ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

 ΑΘΗΝΑ, 11πμ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 11πμ Αγαλμα Βενιζέλου

Ο διαδραστικός χάρτης με τις συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα: https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?ll=38.41533977323385%2C23.428188199999987&z=7&mid=1kjX7hh-KzK4wO3hOdMIrzMvzBEeJw7A

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 23.02.25 ΟΛΑ ΒΑΙΝΟΥΝ ΚΑΛΩΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ (;)

Δεν καταλάβαμε όλοι τεράστιες αλλαγές στις κατώτερες τάξεις της νέας Αυτοκρατορίας, είναι η αλήθεια. Στην ανώτερη τάξη έγιναν κάποιες ανακατατάξεις – κάποιοι ευγενείς απέκτησαν θέση πιο κοντά στον Αυτοκράτορα, κάποιοι διατήρησαν τη θέση τους στην Αυλή (είναι και μεγαλύτερος ο κύκλος των αυλικών, πλέον – όπως και τα προνόμιά τους). Για μας τους υποτελείς η καθημερινότητα παρέμεινε ίδια. Αντίθετα, στις Νέες Χώρες άλλαξαν πολλά – στις υποχρεώσεις τους, στις δυνατότητες εργασίας – αλλά (ως γνωστόν) αυτοί είναι διαφορετικοί, “δεν είναι σαν και μας” και δεν θέλουν να εκπολιτιστούν.

Μετά απ'αυτή τη μεγαλειώδη εισαγωγή (προσπαθούμε να ευθυγραμμιστούμε με τον ενθουσιασμό της πλειοψηφίας...) περνάμε στην ενημέρωση για το τι συμβαίνει – ώστε να μη νομίζετε ότι είστε οι μόνοι εκτός του κλίματος γενικευμένου ενθουσιασμού.

1.Δε θα πληρωθούμε όλοι το Μάρτιο παρά στις 14 Απριλίου. Ακόμα πιο ασαφές για όσους μετακινούνται από δομές του ΟΚΑΝΑ σ'αυτές του ΚΕΘΕΑ.(Λατρεύουμε τα σχόλια που λένε πως “Ναι, αλλά θα πληρωθούμε!”. Λογικά και οι τράπεζες και όποιος άλλος του χρωστάμε ενθουσιάζονται εξίσου).

2.Ο πρόεδρος “μας έδωσε” πίσω κάποιες άδειες που “μας είχε κόψει”: οι υπεύθυνες δηλώσεις που ήταν τρεις κι έγιναν δύο ξανάγιναν τρεις, οι ασθένειες που έκοψε πέρυσι επέστρεψαν, οι αιμοδοτικές κόπηκαν αλλά υποθέτουμε θα τις ξαναδώσει του χρόνου οπότε θα κόψει το Burn Out σε 24 4ωρα, οι φοιτητικές κόπηκαν κοκ

3.Οι εργαζόμενοι στη “Ναυαρχίδα” του Οργανισμού, στην Άμεση Πρόσβαση, θα παίρνουν περισσότερες μέρες άδειας. Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι αυτή είναι η ορθή απάντηση στο ερώτημα “Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στην Άμεση Πρόσβαση προσπαθεί με κάθε τρόπο να φύγει – και αν δεν τα καταφέρει με άλλο τρόπο παραιτείται;” Πόσοι έχουν φύγει μέσα σ'ένα χρόνο από το ΧΕΧ και το ΑΚΗΑ της Αθήνας; Γιατί; επειδή “αντιπαθούν τους χρήστες”, επειδή δε μοιράζονται το όραμα του Οργανισμού ή επειδή θέλανε άλλες 6 μέρες άδεια; Μήπως επειδή ο ίδιος ο Οργανισμός απαξιώνει στην πράξη αυτές τις δομές, μήπως επειδή στερούνται πλαισίου/ εκπαίδευσης/εποπτείας και ασφάλειας;

4. Στην υποκατάσταση εκτός από τα λογότυπα δεν υπάρχουν εμφανείς αλλαγές. Το πλαίσιο και οι οδηγίες για τα πάντα παραμένουν ηθελημένα ασαφή ή/και αντιφατικά, όχι για να υπάρχει περιθώριο (όπως νόμιζαν κάποτε οι καλοπροαίρετοι) για να πράττουμε κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις γνώσεις και την εμπειρία μας, προς το συμφέρον τόσο των μελών όσο και των υπολοίπων. Όχι. Παραμένουν ασαφή ώστε, ό,τι και να κάνεις, να σου “τραβήξουν το αυτί” και να σου πουν ότι δεν έπραξες σωστά. Το έχεις αυτό γραμμένο σε χαρτί; Καλά, στην εποχή των σπηλαίων ζεις; Το έχεις σε ηλεκτρονικό αρχείο; Καλά, κι αν πέσει το ρεύμα και χαθεί; Εκτύπωσες το ηλεκτρονικό αρχείο; Καλά, καταλαβαίνεις ότι είσαι υπεύθυνος για την αποψίλωση του δάσους του Αμαζονίου; κοκ  - για να μείνουμε στα ανάλαφρα. Για τα σοβαρά (απειλές, προβλήματα με την ασφάλεια του Προσωπικού, συχνές παρεμβάσεις της Διεύθυνσης στις αποφάσεις θεραπευτικών ομάδων με παράλληλη απουσία της όταν θα έπρεπε να βοηθήσει στις ελλείψεις προσωπικού ή παρεμβαίνοντας σε κρίση όταν οι εργαζόμενοι χρειάζονται στήριξη και εποπτεία) τι να πούμε; Είναι σαφές πως η Διοίκηση του ΕΟΠΑΕ συνεχίζει την τακτική της διοίκησης του ΟΚΑΝΑ: όπου υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα,  κάνουμε έλεγχο για το ωράριο και μετακινήσεις. Οποία έκπληξη!

