07.24: Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΟΣΟ ΟΙ ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ

• Γιατί οι ελέφαντες βάφουν κόκκινα τα νύχια τους;

• εεεε...

• Για να κρύβονται πίσω από τις παπαρούνες

• Μα έχεις δει ποτέ ελέφαντα πίσω από παπαρούνα;

• Είδες τι καλά που κρύβεται;

Επειδή μάλλον δε θα το θυμάστε, η απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου μας για το νόμο της «Ολοκλήρωσης της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης» (ο Θεός να την κάνει!) ήταν πως είμαστε γενικά σύμφωνοι με το να υπάρξει ενιαίος φορέας αλλά, για να έχουμε σοβαρά άποψη (επειδή είμαστε σοβαροί άνθρωποι) θα πρέπει να περιμένουμε το τελικό κείμενο γιατί «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες». Μόλις κυκλοφορήσει το τελικό κείμενο, θα γίνουν συνελεύσεις και θα αποφασίσουμε τι στάση θα κρατήσουμε.

Από τότε κύλησε πολύ νερό στ’αυλάκι. Εκτός ΟΚΑΝΑ έγιναν κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις, διαμαρτυρίες – από «μη σοβαρούς»(;) που υπέθεσαν ότι πρέπει να τοποθετηθούν πάνω στο αρχικό κείμενο και να μην περιμένουν. Εντός ΟΚΑΝΑ έγιναν σημεία και τέρατα, αποφασίστηκε κινητοποίηση καταγγελίας του εργασιακού εκφοβισμού που δεν έγινε, συνεχίστηκαν τα επεισόδια εργασιακού εκφοβισμού, κόπηκαν κι άλλα εργασιακά κεκτημένα, κάναμε συνελεύσεις για τη Συλλογική Σύμβαση, ξεκίνησε σε κλίμα γενικευμένης ευφορίας (άσχετης από το κλίμα και τις αποφάσεις της συνέλευσης της Αθήνας) η συζήτηση για τη Συλλογική Σύμβαση – όλα αυτά όπως πρέπει, τακτικά και νοικοκυρεμένα, αλλά πάντα υπό την αίρεση του «τι συζητάμε τώρα; Αφού αύριο- μεθαύριο καταργείται ο Οργανισμός και πάμε στον ενιαίο φορέα».

Κι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου και βγήκε σε δημόσια διαβούλευση το κείμενο για τον ενιαίο φορέα. Το οποίο – οποία έκπληξις! – είναι ουσιαστικά ίδιο με τα προηγούμενα – εκτός από το ότι δεν καταργεί ρητά τα Κέντρα Πρόληψης (κάτι θα ήξεραν οι «ασόβαροι» που κίνησαν Γη και Ουρανό για να σώσουν τη δουλειά τους) και ότι δεν αναφέρει ρητά ως πρόεδρο του ΕΟΠΑΕ τον τωρινό πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ.

Για να δούμε, λοιπόν, κρύβεται ο διάβολος στις λεπτομέρειες; (μάλλον όσο καλά κρύβονται οι ελέφαντες πίσω από τις παπαρούνες ).

Κάποιες επισημάνσεις επί της αρχής:

Ι. Νομοσχέδιο που επηρεάζει σημαντικές πτυχές ενός σύνθετου θέματος, που αφορά τόσο την υγεία χιλιάδων ανθρώπων όσο και τη δημόσια υγεία θα όφειλε η Κυβέρνηση να το συζητήσει με τους αρμόδιους φορείς, να το δημοσιοποιήσει ώστε να γίνει ανοιχτή συζήτηση αντί να διασπείρει σχέδια που “μπορεί να μοιάζουν – μπορεί και όχι” με το τελικό νομοσχέδιο και να μην προσπαθεί να τα ψηφίσει άρον άρον στα θερινά τμήματα της Βουλής.

