ΜΑΘΗΜΑΤΑ YOGA ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΟΚΑΝΑ 
(πρωτοποριακό) 

ή 

«Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι» 
(παλιά Ελληνική παροιμία)

12 Απριλίου 2018

Με μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε την έναρξη μαθημάτων yoga στους συναδέλφους των Κεντρικών Υπηρεσιών στη διάρκεια του διαλείμματος. Διάλλειμα το οποίο επίσης για ανεξήγητους λόγους μέχρι στιγμής απαγορεύεται στις μονάδες υποκατάστασης, όπου και περισσότερο χρειάζεται λόγω της φύσης της εργασίας. 

Εξ αιτίας της άρνησης της Διοίκησης να συναντηθεί με τους εκπροσώπους του Συλλόγου δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με το σκεπτικό της έναρξης των μαθημάτων αυτών. Υποθέτουμε όμως ότι αποτελούν το πρώτο έμπρακτο βήμα αναγνώρισης της ανάγκης για στήριξη των εργαζομένων στον Οργανισμό.

Πασχαλινό δώρο: παροιμίες, ρητά και γνωμικά για τον ΟΚΑΝΑ

Όπως ήδη όλοι και όλες γνωρίζουμε η Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ για πρώτη φορά δεν μας έδωσε την καθιερωμένη άδεια του Πάσχα και άφησε να εννοηθεί ότι αυτό οφείλεται στο ότι ο σύλλογος έστειλε εξώδικο για την προστασία των προσωπικών μας δεδομένων.

Δεν νομίζουμε ότι μπορούμε να προσθέσουμε τίποτε παραπάνω σε αυτό το γεγονός. Δεν χρειάζεται επεξήγηση, είναι από μόνο του μια μεγαλειώδης πράξη.

Επειδή όμως είναι Πάσχα και όλοι έχουμε λίγο χρόνο και επειδή επίκειται και το φιλί της αγάπης σας εφοδιάζουμε με παροιμίες, ρητά και γνωμικά, τα οποία προτείνουμε να διαβάσετε με τη σειρά από την αρχή ως το τέλος και να διαλέξετε με πλήρη ελευθερία ότι νομίζετε ότι ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωση.

Καλό διάβασμα και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! 

Για τον κακόβουλο άνθρωπο, όλα χρησιμεύουν σαν πρόσχημα.

Βολταίρος, 1694-1778, Γάλλος φιλόσοφος & συγγραφέας

Η δε κακή βουλή τω βουλεύσαντι κακίστη.

Ησίοδος, 7ος αιών π.Χ., Αρχαίος Έλληνας ποιητής – Έργα και Ημέραι 266

μτφρ: η κακή πρόθεση (ή απόφαση) κάνει πιο πολύ κακό σε αυτόν που την έχει

Προτού ξεκινήσεις ένα ταξίδι εκδίκησης, σκάψε δυο τάφους.

Κομφούκιος, 551-479 π.X., Κινέζος φιλόσοφος

Ο ανώτερος άνθρωπος είναι σκληρός με τον εαυτό του. Ο κατώτερος άνθρωπος είναι σκληρός με τους άλλους.

Κομφούκιος, 551-479 π.X., Κινέζος φιλόσοφος

Η σκληρότητα είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αδύναμος άνθρωπος μιμείται τη δύναμη.

Eric Hoffer, 1902-1983, Αμερικανός συγγραφέας & φιλόσοφος

Ο πολεμιστής είναι δυνατός, όταν αναγκάζει τον εχθρό να του απαντήσει. Είναι αδύναμος, όταν αυτός απαντά στον εχθρό.

Σουν Τζου, ~5ος αιών π.χ., Κινέζος θεωρητικός της στρατηγικής

Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς.

Τσε Γκεβάρα, 1928-1967, Αργεντινός επαναστάτης

Σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, τα πάντα περιπλέκονται από την παρουσία της αντίπαλης ομάδας.

Ζαν-Πωλ Σαρτρ, 1905-1980, Γάλλος φιλόσοφος

Αν γίνω καλά θα τονε χαλάσω εγώ αυτόν που με βάρεσε. Εάν ψοφήσω, κλάστε μου το μπούντζον.

Γεώργιος Καραϊσκάκης, 1782-1827, Έλληνας ήρωας του ‘21

Να σου πέσουν όλα τα δόντια εκτός από ένα, κι αυτό να πονάει συνέχεια.

Εβραϊκή παροιμία

"Ακόμη ένα οχυρό της αντίδρασης πέφτει. Ο "εκλεκτός" δεν ξεχνά, οργανώνεται, νικά"

ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΛΩΡΙΝΑ :

Διαλύουν την Μονάδα Τεχνητού Νεφρού στο νοσοκομείο Φλώρινας επειδή … ο τοπικός κομματικός κυβερνητικός μηχανισμός θέλει να εκδικηθεί την γιατρό !