5. Για τις υπόλοιπες δομές, δεν ξέρουμε και πολλά πράγματα ακόμα. Υποψιαζόμαστε όμως πως δεν είναι τόσο “τεμπέληδες” και “άχρηστοι” όσο διασπείρεται από “κύκλους” ψιθυριστών. Οργιζόμαστε όταν, στο ερώτημα του Σωματείου Εργαζομένων (όχι του “δικού μας” βέβαια) γιατί τοποθετήθηκαν υποβαθμιζόμενοι τόσοι εργαζόμενοι η απάντηση του προέδρου είναι πως “Δεν μπορούσε να διαβάσει 500 βιογραφικά”. Οργιζόμαστε όταν, από κακούς διοικητικούς χειρισμούς, δομές απογυμνώνονται από προσωπικό και για να “κάνουμε ότι συνεχίζουν να λειτουργούν” μεταφέρουμε προσωπικό σε μια στιγμή από αλλού. Οργιζόμαστε γιατί οι συνεχείς μετακινήσεις και η απαξίωση της εκπαίδευσης, της εμπειρίας, των θεραπευτικών σχέσεων  και της εποπτείας δε δείχνουν μόνο αδιαφορία για τους εργαζόμενους αλλά και αδιαφορία για τα μέλη των προγραμμάτων και το κοινωνικό σύνολο. Θα σκεφτόταν κάποιος υπουργός, για να μη φανεί ότι έκλεισε μια χειρουργική κλινική, να βάλει έναν (εξαιρετικό) μικροβιολόγο να χειρουργήσει; Και έστω ότι αυτός θα το σκεφτόταν (μ'αυτούς που μπλέξαμε ποτέ δεν ξέρεις). Οι υπόλοιποι θα έπρεπε να τον αφήνουν;

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Γίνεται όλο και πιο σαφές πως χρειαζόμαστε ένα τρόπο ν'απαντάμε. Ένα τρόπο όχι να συνδιοικούμε αλλά να ελέγχουμε ό,τι αφορά κι εμάς και τους εξαρτημένους. Ενα τρόπο να απαντάμε και να προστατευόμαστε συλλογικά, μια που ο καθένας μόνος του ούτε σκέφτεται πάντα σωστά, ούτε βρίσκει τις καλύτερες απαντήσεις, ούτε μπορεί να είναι αποτελεσματικός – άσε που θα βρεθεί στο Υπνωτήριο την επόμενη μέρα (Αλήθεια, οι θιασώτες της Άμεσης Πρόσβασης δε ντρέπονται που τη χρησιμοποιούν σαν φόβητρο;)

Χρειαζόμαστε κατ'αρχήν σωστή πληροφόρηση για τα επίδικα. Όχι “αληθείς προτάσεις”. Όλο το διάλογο, για να μπορέσουμε να κρίνουμε. Ας χρησιμοποιήσουμε, για παράδειγμα, την πρόσφατη συνάντηση του ΔΣ το Συλλόγου μας με τον Υφυπουργό. Ό,τι γράφει η “ενημέρωση” στη σελίδα του Συλλόγου είναι αλήθεια. Αλλά δε λέει τίποτα. Τα συμπεράσματα βγαίνουν απ'αυτά που είπε ο υφυπουργός και δε γράφονται στην ενημέρωση. Ως γνωστόν, η παραπληροφόρηση συνήθως δεν είναι οι “ψεύτικες” ειδήσεις, αλλά οι “μισές”

1. ανθυγιεινό επίδομα

ο Σύλλογος ζήτησε ΚΥΑ για να γίνει αναπροσαρμογή (προς τα πάνω) του επιδόματος που παίρνουμε και είναι διαφορετικό αναλόγως με το από που προερχόμαστε.. ο υφυπουργός είπε ότι” θα γίνει (αλλιώς θα ακολουθήσουν προσφυγές και δεν το θέλουνε)”

Για τις δομές που οι εργαζόμενοι ανησυχούν πως θα κλείσουνε, ο υφυπουργός είπε ότι “αυτά θα τα λύσει η ζωή”.. Για τις καθαρίστριες ΔΕ και τους φύλακες ακούστηκε θετικός. Υπάρχει πρόβλημα με τους διοικητικούς (καθώς “το Οικονομικών δε θα το περάσει), αλλά θα προσπαθήσουν να το περάσουν κάπως” σαν μονάδες πρώτης γραμμής, που θα περιλαμβάνει όλο το προσωπικό τους στο ανθυγιεινό

2. μισθολόγιο ιατρών

ο υφυπουργός επιχειρηματολόγησε πως είναι άλλη η εργασία των ιατρών στο ΕΣΥ και άλλη στις μονάδες και ο σύμβουλος του μας είπε πως το Οικονομικών είναι πολύ αρνητικό. Ο υφυπουργός απάντησε πως "η ελπίδα πεθαίνει τελευταία"

3. προσλήψεις

ο Σύλλογος ζήτησε προσλήψεις για την κάλυψη των αναγκών και αορίστου χρόνου, ο υφυπουργός απάντησε πως η Ελλάδα είναι το τελευταίο κομμουνιστικό κράτος στην Ευρώπη, επιπέδου βόρειας Κορέας και πως “αν είναι να αγωνιστείτε για κάτι αγωνιστείτε στο να αντικατασταθούν τα μπλοκάκια με ορισμένου χρόνου.. το επιτυχημένο (!!) μοντέλο  των επικουρικών είναι καλό..” ο σύμβουλος του μας είπε ότι το μεγάλο κομμάτι των προσλήψεων αορίστου το παίρνει το ΕΣΥ.. ο υφυπουργός μας είπε ότι δε θίγουμε το βασικό πρόβλημα του ΕΟΠΑΕ που είναι ότι βασίζεται σε χρηματοδοτήσεις... “οι αορίστου χρόνου σημαίνουν ανελαστικές πληρωμές για τον οργανισμό και στο Οικονομικών βγάζουν φλύκταινες”.. “η επιστημονική επιτροπή του οργανισμού να αναλάβει να καταρτίσει πρόγραμμα ανταποδοτικό (δηλαδή νοσήλεια)”

Βγάζετε τα ίδια συμπεράσματα;

Τα δικά μας συμπεράσματα;

Πρέπει να ξαναπάρουμε στα χέρια μας την εκπροσώπησή μας και τον έλεγχο της δουλειάς και της ζωής μας.

Να συναντηθούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους για να συζητήσουμε με ποιούς τρόπους μπορούμε καλύτερα να διεκδικήσουμε Συλλογική Σύμβαση (όχι “χάντρες και καθρεφτάκια”), Αξιοπρεπείς συμβάσεις, Ασφάλεια στην Εργασία, Πρόληψη της Επαγγελματικής Εξουθένωσης, Ποιοτικές Υπηρεσίες - στην Αθήνα την Τρίτη 25/2 στις 6μμ στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών.

 Όχι «για να διαλύσουμε το Σύλλογο Εργαζομένων του ΟΚΑΝΑ» ή «για να ενισχύσουμε το Σύλλογο του ΚΕΘΕΑ». Αντίθετα, για να συζητήσουμε πώς θα έχουμε ένα Σύλλογο που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες μας, που θα ενοποιεί αντί να διαχωρίζει, που θα ελέγχει και θα διεκδικεί, που θα λειτουργεί (όπου λειτουργία συλλόγου θεωρούμε κυρίως  τις επιτροπές και τις συνελεύσεις και όχι τις χοροεσπερίδες και τις εκδρομές – παρότι λατρεύουμε τις χοροεσπερίδες και τις εκδρομές).