ΙΙ.Τόσο ο δημόσιος (τηλεοπτικός και ιντερνετικός) λόγος όσο και η αριστερή κριτική ασχολήθηκαν σε μεγάλο βαθμό εδώ και χρόνια με το δίπολο απεξάρτηση vs μείωση βλάβης. Τώρα (θα έπρεπε να) είναι σαφές πως το πραγματικό ερώτημα είναι δημόσια προγράμματα ή ιδιώτες; ή, ακόμα χειρότερα, δράσεις που αποσκοπούν στην προστασία και βελτίωση της υγείας ή στην αύξηση του κέρδους;

ΙΙΙ. Δεν πρέπει να φοβόμαστε να μιλάμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο (δεν κρύβεται ο άτιμος): Ο ΟΚΑΝΑ είναι βαριά άρρωστος. Όχι μόνον η διοίκηση και οι παρατρεχαμενοι της. Και οι εργαζόμενοι (όχι όλοι, όχι στον ίδιο βαθμό) είναι κουρασμένοι, “μισοκαμμένοι” και κάποτε κάποιοι ικανοί να αναπαράγουν τις παθολογικές συμπεριφορές των χρηστών. Και οι εξαρτημένοι (όχι όλοι, όχι στον ίδιο βαθμό) αναπαράγουν μέσα στο πρόγραμμα τις λογικές και τις συμπεριφορές της πιάτσας. Κι έτσι πολλοί εργαζόμενοι (όχι όλοι, όχι εξίσου) δεν ενδιαφέρονται πλέον για το τι θα γίνει. Ή δεν μπορούν να φανταστούν ότι γίνεται και χειρότερα – άρα, γιατί όχι; Όσο για το μέσο ωφελούμενο των προγραμμάτων, δεν αντιλαμβάνεται τη σχέση που έχουν “οι καυγάδες μας” με την ποιότητα της ζωής και την ασφάλειά του. (Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι, εδώ δε διαφέρουν από τους υπόλοιπους “μέσους ψηφοφόρους”)

Τελικά, τι λέει αυτό το νομοσχέδιο; Είναι καλό για μας;

Όπως έχουμε ξαναγράψει

Αν “εμείς” είμαστε η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ και οι στενοί της φίλοι, μάλλον είναι μια χαρά (τουλάχιστον για όσο στους στενούς φίλους περιλαμβάνεται και ο υφυπουργός υγείας). Εάν “εμείς” είμαστε οι εργαζόμενοι στον ΟΚΑΝΑ και στους άλλους φορείς ή οι εξαρτημένοι, όχι – δεν είναι καθόλου καλό.

Αν θεωρούμε ότι θα ήταν καλό για τους εξαρτημένους ένα σύστημα διασυνδεδεμένων δομών, με πολλά δημόσια , δωρεάν και καλής ποιότητας προγράμματα μέσα σ' ένα φορέα όπου οι εργαζόμενοι θα συμμετέχουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους στη στρατηγική κι όχι μόνο με την “πλάτη” τους στην υλοποίηση - .τότε είμαστε εκτός θέματος.

Η περίληψη του νομοσχεδίου έχει ως εξής:

1. Τα πάντα όλα – από τον Εθνικό Συντονισμό μέχρι τις μικρές περιφερειακές δομές – εντάσσονται σ' ένα ενιαίο τεράστιο γραφειοκρατικό οργανισμό όπου τα πάντα όλα περνάνε από το χέρι του Προέδρου (διορισμένου, πάντα, από το υπουργείο). Υπάρχουν δύο Αντιπρόεδροι, ένα ΔΣ και ένα Επιστημονικό Συμβούλιο αλλά όλοι αυτοί ορίζονται μετά από εισήγηση του Προέδρου, συζητούν πάνω στα θέματα που εισηγείται ο Πρόεδρος και αποφασίζουν μαζί με τον Πρόεδρο. Γενικός Διευθυντής δεν προβλέπεται καν. Ούτε Εθνικός Συντονιστής υπάρχει. Για να μη μπερδευόμαστε, χρέη Εθνικού Συντονιστή ασκεί ο Πρόεδρος.

Και, προφανώς, το πρόβλημα δεν είναι ποιός θα είναι αυτός ο superman. Το πρόβλημα είναι η συγκέντρωση υπερεξουσιών με “απευθείας ανάθεση” σ'έναν μόνο άνθρωπο – που θ' αλλάζει κιόλας κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση. Χωρίς να ελέγχεται από κανέναν, μια που τώρα δεν θα υπάρχει και καμιά άλλη προϊσταμένη αρχή / πρόγραμμα/ κάτι άλλο.