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή,   4/4/2018

Σε όποιον δεν ξέρει πρόσωπα και πράγματα, η συγκεκριμένη απόφαση του διοικητή της 3^ης ΥΠΕ κ. Κίρκου φαντάζει τελείως (ακατ)ΑΝΟΗΤΗ : η Νεφρολόγος του Νοσοκομείου Φλώρινας και επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας κ. Ειρήνη Βασιλείου, Επιμελήτρια Α΄ Νεφρολόγος, μετατίθεται με το ζόρι στην Θεσσαλονίκη (!) και μάλιστα σε νοσοκομείο («Γεννηματάς») που δεν έχει νεφρολογική μονάδα (!!) ούτε καν θέση γιατρού νεφρολόγου στον οργανισμό του (!!!). Και αυτό παρά την κατηγορηματική αντίρρηση της ίδιας της ιατρού (σε μια περίοδο που σύνηθες είναι το … αντίθετο, δηλαδή συνήθως γιατροί που υπηρετούν επί χρόνια στην περιφέρεια θέλουν να μετακινηθούν από την περιφέρεια προς το κέντρο, και όχι το αντίστροφο, και συνήθως οι αρμόδιοι δεν τους αφήνουν), παρά το γεγονός πως χωρίς την συγκεκριμένη γιατρό – την ΜΟΝΑΔΙΚΗ μόνιμη γιατρό ΕΣΥ της Μονάδας – η Μονάδα θα μείνει μόνο με μια νέα επικουρική νεοειδικευμένη συνάδελφο που ανέλαβε πρόσφατα και με έναν ιδιώτη συμβεβλημένο με «μπλοκάκι» μόνο για εφημερίες πέραν του πρωινού ωραρίου, παρά  την κατηγορηματική αντίρρηση των υπόλοιπων γιατρών του παθολογικού τομέα του νοσοκομείου και παρά την (αυτονόητη και εκφρασμένη δημόσια στον τοπικό τύπο) κατηγορηματική αντίρρηση των ίδιων των νεφροπαθών του νομού που υποβάλλονται χρονίως σε αιμοκάθαρση στο νοσοκομείο Φλώρινας.

Όμως οι σχετικές από εκεί καταγγελίες ισχυρίζονται πως : η συγκεκριμένη γιατρός πριν λίγα χρόνια είχε αντιδράσει σε αυθαιρεσίες άλλου γιατρού άλλου τμήματος του νοσοκομείου ο οποίος αν και σήμερα δεν έχει καμία θεσμική θέση, είναι «εκλεκτός» του τοπικού κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ίδιου του υπουργού Υγείας κ. Ξανθού. Τα θέματα αυτά ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ σχέση δεν είχαν με το νεφρολογικό τμήμα και την λειτουργία του. Φευ … κάποιος ή κάποιοι με καθυστέρηση … ετών βρήκαν τώρα την ευκαιρία να πείσουν «πρόθυμους» στην διοίκηση του νοσοκομείου, στην διοίκηση της ΥΠΕ και πιθανά στην ίδια την πολιτική ηγεσία του υπουργείου για να ΕΚΔΙΚΗΘΟΥΝ την γιατρό αδιαφορώντας για την περίθαλψη των νεφροπαθών του νομού.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας οφείλει να πάρει άμεσα δημόσια θέση για τα απαράδεκτα αυτά φαινόμενα και για τα καταγγελλόμενα από την ίδια την γιατρό, και από τους νεφροπαθείς. Το θέμα είναι σοβαρότατο.  

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ "ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΣΤΟΝ ΟΚΑΝΑ" ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ κ. ΜΠΑΡΓΙΩΤΑ

             Το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ

ΘΕΜΑ: «Εργασιακός μεσαίωνας στον ΟΚΑΝΑ»

Τα τελευταία χρόνια όλες οι Διοικήσεις του ΟΚΑΝΑ έχουν προχωρήσει στην σύναψη δεκάδων συμβάσεων εργαζομένων διαφόρων ειδικοτήτων (γιατροί, νοσηλευτές, ψυχολόγοι, Κοινωνικοί Λειτουργοί) με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (ΔΠΥ), με αποτέλεσμα ο Οργανισμός να απασχολεί τον μεγαλύτερο αριθμό εργαζόμενων σε σύγκριση με άλλους οργανισμούς με ευέλικτες μορφές απασχόλησης και να μην λαμβάνουν οι εργαζόμενοι τα επιδόματα και τις αμοιβές που αντιστοιχούν στη θέση που καλύπτουν. Ειδικότερα, σήμερα είναι 620 οι εργαζόμενοι με σύμβαση αορίστου χρόνου, 38 μέσω ΟΑΕΔ και 72 με ΔΠΥ (σε ποσοστό επί των μονίμων 12%).

Για απαξίωση του Οργανισμού, αλλά και των εργαζομένων εκ μέρους της διοίκησης και της κυβέρνησης κάνει εδώ και μήνες λόγο ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ, με πάγιο αίτημα την εξάλειψη κάθε είδους ευέλικτης μορφής απασχόλησης και την μετατροπή των υφιστάμενων συμβάσεων σε αορίστου χρόνου. Παρά τις χρόνιες υποσχέσεις, αντί να μετατραπούν οι συμβάσεις σε εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, μετατράπηκαν οι όροι των συμβάσεων επί τα χείρω για τους εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό ότι με την ψήφιση του ν. 4387/2016 (ΦΕΚ 85/Α/12-5-2016), του νόμου Κατρούγκαλου ως έχει επικρατήσει να λέγεται, σταμάτησε πλέον ο Οργανισμός να πληρώνει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στον ΕΦΚΑ. Συγκεκριμένα, ο ΟΚΑΝΑ εκτός από τις εργοδοτικές εισφορές πλήρωνε και τις εισφορές των εργαζομένων προς το ΤΣΑΥ.