Να συμμετέχουμε μαζικά στην Απεργία και να διαδηλώσουμε την Παρασκευή 28. Όταν η Δικαιοσύνη γίνεται ζητούμενο, η συμμετοχή μας είναι στοιχειώδης υποχρέωση.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΟΠΑΕ

                                                                                  18 Φεβρουαρίου 2025 

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ, μαζί με την Αριστερή Ριζοσπαστική Συσπείρωση 18 ΑΝΩ, την Ενωτική Συνεργασία ΟΚΑΝΑ, την Αριστερή Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ, την Αγωνιστική Συσπείρωση ΟΚΑΝΑ και Ομάδα Εργαζομένων Θεσσαλονίκης ΟΚΑΝΑ, παίρνουμε την πρωτοβουλία να συζητήσουμε οργανωμένα, ως εργαζόμενες και εργαζόμενοι σε έναν νεοσύστατο Οργανισμό, στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός ενιαίου συλλόγου εργαζομένων στον ΕΟΠΑΕ.

 Αναγνωρίζουμε πως προτεραιότητα έχει η δια ζώσης επαφή και ο διάλογος όλων με όλους και όλες, γύρω από τα μεγάλα ζητήματα που τίθενται με την ενσωμάτωση στον ΕΟΠΑΕ διαφορετικών οργανισμών, με διαφορετικές προσεγγίσεις και εργασιακές κουλτούρες. Πιστεύουμε πως, χωρίς την επαφή, την ανταλλαγή απόψεων και τη συμφωνία σε κοινά σημεία, θα συνεχίσουν να πρυτανεύουν οι προκαταλήψεις, μια αίσθηση απειλής από τον άγνωστο άλλο, η πολυδιάσπαση. Αυτή η κατάσταση, τους μόνους που δεν ωφελεί είναι εμάς τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Φοβούμενοι ο ένας τον άλλον και διασπασμένοι, υποκύπτουμε στον φόβο του άγνωστου μεγάλου οργανισμού που λειτουργεί παραλυτικά.

Σας καλούμε λοιπόν, ως συνάδελφοι και συναδέλφισσες να γνωριστούμε, να συζητήσουμε, να λύσουμε εκατέρωθεν απορίες και να άρουμε προκαταλήψεις. Να μοιραστούμε μια κοινή εμπειρία ορισμένων εβδομάδων σε μια νέα κατάσταση πρωτόγνωρη για όλους μας. Να συλλογιστούμε πώς θα φτιάξουμε μαζί έναν ενιαίο σύλλογο που θα λειτουργεί με δημοκρατία, σεβασμό, διαφάνεια και αλληλεγγύη. Μια συλλογικότητα που μας είναι απαραίτητη για να αντιμετωπίσουμε με επάρκεια, δυναμικά και αλληλέγγυα τη διοίκηση, να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας, να διεκδικήσουμε ισχυρούς και δίκαιους κανόνες λειτουργίας στο χώρο εργασίας μας και να προστατεύσουμε τη δουλειά μας, προς όφελος των ατόμων με προβλήματα εξάρτησης.

Σας περιμένουμε την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου, στις 18:00, στη Θεσσαλονίκη, στην ΕΔΟΘ στον Ημιόροφο, Προξένου Κορομηλά 51 και την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου, στις 18:30, στην Αθήνα, στην Αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Ακαδημίας και Γενναδίου 8. 

Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ 

Αριστερή Ριζοσπαστική Συσπείρωση 18 ΑΝΩ 

Ενωτική Συνεργασία ΟΚΑΝΑ 

Αριστερή Συσπείρωση Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ 

Ομάδα Εργαζομένων Θεσσαλονίκης ΟΚΑΝΑ 

Αγωνιστική Συσπείρωση ΟΚΑΝΑ

ΑΠΕΡΓΙΑ 18 ΦΛΕΒΑΡΗ

 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (Σταδίου 29, στην Κλαυθμώνος)

Για τους συναδέλφους μας που εργάζονται με τα προγράμματα ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ).

Για τους συναδέλφους μας με ελαστικές σχέσεις εργασίας (πάνω από το 1/3 των εργαζομένων στον ΕΟΠΑΕ).

Για μας τους υπόλοιπους που, προφανώς, μας αφορούν οι συνθήκες εργασίας και η αμοιβή των διπλανών μας (και όχι μόνον από αισθήματα αλληλεγγύης και δικαιοσύνης - που φτάνει και περισσεύει ως λόγος, αν μας ρωτάτε- αλλά και επειδή διαμορφώνουν το πλαίσιο των συνθηκών εργασίας και των αμοιβών και των υπολοίπων)

Για το επίπεδο υπηρεσιών που παλεύουν να προσφέρουν άνθρωποι κακοπληρωμένοι και σε καθεστώς ομηρίας.

Για τη Δημόσια Υγεία.

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 28.01.25

Πανηγυρική η ανακοίνωση της πλειοψηφίας (του Δ.Σ.) του Συλλόγου για τα αποτελέσματα της αντικαταστατικής «διαδικασίας». Το ανυπόστατο ερώτημα «θέλετε διάλυση του Συλλόγου ή όχι» σε συνθήκες εκφοβισμού, καταστολής της σύζητησης, ονομαστικής ψηφοφορίας, με συμμετοχή αποχωρησάντων/ αδειούχων/συνταξιούχων, με τηλεφωνικές ψήφους, χωρίς κανένα διακύβευμα και χωρίς εφορευτική επιτροπή κατόρθωσε να συγκεντρώσει συμμετοχή ούτε 60%. Δε θα το ‘λεγες και μεγάλη επιτυχία. Παρόλ’ αυτά, πανηγυρική η ανακοίνωση της πλειοψηφίας (του Δ.Σ.) του Συλλόγου. Μάλλον θέλουνε να μάς πείσουν (ή να θέλουνε να πείσουνε τους εαυτούς τους;) πως η «διαδικασία» και η μη συμμετοχή των μελών μας σε αυτή είναι ενθαρρυντική για την κατάσταση και το μέλλον του Συλλόγου. Ο φόβος αλλάζει πλευρά.

Τραγελαφικά πράγματα μάθαμε ότι συνέβησαν κατά την «ψηφοφορία». Χαρτιά με υπογραφές σε κοινή θέα, υπεύθυνοι μονάδων να ζητούν από εργαζόμενους να ψηφίσουν, υποσχέσεις και πιέσεις, εργοδοτική ανάμειξη. Και, παρόλ’ αυτά τα μέλη μας μαζικά αρνηθήκαν να συμμετέχουν στην «ημινόμιμη» όπως την έχουν χαρακτηρίσει οι ίδιοι «διαδικασία».