(Να θυμίσουμε εδώ ότι πάγια θέση του συλλόγου δεν είναι το ότι “είμαστε με τον ενιαίο φορέα” όπως διατυμπανίζει ο Πρόεδρός μας αλλά ότι “απαιτούμε να σταματήσει το καθεστώς διορισμού του ΔΣ και του Προέδρου του ΟΚΑΝΑ από το Υπουργείο” ή θα φανούμε πιο γραφικοί κι από τη Σαντορίνη;)

2. Οσον αφορά τις δομές θεραπείας, ο διάβολος δεν κρύβεται καθόλου: Πουθενά δεν γράφεται ότι εξασφαλίζεται η συνέχιση λειτουργίας των διαφορετικών δομών και υπηρεσιών, ο θεραπευτικός πλουραλισμός που αποτελούσε ως τώρα μια χρήσιμη και θεραπευτική “ανορθογραφία” του ελληνικού παραδείγματος, οι ξεχωριστές δράσεις. Ούτε η πολυμορφία των διαφόρων προγραμμάτων, ούτε η ύπαρξη διαφόρων δομών ανά νομό και υγειονομική περιφέρεια, ούτε η επαρκής χρηματοδότηση και στελέχωσή τους. Ποιός θα τα ρυθμίζει αυτά; μα το ΔΣ (δηλαδή ο Πρόεδρος)

• χάριν συντομίας, όπου θα έπρεπε να υπάρχει κάποια διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού, αξιολόγησης, δημιουργίας ή κλεισίματος δομών, ελέγχου κοκ δε θα γράφουμε ποιός το κάνει. Θα συμπληρώνετε νοερά “ο Πρόεδρος” -

Οι καλοπροαίρετοι μπορεί να σκεφτούν πως και τώρα το ίδιο γίνεται. Ο ΟΚΑΝΑ έτσι λειτουργεί, όσο για τον Εθνικό Συντονιστή όποιος γνωρίζει (χωρίς να γκουγκλάρει) τα ονόματα των προηγουμένων κερδίζει τον απεριόριστο θαυμασμό μας. Κακώς – και πάντα επιτρέπεται να ζητάμε από ένα νέο νόμο να είναι καλύτερος από ότι συνέβαινε πριν. Επίσης, η απουσία οποιασδήποτε δικλείδας ασφαλείας κι ελέγχου αναμένεται να πολλαπλασιάσει γεωμετρικά τα προβλήματα, την αυθαιρεσία και την “ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή” στρατηγική μας.

Επίσης οι ίδιοι καλοπροαίρετοι θα αντιτάξουν πως ένας νόμος – πλαίσιο δε μπαίνει σε λεπτομέρειες. Τα επί μέρους θέματα θα αναδυθούν και θα επιλυθούν στην πορεία. Όμως εδώ πρόκειται για ένα “νοικοκύρεμα” (ο Θεός να το κάνει!) μετά από τριανταπέντε χρόνια λειτουργίας των πρώτων δομών. Δεν μπορεί να ξεκινά από το μηδέν κάνοντας ότι αγνοεί, με την αλαζονεία του νέου (ή του ηλιθίου), όλη τη συσσωρευμένη εμπειρία. Διότι δεν πρόκειται περί ηλιθίων αλλά περί αδίστακτων που “αμπαλλάρουν” τη δολοφονική τους πολιτική και την παγερή τους αδιαφορία για τις επιπτώσεις της με τη χαριτωμενιά των βίντεο στο τικ τοκ με γατάκια, σκυλάκια και γελοία καπέλα.

3. Για τους ιδιώτες: Το “άνοιγμα” σε “φυσικά ή νομικά πρόσωπα” που θέλουν να παρέμβουν στο χώρο ενισχύεται με την αντικατάσταση του άρθρου 58 του προηγούμενου νόμου από το άρθρο 54 όπου, ενώ προηγουμένως οριζόταν κάπως πιο σαφώς ότι οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να είναι δήμοι, εκκλησίες, ΑΕΙ τώρα αυτό αφήνεται πιο φιλελεύθερο και χαλαρό – υποθέτουμε σκοπίμως κι όχι εκ παραδρομής. Δεν είναι λεπτομέρεια αλλά ο πυρήνας του σχεδίου: κρατάμε το ελάχιστο δυνατό δημόσιο δίκτυο, το δυσφημούμε και το ωθούμε προς τη - σχεδόν- διάλυση ενώ ταυτόχρονα ανοίγουμε τις πόρτες στους ιδιώτες οπότε, όποιος έχει χρήματα, να κατευθύνεται εκεί για να βρει την υγειά του. Φυσικά, όταν μιλάμε για τη συμπίεση στο “ελάχιστο δυνατό” αναφερόμαστε στις υπηρεσίες – όχι στο γιγαντιαίο γραφειοκρατικό μηχανισμό για ημετέρους, εκκολαπτόμενους πολιτικούς παράγοντες, παρατρεχάμενους κοκ

Οι υπόλοιπο σύλλογοι εργαζομένων στην εξάρτηση, το σωματείο εργαζομένων στο ΨΝΑ, οι νοσοκομειακοί γιατροί ζητούν την απόσυρση του νομοσχεδίου, Τις επόμενες μέρες υπάρχουν συνελεύσεις, συσκέψεις, προτάσεις για στάσεις εργασίας – απεργία – δημόσιες εκδηλώσεις.