Το αποτέλεσμα είναι οι γιατροί να επιβαρύνονται πλέον εξ ολοκλήρου με τις εισφορές τους και να χρωστούν υπέρογκα ποσά στον ΕΦΚΑ. Ήδη, έχουν ξεκινήσει οι παραιτήσεις. Τα τελευταία δύο χρόνια παραιτήθηκαν 12 ιατροί επί συνόλου 32 που απασχολούνται στις Θεραπευτικές Μονάδες του Οργανισμού με καθεστώς ΔΠΥ, καθώς αδυνατούν να καταβάλλουν τις εισφορές, που μέχρι την αλλαγή του ν. 4387/2016 κατέβαλλε ο ΟΚΑΝΑ. Μάλιστα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μείνουν κάποιες μονάδες χωρίς καθόλου γιατρούς. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι στην από 07/12/2017 πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος (Α.Π.: 5141, ΑΔΑ: 7ΓΡΑ4690ΩΡ-32Λ) για μια θέση Ιατρού Ψυχιάτρου ΠΕ στην Καβάλα και στο Ρέθυμνο αντίστοιχα, δεν έκανε αίτηση κανείς, με αποτέλεσμα οι μονάδες να μείνουν χωρίς γιατρό. Μόνο ένας ιατρός για κάθε μία από τις υπόλοιπες πόλεις έκανε αίτηση. Αναιμικό ήταν το ενδιαφέρον για την Αθήνα και Πάτρα, με αποτέλεσμα μετά τον Απρίλιο (όπου λήγουν οι υφιστάμενες συμβάσεις) να μείνουν αρκετές μονάδες χωρίς ιατρό. Μάλιστα, τα τελευταία τρία χρόνια παραιτήθηκαν 9 ιατροί αορίστου χρόνου επί συνόλου 76 λόγω του τρόπου πληρωμής τους, αφού αμείβονται ως Υπάλληλοι ΠΕ ή αλλιώς ως αγροτικοί ιατροί χωρίς καμία εξέλιξη (επιμελητής Α, επιμελητής β, διευθυντής κλπ).Ωστόσο, είναι αδύνατο να λειτουργήσουν οι θεραπευτικές μονάδες χωρίς γιατρούς, αφού αυτοί είναι υπεύθυνοι για τη συνταγογράφηση των φαρμάκων που λαμβάνουν οι ασθενείς, για την τροποποίηση της δοσολογίας τους, την αντιμετώπιση τυχόν επιπλοκών κλπ. 

Επειδή η αντιμετώπιση της εξάρτησης είναι άκρως ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα, που χρήζει σοβαρής και συντονισμένης κρατικής αντιμετώπισης, 

Επειδή ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιες μονάδες του ΟΚΑΝΑ να μείνουν χωρίς ιατρό, όπως έδειξε το αναιμικό ενδιαφέρον στην τελευταία προκήρυξη, και γεννώνται υποψίες για την σκοπιμότητα της συστηματικής απαξίωσης των εργαζομένων του Οργανισμού,

ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1) Πως θα αντιμετωπίσετε την έκρυθμη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στον ΟΚΑΝΑ; 

2) Πως θα λειτουργήσουν οι θεραπευτικές μονάδες χωρίς γιατρούς, δεδομένης της έλλειψης ενδιαφέροντος που εκδηλώθηκε στην τελευταία προκήρυξη; Ποιος θα έχει την ευθύνη ελλείψει γιατρών; Εξετάζετε σοβαρά το ενδεχόμενο της λειτουργίας των μονάδων χωρίς αυτοπρόσωπη καθημερινή παρουσία γιατρών;

Ο ερωτών Βουλευτής

Κωνσταντίνος Μπαργιώτας - Λάρισας           

Ενημέρωση από τη Συνεδρίαση του ΔΣ Συλλόγου

Στις 22 Μαρτίου 2018 έγινε συνεδρίαση του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων. Παραβρέθηκαν οι Αγγελίδης,  Παπαδόπουλος,  Σταυρόπουλος, Λαζαρής, Καρασαββίδου, Σταθακοπούλου, Αναγνώστου.

1. Έλλειψη προσωπικού 

Όπως ήταν φυσικό το κύριο θέμα ήταν η έλλειψη προσωπικού (κυρίως γιατρών), αποτέλεσμα κυρίως της μείωσης της θελκτικότητας του Οργανισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι για τις 18 θέσεις γιατρών ΔΠΥ στην Αθήνα έγιναν 15 αιτήσεις, ότι γιατροί που είχαν επενδύσει στον οργανισμό και δουλεύουν χρόνια με μπλοκάκι απελπίστηκαν και δεν ανανέωσαν το ενδιαφέρον τους ενώ επίκεινται παραιτήσεις ακόμη και μεταξύ αυτών που εκδήλωσαν ενδιαφέρον ή/και έχουν καταλάβει θέσεις (Οι κακές γλώσσες λένε ότι παρακαλάνε τους γιατρούς να μην παραιτηθούν πριν τα εγκαίνια της μονάδας. Τόση ντροπή!). Παράλληλα οι παραιτήσεις αυξάνονται ενώ υπάρχουν συνάδελφοι που περιμένουν με αδημονία να δημοσιευτούν οι μετατάξεις τους, ώστε να ανακουφιστούν από την πίεση του να δουλεύεις σε έναν Οργανισμό που σε απαξιώνει και σε απογοητεύει καθημερινά. 