Καταγγέλουμε τη «διαδικασία» ως αντικαταστατική. Καταγγέλουμε την πλειοψηφία του (Δ.Σ.) για την ανεπανόρθωτη έκθεση των μελών μας και του ίδιου του Συλλόγου μας.

Ζητάμε εκ νέου Γενική Συνέλευση για να συζητήσουμε και συναποφασίσουμε πάνω στο πραγματικό διακύβευμα (το οποίο ποτέ δεν τέθηκε σαν ερώτημα στη «διαδικασία») της συνδικαλιστικής μας λειτουργίας στον νέο Οργανισμό.

Παράλληλα, με οργή διαβάζουμε και την απόπειρα απαξίωσης της Τοπικής Συνέλευσης Θεσσαλονίκης, η οποία συγκλήθηκε καταστατικά, συζήτησε και συναποφάσισε για το σοβαρότατο αυτό θέμα.

Ο Σύλλογος μας, στην από 23/1 επιστολή του, ξεκινά προσφωνώντας «αγαπητούς» τους συναδέλφους που, όπως δικαιούνταν, προχώρησαν σε Τοπική Συνέλευση και, αντί να ασχοληθεί με την ουσία των προβληματισμών τους και των αποφάσεων τους και να τους επιδοκιμάσει που προχωράνε στη συλλογική τους έκφραση στο δημοκρατικό πλαίσιο του Συλλόγου μας, τους εμπαίζει αποκαλώντας αντικαταστατική (!!!) τη διαδικασία τους με το επιχείρημα ότι η Συνέλευση δεν είχε απαρτία!

(Αλήθεια, η «διαδικασία» που με τόση ζέση διεξαγάγατε μόνοι σας προβλέπεται κάπου στο καταστατικό;)

Αγαπητοί κύριοι και κυρίες της πλειοψηφίας (του Δ.Σ.), το καταστατικό μας ΔΕΝ προβλέπει απαρτία για τις Τοπικές Συνελεύσεις. Κάτι που ασφαλώς και γνωρίζετε, αλλά προτιμάτε να κουρελιάζετε τις καταστατικές μας λειτουργίες και να γράφετε παπάτζες, ώστε να θολώνετε το πεδίο της συζήτησης και την έκφραση των μελών μας. Η συνέλευση της Θεσσαλονίκης ήταν τόσο νόμιμη όσο κι αυτή της Αθήνας προ μηνών – και, σε αντίθεση με την Αθήνα που δεν είχε τη δικαιοδοσία να αλλάξει το καταστατικό όπως και έκανε (κάνατε), έπραξε ως όφειλε: συζήτησε τα ερωτήματα που έπρεπε να συζητηθούν

Σταματήστε να παίζετε με το καταστατικό μας και να απαξιώνετε τις δημοκρατικές μας αρχές και λειτουργίες για μικροσυνδικαλιστικά μικροκέρδη. Η επιστολή πέρασε από Δ.Σ.; Ήταν έστω ενήμερα τα μέλη του Δ.Σ.;

Και καταλήγει λοιπόν το εν λόγω κείμενο συνδικαλιστικού σουρεαλισμού που είχε την αμετροέπεια να συγγράψει η πλειοψηφία (του Δ.Σ.) μας, με το λεκτικό πυροτέχνημα ότι κανένα μέλος του Δ.Σ., κατά την τελευταία του συνεδρίαση, δεν έφερε αντίθεση στον τρόπο της «ψηφοφορίας» (!!!) Να καταγγέλλουμε ως αντικαταστατική τη διαδικασία που προτείνατε και στην οποία μόνοι σας προχωρήσατε, εσείς το καταγράφετε ως συμφωνία μας δηλαδή; Παπάτζες.

Στηρίζουμε την Τοπική Συνέλευση Θεσσαλονίκης και τη συγχαίρουμε για την δημοκρατική, καταστατική της λειτουργία. Εκφράζουμε τη συμφωνία μας και με τα πέντε σημεία που θέτει στη συνέλευσή της στις 23/1 (περί παράτυπης και διάτρητης «διαδικασίας», την πρότασή της προς το Δ.Σ. για άμεση ακύρωσή της, την πρότασή της για Γενική Συνέλευση με ερώτημα τη Δημιουργία Ενιαίου Σωματείου Εργαζομένων στον ΕΟΠΑΕ, την αποχή της από τη «ψηφοφορία» και την προσβολή της «διαδικασίας» ανεξαρτήτως αποτελέσματος), και στηρίζουμε την Τοπική Συνέλευση στην εφαρμογή τους.

Για κατακλείδα, ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ.

Είμαστε βαθιά συγκινημένοι και συγκλονισμένοι από τις συγκεντρώσεις της Κυριακής για το έγκλημα των Τεμπών.

ΥΓ Παρότι προσπαθούμε (όχι πάντα με επιτυχία) να κρατάμε ανοιχτό ένα χώρο διαλόγου, οπότε και δημοσιεύουμε τη συντριπτική πλειοψηφία των σχολίων (ακόμα κι αν πολλά είναι εναντίον μας – κάποιες φορές πολύ άδικα) – δεν δημοσιεύουμε τα πάντα. Όποιος νομίζει ότι μπορεί να κάνει χιουμορ ή να πετά λάσπες πάνω στα νεκρά παιδιά των Τεμπών, ας το ξανασκεφτεί. Κι αν επιμένει, ας το κάνει επώνυμα όπου το δέχονται. Αλλά όχι στο blog μας

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ “ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ” - ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

 

Α

Καταγγέλουμε και απονομιμοποιούμε με τη αποχή μας την αντικαταστατική ψηφοφορία που προτάθηκε από την πλειοψηφία του Δ.Σ. για την Παρασκευή 24 και τη Δευτέρα, 27/1. Δεν ψηφίζουμε σε μια διαδικασία παράτυπη, η οποία δεν προβλέπεται από πουθενά. Ζητάμε να γίνουν Τοπικές Συνελεύσεις παντού και στη συνέχεια Γενική Συνέλευση, ώστε να προετοιμαστούμε για τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται, να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε για το πραγματικό ερώτημα, που είναι: "Με ποιο τρόπο θα μπορεσει ο σύλλογος, στις νέες συνθήκες, να ενισχυθεί και να προάσπισει με τον καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα των εργαζομένων και το περιεχόμενο της δουλειάς μας;"

