....για όσα (νομίζουμε ότι) έγιναν την τελευταία περίοδο:
- Έγινε η συνάντηση των εκπροσώπων των Θεραπευτικών Μονάδων της Αθήνας με πραγματικά μεγάλη συμμετοχή, με προετοιμασμένες εισηγήσεις από μονάδες, με καταγραφή των πραγματικών προβλημάτων, με κατάθεση ψυχής από τους συναδέλφους που συνεχίζουν να πιστεύουν ότι έχει νόημα να μιλάμε μεταξύ μας, έχει νόημα να ανταλλάσσουμε απόψεις, με συναδέλφους που ακόμη κι αν ματαιώνονται δεν υποκύπτουν στον κυνισμό και την ανθρωποφαγία. Αποφασίστηκε να καταγραφούν και να κοινοποιηθούν τα προβλήματα που θίχτηκαν και οι προτάσεις που έγιναν (εξ όσων είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε η ΕΠΕΣΥ είναι στη διαδικασία αυτή αλλά πρέπει να έρθουν και οι αντίστοιχες απαντήσεις καταγραφές από την επαρχία).
- Το "περιστατικό" στα Χανιά δεν δηλώθηκε ως εργατικό ατύχημα από τη Διοίκηση γιατί στην δήλωση εργατικού ατυχήματος δεν υπάρχει "κουτάκι" που να αντιστοιχεί σε παρόμοια περιστατικά. Αυτό είναι το κακό. Το χειρότερο είναι ότι εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν καθημερινά στις μονάδες του ΟΚΑΝΑ ανά την Ελλάδα, αλλά δεν δηλώνονται ακόμη κι όταν υπάρχει το αντίστοιχο κουτάκι. Και αυτό δεν είναι ευθύνη ΜΟΝΟ της Διοίκησης. Είναι ευθύνη ΟΛΩΝ και ειδικά των συνδικαλιστών.
- Η Διοίκηση δήλωσε (δια στόματος Γενικού Διευθυντή αρχικά και γραπτώς μετά) ότι υπάρχει μηδενική ανοχή στη βία. Αυτό δεν είναι κακό. Είναι καλό. Το περίεργο είναι ότι οι ίδιοι άνθρωποι που μια δεκαετία τώρα αμφισβητούν την αναγκαιότητα της ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και αναρωτιούνται δημοσίως τι χρειάζονται τόσοι ψυχολόγοι και θεραπευτές σε μονάδες υποκατάστασης, τώρα αναφέρονται στην "απεξάρτηση και από το υποκατάστατο". Ενδιαφέρον και καλοδεχούμενο,αλλά όταν το προσωπικό έχει κακοποιηθεί επί δεκαετίες δεν είναι εύκολο να πατήσεις το κουμπάκι και να διατάξεις "απεξάρτηση".
- Μαθαίνουμε ότι κάποιοι στη Διοίκηση έχουν λίγο θυμώσει με την ΕΠΕΣΥ.
- Η παράταξη ΕΣΥ έχει επίσης θυμώσει με την ΕΠΕΣΥ.
- Ουδέν σχόλιο για τα 5 και 6. Αναμφισβήτητα πρόκειται για σύμπτωση.
- Πάντως, εδώ που τα λέμε, ο θυμός είναι κακός σύμβουλος.
- Νομίζουμε ότι πρέπει να ζητηθεί παράταση .για τη διαβούλευση επί της εγκυκλίου που μας προέκυψε προσφάτως, ώστε να δοθεί χρόνος να γίνει νέα συνάντηση των εκπροσώπων των Θεραπευτικών Ομάδων. Το ερώτημα κατά τη γνώμη μας δεν (μπορεί να) είναι αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με την εγκύκλιο. Το ερώτημα είναι τι νομίζουμε ότι πρέπει να γίνει ώστε να γυρίσει η αξιοπρέπεια στη δουλειά μας, να σταματήσει η αρρώστια και ο κυνισμός να σιγοτρώει τα σωθικά μας και η καμαρίλα να παίζει τις κυρίες κουμπάρες...
- Προγραμματίζεται νέο ΔΣ του Συλλόγου την Τετάρτη που μας έρχεται. Ελπίζουμε να αξιοποιηθεί ώστε επιτέλους να προχωρήσει ο προγραμματισμός της δράσης μας γιατί έρχεται καλοκαίρι και συνήθως στον ΟΚΑΝΑ όλα τα "σπουδαία" γίνονται τον Αύγουστο.
- Μην περιμένετε από κανέναν να μας (σας) σώσει. Αν δεν κουνηθούμε από τον καναπέ, αν δεν βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει και αν δεν κρατήσουμε στην καρδιά μας ζωντανό το όνειρο, κλάφτα Χαράλαμπε...