Από τη μεριά μας υποστηρίξαμε ότι για να (ξανα)γίνει ο ΟΚΑΝΑ θελκτικός (όχι μόνο για τους εκτός αλλά και για τους εντός) δεν υπάρχει άλλος τρόπος παρά

Δεν έχει πάτο το βαρέλι ούτε της κυβέρνησης ούτε των εγκάθετων της

Το ΔΣ του Συλλόγου μας με ομόφωνη απόφαση (επιτέλους συμφωνήσαμε σε κάτι και με τους κυβερνητικούς συνδικαλιστές...) καταγγέλλει τις συλλήψεις αγωνιστών ενάντια  στους πλειστηριασμούς. Το τι έγινε μπορείτε να το δείτε εδώ.

Αλλά επειδή δεν είναι μόνο αυτά που γίνονται και χαρακτηρίζουν την επιθετικότητα της κυβέρνησης σε ό,τι κινείται και αντιστέκεται, δείτε εδώ την εκκένωση καταλήψεων σπιτιών και εδώ) αλλά και την ετοιμότητα του δικαστικού συστήματος να κυνηγήσει όσους αντιστέκονται (δείτε εδώ τη σύλληψη με τη διαδικασία του αυτόφωρου συνδικαλιστών μελών του ΔΣ ΕΛΜΕ που εξέδωσε ψήφισμα συμπαράστασης σε έγκυο που απολύθηκε) και να αθωώσει τους φασίστες από όπου κι αν προέρχονται (δείτε εδώ την αθώωση του Αμβρόσιου). 

Επιστολή των γιατρών με ΔΠΥ στη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ

Οι συνάδελφοι και συναδέλφισσες γιατροί με ΔΠΥ έχουν πια φτάσει στα όρια τους και απέστειλαν την επιστολή που ακολουθεί στη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ.
Από τη μεριά μας θεωρούμε ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να διεκδικήσουμε μαχητικά την μετατροπή των συμβάσεων ΔΠΥ σε συμβάσεις αορίστου χρόνου αλλά και την επαναφορά του μισθολογίου των γιατρών του ΟΚΑΝΑ στο μισθολόγιο που προέβλεπε η ΣΣΕ (όπως άλλωστε και των υπολοίπων εργαζομένων). Όπως το 2000 παλέψαμε και κερδίσαμε το δικαίωμα στην ΣΣΕ, έτσι και τώρα πρέπει να παλέψουμε για να επαναφέρουμε το δικαίωμα για ΣΣΕ και τους μισθούς μας στα προμνημονιακά επίπεδα.
Παραθέτουμε την επιστολή με μόνο μια σημείωση:

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΑΤΡΩΝ

Το «Σκάνδαλο Novartis»: όταν το φάρμακο είναι εμπόρευμα σε βάρος και όχι στην υπηρεσία του λαού

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή

(Ο Salk,εφευρέτης του εμβολίου της πολυομυελίτιδας , όταν οι Εταιρείες του μίλησαν για ‘’πνευματικά δικαιώματα’’, αυτός απάντησε ότι το εμβόλιο σώζει ζωές, δεν είναι εμπόρευμα και πώς κάτι τέτοιο θα έμοιαζε σαν να πατεντάρει κανείς τον ίδιο τον Ήλιο…)

1) Το φάρμακο - και γενικά οι υπηρεσίες υγείας (αναλώσιμα υλικά, ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός, υποδομές υγείας, αντιδραστήρια εργαστηριακών εξετάσεων, επεμβατικές πράξεις, νοσηλεία κλπ) - στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα. Ειδικά σήμερα, στον καπιταλισμό που επιβάλλει την πλήρη και καθολική υποταγή όλων των τομέων της κοινωνίας και της προσωπικότητας στο κεφάλαιο, η εμπορευματοποίηση της περίθαλψης γενικεύεται σε κάθε πεδίο της. Εμπόρευμα σημαίνει ότι το αντικείμενο χάνει, αλλοτριώνει, παραμορφώνει την ανάγκη για την οποία παράγεται (την "αξία χρήσης" του) προς όφελος του κέρδους, της τεχνητής ζήτησης, της επιλεκτικής κατανάλωσης - ανάλογα με το εισόδημα και το πορτοφόλι του καθενός - των πλασματικών αναγκών, προς όφελος δηλ. της "ανταλλακτικής", της εμπορικής αξίας του.

Γιατί έχει νόημα να πάμε στη ΓΣ της Πέμπτης

Μετά από πρόταση της ΑΡΣΥ και με τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας του ΔΣ συγκαλείται η ΓΣ της Πέμπτης και πριν από αυτή η συνάντηση των γιατρών. (Η παράταξη που πρόσκειται στη Διοίκηση και την κυβέρνηση δεν μας έκανε την τιμή να μας ανακοινώσει τη θέση της - προφανώς περιμένει να της πούνε τι να πει για να βγάλει ανακοίνωση).

Ο άμεσος κίνδυνος που πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτή τη φορά αποτελεί ακόμη μια επίθεση στη λογική της μείωσης της βλάβης και στη δημόσια υγεία: η λειτουργία των μονάδων υποκατάστατων χωρίς την παρουσία γιατρού.