Στο παρά πέντε της συγχώνευσης του ΟΚΑΝΑ, του ΚΕΘΕΑ και των υπολοίπων οργανισμών κατά των εξαρτήσεων στον ολοκαίνουριο, μεγάλο, φορέα (όπου εξίσου μεγάλα θα είναι και τα προβλήματα για τους εργαζομένους, για τα μέλη των θεραπευτικών προγραμμάτων και για την κοινωνία) -προβλήματα, διεκδικήσεις και προκλήσεις που μόνο συλλογικά θα μπορέσουμε να αντιπαλέψουμε- η πλειοψηφία του Δ.Σ. του Συλλόγου μας, σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες μας και με τις καταστατικές μας λειτουργίες, προχωρά στη διενέργεια εκβιαστικής, αντικαταστικής διαδικασίας με πρόταγμα την κατάργηση ή όχι του Συλλόγου μας. Ένα ερώτημα που δεν προκύπτει από πουθενά, αλλά που η ίδια η πλειοψηφία του Δ.Σ. επιχειρεί να επιβάλει ως δίλημμα ώστε να αποφύγει να συζητήσουμε ουσιαστικά και σε βάθος το ζήτημα Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΕΟΠΑΕ ή γραφειοκρατική Ομοσπονδία.

Η αντιπρόταση που υπήρξε, τόσο από τη Συνέλευση της Αθήνας, όσο και από τις άλλες παρατάξεις είναι η δημιουργία Ενιαίου Συλλόγου Εργαζομένων ΕΟΠΑΕ, που θα προκύψει με τη συγχώνευση των ήδη υπαρχόντων Συλλογών και με τη συμμετοχή των ανένταχτων πια συναδέλφων μας που έρχονται από άλλες δομές.

Για το μεγάλο αυτό ζητημα, το καταστατικό μας ορίζει ότι μόνο η Γενική Συνέλευση των μελών μας μπορεί να αποφασίσει. Ενώ ο Σύλλογος μας προβλέπει τη λειτουργία των Τοπικών Συνελεύσεων, για να διαβουλευτούμε σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος την τόσο σημαντική αυτή απόφαση που θα πάρουμε.

Η ίδια η διαδικασία που έχει προταθεί είναι αντικαταστατική, εκβιαστική, διάτρητη και δεν προστατεύει τα μέλη μας. Η ονομαστική ψηφοφορία δεν προβλέπεται πουθενά και για κανέναν λόγο από το καταστατικό μας και δεν έχει κανένα πραγματικό διακύβευμα, καθώς δεν αποτελεί συλλογική διαδικασία.

Με την αποχή μας και με την καταγγελία μας, προστατεύουμε τα μέλη του Συλλόγου μας και τον ίδιο τον Σύλλογο μας. Δεσμευόμαστε ότι, με κάθε νόμιμο μέσο, θα υπερασπιστούμε τις καταστατικές συλλογικές διαδικασίες και τη λειτουργία του Συλλόγου.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΚΑΝΑ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΣΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΑΣ ΔΡΑΣΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΦΟΡΕΑ, ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

Ι. Θεωρούμε ότι είναι ανάγκη να συγκροτηθεί άμεσα ένας ενιαίος και ισχυρός σύλλογος με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων στο νέο φορέα, που θα μπορέσει να διεκδικήσει με αξιώσεις αξιοπρεπή δουλειά για μας και αξιοπρεπή θεραπεία για τους εξαρτημένους. Η διατήρηση πολλών μικρότερων συλλόγων (που προτείνεται μόνον από το δικό μας ΔΣ) ενισχύει την εκάστοτε διοίκηση στη λογική του “Διαίρει και Βασίλευε”, ενώ ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για τη δημιουργία σειράς μικρότερων σωματείων ανά κλάδο/ ειδικότητα/ πόλη κοκ που κινδυνεύουν να μας αποδυναμώσουν περαιτέρω. Το δε επιχείρημα ότι 2500 άνθρωποι καθιστούν δυσλειτουργικό το Σωματείο είναι τουλάχιστον προβληματικό: δεκάδες σωματεία εργαζομένων (όπως οι νοσοκομειακοί γιατροί της Αθήνας, οι εργαζόμενοι στην Εθνική Τράπεζα, οι δάσκαλοι στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση κοκ) έχουν πολύ περισσότερα μέλη και λειτουργούν εδώ και δεκαετίες με τοπικά συμβούλια.

ΙΙ. Κάνουμε μια ακόμα έκκληση στην πλειοψηφία του συλλόγου να μην ευτελίζει τις συλλογικές διαδικασίες και το καταστατικό “επειδή (νομίζει ότι) μπορεί”. Θα το βρούμε “μπροστά μας” στο μέλλον όλοι οι εργαζόμενοι – και όχι μόνον αυτοί που το αποφάσισαν (με τι ανταλλάγματα άραγε;). Δεν επιτρέπεται μια τόσο σοβαρή απόφαση (ίσως τη σημαντικότερη απόφαση των τελευταίων χρόνων) να την περιορίζει – χωρίς καμία συζήτηση, καμία ανταλλαγή απόψεων, καμία δυνατότητα έκφρασης προβληματισμού, στο ερώτημα “Θέλετε να διαλυθεί ο Σύλλογος;” (ερώτημα διαστροφής της πραγματικότητας αντίστοιχο με το να χρησιμοποιήσει κάποιος το ερώτημα “Θέλετε να πληρώνεστε;” για να εξάγει το συμπέρασμα ότι δεν χρειάζονται αυξήσεις). Γιατί φοβούνται τόσο πολύ τις Γενικές Συνελεύσεις;

ΙΙΙ. Παραθέτουμε την πρότασή μας προς το ΔΣ (την οποία, φυσικά, δεν έκαναν δεκτή). Όπου έχει bold οι προτάσεις μας - αντί των διεγραμμένων πρότασεων του κειμένου της πλειοψηφίας:

“Η αλλαγή που επέρχεται με την ίδρυση του ΕΟΠΑΕ και την ενσωμάτωση του ΟΚΑΝΑ σε αυτόν μαζί με τους υπόλοιπους φορείς που ασχολούνται με τις εξαρτήσεις επηρεάζει αναμφίβολα και την λειτουργία των σωματείων αυτών των φορέων.

Μετά τη δημιουργία του ΕΟΠΑΕ θα χρειαστεί οργανωτική αλλαγή στα σωματεία που αυτή τη στιγμή λειτουργούν. Η αλλαγή αυτή πρέπει να ανταποκρίνεται στη νέα πραγματικότητα, να δίνει απαντήσεις σε καίρια οργανωτικά, πολιτικά και συνδικαλιστικά θέματα, ώστε αυτή η αλλαγή να μην καταστεί τροχοπέδη για το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο των εξαρτήσεων.