Όσο για μας,

Στη συνεδρίαση του ΔΣ το πρωί της Τρίτης η πλειοψηφία πρότεινε αρχικά να καλέσουμε τα μέλη του συλλόγου να καταθέσουν εγγράφως τα σχόλια τους για τη διαβούλευση – να ζητήσουμε συνάντηση με τον Υφυπουργό – και να κάνουμε συνέλευση όταν κατατεθεί το νομοσχέδιο, οπότε θα ξέρουμε το τελικό κείμενο! (πιο άγαρμπη προσπάθεια υφαρπαγής της συναίνεσης δύσκολα φαντάζεται κάποιος) Η επιμονή όλων των υπολοίπων παρατάξεων τους υποχρέωσε να υπαναχωρήσουν στην προκύρηξη συνέλευσης στην Αθήνα την ερχόμενη εβδομάδα ώστε να συζητήσουμε εάν επί της αρχής συμφωνούμε ή διαφωνούμε με το νομοσχέδιο – αντί να κάνουμε μικροδιορθώσεις – αυτό δηλαδή που είχε αποφασίσει η συνέλευση το Νοέμβρη.

Συνάδελφοι

Η περίοδος είναι πραγματικά κρίσιμη. Δεν είναι βέβαιο πως θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο – αν ήταν βέβαιο θα είχε ψηφιστεί εδώ κι οκτώ μήνες και δεν θα ερχόταν το κατακαλόκαιρο. Κι αν ψηφιστεί, η επόμενη μέρα της υλοποίησης είναι στα χέρια μας. Όμως, πρέπει ο καθένας να διαλέξει πλευρά - ή στη μεριά της διοίκησης και του υπουργείου ή στο πλάι των εργαζομένων, των εξαρτημένων και των οικογενειών τους. Και κάποια στιγμή όλοι θα κριθούμε για τις επιλογές μας – και θα υποστούμε τις συνέπειές τους.

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 23.04.24 ή “ΣΤΡΙΒΕΙΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΣΧΕΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ”;

Περιγράφοντας τις (δυνάμει) συνταρακτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε στα γεγονότα και στις προφανείς εξηγήσεις και να μην κάνουμε ψυχολογικές υποθέσεις και δίκη προθέσεων:

1.Ο Πρόεδρος του ΔΣ του ΟΚΑΝΑ επιτίθεται σε μία από τις εναπομείνασες φιλεργατικές ρυθμίσεις, αυτή της πλήρους αποζημίωσης των τριήμερων αναρρωτικών αδειών. Γιατί; Επειδή θέλει να “νοικοκυρέψει” τον Οργανισμό (“ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στ' αλεύρι”, λέγαν οι παλιοί). Επειδή η Μαρία από την Πέρα Ραχούλα κάνει κατάχρηση και ο Τάκης από την Κάτω Ραχούλα αρρωσταίνει τον Αύγουστο. Επειδή μπορεί.

2.Το Προεδρείο του Συλλόγου, σταθερό στον τρόπο άσκησης ελέγχου ρωτά τον εργατολόγο του Συλλόγου, ο οποίος αποφαίνεται ότι “είναι νόμιμο”. Άρα, “δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα”. 

3. Καθώς φαίνεται όμως οι εργαζόμενοι δεν φαίνεται να το καταπίνουν τόσο εύκολα όσο όλα τα προηγούμενα “νόμιμα”. Μάλλον γιατί, πέραν της σημασίας της ρύθμισης που καταργείται, είναι η σταγόνα που ξεχείλισε τον κουβά. Της κακοπληρωμένης δουλειάς, σε επικίνδυνες πολλές φορές συνθήκες, με συνεχή ματαίωση σε όλα τα επίπεδα, με καθεστώς εργασιακής ομηρίας για όλο και περισσότερους και, σαν να μην έφταναν αυτά, μέσα σ' ένα κλίμα που διαμορφώνεται από “ψιλο”απειλές, παράλογες απαιτήσεις και “ό,τι να 'ναι” ιεραρχήσεις.