"NOVARTIS και θεάματα" του Νίκου Μπογιόπουλου από τον Ημεροδρόμο

NOVARTIS και θεάματα

Posted: 21 Feb 2018 12:47 PM PST

του Νίκου Μπογιόπουλου

Τα πιάνανε πολιτικοί για να διευκολύνουν τις δουλειές της NOVARTIS; Δεν το ξέρουμε. Αυτή την… λεπτομέρεια ας την απαντήσει η καθαρτήρια Βουλή και η εξίσου καθαρτήρια Δικαιοσύνη. Πάμε σε αυτά που ξέρουμε.
    Πρώτον: Στην Ελλάδα (και στον καπιταλιστικό κόσμο) το φάρμακο είναι εμπόρευμα, πουλιέται και αγοράζεται, που σημαίνει ότι θεωρείται νόμιμο και ηθικό κάποιοι να βγάζουν κέρδη από την αρρώστια, από τον πόνο των ανθρώπων.
    Δεύτερον: Στην Ελλάδα, στο πλαίσιο αυτής της κερδοφορίας πάνω στον ανθρώπινο πόνο, οι φαρμακευτικές εταιρείες μόνο την πενταετία 1997-2001 σημείωσαν αύξηση κερδών ύψους 2.842%!!! (ΙΟΒΕ – Ριζοσπάστης 23/7/2004)
    Τρίτον: Την δεκαετία του ’90 η μεσοσταθμική φαρμακευτική δαπάνη αύξανε στην Ελλάδα με ρυθμούς 27%-30% κατ’ έτος ενώ την δεκαετία του 2000 η φαρμακευτική δαπάνη αύξανε με ρυθμούς άνω του 20% κατ’ έτος (ο.π). 
    Τέταρτον: Ενώ το 2000 η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ήταν 1,278 δισ. ευρώ και ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 0,90%, το 2009 υπερδιπλασιαστηκε και εκτινάχτηκε στα 5,090 δισ. ευρώ και στο 2,2% του ΑΕΠ παραμένοντας σε υψηλότατα επίπεδα (1,5% – 3,215 δις. ευρώ) ακόμα και το 2012, δηλαδή επί Μνημονίων (Ετήσια Εκθεση αγοράς φαρμάκων ΙΟΒΕ 2012, σελ. 30) – σύμφωνα με τα συνδυαστικά στοιχεία ΙΟΒΕ, ΕΟΠΥΥ, ΕΣΔΥ η δημόσια δαπάνη κυμάνθηκε ως εξής: 2009: 5,108 δις, 2010: 4,522 δις, 2011: 3,750 δις, 2012: 2,845 δις, 2013: 2,371 δις, 2014: 2,019 δις, 2015: 2 δις, 2016-2018: 1,945 δις κατ’ έτος)  
    Πέμπτον:  Παρά τα όσα λένε οι φίλοι της τρόικας περί μείωσης της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης ένεκα των Μνημονίων, η αλήθεια είναι πως ό,τι κόπηκε ως δαπάνη από το δημόσιο ταμείο, με τις αποφάσεις των μνημονιακών σωτήρων μεταφέρθηκε απευθείας στις τσέπες του λαού ως ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη. Ετσι ενώ το 2009 η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη ήταν το 19,2% της συνολικής, το 2015 είχε εκτιναχθεί στο 33,7%. Με άλλα λόγια το 2015 οι συνολικές πωλήσεις φαρμάκων ανήλθαν στα 4,2 δις. ευρώ που σημαίνει ότι τα περίπου 2,5 δις. ευρώ που κόπηκαν από την δημόσια δαπάνη μετακυλήθηκαν στην ιδιωτική δαπάνη (έκθεση ΙΟΒΕ 2016).
    Εκτον: Ένα ακόμα στοιχείο της «θεραπευτικής» ιδιότητας των Μνημονίων είναι ότι το 2009 η φαρμακευτική δαπάνη ως ποσοστό της δαπάνης υγείας ήταν στην Ελλάδα 28,3% ενώ στον ΟΟΣΑ 16,9%. Το 2013 – μετά από 3 χρόνια Μνημονίων – η δαπάνη στην Ελλάδα είχε αυξηθεί στο 30,5% της δαπάνης υγείας όταν στον ΟΟΣΑ είχε πέσει στο 15,9% (Πηγή: ΟΟΣΑ Health Statistics 2014 – «Φαρμακευτική πολιτική: Η υφιστάμενη κατάσταση και οι προτεραιότητες» Γιάννης Μπασκόζος, ΓΓ. Δημόσιας Υγείας, Υπουργείο Υγείας)         
    Εβδομον: Η κατά κεφαλήν δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα το 2009 ήταν 460 ευρώ όταν στην ΕΕ ήταν 291 ευρώ ενώ ακόμα και το 2012 η σχέση ήταν Ελλάδα: 272 ευρώ – ΕΕ: 260 ευρώ. Το 2014 η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα ήταν 166 ευρώ  ενώ στην ΕΕ ήταν 131 ευρώ (Εκθεση ΣΦΕΕ 2015-2016).
    Επαναλαμβάνουμε: Τα πιάνανε πολιτικοί για να γίνονται αυτές οι υπέρ φαρμακοβιομηχανιών «δουλίτσες» στην Ελλάδα; Επαναλαμβάνουμε: Δεν το ξέρουμε. Πάμε σε αυτά που ξέρουμε.
    Η NOVARTIS εμπλέκεται σε υποθέσεις διαφθοράς από ΗΠΑ και Ιαπωνία μέχρι Κορέα, Κίνα και Ιταλία. Αλλά είναι μόνο η NOVARTIS;
    Ας δούμε πως δουλεύει το «συστηματάκι»: Οι φαρμακευτικές λαδώνουν, κερδίζουν με αυτό τον τρόπο δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων, μετά έρχονται οι αρχές, τους επιβάλουν ένα πρόστιμο που κινείται συνήθως στο 10% των όσων κέρδισαν δια του λαδώματος, οι φαρμακευτικές το πληρώνουν και η «δουλίτσα» συνεχίζεται μέχρι το επόμενο λάδωμα που θα φέρει τα επόμενα υπερκέρδη που θα κουκουλωθούν με το επόμενο πρόστιμο κοκ.
    Χαρακτηριστικά στοιχεία ότι αυτή η τακτική ακολουθείται με την μορφή «σκοινί – κορδόνι» και ότι κάθε άλλο παρά «κάθαρση» συνιστούν τα πρόστιμα και οι «καθάρσεις» (αντίθετα λειτουργούν σαν διαδικαστική κολυμπήθρα ώστε να επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο) είναι τα στοιχεία που προέρχονται από τις ΗΠΑ.
    Στις ΗΠΑ ο κατάλογος των προστίμων προς φαρμακευτικές είναι μακρύς. Αλλά αυτό ουδέποτε σταμάτησε το λάδωμα και την κομπίνα που αποφέρουν τεράστια κέρδη.
    Ενδεικτικά:

2001 – εταιρεία TAP- 875 εκατ.δολάρια

2002 – εταιρεία Schering- 500 εκατ.δολάρια

2003 – εταιρεία AstraZeneca – 365 εκατ.δολάρια

2004 – εταιρεία Schering- 345 εκατ.δολάρια

2004 – εταιρεία Pfizer – 430  εκατ.δολάρια

2005 – εταιρεία Serono – 704 εκατ.δολάρια

2006 – εταιρεία Mylan –  465 εκατ.δολάρια

2006 –  εταιρεία Schering – 435 εκατ.δολάρια

2007 – εταιρεία Pharma –  601 εκατ.δολάρια

2007 – εταιρεία Bristol – 515 εκατ.δολάρια

2008 – εταιρεία Merc – 650 εκατ.δολάρια

2008 – εταιρεία Cephalon – 425 εκατ.δολάρια

2009 – εταιρεία Pfizer –  2,3 δισ. δολάρια

2009 – εταιρεία Eli Lilly – 1,4 δισ. δολάρια

2010 – εταιρεία GlaxoSmithKline –  750 εκατ.δολάρια

2010 – εταιρεία Allergan –  600 εκατ.δολάρια

2010 – εταιρεία AstraZeneca –  520 εκατ.δολάρια

2012 – εταιρεία Amgen –   762 εκατ.δολάρια

2012 – εταιρεία Abbott – 1,5 δισ. δολάρια

2012 – εταιρεία GlaxoSmithKlin – 3 δισ. δολάρια

2013 – εταιρεία Johnson & Johnson – 2,2 δισ. δολάρια

    Αυτά στην Αμερική. Τα πρόστιμα – πρόστιμα, η «κάθαρση» – «κάθαρση» και η λοβιτούρα – λοβιτούρα!
    Αλλά πως το λέει εκείνη η φράση που αποδίδεται στον Ρούσβελτ; Α, ναι: «Οταν παίρνονται παρουσίες στη Βουλή, είναι πολλοί βουλευτές που δεν ξέρουν τι πρέπει να απαντήσουν: «Παρών» ή «αθώος»…» .
    Υπογραμμίζουμε ότι πρόκειται για φράση που αποδίδεται στον Ρούσβελτ. Όχι σε Έλληνα αξιωματούχο. Συνεπώς τη δράση της πολιτικής «βιομηχανίας» που λειτουργεί με όρους προσωπικής ιδιοτέλειας ή υπό την κατεύθυνση ισχυρών ταξικών συμφερόντων, που προωθεί διατάξεις εξυπηρέτησης «φίλων» και «ημετέρων», θα πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού. Στην Αμερική ενδεχομένως. Στην Ελλάδα, όχι…
    Στην Ελλάδα,  από την άλλη, δεν χρειάζεται να το έχει πει ο Ρούσβελτ. Το λέει ο θυμόσοφος λαός: «Η  ψείρα έχει βγει στο γιακά». Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω κρύβεται μια προστυχιά, μια λαμογιά. Όσο πιο δυσώδης είναι η εκάστοτε υπόθεση, τόσο πιο βαθιά το πολιτικό κατεστημένο φέρεται βουτηγμένο σ’ αυτήν.
    Ουδείς, πλέον, εκπλήσσεται: Τσοχατζόπουλοι, Μαντέληδες, «κότερα», χρηματιστηριακές φούσκες, δομημένα ομόλογα, Βαβύληδες, Βατοπέδια, υποβρύχια που γέρνουν, γερμανικές εταιρείες που «λαδώνουν» κατά το δοκούν, εξοπλιστικά, «λίστες Λαγκάρντ», λεηλασία του δημόσιου χρήματος.
    Ένα απίστευτο φαγοπότι. Μαζί με εκείνη τη διαρκή αίσθηση ότι «έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του». Που εξελίσσεται πάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού. Κι όμως κάθε φορά που η μπόχα ξεχειλίζει δεν χάνουν ευκαιρία να δώσουν το «παρών» κι εκείνοι οι πρόθυμοι κλόουν, οι έτοιμοι να υποδυθούν ότι… «πέφτουν από τα σύννεφα».
    Τι υποκρισία! Αλήθεια, δεν τους έχει ενημερώσει κανείς ότι ζουν στη χώρα που η κυβέρνηση έκανε εξωδικαστικό συμβιβασμό με τη «Ζήμενς»; Εξωδικαστικό συμβιβασμό σύμφωνα με τον οποίο η «Ζήμενς έχει αναλάβει να χρηματοδοτήσει πρόγραμμα υπέρ της… διαφάνειας. Η «Ζήμενς»!  (σσ: αλήθεια με εκείνο το πόρισμα του ΣΔΟΕ από το 2012 για αθέμιτες πρακτικές της Bayer στην Ελλάδα, τι γίνεται;)…   
    Λέξεις καθημερινής χρήσης και έννοιες αειθαλείς: «Λάδωμα», μίζα, ρουσφέτι. διαφθορά, διαπλοκή, ο «γνωστός», η αδιαφάνεια, η συναλλαγή, η κομπίνα, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, η αξιοποίηση της πολιτικής εξουσίας ως εφαλτήριο ατομικού πλουτισμού.