Με τον νέο Οργανισμό ο αριθμός των εργαζόμενων στον ΕΟΠΑΕ θα αγγίζει τους 2500 χιλιάδες εργαζόμενους σε διάφορα σημεία της επικράτειας. Αυτή η πανελλαδική διασπορά δημιουργεί ήδη και στο δικό μας σύλλογο πολλά προβλήματα λειτουργικά εδώ και χρόνια και δυστυχώς η τροποποίηση του καταστατικού που έγινε πριν δέκα χρόνια για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τη δημιουργία των τοπικών συμβούλων δεν έδωσε ολιστική λύση στο πρόβλημα. δεν υποστηρίχθηκε από τα οργανωτικά όργανα του συλλόγου, ώστε όλα τα μέλη μας να έχουν ενημέρωση, φωνή και γνώμη στην καθημερινότητα του Συλλόγου.

Στο Δ.Σ. του Συλλόγου που συνεδρίασε παρουσιάστηκαν δύο προτάσεις. Η μία που υποστηρίχτηκε από την πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. και αφορά την παραμονή ως έχει των πρωτοβάθμιων σωματείων (όπως είναι ο δικός μας ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ) και τη δημιουργία δευτεροβάθμιου Συνδικαλιστικού Οργάνου δηλαδή Ομοσπονδίας, όπου από κάτω θα λειτουργούν τα πρωτοβάθμια σωματεία που υφίσταται ή θα δημιουργηθούν στο μέλλον και θα εκπροσωπούν εργαζόμενους στον ΕΟΠΑΕ και τα οποία αναλογικά με τα εγγεγραμμένα μέλη τους θα εκπροσωπούνται με αντιπροσώπους στην Ομοσπονδία που θα δημιουργηθεί και θα εκπροσωπεί (σαν ομπρέλα) όλους τους εργαζόμενους στον ΕΟΠΑΕ. (βλέπε ΠΟΕΔΗΝ, ΟΜΕ-ΟΤΕ, Ομοσπονδία ΕΥΔΑΠ, Ομοσπονδία ΕΛΤΑ, ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κτλ.) Η άλλη άποψη που υποστηρίζεται την μειοψηφία των μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου υποστηρίζει τη διάλυση των υφιστάμενων σωματείων και τη δημιουργία ενός νέου πρωτοβάθμιου σωματείου για όλο τον ΕΟΠΑΕ. Η δεύτερη λύση απαιτεί όμως πρώτα τη διάλυση του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ. Η άλλη άποψη, που υποστηρίζεται από τη μειοψηφία των μελών του Δ.Σ. του Συλλόγου, υποστηρίζει την οργάνωσή μας σε έναν Ενιαίο Σύλλογο Εργαζομένων ΕΟΠΑΕ, του οποίου τη μαγιά θα αποτελέσουνε οι ήδη υφιστάμενοι Σύλλογοι Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ και ΚΕΘΕΑ, ενώ θα μπορούν να ενταχθούν και οι συνάδελφοί μας που θα έχουνε απομείνει συνδικαλιστικά ακάλυπτοι. Αύριο, που θα εργαζόμαστε σε διπλανά γραφεία, θα έχουμε ανάγκη έναν ισχυρό Ενιαίο Σύλλογο Εργαζομένων που θα διασφαλίζει και θα διεκδικεί ενωτικά τα δικαιώματά όλων μας και όχι ένα γραφειοκρατικό όργανο που θα συνεδριάζει πίσω από κλειστές πόρτες και που ελάχιστη πραγματική δύναμη θα έχει. Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΕΟΠΑΕ θα πρόελθει από τη συγκροτημένη συγχώνευση των Συλλογών μας όπως άλλωστε συγχωνεύονται και οι Οργανισμοί στους οποίους μέχρι σήμερα εργαζόμαστε. Δεν έχουμε ιδέα ποιος έχει προτείνει τη διάλυση του Συλλόγου μας.

Για αυτό το λόγο τα μέλη του Δ.Σ., αφού συμβουλεύτηκαν και τους νομικούς συμβούλους του Συλλόγου αποφάσισαν λογω της σοβαρότητας του θέματος να τεθεί το θέμα στο σύνολο των μελών του Συλλόγου και να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε να συμμετέχουν στη διαδικασία όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη του Συλλόγου ανά τις περιοχές της χώρας. Σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου στο άρθρο 23 για να διαλυθεί ο Σύλλογος θα πρέπει σε Γενική Συνέλευση να ψηφίσουν με φανερή ψηφοφορία δια ανατάσεως της χειρός υπέρ της διάλυσης του Συλλόγου τα ¾ των ψηφισάντων με απαραίτητη τη συμμετοχή τουλάχιστον του 50% των εγγεγραμμένων μελών του Συλλόγου. Το ερώτημα επειδή αφορά τη διάλυση του Συλλόγου χρειάζεται όχι απλή αλλά ενισχυμένη πλειοψηφία και πρέπει το ερώτημα να είναι συγκεκριμένο και να αφορά αποκλειστικά τη διάλυση ή μη του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ.Ο Σύλλογος θα προχωρήσει σε Γενική Συνέλευση, όπου θα συμμετέχουν διαδικτυακά για πρώτη φορά και τα μέλη του που εργάζονται στην επαρχία και δικαίως αισθάνονται μακριά από τις αποφάσεις, ώστε να ενημερωθούμε, να συζητήσουμε και να συναποφασίσουμε με τρόπο όσο το δυνατόν πιο ευρύ και συμπεριληπτικό μπορούμε για το εάν στον ενιαίο νέο φορέα θέλουμε να εκπροσωπούμαστε συνδικαλιστικά από μια Ομοσπονδία ή από έναν Ενίαιο Σύλλογο.

Το 60% και πλέον των μελών του Συλλόγου βρίσκεται εκτός Αττικής και για αυτό το λόγο δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ένα χώρο Γενική Συνέλευση. ας αξιοποιήσουμε τις οργανωτικές μας δυνατότητες των τοπικών συνελεύσεων για να προετοιμαστούμε με ενημέρωση και συζήτηση των μελών μας και τις δυνατότητες της τεχνολογίας για να πραγματοποιήσουμε τη Γενική μας Συνέλευση η οποία, όπως προβλέπει και το καταστατικό μας, είναι και το μόνο σώμα του Συλλόγου μας που δύναται να πάρει τόσο σοβαρές αποφάσεις. Για να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε μέλος του Συλλόγου να δηλώσει την άποψή του για ένα τόσο σοβαρό θέμα και στα πλαίσια της άμεσης δημοκρατίας και συμμετοχικότητας θα πραγματοποιηθεί ψηφοφορία την ίδια ώρα και ημέρα σε όλες τις δομές του ΟΚΑΝΑ και τα δελτία ψηφοφορίας θα αποσταλούν μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο mail του Συλλόγου, όπου θα προσμετρηθούν συνολικά όλοι οι ψήφοι την ίδια ημέρα διεξαγωγής της διαδικασίας. θα επικοινωνήσουμε με κάθε μέλος μας, να μάθουμε τις ανάγκες, τις αγωνίες μας και τα πεδία διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας στον νέο Οργανισμό και θα πραγματοποιήσουμε μια ενωτική και αγωνιστική Γενική Συνέλευση, η οποία θα συζητήσει και θα συναποφασίσει πάνω στα σοβαρά επίδικα που πραγματικά μας αφορούν.