4.Το Προεδρείο του Συλλόγου αναγκάζεται να επιμείνει, και ο Πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, μια που αρνείται να αναστείλει την απόφασή του, δέχεται να συζητήσει τη Συλλογική Σύμβαση. Όπως στην παλιά ελληνική ταινία όπου παρουσιάζεται η μέθοδος του “στρίβειν δια του αρραβώνος”: “Γαμπρός ή μακαρίτης;” ρωτά ο έξαλλος αδελφός αυτόν που σπίλωσε την τιμή της αδελφής.”Γαμπρός! Αρραβωνιάζομαι!”

5. Μόλις τρεις μέρες μετά, διαφαίνεται ο κίνδυνος η διαπραγμάτευση της Συλλογικής Σύμβασης να γίνει μια διαδικασία αντίστοιχη με την παρωδία της συζήτησης (στην ουσία την υφαρπαγή της συναίνεσης) για τον Εσωτερικό Κανονισμό: το πρώτο σχέδιο περιλαμβάνει  μια μικρή αύξηση, δύο πάγια οικονομικά αιτήματα, μια σειρά διατάξεων που ήδη προβλέπονται από την εργατική νομοθεσία, το Burn out και την αποζημίωση των αναρρωτικών. Η διαδικασία στο εσωτερικό του Συλλόγου ουσιαστικά εκτονώνεται σε μια μόνο συνέλευση

Και η αυταρχική και βαθιά αντεργατική Διοίκησή μας θα αποκτήσει "αβρόχοις ποσί" το δικαίωμα να επιχαίρει ότι είναι “η πρώτη μετά από πολλά χρόνια που υπέγραψε συλλογική σύμβαση”

Φαίνεται πως, όντως, η κυβέρνηση προσπαθεί να μειώσει τη διάχυτη και κατά κρίσεις εκρηκτική δυσαρέσκεια της κοινωνίας και με την επανέναρξη των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Φτάνει να μην ζητάνε και πολλά πολλά από τα “παλιά', τα “ξύλινα¨όπως αυξήσεις, προσλήψεις και αξιοπρεπείς όρους δουλειάς.

Είμαστε αισιόδοξοι. Ο σύλλογός μας  έχει μια ιστορία αγώνων και νικηφόρων μαχών. Δε χρειάζεται να μας περιγράψει κανένας Πρόεδρος (ούτε του ΟΚΑΝΑ, ούτε του συλλόγου) τις διαδικασίες: οι συλλογικές μας συμβάσεις έχουν υπογραφεί μετά από πολύμηνους αγώνες με απεργίες – επισχέσεις εργασίας – καταλήψεις, παρά τους τραμπουκισμούς, τις απειλές, τη στέρηση μισθού. Κι ούτε μας χρειάζονται γνωμοδοτήσεις νομικών που μετατρέπονται σε κουρελόχαρτα όταν οι εργαζόμενοι αποφασίζουν να διεκδικήσουν το δίκιο τους με αγώνες. Χάρις σ' αυτούς τους αγώνες είχαμε για πολλά χρόνια καλούς μισθούς, άδειες, άδεια επαγγελματικής εξουθένωσης, άποψη για το θεραπευτικό πλαίσιο. Ο Σύλλογος δεν είναι το προεδρείο του. Είμαστε όλοι εμείς. Και θα διεκδικήσουμε δουλειά που να μας ανταμείβει – και υλικά και ηθικά – όπως μας αξίζει.

 Ακολουθεί το σημείωμα που στείλαμε στο ΔΣ του Συλλόγου:

Η θέση της Αριστερής Συσπείρωσης

Επί της αρχής

1. Θεωρούμε ορθό πρώτα να ενημερωθούν και να τοποθετηθούν οι εργαζόμενοι πάνω στο draft και στη συνέχεια ο Πρόεδρος. Τόσο καιρό περίμενε ο Πρόεδρος – δε θα γίνει και τίποτα να περιμένει μέχρι να αποφασίσουμε εμείς τι ζητάμε.