    Αλλά: Όλα αυτά είναι «φυσικά φαινόμενα»; Αν ήταν έτσι, τότε θα έπρεπε να ασχολούνται μαζί τους οι …μετεωρολόγοι. Όλα αυτά είναι προϊόν της «κακής ανθρώπινης φύσης»; Τότε δεν θα ζητούσαμε τα ρέστα από την πολιτική εξουσία, μα από τους ψυχολόγους, άντε και από μερικούς …ψυχιάτρους.
    Προφανώς η σαπίλα που περιβάλλει το δημόσιο βίο συνιστά ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα. Που μετά από τόσες απόπειρες… κάθαρσης, η βρωμιά της αποδεικνύεται απείρως ανθεκτικότερη από όλες μαζί τις διακηρύξεις περί «εξυγίανσης».
    Πού οφείλεται, επομένως, αυτή η διαχρονικότητα του προβλήματος αν όχι στο γεγονός ότι η ρίζα του προβλήματος (άρα και της λύσης του) ξεκινάει από τα σπάργανα του πολιτικο-οικονομικού συστήματος, των δομών του, της λειτουργίας του;
    Ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς – ό,τι κι αν λένε οι «αντιδογματικοί» και «ανοιχτόμυαλοι» εξορκιστές τέτοιων αναλύσεων – έχει ένα βασικό προστάτη, τροφοδότη, «νονό»: Είναι η ταξική διάρθρωση του συστήματος της «ελεύθερης αγοράς». Εκεί γεννιέται και αναπαράγεται ο φαύλος κύκλος της διαφθοράς. Μιας και, τελικά, η πολιτική διαφθορά, η πολιτική της διαφθοράς, και η διαφθορά της πολιτικής, δεν αποτελούν παρά έκφραση (και αποτέλεσμα) της καταχρηστικής άσκησης εξουσίας εκ μέρους του ισχυρού εις βάρος του αδύναμου.
    Θεμέλιος λίθος αυτού του συστήματος, που οι διαχειριστές του έχουν καθίσει πάνω στο σβέρκο της κοινωνίας, είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Από κει ξεκινάνε όλα τα υπόλοιπα, τα απόβλητα, τα παράγωγα: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», το «δούναι και λαβείν», το «κλέψε για να έχεις», ο «μπάρμπας στην Κορώνη», το «μέσο», οι «άκρες» στους «υψηλά ιστάμενους». Αυτά είναι τα «δόγματα» της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής λειτουργίας του συστήματός τους.
    Στο διεφθαρμένο τους σύστημα δεν έπαψε ποτέ «το ψάρι (να) βρωμάει από το κεφάλι». Αλλά φυσικά, όσο πιο διεφθαρμένος είσαι, τόσο περισσότερο έχεις ανάγκη για «συνενόχους» και «συνυπεύθυνους». Όσο περισσότερο αφήνεις νηστικούς τους πολλούς, τόσο περισσότερο διατείνεσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»…
    Ως εκ τούτου προσπαθείς να «λαδώνεις» το σύστημα μέχρι το τελευταίο του γρανάζι και να «νομιμοποιήσεις» την αθλιότητά σου με την κλασική συνταγή: Διαχέοντας σε όλη την κοινωνία το φαινόμενο της διαφθοράς. Ταξικά πάντα: Στα «ανώτερα κλιμάκια», η διαφθορά (όταν δεν είναι θεσμοθετημένη με νόμους και χοτζέτια) περιγράφεται με μαύρες συναλλαγές κάτω από τραπέζια στρωμένα με χαβιάρια. Στο επίπεδο του «κοσμάκη» εκδηλώνεται με το «φακελάκι».
    Ισχύουν αυτά στην υπόθεση της NOVARTIS; Δεν το ξέρουμε. Πάμε σε αυτό που ξέρουμε.
    Ξέρουμε, δεδομένου ότι η διαφθορά δεν μπορεί να κρυφτεί οι εναλλασσόμενοι στον κυβερνητικό θώκο ήταν ανέκαθεν αναγκασμένοι να την ομολογούν, αλλά, ταυτόχρονα, να αγκομαχούν να την ερμηνεύσουν με βολικό, για την ιδεολογία, την κοσμοθεωρία και, εν τέλει, το πολιτικό τους σύστημα, τρόπο: Δεν φταίει το κοινωνικο-πολιτικό μας σύστημα, λένε. Φταίνε οι άλλοι, φταίει η «αδυναμία» του κράτους, η κομματοκρατία, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί…
    Πέραν του ότι όλα τα παραπάνω είναι πλευρές εκείνου ακριβώς που προσπαθούν να αθωώσουν, δηλαδή, του κοινωνικο-πολιτικού τους συστήματος, είναι και αστείο να καμώνονται ότι μέρος της «δουλειάς» τους είναι η πάταξη της διαφθοράς. Η «δουλειά» τους είναι άλλη:

• Να δίνουν «θαλασσοδάνεια» στους κεφαλαιοκράτες.
• Να ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία.
• Να κάνουν πλάτες στη φοροδιαφυγή και στην αισχροκέρδεια.
• Να «μοιράζουν» έργα.
• Να κατανέμουν την «πίτα».
• Να κάνουν «κολεγιές» με τους ισχυρούς και να διαμορφώνουν, αντικειμενικά, το εύφορο έδαφος για τα κάθε λογής «μπουμπούκια» και «λαμόγια».

    Έτσι «δουλεύει» το σύστημα. Ανεξαρτήτως ποιος ταγός το υπηρετεί, ανεξάρτητα ποιο κόμμα το διαχειρίζεται. Κι όταν, από καιρό σε καιρό, μέσα στο «γενικό χαμό» σπάσει κανένα απόστημα, αρχίζει το πανηγύρι! Με εναλλασσόμενους ρόλους:
    Όταν κυβερνούσαν οι Βένετοι και οι Πράσινοι κατηγορούνταν αναμετάξυ τους για τις «ακαθαρσίες» εναλλάσσοντας τους ρόλους «τιμωρών» και «εισαγγελέων». Τώρα, στο ίδιο έργο έχει ενταχθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Το έργο παίζεται συνήθως προεκλογικά και κρατάει από  βδομάδες μέχρι μήνες. Κατά τη διάρκειά του, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην παράσταση, διώκτες και διωκόμενοι, κυβερνώντες και πρώην κυβερνώντες, εμφανίζονται να δηλώνουν: «Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»!
    Βέβαια, το μόνο μαχαίρι που βλέπει ο λαός είναι εκείνο της ρήσης που λέει: «Όποιος έχει μαχαίρι, τρώει πεπόνι»! Και τι μένει από όλη αυτή τη λάσπη; Μα ο βούρκος! Διότι ο βούρκος είναι δεδομένος. Αδιαμφισβήτητος. Μιλάμε για τον βούρκο ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που είτε με λαδώματα είτε χωρίς λαδώματα, κουμάντο κάνουν οι «NOVARTIS».
     Και αυτό είναι το μέγα σκάνδαλο, είτε κάποιοι τα πιάσανε, είτε δεν τα πιάσανε. Γιατί, τελικά, η ηθική στην πολιτική δεν ήταν και δεν θα είναι ποτέ μέγεθος ανεξάρτητο από την πολιτική ηθική που το βασικό προσδιοριστικό της στοιχείο είναι τούτο: Το είδος των συμφερόντων που η εκάστοτε πολιτική υπηρετεί.
    Άλλη ηθική παράγεται από την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού κι άλλη ηθική από την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα εκείνων που κερδοσκοπούν (νομίμως) πάνω στις στοιχειώδεις ανθρώπινες ανάγκες για φάρμακο, για στέγη, για παιδεία, για δουλειά.
    Λέτε αυτή η κερδοσκοπία που περιγράφηκε παραπάνω να διευκολύνεται προς όφελος των μονοπωλίων και δια του λαδώματος πολιτικών; Τι να σας πούμε κι εμείς… Δεν ξέρουμε. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι αν το φάρμακο δεν ήταν εμπόρευμα, αντικείμενο κέρδους δηλαδή για κάποιους, τότε κανείς δεν θα είχε λόγο να λαδώνει κανέναν για την προώθησή του. 
    Αυτό, φυσικά, ότι δηλαδή το σκάνδαλο είναι τελικά σύμφυτο με το καπιταλιστικό σύστημα, δεν απαλλάσσει τα τρωκτικά και τα λαμόγια όταν είναι τρωκτικά και λαμόγια. Ούτε τους λασπητζήδες των πολιτικών αντιπάλων τους, όταν είναι λασπητζήδες.
    Όμως: Το εύλογο και απολύτως δικαιολογηµένο αίτηµα της αμείλικτης τιµωρίας των αποδεδειγμένα ενόχων για σκάνδαλα ή της καταισχύνης των αποδεδειγμένα συκοφαντών, δεν πρέπει να συσκοτίζει και να θολώνει την κριτική ικανότητα εντοπισµού της πηγής των σκανδάλων ή της σκανδαλολογίας.
    Και η πηγή των σκανδάλων ή της αξιοποίησης «σκανδάλων» σαν πολιτικό αντιπερισπασμό, θα εντοπίζεται και θα διεξάγεται πάντα στο έδαφος του υπαρκτού βούρκου, θα ξεκινάει από τη βάση, από την ταξική και εκμεταλλευτική φύση ενός συστήματος που – μιας και μιλάμε για το φάρμακο – «κερδοσκοπεί (και) πάνω στην ασθένεια».