Για αυτό το λόγο από το Δ.Σ. θα αποσταλούν σε όλες τις Μονάδες ψηφοδέλτια που θα αναγράφουν τις δύο προτάσεις και το κάθε μέλος θα ψηφίζει υπέρ της μίας ή της άλλης πρότασης ονομαστικά. θα ξεκινήσει η διαβούλευση και η συζήτηση με τα μέλη μας σε όλες τις Μονάδες και, με τη διασφάλιση της προστασίας μας, θα ζητηθεί η γνώμη μας για το πώς θα λειτουργούμε με συλλογικό τρόπο στον νέο φορέα, αξιοποιώντας και τις ως τώρα πολύτιμες συνδικαλιστικές μας εμπειρίες.

Η ημερομηνία διεξαγωγής της ψηφοφορίας Γενικής Συνέλευσης ορίζεται η Δευτέρα 27 Ιανουαρίου και συντονιστές της όλης διαδικασίας θα είναι τα μέλη του Δ.Σ. και, αξιοποιώντας για πρώτη φορά την ισχυρή οργανωτική μας δομή, οι τοπικοί σύμβουλοι του Συλλόγου. Θα χρειαστεί οπωσδήποτε και η βοήθεια όλων των συναδέλφων διοικητικών των δομών για την ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας. Συνέλευσης μας. ”

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΜΕ ΧΑΡΑ, ΑΓΩΝΕΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!

Και να ευχηθούμε - όχι να ευχηθούμε, να παλέψουμε ώστε αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, ο Dr Hussam  Abu Safiya, ο γιατρός που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το νοσοκομείο και το χρέος του και βαδίζει με περισσή αξιοπρέπεια και αφάνταστη δύναμη μόνος απέναντι στο ισραηλινό τανκ, να είναι ο τελευταίος που βαδίζει μόνος απέναντι στο Τέρας. Στον επόμενο να σταθoύν δίπλα όλοι όσοι θέλουν να λέγονται άνθρωποι.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 30.12.24
https://www.efsyn.gr/kosmos/mesi-anatoli/458240_ampoy-safigia-o-giatros-tis-gazas-poy-enohlei-israil

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ή ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥ

UP DATE Εχθές αργά το απόγευμα πληρωθήκαμε. Όσον αφορά το ερώτημα του συναδέλφου (παρακάτω, στα σχόλια) για το αν "ζούμε σε άλλο κόσμο", φαίνεται πως ναι. Ζούμε στον κόσμο που για να προγραμματίσει δώρα, γιορτές και ταξίδια θα ήθελε να ξέρει αν θα πληρωθεί και πότε - δηλαδή στον κόσμο που δουλεύει για να ζήσει κι όχι από χόμπυ. Και θα θέλαμε να ζούμε στον κόσμο όπου, για να πληρωθείς, αρκεί να δουλέψεις - δε χρειάζεται να διαμαρτυρηθείς.

 Το φάντασμα των επόμενων Χριστουγέννων πλανιέται πάνω απ’ τις μονάδες του ΟΚΑΝΑ, καθώς οι γιορτές πλησιάζουν και τα απλήρωτα ενοίκια, οι απλήρωτοι λογαριασμοί ΔΕΗ, νερού, τηλεφώνου, ίντερνετ, τα μηνιαία πάγια και οι δόσεις δανείων και καρτών στοιβάζονται επάνω στο τραπέζι δίπλα στο δέντρο με τ’ αναμμένα λαμπάκια (της ελπίδας ότι δε θα ηλεκτρίσουν πολύ τον επόμενο λογαριασμό) που άδειο από δώρα απομένει, ενώ το γιορτινό τραπέζι μάλλον δε θα ‘ναι και τόσο γιορτινό. Εκτός κι αν, όπως κάποιος σοφιστής μαθητής έγραψε κάποτε, εγώ ελπίζω να τη βολέψω (σε κάποιον φίλο ή συγγενή).

Η απόφαση της Διοίκησης να αργοπορήσει (απροειδοποίητα μάλιστα) την καταβολή των μισθών μας, δείχνει για μια ακόμη φορά την αναλγησία της και την αδιαφορία της. (Κάνει πως) ξεχνάει βεβαίως ότι οι μισθοί μας δεν είναι κάποιο καπρίτσιο αλλά ζωτική ανάγκη για την οποία έχουμε εργαστεί (και μάλιστα σε ένα εργασιακό περιβάλλον που πολύ απέχει από το ικανοποιητικό και το ασφαλές). Η απόφαση της Διοίκησης δεν έρχεται σε κάποιο κοινωνικό κενό. Η ακρίβεια, το ασφυκτικό κι εντατικοποιημένο κοινωνικό πλαίσιο, οι πολλαπλοί κι εντεινόμενοι αποκλεισμοί που βιώνουμε καταδεικνύουν την απόφαση αυτή ως μια ακόμη πτυχή της πολιτικής που εφαρμόζεται στα σώματά μας και στην ψυχική μας ηρεμία. Δε θα ζήσουμε καν (κάπως πιο) ξέγνοιαστες γιορτές, να επισκεφτούμε με (σχετική) ηρεμία τους συγγενείς μας, να αγοράσουμε για τα παιδιά μας τα δώρα που θα θέλαμε.

Τα νεότερα άτομα από εμάς -όλα εργαζόμενα με ελαστικές και επισφαλείς σχέσεις εργασίας- δε γνώρισαν καν εποχές συλλογικών συμβάσεων, δεκάτου τρίτου μισθού και «κανονικότητας». Αλλά έχουμε άραγε ξεχάσει συλλογικά ότι κάποτε ο μισθός μας έφτανε τουλάχιστον μέχρι και το τέλος του μήνα;

ΔΕΛΤΙΟ ΘΥΕΛΛΗΣ 19/12/24. LE ROI EST MORT, VIVE LE ROI!