2.Επιμένουμε στη ανάγκη τήρησης της διαδικασίας: Θα πρέπει να γίνουν συζητήσεις/ συνελεύσεις. Δεν αντικαθίσταται η ανταλλαγή επιχειρημάτων με e mail στο σύλλογο (χώρια που τα μισά e mails κινδυνεύουν να χαθούνε).Στο τέλος, συνέλευση θα αποφασίσει και το τι δεχόμαστε και πού δεν υπαναχωρούμε

3. Η έννοια της διαπραγμάτευσης και της ύπαρξης συλλογικής σύμβασης είναι να προσπαθήσουμε για τους καλύτερους όρους εργασίας. Δεν είμαστε σίγουροι ότι χρειαζόταν ο δικηγόρος να γράψει ό,τι ήδη προβλέπεται από την εργατική νομοθεσία, γιατί αυτό θα δώσει το δικαίωμα στη Διοίκηση να υπογράψει μια δήθεν ΣΣΕ και να περηφανεύεται ενώ δεν πρόσθεσε κάτι παραπάνω από τα ήδη ισχύοντα. Η δουλειά μας τώρα είναι να διεκδικήσουμε και ό,τι δεν προβλέπεται και θα βελτιώσει τους όρους της εργασίας. Θυμίζουμε: ούτε το Burn out, ούτε το ΤΑΣΕΟ, ούτε η αύξηση του 10+10% προβλέπονταν.

Παρατηρήσεις σε συγκεκριμένα θέματα:

1.Τιμαριθμική αναπροσαρμογή, τροφεία: οκ, αλλά  γιατί όχι ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ; Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να πάρουμε ουσιαστική αύξηση; 

2.Μισθολόγιο γιατρών: να μπει όπως αναγράφεται στην αιτιολογική έκθεση (βάση ο μισθός του ΕΣΥ, επιπλέον οικονομικά κίνητρα, βαθμολογική εξέλιξη). Εξάλλου, ο Βαρτζόπουλος είπε πως "ό,τι μου δώσατε, έβαλα στο νόμο" - δεν είπε ότι "έκοψε" τις επιπλέον απολαβές. Ελπίζουμε  ότι δεν τις έκοψε "προληπτικά" κάποιος από μας για να το κάνει πιο εύπεπτο

3. Επέκταση του ανθυγιεινού σε όλους

4.Burn out: να υπάρχει με σαφήνεια η ανάγκη επιπλέον αδειών σε όσους εργάζονται σε μονάδες και μάλιστα σε low threshold + η άδεια να μπορεί να λαμβάνεται όπως παλαιότερα (σε 4 τριήμερα) ώστε να εξασφαλίζεται η απομάκρυνση από την εργασία. Για τους εργαζόμενους στις κεντρικές υπηρεσίες  12ημερη άδεια

5.Θέματα μετακινήσεων: να θεσμοθετηθούν υπηρεσιακά συμβούλια (ή όπως αλλιώς μπορούμε να τα πούμε - φτάνει να λειτουργούν ως ανάχωμα στην αυθαιρεσία). Δεν έχει σημασία αν "προβλέπονται" μόνο για το Δημόσιο. Σημασία έχει ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε έναν τρόπο ελέγχου ώστε οι εργαζόμενοι να μην μετακινούνται σε μακρινές αποστάσεις, ούτε να μπαίνουν σε απογευματινό ή κυλιόμενο ωράριο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους, να μην μετακινούνται ανά δίμηνο/τρίμηνο εκτός εάν συντρέχουν σοβαροί λόγοι και συναινούν, να δίνεται εύλογος χρόνος προετοιμασίας πριν τη μετακίνηση, να ερωτώνται οι υπεύθυνοι των δομών κοκ

6. Θέματα ασφάλειας: να θεσμοθετηθεί εργατικός έλεγχος

7. Να επαναφέρουμε το πάγιο αίτημα μας για υποχρεωτική εξωτερική εποπτεία από καταξιωμένους επιστήμονες του χώρου που θα επιλέγονται με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και με κάλυψη του οικονομικού κόστους από τη Διοίκηση

8. ΤΑΣΕΟ. Να απαιτήσουμε τη διατήρησή του και την πληρωμή των υποχρεώσεων της διοίκησης.

9. Δεδομένου ότι μεγάλο μέρος των εργαζομένων στην παρούσα φάση δεν είναι ΙΔΑΧ και ΙΔΟΧ αλλά με ποικίλες ελαστικές σχέσεις εργασίας, θεωρούμε αναγκαίο να παλέψουμε ώστε όλοι οι όροι της σύμβασης (μισθολογικοί, τροφεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί, άδειες κοκ) να ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους ανεξάρτητα από το είδος της σύμβασης.