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ των τελευταίων ημερών - καθώς οδεύουμε προς την τελική ευθεία της συγχώνευσης μας στο νέο υπερ-οργανισμό, τον πολλά υποσχόμενο ΕΟΠΑΕ:

Ο πρόεδρος του Συλλόγου μας συγκάλεσε επειγόντως ΔΣ την προηγούμενη Τετάρτη διότι, ενώ «όλα έβαιναν καλώς», αίφνης απεκαλύφθη (αλήθεια!) ότι δεν έχει γίνει καμιά διαδικασία για την (κάπως) ομαλή μετάβαση στον νέο υπερ-φορέα. Η επιτροπή του Υπουργείου που έχει αναλάβει την ομαλή μετάβαση δεν έχει συνεδριάσει ποτέ. Η Διοίκηση τηρεί σιγή ιχθύος. Για το Γενάρη μάλλον δε θα πληρωθούμε, το ποιος θα υπογράψει για τις ανανεώσεις των συμβάσεων των ελαστικά εργαζομένων από εμάς είναι στον αέρα, φαρμακευτική υποκατάσταση θα υπάρχει μέχρι τις 10 Γενάρη, το κύμα φυγής των εργαζομένων (και των θεραπευομένων) από τον ΟΚΑΝΑ και τους άλλους υπό συγχώνευση οργανισμούς είναι μεγαλύτερο από ποτέ. Συγκλονισμένη η πλειοψηφία του Συλλόγου μας πρότεινε στάση εργασίας, κινητοποίηση στο Υπουργείο Υγείας, γιατί όχι και συνέντευξη τύπου.

Την ίδια ώρα, στο Υπουργείο Υγείας (απ’ ότι δήλωσε στη συνέχεια ο πολυαγαπημένος μας Υπουργός) «υπέγραψα το διορισμό του κ. Θεοχάρη στον ΕΟΠΑΕ, μετά αυτός παραιτήθηκε για δικούς του προσωπικούς λόγους, εμείς βάλαμε έναν άλλο και μετά από δυο μέρες το μετάνιωσε και είπε ότι θέλει να γυρίσει και τον ξανακάναμε πρόεδρο»

Κι έτσι (;) δεν κάναμε στάση εργασίας, ούτε συνέντευξη τύπου, ούτε πήγαμε στο υπουργείο.

Και όλα βαίνουν καλώς, εκ νέου: χτυπάμε προσοχή πρωί και μεσημέρι, κολλάμε αυτοκολλητάκια σε χαλασμένα ή ανενεργά μηχανήματα και βρισκόμαστε σε ετοιμότητα για την επόμενη άσκηση – να καταμετρήσουμε πόσα γαντζάκια υπάρχουν στα συρραπτικά; πόσοι συνδετήρες σε κάθε γραφείο; - σε φύλλο excel και οπωσδήποτε μέχρι τις 12 το μεσημέρι…

ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ ΜΑΣ

Δεν είμαστε τόσο περίεργοι – ευχόμαστε τα "προσωπικά θέματα" και του παραλίγο προέδρου να επιλύθηκαν ομαλώς όπως αυτά του πρώην και νυν

Και, πραγματικά, αναρωτιόμαστε – αλλά δε ρωτάμε - αν αντιλήφθηκε η διοίκηση του ΟΚΑΝΑ πως η είδηση της αλλαγής έγινε δεκτή με ανακούφιση από τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων (εξαιρουμένων των μεγαλοστελεχών της και της πλειοψηφίας του ΔΣ του συλλόγου μας). Παρότι η μακρά εμπειρία μας (οι περισσότεροι έχουμε δει τουλάχιστον 5-6 προέδρους) λέει πως πάντα η επόμενη διοίκηση μας εκπλήσσει δυσάρεστα.

Ρωτάμε μόνο τους «δικούς μας», λοιπόν:

Τελικά θα πληρωθούμε τον Γενάρη; έχουμε κάποια επίσημη διαβεβαίωση για αυτό; Τα επισφαλώς εργαζόμενα άτομα θα συνεχίσουνε να εργάζονται από 1η Γενάρη; Φαρμακευτική αγωγή θα υπάρχει; Ποιο θα είναι το εργασιακό και θεραπευτικό πλαίσιο στον νέο υπερ-φορέα;

Τι συζητήσεις έχουνε γίνει με το Σωματείο του ΚΕΘΕΑ, τα εργαζόμενα άτομα του 18άνω και των άλλων εργαζομένων που θα βρεθούμε ξαφνικά συνάδελφοι σε λίγες μέρες; Γιατί δεν έχουμε καμιά ενημέρωση για το αν προχωράνε αυτές οι συζητήσεις και για το αν από 1η Γενάρη θα μπορούμε στοιχειωδώς να διεκδικήσουμε το οτιδήποτε μέσω του συνδικαλιστικού μας φορέα;

Κι αν (όπως φημολογείται) υπάρξει παράταση τι θα αλλάξει; τι θα γίνει το Γενάρη που δεν έγινε εδώ κι έξι μήνες;

Οι μισθοί, οι ανανεώσεις μας κι η θεραπεία των θεραπευομένων μας γίνανε άσσος στο μανίκι στην καμαρίλα Διοίκησης-Υπουργείου-Μαξίμου; Με τη συμφωνία και του Σωματείου μας;

Πώς θα εξαργυρωθεί η ενθουσιώδης στήριξη της διοίκησής μας από το σύλλογό μας; Άξιζε τον «κόπο»;

Εν κατακλείδι (και όσο τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα):

Η πραγματικότητα στον ΕΟΠΑΕ (την 1^η Ιανουαρίου ή την 1^η Μαρτίου) βεβαίως και θ' αποτελέσει τη φυσική εξέλιξη της λειτουργίας του ΟΚΑΝΑ. Κανένα στοιχειωδώς αποδεκτό εργασιακό και θεραπευτικό πλαίσιο. Συγχωνεύσεις μονάδων, μετακινήσεις εργαζομένων με αδιευκρίνιστα κριτήρια, τρομοκράτηση εργαζομένων, νέες μονάδες χωρίς σαφή θεραπευτικό ρόλο και πλαίσιο λειτουργίας, υποτίμηση θεραπευτικών διαδικασιών-θεραπευτών και θεραπευόμενων, ατελείωτα καψώνια. Καμιά διεκδίκηση ώστε ο ενιαίος πλέον υπερ-φορέας απεξάρτησης να σταθεί δίπλα στους θεραπευόμενους του, στους εργαζόμενους του, στις ανάγκες της κοινωνίας. Όλα ολοένα και πιο γκρίζα, ολοένα και πιο άραχλα.

Μέχρι τη μέρα που θα σταματήσουμε να ελπίζουμε στους φωτισμένους προέδρους (οργανισμών και σωματείων) και θα αναλάβουμε δράση.